-
Ferry - 26 januari 2010, 11:48
Waarom worden we verliefd? Wat is de functie er van? Het leidt alleen maar tot drama's -
saharing - 26 januari 2010, 11:48
Ja, maar wat als de droom man of zoals in mijn geval vrouw de werkelijkheid binnenloopt. Life your dream? De passie en intenseheid van zon`n buitenechtelijke relatie zet alles op zijn kop. Maar dat wil niet zeggen dat je niet meer van je vrouw houdt. Het is toch mogelijk om van meer dan een persoon te houden: je vrouw, je kinderen, je ouders, dus waarom niet ook van je minnaar of minnaares? Er zijn verschillende soorten liefde, maar in onze cultuur wordt het van sommige soorten niet geaccepteerd dat die co existeren in verschillende relaties. En dan ontspint zich een enorm complex net aan poblemen. Zo is het bij mij althans. Waar moet je beginnen? Bij jezelf. Maar hoe? -
Gollum - 26 januari 2010, 14:22
Dankzij mijn vrouw ben ik de lust tot leven al jaren kwijt. Elke nacht dat ik mijn ogen sluit hoop ik niet meer wakker te worden. Mijn wens om niet meer te leven is sterker dan mijn kracht er nog iets van te maken. -
Dagobert - 26 januari 2010, 14:30
Ik zie mijzelf niet als een dromer en bereik vaak alles wat ik wil. Ben al 10 jaar gelukkig getrouwd met kinderen. Ben ook een tijd verliefd op een andere getrouwd vrouw, ook met kinderen. Iedereen in de omgeving weet hierover, en we zijn vrij open en eerlijk in onze communicatie. Om te beginnen was het geen makkelijk situatie maar we hebben het accepteert zoals het is.
Ik wil met die vrouw niet trouwen of samenwonen maar slechts af en toe met haar samenzijn. En zij deelt ook de zelfde gevoelens.
Conclusie is als we open en eerlijk blijven in onze communicatie met alle mensen die hier betrokken zijn en onze verwachtingen goed afstemmen dan den duur komt alles goed.
De reden dat mens tot nu toe heeft overleefd is dat we in alles aspecten de capaciteit hebben om van meerdere te houden. -
Marian - 26 januari 2010, 15:51
Beste Gollum, je bent verantwoordelijk voor je eigen leven. Degene die je de lust tot leven ontneemt, ben je derhalve zelf, niet je vrouw! Jij kiest jouw leven, zij kiest jouw leven niet.
Succes met wakker worden! -
Dromen zijn bedrog - 26 januari 2010, 16:52
Wat bedoel je met "samenzijn" Dagobert? Je zult "vreemdgaan" bedoelen! -
precious - 26 januari 2010, 18:27
Ik ben vaak verliefd (geweest) op collega's en ik weet dat het erg frustrerend is, maar het geeft ook een kick dat een ander gek op je is. Tot nu toe heeft dit nooit echte problemen voor mijn huwelijk opgeleverd. Wat ik vind in de "relatie" met die ander probeer ik namelijk vanaf dat moment ook te vinden in mijn huwelijk, en ik denk dan ook dat dat er beter van geworden is. -
Kvinne - 26 januari 2010, 18:52
Volgens mij bestaat DE Man of Vrouw van je dromen,, niet. Na 3 verbroken Dromen, ben ik er wel achter. Ze duurden wel allemaal zo,n 10 jaar. En toch ga ik voor een nr. 4. (Elizabeth Taylor is er niets bij... ;-)) Maar Dromen?: Ik Dacht en Hoop het niet.... Wel dat het Leuk is natuurlijk. Maar dat was met die andere dromen ook zo, tot, ja , wat????? Het huwelijk is ergens pas in de 18e of 19e eeuw uitgevonden. 2/3de scheidt. Lijkt mij ,,Het huwelijk,, toch niet een goed instituut. En ondertussen worden er zoveel andere vormen van Samenzijn uitgevonden. Ondertussen lijkt ,,het Huwelijk.. wel ouderwets. En volgens de Calvinisten is dat 2 oudergezin, liefst man vrouw natuurlijk, nog steeds : De hoek van de samenleving. Volgens mij ook een Sprookje. Of Droom. En daar is dan de hele politiek op gebaseerd. En dat 1/3de deel zijn dan de mazzelaars. De rest zou schuldgevoelens kunnen hebben , omdat ze gescheiden zijn. Hup, naar de therapeut. Of problemen in die hoekvan de samenleving: Hup: Naar de therapeut. Die bestond vóór Freud en Jung ,niet te vergeten, ook nog niet. Hoe lostte men toen de huwelijksproblemen op? Scheiden deed je niet: Dus waren er 2 mensen voor de rest van hun leven niet gelukkig. En de kids ook niet natuurlijk. Als ik wéér een witte bruid zie staan , Op de mooiste dag van haar leven.... Oei, oei, denk ik dan. Ja, het is een leuke feestdag. Maar er komen zeker dagen die mooier zijn! -
Z - 27 januari 2010, 09:09
'Beantwoorde liefde' via werk.......overkwam ook mij, ultiem genot als ultieme pijn hield dat alles in. Het pakt je volledig in, ok.
Toch realiseerde 'k mij aldoor de consequenties.
Nu het zgn geluwd is, heb 'k daar profijt van. Het feit dat je derden pijn doet, knaagde zeer aan mn geweten, toch ben je erg mee ingenomen en liet het begaan. Je weet het is van 'tijdelijke aard'. Zo'n 1.5 jaar..........
Het is heavenly buiten zoveel shit gebeuren. 'k Kan er nog jaren op teren! Eens en liever niet meer. Het geeft wel een minderwaardig gevoel. Ik kon hét niet bedwingen,
eigenlijk idioot dat je niet die grip heb opjezelf; geliefd te worden...........tegen natuurlijk beter weten in; sel la -
Het Volk - 27 januari 2010, 11:42
De oplossing is simpel maar pijnlijk. Als je een relatie hebt en er komt plotseling 'een nieuwe' op de proppen dan ben je er eerlijk over naar beide kanten. Dat betekent waarschijnlijk dat je eerdere relatie op de klippen loopt maar... daar ben je zelf bij.
Al dat geneuzel over hoe het een stiekem genot is, hoe het zo goed voelt, hoe het wel meevalt, hoe het toch maar tijdelijk is en zo voorts... is niet meer dan zelfverloochening en vergoeielijking. Een zwaktebod. -
JW - 27 januari 2010, 12:50
Eerlijk zijn. Anders maak je een hoop kapot, uiteindelijk. -
Vrouw - 27 januari 2010, 13:24
Wat geeft echt een enorme kick? Als iemand al 22 jaar verliefd op je is. Zei Liz Taylor niet ooit: "Het is geen kunst om 20 mannen verliefd op je te laten worden. Wel om een man 20 jaar verliefd te houden". Elke relatie heeft ups en downs. Investeer in je vaste relatie, breek met die persoon die alleen in je gedachten interessanter is, en dan nog maar zeer tijdelijk ook, en je krijgt er zo veel voor terug dat je niemand anders meer ziet staan. -
Teun - 27 januari 2010, 17:03
Verliefdheid is een combinatie van het oplossen van eenzaamheids gevoelens samen met sexuele aantrekkelijkheid. -
Toon jansen - 27 januari 2010, 18:32
Ik ben nu 76 jaar en 16 jaar geleden werd ik verliefd op vrouw die toen 38 jaar was. Dat heeft maar een maand geduurd maar als ik daarop terug kijk was het een van de gelukkigste periode van mijn leven. De verliefheid was wederzijds en had het gevoel dat ik in een andere wereld terecht kwam . Andere manier van leven, andere muziek.andere manier om met elkaar om te gaan. Ik werd uit de sleur van mijn eigen leven gerukt, maar erg veel geleerd en denk er met een groot gevoel van liefde aan terug. -
Vrije filosoof - 28 januari 2010, 09:21
Ik had zo'n vriendin die mij zo beleefde.
Met de nadruk op HAD.
Hoe meer de mens buiten zichzelf zoekt en het leven invult voor de oh zo schijnbare innerlijk brandende emoties ,zij zijn het verst van huis. -
jacqueline - 28 januari 2010, 10:25
juist omdat je niet samenwoont , lijkt het een droomman/vrouw.
wees reeël , je hebt niet te maken met elkaars onhebbelijkheden.
kom daarom van die roze wolk af en in het echte leven en maak wat van je eigen relatie.
een andere baan met nieuwe mogelijkheden en een gelukkig leven.
wil /kun je dat niet meer ga dan weg bij je partner en klaag niet zoals die gollum ; lekker makkelijk en o zo dom je vrouw de zeggenschap geven over jouw leven.
ook alleen kun je er wat van maken.
maar wees dan niet zo LUI. -
mats - 28 januari 2010, 12:02
Maar het is toch ook zo, dat je wéét dat je verliefd kán worden, je het kan toelaten, of zeggen: nee, daar ga ik niet in mee. Ik denk dat je onbewust stuurt, en vervolgens als het uitkomt, een slachtofferrol aanneemt: ja maar ik werd verliefd, het is sterker dan mijzelf. Ik kon er niets aan doen. En als je zoveel ziet of denkt te zien in een ander dan in je eigen partner, dan is het inderdaad zeer waarschijnlijk een communicatie probleem: onuitgesproken verlangens. Misschien ergens in het verleden een kleine ruzie gemaakt, vervolgens een 'pact' gesloten, 'ik ben zoals ik ben', en vervolgens de communicatie op slot gezet. Als je iemand dagelijks lang ziet . misschien altijd moe, chagrijnig van het werk, wat dan ook - dan zijn dát de problemen die aangepakt moeten worden, en het poppetje inwisselen zal waarschijnlijk niet helpen, want de touwtjes zijn hetzelfde, en de Grote Poppenspeler, jijzelf dus, is ook niet nieuw... -
cengiz - 29 januari 2010, 11:10
`Droomman/vrouw. Dromen jullie maar lekker door. Dat bestaat niet man.Anders waren we allemaal prfeckte mens. NIET -
Peter (GLD) - 29 januari 2010, 13:17
Mijn reactie is dezelfdce als Gollum, van mij hoeft het al lang allemaal niet meer.
Ben moe en zwaar teleurgesteld in het leven dat ik tot nu toe heb moeten ondergaan en gezien de wereld waarin we leven zal het er allemaal niet beter op worden.
Dus als ik nu een wens zou mogen doen dan is het dat het aardse levenslicht spoedig uit zal gaan voor mij. Zij die ik lief had zijn er niet meer "dood". En collega's die heb ik niet want ik mag en kan niet werken omdat mijn lichaam het aan het begeven is door artrose in de ruggengraad.Nou ja, ik werk sowieso liever alleen. ♥ ☼ -
Caroline - 29 januari 2010, 13:39
Mijn oproep aan ieder mens (in deze situatie, en in welke andere situatie dan ook): stel jezelf steeds de vraag - Waar neem je nu verantwoordelijkheid voor en waarvoor niet? Je hebt iedere dag een keuze. Ieder moment. -
Mats - 29 januari 2010, 19:25
Peter, Gollum - deze twee reacties zijn als een noodkreet om hulp. De schuld geven aan jullie vrouw klinkt makkelijk maar ik weet niet wat voor iemand zij was / is. Maar ook jullie zijn Grote Poppenspelers. Het lijkt mij allezins een aanrader om hier goede hulp bij te zoeken, al was het maar in de vorm van anonieme telefonische hulp (korrelatie 0900 - 1450 ) of ga naar een psycholoog. Maar met niets doen en schuld wegschuiven komen jullie niet verder! Kijk in de spiegel en zie wie er voor je staat. Haal diep adem en neem een beslúit. Als jullie hier zo makkelijk je treurnis opschrijven, dan kun je het ook zeggen. Ik wens jullie veel sterkte en ook succes. -
Pee - 29 januari 2010, 23:38
Teun, wat heb jij dit ontzettend goed verwoord. Ik ben het er verschrikkelijk mee eens. -
mats - 30 januari 2010, 08:23
@ Teun - en hoe zit dat dan met mensen die veel vrienden hebben, daar vaak sex mee hebben, en tóch op juist één van die vrienden verliefd worden? -
roeland - 30 januari 2010, 10:22
gollum en peter,
volgens mij heeft jullie reaktie niets te maken met het onderwerp , maar zijn jullie gefrusteerd door allerlei oorzaken . maar je moet er zelf wat aan doen om je leven te verbeteren en dan niet je vrouw of de omstandigheden de schuld geven . er zijn meer dingen in het leven ; pak dan wel jezelf eens goed aan en speel geen slachtoffer!
als je zo graag alleen bent ontmoet je ook geen andere mensen en leuke dingen die samen kunt doen en je beter voelen.
kun je niet meer werken ? doe vrijwilligerswerk ( mogelijkheden te over ),een hobby of ga iets anders doen wat je wel kunt.
je hebt ALTIJD een keuze , bij wat je ook doet.
MAAR STOP MET KLAGEN , zolang je zelf niets doet !
maar stop dat geklaag! -
toon - 30 januari 2010, 18:20
Het onderwerp is toch verliefd worden. Het is zo makkelijk om te zeggen laat het niet gebeuren maar als je elkaar dagelijks ziet en het is wederzijds is er geen ontkomen aan. De natuur laat zich niet dwingen en trouwens wat is er mis met verliefd zijn. Ik heb dat ervaren als een ontdekkingsreis waarvan je veel ziet en beleeft , maar erachter komt dat er veel hetzelfde is.Als je na die verliefdheid alle dingen die goed waren en je leven verrijkt hebben vasthoud en toepast in je verdere leven heeft die verliefdheid toch zin gehad. Dus niet met je hoofd naar beneden lopen,maar neus in de wind en denken het was mooi!!! -
mats - 30 januari 2010, 19:34
toon. zeker, tegelijk, ook mee eens! -
ella - 30 januari 2010, 22:12
Ik heb ook een probleem. Die leuke collega die geeft extra aandacht maar dan wel zo dat je het op twee manieren kan opvatten en ik me altijd moet afvragen wat bedoelt hij nou? Misschien vind hij het wel leuk om mij te pesten want ik wordt vaak verlegen. Bij de andere meiden doet hij dat niet. Waarschijnlijk wil hij helemaal niets of in ieder geval niet zolang ik bezet ben en terecht. Hij weet dat ik een vriend heb en probeert hem soms ook af te kraken als ik over hem begin. Verder vraagt hij nooit naar mijn vriend. Er wordt nooit aangeraakt en ik probeer altijd afstand te houden. Waarschijnlijk wil hij hiermee zijn doelen als manager bereiken.We kopieren elkaars gedrag, manier van praten, rammen met de muis als de computer vast loopt en ga zo maar door, lachen om dezelfde dingen. Klikt gewoon goed en dat is fijn.
Mijn vriend waarmee ik negen jaar samen ben voelt aan mij dat ik afwezig ben en doet erg zijn best maar op dit moment gaat het er niet in. Ik ga trouwens niet in op de opmerkingen van mijn collega en denk alleen maar dat hij me met rust moet laten. Ik wil dat het overgaat want ik vraag me af wat zijn intenties zijn. Wat ik aantrekkelijk aan hem vind is zijn zelfverzekerdheid. Hij maakt zijn eigen keuzes en trekt zich nergens wat van aan. Maar hij schaamt zich ook niet over wat hij minder goed kan. Hij weet eigenlijk precies wie hij is. Hij luistert naar mij en ook als ik tegen andere meiden praat. Ik daarentegen ben onzeker en laat me nog wel eens inpalmen. Mijn huidige vriend is ook gevoeliger en kan zich van zijn stuk laten brengen of leiden door andere mensen. Ik vind die collega gewoon erg interresant denk ik. Ik slaap gelukkig wel beter nu. Ik probeer er over heen te komen maar dat is moeilijk. Laatst was ik zijn koffie vergeten te halen daar was hij wel verbaast over. Nu lijkt het of hij nog meer moeite doet, dubbelzinnige opmerkingen maakt, aandacht geeft. Die collega is trouwens vrijgezel en 34 jaar. Ik ben 28 jaar en nog geen kinderen. Is ook zo'n fijne leeftijd om voor zulke dingen te staan. Ik vraag me af of iemand mij kan adviseren? Ik ben bang dat ik dit zelf moet uitvinden. Ik ben trouwens nog nooit zo verliefd geweest, pijn in mijn buik, al kan ik hem maar 5 minuten zien of spreken en ik ben weer gelukkig, mis hem. Ik fantaseer over een leven met hem. Bah. Ik hoop dat hij snel een vriendin krijgt. Hij heeft nog geen echt duidelijk signaal gegeven maar ik zou hem niet kunnen weerstaan.... Wat denken jullie? Waarom geeft hij mij die aandacht? Om me beter te laten voelen zodat het werk nog beter gaat? Moet ik hem afsnauwen? -
Joan - 31 januari 2010, 12:32
Het gras is altijd groener aan de andere kant van de heuvel.
In deze boeiende tijd "van grijp je kansen en je bent een loozer als je dsat niet doet, zijn de meeste mensen bang dat ze iets missen als de relatie niet spannend meer is en er een ander om de hoek komt kijken...Moet je die kans grijpen? Denk toch zelf en laat je niet door die succes-doctrine meeslepen..
Ja spannend, ok. Da's leuk en mooi meegenomen!Maar die droom vrouw of man heeft ook wel eens een pestbui, snurkt, heeft slechte adem of zweetvoeten, laat het flosdraad in de wastafel achter (jak!)of een vies luchtje op t toilet. Kortom een normaal mens. Zoalng je dat allemaal niet mee hoeft te maken blijft die droompersoon een droompersoon. Wordt eerst zelf maar es wakker!
Ooit was ik op een feestje. Men vroeg wat mijn partner doet. Als Zuid europees is hij vrachtwagen chauffeur voor een buitenlandse firma, mevrouw. Goh ben je niet bang dat hij op die lange ritten een scharreltje opsnort?? Nee mevrouw, tegen de tijd dat hij zijn dag-(of nacht)rit erop heeft zitten, zijn papieren in orde, gekookt en gegeten heeft(kookt zelf dagelijks zijn lokale visgerechten)en meer dan 2 weken onderweg is, is hij zo groezelig dat geen dame hem lust en hij ook geen dames. En komt het voor dan kan ik er hoegenaamd niets aan doen en hoef het ook n iet te weten. Maar ik denk van niet, nee.Hij toeterd wel naar mooie meiden maar wat kan mij dat schelen?? het is een zuiderling en een macho!Dat is niet hetzelfde als vreemdgaan hoor want hij toeterd ook als ik naast hem zit en ik heb in ons priveleven niks te mopperen!!
Maar... als jou man een oogje heeft op een kantoorchickie van 23 dan is t veel makkelijker. Het kind heeft nog geen rimpeltje, een strak buikje , geen cellulitus en dagelijks uren de tijd voor haar kledingkeuze make up en parfum. En is de hele dag om hem heen. geen gezeur over kids, geld of andere kwaaltjes. Dus nee mevrouw ik zou echt niet met u willen ruilen...
Daar keek mevrouw erg van op. Tja mijn man een beetje beledigen en daarmee mij ook, nou nee.
Alweer 10 jaar met deze man. Hij heeft een gebruiksaanwijzing, dat wel. Maar dat heb ik ook. -
Hans - 31 januari 2010, 18:11
Reeds 27 jaar bij dezelfde vrouw. Ze is fantastisch. Ik zou zo weer met haar trouwen met nog meer overtuiging als destijds. Heb echt wel kansen gehad om met anderen iets uit te vreten maar heb het nooit gedaan. Heeft iets met respect te maken. Ik respecteer mijn vrouw de moeder van mijn kinderen. Zou haar nooit pijn willen doen,
PS dat is andersom ook zo. -
Weg met de PvdA - 31 januari 2010, 19:39
PS. Ik hoop het voor je Hans. -
Noor - 31 januari 2010, 22:00
Ik ben net 27 geworden en lach om al deze reacties. Tot mijn 24e was ik niet echt geinteresseerd in een vaste relatie. Ik was twee maal verliefd op iemand in het buitenland; lekker ver weg en vasthoudend aan een droombeeld; wel zo veilig en no problems. wel ging ik ondertussen met mannen in Nl om die verliefd op me werden en hoe afstandelijker ik was hoe aantrekkelijker ik voor hen werd. m.a.w. toen ontdekte ik goed dat mannen willen jagen. Na mijn 24e kreeg ik paniek want ik moest nu ook wel iemand echt leuk vinden en een relatie aangaan; de eerste was liefde op het eerste gezicht tot ik ontdekte dat ie 2 kids had en een knipperlichtscheiding met zijn vrouw had. direct gestopt en na een jaar kwam ie bij me terug want hij was definitief gescheiden, maar mijn roze bril was af dus no way. vervolgens iemand die mij op een voestuk plaatste waar ik ook geen zin in had maar uit schuldgevoel ging ik er mee verder; maar geen vlinders en ik heb het met veel pijn en schuldgevoel stop gezet. daarna weer iemand die ik niet meteen leuk vond maar hij was spontaan, komisch en lief, dus dacht waarom niet tot ik hoorde dat hij gescheiden was en een kind had; geen probleem maar uiteindelijk vond ik dat toch lastig als groentje. daarna weer pats boem verliefd op iemand die normaal leek te zijn; ook jong, niet veel ervaring en leuk; vervolgens bleek ie complex te zijn watn hij was verloofd geweest en had het verbroken en daarom wilde hij met mij niet al te snel over toekomst praten maar wel een relatie. dat wilde ik niet want ik wilde op basis van een mogelijke toekomst met iemand omgaan; hij noemde een relatie 'een risico dat het fout zou gaan' en die wilde hij wel nemen voor mij. Dus ik: neem gewoon geen risico en zout lekker op. Was niet makkelijk maar ik weet nu wel wat ik zoek; namelijk basis, steun en toekomst. Nu ben ik op het punt dat ik denk; wil geen complexe zaken meer al make die het wel allemaal lekker uitdagend. geef mij maar een rustige en droge man op wie ik kan bouwen en ik zal er wel voor zorgen dat ik verliefd ga worden!! -
Leonie - 31 januari 2010, 22:18
Allemachtig wat een gemeut van die Noor 27 en al zooo burgerlijk ik lach om deze reactie. -
Philip - 02 februari 2010, 14:29
Een huwelijk consumeer je niet maar consummeer je. -
Hans-Erik - 02 februari 2010, 21:31
Als je verstandig bent, laat dan die droompartner een droom blijven ... Dan heb je een hoop zorgen minder! Wegdromen bij iets, is altijd wel leuk, maar die dromen staan vaak los van de realiteit. -
akka - 03 februari 2010, 00:12
Tja, het overkomt me wel eens, verliefdheid op een collega die gebonden is. Het geeft een tijdelijke kik, maar de je lijf wordt ook een achtbaan. Als ik me ervan bewust word, word ik eigenlijk woedend op mezelf: het is inderdaad gedroom en dromen leiden af van de werkelijkheid. -
karel - 03 februari 2010, 11:15
Ik denk dat Leo beter verdiend dan zo'n egocentrische Martine. Aan de andere kant moet Leo niet zo'n sukkel zijn en eisen dat Martine helemaal voor hem kiest of oprot, ipv dat pappen en nathouden wat nu plaatsvind.
Als je verliefd bent op een ander zijn er maar twee integere keuzes. 1) Je kiest voor je relatie en zorgt dat de persoon op wie je verliefd bent uit je leven verdwijnt, je zorgt dat je partner van dit alles nooit wat te weten komt. 2) Je verbreekt je relatie en begint wat met je nieuwe vlam. Als probeert van twee walletjes te eten is de schade voor alle betrokkenen veel groter. -
saharing - 03 februari 2010, 13:29
ik kan bovenstaande uit ervaring beamen. -
p hansen - 05 februari 2010, 18:06
Liefde afdwingen, door te eisen dat de ander er 100% voor gaat, werkt uiteindelijk niet.
Chantage is een slechte basis voor een relatie.
Er zijn bv nauwelijks mannen die uiteindelijk gaan scheiden voor hun minnares. Het zijn de minnaressen die meestal aan het kortste eind trekken, ook al omdat ze zich zelf in een onmogelijke situatie manouvreren. Want dit soort relaties treedt toch vaak op in de bekenden-, kennissen- en /of werksfeer. Je komt elkaar voortdurend tegen. En als beiden elkaar op het werk steeds tegenkomen, wordt het ongemakkelijk als de relatie is beeindigd.
Er zal meestal een machtsverhouding bestaan tussen man en vrouw; de vrouw is meestal degene met de mindere/lagere positie. Dat wordt dus gedoe. Uiteindleijk zal de voruw meestal niet alleen haar relatie beeindigd zien, maar ook haar werk.
Conclusie: dames, gewoon niet doen. En de spreuk, "liefde overwint alles' is crap; in dit soort relaties komt de echte liefde namlijk meestal van een kant. -
groeibriljantje - 09 februari 2010, 15:23
De man van mijn leven gevonden op mijn werk. Hij getrouwd, ik in een jarenlange relatie. Een moeilijke situatie, desondanks de overtuiging dat we zielsverwanten waren. Een moeilijk proces ingegaan. De tijd genomen om tot onszelf te komen, allebei afzonderlijk van elkaar de vorige relaties beëindigd, een tijdje op eigen benen gestaan. Elkaar nooit los kunnen laten. Nu twee jaar later woon ik samen met de liefde van mijn leven. De overtuiging die er was is er nog steeds. En zal er voor altijd zijn. -
Bart - 10 februari 2010, 12:30
Man man, wat een geneuzel, als je trouwt dan trouw je , als je met iemand anders naar bed wilt ( "verliefd worden") moet je scheiden ,en dan kun je dat lekker doen. Heeft echt niets met open comuniceren te maken. Maar ja , wij willen alleen maar leuke , spannende dingen,vlinders in in onze buiken, zonder over de gevoelens van andere mensen na te denken...Als je mijn partner was sodemieterde ik je buiten en wenste ik je veel succes op je neverending journey to dissatisfaction..want je hoeft geen Freud te heten om te zien dat deze cyclus zich toch weer herhaalt na een aantal jaren. Ik heb medelijden met deze personen , maar vooral met hun naaste familieleden. Verliefdheid ontstaat volledig uit jezelf..echt niet door een ander hoe verklaar je anders dat je eerst verliefd was op je partner en na jarenlang met elkaar te hebben geleefd " ineens "verliefd werd op een ander? Was je partner dan zo veranderd? Of jij? Het geluk dat hieruit ontstaat is geen geluk.. het is een herhaling van een eerder gevoelde senstatie die ook veranderd. Ik wens al deze mensen sterkte .. -
ariadne2111 - 12 februari 2010, 21:23
De mannen van mijn leven heb ik gevonden als collega's. Degene met wie ik alweer 33 jaar samen ben, zowel als iemand die ik 'pas' 5 jaar ken. Liefhebben is naar mijn idee geen 1 op 1 kans. Ik zal mijn man nooit verlaten voor hem, hij zal zijn vrouw nooit verlaten voor mij. Dat geeft niets, ons contact voelt alsof het over onze levens heen gaat. In een vorig leven al soulmates en in een volgend leven zal dat ongetwijfeld weer zo zijn. -
frank - 17 februari 2010, 00:17
na de pastoor en de dominee hebben we de gygoloog gekregen.
gygologie is de grootste placebo en overdrachtsproblematiek
dienstverlening in de wereld.
Collega, de man van je dromen
Trefwoorden: Droombeeld, jean-pierre van de Ven, Liefde
Liefde is mooi. Ik hou van de liefde. Het liefst wil ik liefde bij het ontbijt, wat heet, ervoor al en dan de hele dag door tot aan de avond en ook gedurende de nacht wil ik het liefst bij mijn liefste zijn. En ik heb geluk. Omdat ik getrouwd ben, heb ik mijn liefste altijd aan mijn zij. Nou ja, dat klopt niet helemaal, ik moet eigenlijk zeggen: omdat ik getrouwd ben met mijn liefste heb ik haar altijd aan mijn zij, behalve als ik een stukje aan het schrijven ben, of als ik een afspraak heb met cliënten, of als zij moet werken natuurlijk, of als zij aan het telefoneren is met een vriendin.
Dan moet ik even wegwezen.
Andere mensen zijn minder gelukkig. Lezeres B. is weliswaar getrouwd, maar niet met de man van haar dromen. Haar droomman is ook getrouwd. Zij zijn collega's en zien elkaar regelmatig, maar vanwege hun beider situaties hebben zij hun liefde niet geconsumeerd. Dat is 'frustrerend', schrijft B., vooral omdat die collega vaak 'niet thuis geeft'. Dit doet hij omdat hij 'alles of niets' wil. Zo heeft hij dat een keer gezegd. Lezeres B. hoopt en verwacht dat de liefde wel een keer zal overgaan, maar desalniettemin vraagt zij aan mij hoe zij kan afkomen van deze 'spanning en frustratie'.
In mijn praktijk heb ik eens een echtpaar gesproken dat in ongeveer dezelfde situatie zat. Ook in dit geval was de vrouw, Martine, verliefd op een collega. Haar man Leo leed daaronder, maar hij wenste niet te scheiden, omdat hij ondanks alles van haar hield. Hij vond het ook een beetje zonde van de investering; per slot van rekening waren zij al zeventien jaar samen en hij had toch een hoop kosten gemaakt.
Leo bekeek de dingen graag praktisch.
Schot
Martine wilde ook niet scheiden. Zij hield toch ook best wel, zo zei ze het, van haar man. Zij hoopte dat de verliefdheid op die ander op een dag vanzelf zou overgaan. Het was hopen tegen beter weten in, want de hele toestand was al jaren aan de gang en er zat op geen enkele manier schot in de zaak.
'Dan ga je toch een andere baan zoeken', stelde ik voor. Zoiets had Martine wel eens geprobeerd. Ze had zich laten overplaatsen. Binnen een maand was haar droomman haar gevolgd.
'Je bloost ervan', zei ik.
'Och...' zei Martine, nog dieper kleurend. 'Je mag best weten dat ik me toen toch ook best wel gevleid voelde door al die aandacht. Weet je wat ik denk? Dat mijn huwelijk er ook beter door is geworden.'
Nu sloeg Leo de armen over elkaar en hij keek uit het raam. Martine praatte stug door. De aandacht van haar verliefde collega maakte dat ze zich bijzonder voelde. Juist door dit gevoel kon zij haar huwelijk met Leo, die haar dit gevoel allang niet meer gaf, beter volhouden.
Leo hoorde dit alles zwijgend aan. Ik vroeg hem wat hij ervan vond. 'Weet je', zei hij, 'voor mij is belangrijk dat ze niks dóet. Zolang dat zo blijft, is er weinig aan de hand.'
Misschien moeten alle droommannen wel droommannen blijven. Zij moeten op afstand blijven en onbereikbaar, zodat we door kunnen blijven dromen tot we een ons wegen. Want wat is de functie van dromen in ons leven? Dromen maken het echte leven draaglijk. Volgens Sigmund Freud, de zenuwarts uit Wenen, is het zelfs de functie van dromen om ons slapende te houden. In een goede droom komen al je stoutste wensen uit - heel anders dan in het echte leven. Als we fijn in dromenland vertoeven hoeven we nare zaken niet te zien, laat staan dat we moeite hoeven te doen om echt iets te veranderen aan ons leven.
Het gaat, beste B., niet om die collega en het gaat niet om die verliefdheid. Het gaat om jou en je man. Word wakker en doe er wat aan.
Tips: Verliefd op een gebonden collega?
* Vraag je af wat er schort aan je relatie.
* Verander je relatie: misschien heb je meer vrijheid nodig, of misschien heb je die te veel.
Oproep
Heb jij een oogje op je collega? Of juist een slepende ruzie met je baas? En zou je daar wel eens een advies over willen hebben? Psycholoog Jean-Pierre van de Ven beantwoordt vragen over relaties op het werk.
Jean-Pierre van de Ven (41) is zelfstandig relatietherapeut in Amsterdam. Hij coacht ook bedrijven en verzorgt workshops (jeanpierrevandeven.nl). Hij is lid van het Nederlands Instituut van Psychologen, en als relatiedeskundige verbonden aan Arkin. Hij schreef vijf boeken over ruzies en relatieproblemen.
Mail je vragen naar banen@volkskrant.nl
Foto Kevin Dooley
Gerelateerde artikelen
- Hervind uw liefde in de achtbaan
- Leo drinkt Lipton, Thea Twinings
- Hoog spel met geheugen
- Páts, de emoties laaien op
- Starende ogen dwingen


gaby3 