-
M. v.d. Berg - 14 april 2008, 13:39
Ja, dit is een haalbare! Maar het belang van vrienden, hoewel groot, moet niet overschat worden. Tenzij je bedenkt dat je in de eerste plaats je eigen vriend bent. Het doel van mijn leven is in de vriendschap met mijzelf goed te ontwikkelen. Hoe beter ik mijzelf leer kennen, en mijzelf leer vergeven, hoe zinvoller de omgang met andere mensen wordt. -
Martijn van Oorschot - 14 april 2008, 14:42
Dit is wel een cursus zelfbevrediging voor de bourgoisie van de meest trieste soort. Mijn God, geen hoogte punten, geen diepte punten, braafheid saaiheid, Je zelf doelen stellen, lijstjes maken. Stelletje boekhouders. En dan de toevoeging dat het wetenschappelijk verantwoord is. U bedoelt de wetenschap zoals deze bedreven werd in de middeleeuwen, waarbij we op basis van gelijkvormigheid probeerden te achterhalen wat de boodschap van het ding was van God aan ons? En dus waar het geod voor was?
ELke emotie, elk greintje van ongebreidelde woede is uit den boze, geen gevaarlijk leven leiden maar zo gevaarloos mogelijk vooral alleen aan jezelf denken. Zelfs het denken aan anderen is er alleen maar voor je eigen geluk. Er doemt uit deze levenslessen alleen maar de veronderstelling op dat je als westers egoistisch op jezelf gericht narcisje bezig moet zijn met gelukkig worden. Geen context, geen wereld met eenderde aan wereldbevolking die te arm is om zelfs maar aan dit soort burgerlesjes toe te komen, geen natuur die diezelfde narcisjes in hun volstrekte egoitische behoefte aan de nieuwste Ipod, want daar wordt je tijdens het geplande joggen zo gelukkig van, kapot wordt gemaakt voorbij reperatie mogelijkheden?
Christelijke rethoriek en waarschijnlijk gesponsord door dit kabinet van dominees en voor-anderen-denkers.
Wat dachten jullie van eenvolgende cursus: wat kan ik doen om anderen gelukkig te maken, zonder dat ik weet wat goed voor ze is. Lijkt me zinvoller. -
bewaarder - 14 april 2008, 16:39
Beste Ad,
Al denk je aan wat je gemist zou hebben in je leven op je sterfbedscêne die je voorstelt wat helpt dat aan de wereld om je heen?
Wat dat betreft ben ik het eens met een groot deel van de reactie van Martijn.
Eerlijk gezegd ben ik nu op een leeftijd dat je verondersteld wordt daar vaker aan te denken maar ook eerlijk gezegd deed ik die overweging ook al heel lang geleden toen ik nog jong was en een heel leven voor de boeg had.
Wat je dan verlangt is erkenning en liefde van de mensen om je heen omdat ik toen al bewust was dat ik kon bestaan bij de gratie van de anderen en dan niet alleen de mensen maar de wereld in zijn totaliteit.
Deze oefening lijkt dus eerder op en 'biecht' in godsdienstige term of op ' zelfbevrediging' of ' Zelfkastijding' al naar gelang de spijt of wens van de persoon die het beoefent.
Probeer voor je sterft elke uur van de dag bewust te zijn van je handelen om de wereld om je heen het gevoel te geven dat je een onderdeel bent van het Grote Geheel.
De sterfscêne draagt daar niets aan bij.
Dit is geen ' levensles' maar een ' egoles'.
Hartelijke groet van bewaarder. -
Miss Marple jr. - 14 april 2008, 21:58
De reactie van Martijn is even een goede tegenactie op het inderdaad nogal veilige kunstjes leren. Zelf heb ik de afgelopen jaren heel wat stress en problemen ondervonden, dankzij mijn eerder genomen risico´s:) Eigen schuld,dikke bult, zou je kunnen zeggen. Mijn strijd om weer volop mee te draaien in het verwachtingspatroon van een happy family is nog steeds niet volledig gestreden. Toch had ik het niet willen missen. Ellende hoort ook bij het leven. Voor mij is leven tevens beleven, in je emoties, welke dat ook zijn, ervaar je toch het meeste dat je leeft? Al is het wel fijn de uitweg weer te kunnen vinden en te ervaren wat werkelijk waardevol is. Ik heb nog niet alle levenskunstjes gelezen, maar een heel aantal vind ik toch zo zinvol, dat ze mij zeker een duwtje in de juiste, prettige richting geven.
Dus toch, thanks aan degenen die deze levenskunstjes hier geplaatst hebben. -
Stefan van den Hout - 14 april 2008, 22:06
Geen boodschap van mij maar via mij:
Zelf-verwerkelijking door drie punten, a)eerlijkheid in denken; niet bij je standpunten blijven, maar DOEN wat je denkt. b)oprechtheid van geest; wees wie je bent, niet meer en niet minder en c)onthechting; je Zelf met een hoofdletter Z gebruikt denken, geest en lichaam maar is dat niet, probeer dat door te krijgen.
Deze drie punten van een wereldleraar zijn voor mij simpel te bevatten èn het werkt. ieder is verbonden met zijn Zelf en dat Zelf is in iedereen hetzelfde. -
bewaarder - 15 april 2008, 01:28
Heel goed Piacoba,
Dat zijn we: Kritisch!....maar dat laatste van je uitspraak:
' We weten het al lang', lijkt me de meest voor de hand liggende oorzaak.
Geweldig dat je dit hier eens duidelijk neerzet.
Dat doet verder gen afbreuk aan de integere en goede bedoeling van Ad Bergsma want ik heb ook veel respect voor hem om dit aan te brengen en moet verdragen dat hij als een lastige meester wordt geplaagd door halstarrige leerlingen.
Groet van Bewaarder. -
margot60 - 15 april 2008, 09:23
Wat me bevreemdt is dat bovenstaande briefschrijvers het al erg goed weten en desondanks een site bezoeken die bedoeld is om minder gelukkigen een handje op weg te helpen. -
ad.bergsma - 15 april 2008, 15:50
Beste allen,
kritische reacties zijn niet vervelend, maar juist waardevol. Het is namelijk beslist niet zo dat deze verzameling levenslesjes slaafs nagevolgd zouden moeten worden. Het biedt wat ideeën die afkomstig zijn uit onderzoek naar gelukkige mensen. Deze ideeën bieden samen niet een complete route, maar eerder een soort reisgids, waar je een paar bestemmingen van je gading uit kan pikken. Het is een spiegel waar je in kan kijken en die je eventueel kan gebruiken om wat kleine correcties voor de koers van je leven toe te passen, als je daar aanleiding toe ziet.
Een interessant punt blijft de spruitjesgeur die uit deze levenskunstjes naar boven komt, zoals Martijn hierboven suggereert. Martijn heeft helaas geen gelijk in die zin dat de regering dit werk op geen enkele wijze sponsort. Hij heeft een punt als hij zegt dat de boodschap van het geluksonderzoek niet zoveel afwijkt van wat je oma je zou kunnen vertellen over het leven. Dit wil niet zeggen dat je altijd naar oma of naar het geluksonderzoek moet luisteren. Het is alleen zo dat mensen gemiddeld meer kans hebben zich prettig te voelen als zij dit wel doen. Het blijft natuurlijk goed mogelijk dat je deze in sommige opzichten behoudende stem negeert en kiest voor een spannend en gevaarlijk leven. 'Live Fast, Die Young and Leave a Good-looking Corpse', als je daar de voorkeur aan geeft. -
ad.bergsma - 16 april 2008, 11:07
Mijn laatste reactie was misschien te onvriendelijk. Later bedacht ik dat een vergelijking met percentage tennis gepaster is. Dit betekent dat je geen grappige dingen doet om te winnen, zoals het naar het net lokken van de tegenstander met een korte bal en hem dan met een lobje vernederen, als blijkt dat dit vaker een punt voor de tegenstander dan voor jou oplevert.
Deze levenskunstjes gaan in zekere zin uit van een vergelijkbare filosofie. Doe verstandige dingen als het leven goed organiseren en leg niet alle eieren in een mand. Dan is de kans op geluk het grootst. Als je dat echter liever wil, kan je ook kiezen voor een spectaculaire, gevaarlijke klapper. Als dat lukt ben je waarschijnlijk een poosje erg blij en als het mislukt moet je een poosje op de blaren zitten. Dat blijft een keuze, die ik niet wil afraden. Ik wijs er alleen op dat de meeste gelukkige mensen dit anders aanpakken en dat deze aanpak hen geen windeieren legt. -
LaPermLover - 16 april 2008, 11:30
Carpe diem...
('n LaPerm... liefde voor het leven...) -
Theo L. Smit - 17 april 2008, 10:38
Dit is een fundamentele, wezenlijke, dwingende vraag.
Je verdiepen in de dood is je verdiepen in het leven.
Ik had mij veel eerder moeten verdiepen in de theologie.
Maar de verdieping in exacte vakken is achteraf cruciaal.
Het zou een verplichting moeten zijn - met name de
natuurkunde, kosmologie, wiskunde en bio-vakken -
voor iedere predikant, theoloog, psycholoog, filosoof,
evolutioloog, enz.
Zij vallen dan niet bij elk wondertje van hun stoel. -
splendy - 18 april 2008, 01:09
Op die boot varen we samen Theo!
Schip Ahooooii!! -
Chris - 03 juni 2008, 11:24
@Martijn van Oorschot:
Wetenschap in de middeleeuwen veilig? Shit zeg. Je zou je geschiedenis er 'ns op na moeten lezen. Als je nou het volledig ontbreken van de reden nastreeft, en graag grotere greintjes emotie en ongebreidelde woede wilt zien, ga dan toch lekker met een kruistocht mee of zo. Of ga voor de inquisitie werken.
Neen, het veiligheid / blijheid principe is iets wat van deze eeuw is. Denk er maar over na... we zijn nou allemaal zo'n beetje middelklassers geworden in de OECD landen, en dat betekend dat onze grootste kopzorg volgens Mazlov nu Zelfontplooiing heet.
Maar ja, wat is geluk, en is het wenselijk? Mijn moeder zegt wel 'ns dat wij te rijk zijn en dat wij te verveeld zijn om gelukkig te worden. Tezelfdertijd heeft zij ook zo haar sores. Ik vind het een ongrijpbare discussie eigenlijk.
Mijn motto is veel simpeler, en is gebaseerd op twee liedjes van de B.T. Express. "If it don't turn you on, you gotta leave it alone" en "If you like it, just do it. Do it till you're satisfied".
Of me dat geluk opleverd weet ik niet. Wel lol. -
vliegtuig - 14 juni 2008, 11:12
Spijt zal ik hebben als ik
- het gevoel heb dat ik niet alles gedaan heb om mijn kinderen redelijk zelfstandig heb achtergelaten (evenwichtig en financieel zichzelf kunnen redden).
- niet genoeg met mijn leven gedaan heb tov anderen en mezelf.
Ik ben niet erg veeleisend, maar daardoor gun ik mezelf ook niet genoeg. Ik wil mezelf zoveel mogelijk ontwikkeld hebben en een bron van "wijsheid" zijn geweest voor de jongere generaties (m.n. in de familie).
Verder wil ik het gevoel hebben dat ik nergens spijt van heb en dat ik rustig kan sterven. Ik probeer zelfs van dingen waar ik spijt van zou kunnen hebben, voor lief te nemen (accepteren)waardoor ik dat gevoel kan 'garanderen". -
hedwig281 - 20 oktober 2008, 11:51
Je afvragen waarvan je spijt hebt op je sterfbed? Ja, ik doe dit regelmatig om mijn beslissingen en leven te 'ijken'. En zo bij te stellen voor de toekomst.
Iemand vroeg eens, wat zou je doen als je wist dat je over 6 maanden dood ging? Ik werd er blij van. Dan kon ik eindelijk realiseren wat ik graag wilde. Verkocht het appartement. Besteedde het aan 4 maanden reizen en expedities. Waarin een reis met mijn zoon naar de middernachtzon en de art-suite in het ijshotel, zijn droom. Daarna 2 maanden een luxe huis met zwembad in Spanje/Portugal aan het strand met zoon en zussen. Helaas...dit kan dus niet. Je weet nooit wanneer je dood gaat. Wel heb ik geleerd dat, zodra er iets komt wat ik graag wil maar waarvan ik vind dat het 'te duur' is of 'niet kan', ik dit dan toch moet doen om geen spijt te krijgen. Zoals een paar keer extra naar mijn zoon; een lang weekend naar mijn zus;
geen ruzie maken over futiele zaken; een ballonvaart over het safaripark, een side trip naar een opgraving, een zeiltocht naar de Great Barriere Reef, ook al zijn die eigenlijk te duur en niet begroot. Het aannemen van een uitnodiging voor een citytrip van iemand die je amper kent en waarbij iedereen je voor gek verklaard. Maar ach, een beetje avontuur kan geen kwaad.
Daarnaast, ik denk dat leeftijd ook een rol speelt, als je jong bent is het makkelijker om je leven om te gooien en te doen wat je echt wilt. Op je 60ste begin je niet zo snel meer in Brazilie een hotel, met een groot risico op mislukking
Wat ik hiermee zeggen wil is dat je binnen je bestaan op een hele simpele manier momenten kunt grijpen en creëren, waardoor je later niet veel spijt hoeft te krijgen, zonder dat je nu op de blaren moet zitten.
Het is inderdaad een truttig compromis. Niet echt een leven van 'life to the fullest' maar een Carpe Diem met een lijfrentepolis, maar wel met de 'ijkvraag': krijg ik hier spijt van? -
Winnie - 05 augustus 2009, 19:14
Mijn eerste reactie; ik wordt niet goed vsan dei Amerikaanse "maakbaarheid" we zien toch allemaal waar dat toe leidt! Voorts; alleen als je voldoende geld hebt kun je doen wat je wilt en dat is wat gelukkig maakt; het niet moeten, het mogen; kunnen kiezen, avontuur, luxe en dat kan alleen met een flinke buidel geld.
"Doe nuttig werk"; fl... op! Er zijn maar weinig mensen die hun werk kunnen kiezen en
Een andere voorwaarde is natuurlijk gezondheid; maar gezondheid alleen maakt niet gelukkig. Geld maakt gelukkig, hoe je het ook wendt of keert. Er zijn in onze maatschappij maar weinig mensen die met niets gelukkig zijn.
Verder kun je nog zo hard aan je geluk werken; onheil van buitenaf hou je niet tegen. Ik noem er een paar; ernstige ziekte, werkloosheid, kift, verlies van dierbaren enzovoorts.
Wat een vreselijk (Amerikaans) geleuter. -
ik heb een naam!!! - 17 juni 2010, 11:00
Hoooi!.
Ik snap jullie vraag niet!.
X-xxxxxxx Ik heb een naaam
Les 13: Waar heb je spijt van op je sterfbed?
Trefwoorden: Bewust leven, Doelbewust gedrag, Keuze, Kinderen, Opvoeding, Relatie, Relatieproblemen, Relativeringsvermogen, Spijt, zingeving
Levenskunst bestaat bij de gratie van het vermogen het goede te kiezen. Een van de manieren om na te gaan of je op dit moment de juiste prioriteiten stelt, is door je voor te stellen dat je einde nabij is en dat je je de volgende vraag stelt: ‘Als ik terugkijk op mijn leven waar had ik dan liever meer tijd aan besteed?’
De sterfbedtest levert slechts zelden antwoorden op als: ‘Had ik er maar voor gezorgd dat ik geen enkele aflevering van Goede Tijden Slechte Tijden had gemist,’ of ‘Was ik maar vaker naar een pretpark gegaan,’ of ‘Had ik maar meer bubbels gedronken’. De test is kennelijk ongevoelig voor de pleziertjes die we tekort zijn gekomen, en helpt na te gaan of we op een dieper niveau voldaan zijn.
Persoonlijke relaties
Antwoorden verwijzen wel vaak naar persoonlijke relaties. ‘Had ik maar meer tijd besteed aan het beter leren kennen van mijn kinderen’, of ‘Had ik maar nooit mijn intuïtie genegeerd door met die man te trouwen’, of ‘Had ik maar niet acht jaar van mijn leven verspeeld door te wachten op het moment dat mijn vriend eindelijk de moed zou hebben verzameld om bij zijn vrouw weg te gaan.’
De crux van deze oefening is dat je de sterfbedvraag niet pas stelt als het einde nabij is. Jezelf vandaag deze vraag stellen is zinniger, omdat je alleen de mogelijkheid hebt je gedrag bij te sturen als je nog midden in het leven staat. Als je nu opgeslokt wordt door je werk en daardoor je partner verwaarloost, is het nog niet te laat om in het komende weekeinde meer tijd voor hem of haar vrij te maken.
Voor je welbevinden zijn hechte persoonlijke relaties nu eenmaal het meest belangrijk. Wees daarom bereid veel te investeren in de relaties met de personen die je het meest na aan het hart liggen. Koester vrienden, luister naar verhalen als iemand in de put zit, onderneem een poging breuken weer te lijmen, bescherm je geliefde en vergeet vooral niet elkaars voorspoed te delen.
Valkuilen
Geef persoonlijke relaties de voorrang die ze verdienen. Toch zitten in deze instructie ook valkuilen. De eerste is het idee dat je alleen gelukkig kunt zijn in een hechte liefdesrelatie. Dat is niet het geval. Als je het bekijkt in een hiërarchie dan staan gelukkige stellen bovenaan de lijst, dan komen de singles en onderaan bungelen de personen die gevangen zitten in een slecht huwelijk.
De tweede valkuil is dat je het geluk te veel bij de ander gaat zoeken. De gelukkigste liefdes komen voor tussen mensen die geestelijk sterk in hun schoenen staan en die elkaar het minst voor eigen behoeften nodig hebben. Het gaat hen puur om de unieke persoonlijkheid van de ander en het individuele contact.
Werken aan een relatie zou daarom nooit mogen verzanden in een poging om de ander naar het eigen ideaal te kneden. Probeer er voor de ander te zijn en besteed je energie verder aan persoonlijke groei. Als je een blijer, evenwichtiger en vitaler persoon wordt, groei je ook als partner. De kans is aanzienlijk dat dit leidt tot wezenlijke verbeteringen voor je relatie, in de vorm van meer vertrouwen, acceptatie, communicatie en begrip.
Klik hier voor een overzicht van de lessen
Gerelateerde artikelen
- Oproep Scheiden en ouderschap
- Verband tussen opvoeding en crimineel gedrag
- TOPinspiratie les 1: Bepaal je doel
- Dilemma: Verlaat ik mijn vrouw voor die andere?
- Dilemma: Geen kind. Wat dan?

levensmoed