Mirjam Schöttelndreier ging proeven, bij de Librije in Zwolle. Ze is nog aan het bijkomen.
Door omstandigheden raakte ik onlangs verzeild in drie-sterrenrestaurant De Librije in Zwolle.
Het was een prachtige dag, dus Zwolle lag er ook nog eens beeldig bij. En dan moesten we nog eten.
Soms zit alles mee.
Ruim vier uur lunchen later stonden we buiten en konden we de toevallig passerende BN-kok Jonnie en BN-gastvrouw Thérese zelfs nog even persoonlijk bedanken. Oprecht.
Want waar wordt het overhangende tafellaken - als je als gejurkte vrouw onhandig op de bank achter de tafel moet schuiven - door een serveerster als vanzelf even opzij gehouden?
Waar ziet een kelner uit een onzichtbare ooghoek dat ik onhandig tegen het zonlicht zit te knipperen, en stelt in het voorbijgaan voor de luifel te laten zakken?
Waar wordt een verkeerde bestelling zo zonder pardon op eigen conto geschreven om er verder geen woord aan vuil te maken?
Waar snapt het personeel wanneer een grap of praatje op zijn plaats is, en waar en wanneer beter niet?
Echt, ze verstaan hun vak.
Over het eten kan ik niet meer vertellen dan dat ik een duizelingwekkend aantal smaaksensaties heb ondergaan. Zelfs achteraf, met behulp van de menukaart, kan ik alle smaakherinneringen niet allemaal meer bovenbrengen of combineren met de gerechten in druk. Het was te veel, te bijzonder.
Als culi-beet kun je in Zwolle maar beter bescheiden je mond houden en door-happen, want het gaat ver boven de pet. Het is Japans bloemschikken en culinair goochelen ineen.
Met wijn, o wat een heerlijke wijn, en ook daar weet ik het fijne niet meer van.
Nee, ik heb er niet gegeten, dat doe ik ergens anders wel weer eens. Ik heb geproefd, en van amuse tot laatste bonbon heb ik genoten van wat een briljante kok & co vermag.
Mirjam Schöttelndreier is verslaggever en columnist bij Hart en Ziel van de Volkskrant.
Meer van Mirjam Schöttelndreier
Of doe een test:
Richard - 14 februari 2009, 23:12
Lekker eten vind ik belangrijk, en koken is een beetje een hobby van mij. Doordeweeks eet ik eenvoudige magnetron hapjes, maar op zondag maak ik iets speciaals. Ik nodig familieleden uit, en maak gerechten die in dat seizoen toepasselijk zijn. In de winter is dat bijvoorbeeld hazepeper, wildzwijnsbout in kersen-kaneelsaus, wilde eend in sinaasappelsaus, etc. Het breekt de sleur van de week, en het is reuze gezellig! Ik eet ook liever thuis dan in een restaurant, waar ik mijn eigen muziek kan draaien, en iedereen zich op zijn gemak voelt.
oogvk 
-pluis 
Sparklingstar 
katya067 
Kvinne 
pret 
punts 
egelnina 
jell-0 
Yeeha 
bewaarder
aprica
angelasgf
pebru