Schaamteloze schijnheil

Wetenschappers hebben onlangs vastgesteld wat het meest primitieve meercellige organisme ter wereld is. De placozoa. Lieve, aaibare doch met het blote oog niet waarneembare diertjes die in 1883 voor het eerst werden waargenomen, in een aquarium note bene. Uiterlijk lijken ze op een kruising tussen een amoebe en een platworm. Ik was van plan daar een luchtig stukje aan te wijden, maar het mocht niet zo zijn. De actualiteit noopt mij aandacht te besteden aan een andere nauwelijks ontwikkelde diersoort: revisionistische rooms-katholieke bisschoppen.

Richard Williamson is er zo een. Hij is aanhanger van de in 1991 overleden dissidente aartsbisschop Marcel Lefebvre, die zich nooit heeft neergelegd bij de moderniseringen die de laatste decennia binnen de katholieke kerk zijn doorgevoerd. Lefebvre werd in 1988 met de door hem tot bisschop gewijde volgelingen, onder wie Williamson, uit de kerk gezet. Desondanks gingen zij door met het uitoefenen van hun ambt.



Paus Benedictus XVI hief vorige week de excommunicatie van Williamson en de zijnen op. Kennelijk gaat de kerkpolitieke strategie van het Vaticaan - men wil dissidenten weer binnen de eigen gelederen trekken - boven vraagstukken van morele aard.
Richard Williamson is revisionist, een onverbeterlijke, schaamteloze loochenaar van (de schaalgrootte van) de jodenvernietiging. Vorige week woensdag, enkele dagen dus nadat Benedictus hem weer in de armen sloot, werd hij geïnterviewd door een Zweedse televisiezender. Tijdens het vraaggesprek herhaalde hij zijn bewering dat er ‘overweldigende bewijzen’ zijn dat in de concentratiekampen geen gaskamers gebruikt zijn. Ook stelde hij dat er tijdens Tweede Wereldoorlog geen 6 miljoen, maar ‘slechts’ 200.000 à 300.000 joden omgekomen waren in de kampen. En niet ten gevolge van vergassing dus.

Ik heb het interview gezien en de oren vielen mij van het hoofd. Er is geen historisch bewijs, verklaarde Williamson. Sterker nog, het is gewoonweg onmogelijk dat er gaskamers gebruikt zijn. Het verwijderen van de slachtoffers zou voor het kamppersoneel veel te gevaarlijk zijn geweest, door het nog aanwezige gas. De deuren konden niet eens luchtdicht worden afgesloten. Er zouden hoge schoorsteenpijpen gebruikt moeten zijn om het gas af te voeren. En die waren er niet, want op luchtfoto’s die de geallieerden van de kampen maakten, waren die niet te zien. En, zo voegde hij er aan toe, het exploiteren van het verhaal van de holocaust komt de joden goed uit. Het legt hen geen windeieren, mede door het schudgevoel van Duitsland.

Bewijzen dat gebeurtenissen hebben plaatsgevonden, dat kan ik mij voorstellen. Maar hoe toon je aan dat iets niet gebeurd is? Door op de onwaarschijnlijkheid van de feiten te wijzen, in dit geval gedreven door rabiaat antisemitisme. Wellicht denkt Williamson: als er een God is, kunnen er geen gaskamers bestaan hebben. Daar zit iets in. Industriële, systematische vernietiging van bevolkingsgroepen is een dermate absurd, onmenselijk gegeven, dat we het nauwelijks kunnen bevatten. De werkelijkheid is onvoorstelbaar, in haar bizarre meedogenloosheid.

Maar ik draai het liever om. Dat er gaskamers waren, maakt het voor mij op zijn zachtst gezegd onaannemelijk dat er een God bestaat. God heeft zichzelf onmogelijk gemaakt. Hij bestaat met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet. Revisionistische katholieke bisschoppen bestaan helaas wel.

Richard Williamson benut ten volle de mogelijkheid om de vrijheid van meningsuiting in de praktijk te brengen. Mark Rutte zal zich erbij in de handen wrijven.

Floris Blom is vaste website-columnist  bij Hart en Ziel van de Volkskrant.
Elke maandag, woensdag en vrijdag verschijnt een nieuwe column van zijn hand.

Meer van Floris Blom

Doe de persoonlijkheidstest

Ga jij kalm en beheerst door het leven? Doe de Rationaliteitstest

Meer tests op de homepage