Les 1: Blijf actief

Maar wacht eens even...hoe zit dat dan voor mensen die een aantal van die randvoorwaarden moeten ontberen? Er zijn mensen die in armoede leven, die elke dag moeten 'overleven', hun 'handen niet vrij hebben' om over 'activiteiten' na te denken.
En is dit onderzoek niet erg gerelateerd aan 'deze tijd' waarin productiviteit zo wordt gezien als voorwaarde voor welzijn en welbevinden? Ik geloof wel degelijk in het belang van die randvoorwaarden (waaronder - naast de praktische randvoorwaarden - vrijheid van zorgen en vrijheid van angsten) en denk dat men, pas wanneer aan die randvoorwaarden is voldaan, de vrijheid ervaart om uit te vinden of men gelukkig is met een dag vol bezigheden of met een dag vol gelukzalig mijmeren en dagdromen...( ik zelf ben bijvoorbeeld érg gelukkig als ik me kan overgeven aan dat laatste...:))

Ja..sorry hoor, nog even..ik heb veel meer het idee dat de 'zin in activiteiten óf in luieren..:)' ontstáát vanuit eerst het gevoel van 'gelukkig zijn' (en wat dát is, is voor iedereen natuurlijk weer heel persoonlijk).

Als ik me gelukkig voel, dan wordt mij 'als vanzelf' wel ingegeven wat ik wil doen (of niet wil doen)...bijvoorbeeld: "Oh wat een heerlijke, lenteachtige dag...ik ga lekker de zon in" (lopend óf liggend en mijmerend, fietsend óf hangend in een hangmat) of "Oh wat voel ik me lekker ontspannen, ik ben helemaal geïnspireerd om te ....whaterver..."

Ik heb zo het gevoel dat de inspiratie vanuit het geluk moet komen en niet andersom....En hoezo is 'vol' vanzelfsprekend ook 'actief'? 'Vol' heeft voor mijn gevoel veel meer te maken met VOLdaan, VOLledig, voor de één is dat gerelateerd aan activiteit, maar dat is niet noodzakelijk zo...of zie je 'mijmeren, luieren en dagdromen' ook als één van de actieve bezigheden?

Gaat het er niet meer om wát voor iemand persóónlijk als 'vol' aanvoelt dan wat in een bepaalde tijdsgeest als 'vol' wordt gezien?

Dat snap ik, volgens mij heeft gelukkig zijn te maken met balans vinden tussen activiteit en rust en vooral met accepteren wat niet te veranderen is en het anders veranderen.
Al kan het op zich geen kwaad om een lijstje van haalbare goedgevoel activiteiten te maken en dat kan dus ook bankhangen zijn of een vriendin bezoeken of ontvangen.
Voor iedereen is die lijst weer anders . . . gelukkig maar!
Vol verwachting voor de volgende "les" ga ik deze zaterdag leuk invulling geven.

Helemaal waar! Maar ik vind het wel wat schrijnend voor mensen die dit artikel lezen en die in een situatie verkeren die niet één, twee, drie te veranderen is...en accepteren...daarbij moet de maatschappij, moeten wij toch ook een beetje helpen? Bijvoorbeeld door niet zo de nadruk te leggen op de 'productiviteit als zaligmakend' zoals binnen het huidige arbeidsethos wordt gesuggereerd bijvoorbeeld...
Ik haat deze 'voor wat, hoort wat-cultuur' waarin het zo belangrijk is dat je de maatschappij evenveel oplevert als kost...
Ik denk dat dit laatste véél meer 'ongeluk' veroorzaakt dan wij denken...

Het verbaast mij niet zo dat deze 'filosofie' vanuit Amerika komt...

Ik wil niet negatief zijn, maar ik mis zo de solidariteit met mensen die met een artikel als dit echt niet zoveel kunnen...
'Geluk' lijkt steeds meer een zaak te worden voor mensen zonder praktische of interne gevoelsproblemen en wat mij deert is de boodschap dat dat óns geluk niet in de weg hoeft te staan...Hoe zat het ook weer? 'Geven en nemen = delen'..?

Ik vind er niets aan om 'gelukkig' te zijn in de wetenschap dat men hard op weg is van dat 'geluk' een zaak te maken die alleen is weggelegd voor de 'upper class'...

Ik geloof dat ik boos ben, maar dat wordt juist gevoed vanuit wat ik ook weet over 'geluk'...Geluk staat niet op zichzelf, het is geen 'ding'...

Lieve Lijn,
Geluk is geen ding en kun je niet afdwingen etc etc. Maar hadden we niet geleerd dat je geluk in jezelf kunt vinden en dat je het kan voelen bij alles wat je doet?
Ja, fitniss kost geld en Amerikanen zijn gek.
Maar het idee dat als je genoeg zeer prettige bezigheden hebt, dat je daar een hoge mate van geluk van kunt krijgen, daar ga ik wel in mee.

Lieve Andereea,

Dat zal de boodschap geweest zijn, maar we hebben óók geleerd dat we niet het middelpunt van het universum zijn...:)
Geluk vind je dus in jezelf in samenhang met je omgeving...

En volgens mij genereert het geluk die prettige bezigheden of in élk geval het plezier dat je eraan beleeft en niet andersom...
Ik denk dat vooral onze 'notie van geluk' ons zowel gelukkig als ongelukkig maakt, eerlijk gezegd.

Ik stoor me niet aan dit artikel als zijnde een boodschap over wat je mógelijk gelukkig maakt, overigens...maar dat vind ik iets anders dan een 'les in geluk'...dat is het voor mij namelijk niet...

En misschien vind ik ook wel dat je geluk niet kunt 'leren'...dat de enige 'les in geluk', 'gelukkig zijn' is, maar helaas is dat zout in de wonden van de ongelukkige mens...ik geloof wel in meehuilen met de wolven in het bos...in meegevoel, in empathie...en dat mis in in veel tegenwoordige uitlatingen over 'geluk'...alsof het maakbaar zou zijn.

Volgens mij heeft geluk wel veel te maken met een basishouding die iedereen zichzelf kan aanleren. Niet iedereen weet echter dat die mogelijkheid er is. Als je geen goede voorbeelden in je omgevening hebt (zoals veel mensen in slechte omstandigheden nu eenmaal niet hebben) is het lastig om zelf uit te vinden dat die mogelijkheid er is. Maar die is er wel en begint dus met het maken van dit soort lijstjes en het maken van positieve keuzes voor jezelf. Het bewustzijn dat je ALTIJD een keuze hebt, dat is iets waar ieder mens achter zou moeten komen. Nu heb ik het niet over de mensen die medicijnen nodig hebben om depressies te bestrijden, want zolang zij de medicijnen niet krijgen zijn ze ziek en hebben ze dus geen keuze. Maar voor de rest: gelukkig worden doe je zelf (zo zegt Norbert het en ik ben het met hem eens). Voor wat betreft mensen die honger, kou en armoe lijden: voor hen is het allemaal uiteraard een stuk moeilijker, maar ook deze mensen hebben altijd keuzes in hun leven. En mensen tot slachtoffer maken heeft nog nooit iemand gelukkig gemaakt, dat is eerder reden voor ongelukkig zijn.

Nou Mepd, daar geloof ik dus helemaal niets van, dat mensen die kou, honger en armoede lijden keuzes hebben...die mensen moeten dagelijks overleven en dan is er niet eens ruimte om keuzes te maken, keuze waartussen??? Keuzes waarvóór??. En empathie maakt de ander niet meteen tot slachtoffer, het kan ook leiden tot solidair gedrag en juist dát is wat deze mensen nodig hebben, heeft niets te maken met hen tot slachtoffer maken, dat heeft juist te maken met respect voor hen opbrengen.
En...gelukkig worden doe je zelf...dat is wat iedereen in retrospectie zegt, ja...

Gelukkig zijn / worden zit wel een deel in jezelf maar omgevings factoren zijn ook erg belangrijk. De situatie waarin je leeft draagt een groot deel bij aan je geluk. En helaas heb je die niet altijd zelf in de hand.

Ik ga even een lijst proberen te produceren, nhakend op Nornalijn die niet veel hoeft te kosten.
1.Genieten van een lekker ontbijtje met een gekookt eitje, een matze en een kop rooibosthee
2. Genieten van de zingende vogels die ik hoor als ik mijn raam open zet.
3. het begroeten van de nieuwe dag met een yoga oefening
4. lekker douchen en me insmeren met heerlijk zachte uiercreme van het Kruidvat 2, euro per pot
5. de krant lezen en de oorlogsverhalen overslaan, alleen de leuke dingen
6. een plan maken voor de dag. Stel het is weekend en alvast voorpret hebben.
7. Een wandeling in mijn woonomgeving en kijken naar uitkomende bloemen en planten
8. Mijn fototoestel gaat mee en ik geniet van de ontluikende lente.
9. Ik kom spelende kinderen tegen en ga er even naar staan kijken, ze knopen dan altijd met mij een praatje aan en hebben een hoop lol als ik ze bijv. duw aan zo'n katrol of vraag of ik een foto van ze mag maken
10. Na het wandelen genieten van een kopje koffie met een plak ontbijtkoek
11. Even mijn moeder bellen en vragen hoe het met haar gaat.
12. In de krant zoeken naar leuke tentoonstellingen die ik kan bezoeken, ik heb een museumkaart
13. naar de bibliotheek mijn boeken omruilen en zoeken naar nieuwe, vind ik altijd leuk en spannend.
14. Op de fiets naar een tuincentrum en kijken of ik voor weinig geld een leuk bakje met voorjaarsbloeiers kan kopen
15. boodschappen doen en plannen wat ik vanavond zal eten. Let altijd op of er bij AH producten in de bonus zijn of met 35% korting. Vaak zie je die op woensdag of aan het eind van de dag.
16. Ga lekker in het zonnetje mijn middagboterham opeten en geniet van de rust
17. Pak een boek en ga lekker zitten lezen
20. Kijk alvast wat er vanavond op de TV komt en heb alvast voorpret er komt een mooie film die ik graag wil zien
21. maak het avondeten klaar en geniet ervan bij het opeten.
22. Bel nog even mijn dochter en een vriendin om afspraken te maken voor a.s. week om dingen samen te doen.
23. Hou erg van schilderen en ga voordat de film begint nog even een mooie bloem natekenen. (alternatief hou erg van borduren en ga 1 uurtje borduren)(hou van mandala tekenen en ga even een mandala tekenen)
24. Tijdens het tekenen, schilderen, borduren zet ik een mooi stuk klassieke muziek op en geniet hier eg van.
25. Ga op tijd naar bed en geniet na van alle fijne dingen die ik vandaag heb gedaan.

-----------

Als ik voor mezelf zo'n lijst opstel, zal er meer staan van ergens naartoe gaan, met fiets, trein of auto, waar meer kosten aan verbonden zijn. maar ik ben ook wel eens periodes arm geweest en zag dan kans met weinig geld ontzettend te genieten van kleine dingen zoals ik heb laten zien in mijn 25 punten lijstje.

Dus opdracht gelukt. Groetjes van Gaby

Lieve Gaby,

Práchtige lijst! En je bent een lieverd, zonder meer!

Maar ik zie mensen die echte zorgen hebben er niet aan toe komen, ondanks het low budget...het is voor die mensen ook niet alleen een kwestie van geld, maar ook van 'niet aan inspiratie toekomen', gepreoccupeerd zijn met zorgen hoe de deurwaarder morgen weer te woord te staan, de post wel of niet open maken enz, enz...
En natuurlijk moeten mensen die dat wel kunnen én ervan genieten dat gewoon doen, maar nogmaals: een les in geluk als deze is niet voor iedereen weggelegd. Ik ben het dus vooral niet eens met de impliciete boodschap dat 'randvoorwaarden' er niet zo toe doen. Ik vind dat een zeer wrange boodschap voor mensen voor wie die randvoorwaarden van levensbelang zijn...(en dan heb ik het écht niet over mezelf, ik zou het allemaal kunnen doen...alleen ik mijmer liever, maar daar gáát het nu niet om)

Ik weiger om zo makkelijk over geluk te denken. Dat is alles.

Verder moet iedereen die opknapt van 'actief leven' dat natuurlijk gewoon doen...:)

"Een gelukkig leven is een vol en actief leven" aldus de eerste les van Levenskunst(jes). Er bekruipt me een onbehagelijk gevoel als ik de woorden op me in laat werken.

Des te actiever ik ben des te gelukkiger ik ben???

Bij mij werkt het niet, ik heb een druk, actief leven geleid met leuk werk, leuke vrienden en boordevol leuke activiteiten. Voelde ik me toen on the top of het Geluk? Nee!

Me gelukkig voelen is sterk gebonden aan of ik in harmonie ben met mezelf, mijn lief, mijn vriendinnen, collega's, familie, buren enz. De mate van me verbonden voelen met mezelf en mijn omgeving is bepalend voor mijn geluksgevoel.

Oké, het doet me goed om actief te zijn, knap er van op, krijg er energie van, maar ik word er niet gelukkig van.

Groet Abeltje

Lornalijn, Leuk dat je zo snel reageert. maar dan kom ik weer met een tegenbericht. mensen die zorgen hebben om geld zouden het boek The secret kunnen lezen en in praktijk brengen. Het heeft alles te maken met hoe je denkt.

Ik weet nog heel goed, ik was 14 of 15 en had voor het eerst een vakantiebaantje net als mijn vriendinnetje Ineke. Die kwam dan na het werk vertellen hoe het was geweest en hoe leuk ze het daar had. Mijn moeder had meegeluisterd. Ik klaagde dat zij een veel leuker baantje had dan ik. Nou zei mijn moeder dat valt nog te bezien. Ik zal eens doen of ik Ineke ben en over jouw baantje aan haar vertellen.

Ze begon heel enthousiast te vertellen en hemelde alles op. Vooral in die tijd waren jongens erg interessant. Ze had mij horen vertellen dat er een leuke jongen werkte die boodschappen moest bezorgen. Ze deed mijn vriendin na en stond een beetje hijgerig over die jongen op te scheppen.

Mijn schellen vielen van mijn ogen en ik had het door. Zo is het ook met mensen die in de sores zitten. Ik heb een zus die altijd klaagt, al 63 jaar lang. Als je haar hoort vertellen is haar leven een tranendal.

Maar als je aandacht geeft aan het negatieve wordt het groter en erger. ik heb vermoedelijk meer ellende meegemaakt dan zij, maar mij hoor je niet. Ik zie alles van de positieve kant. dus toen ik 2 jaar terug door mijn ex het huis was uitgezet en moest zorgen binnen 6 maanden onder de pannen te komen, riep ik de hulptroepen van boven aan en geloofde heilig dat het goed zou komen. Dat is ook zo gegaan. Er waren een heleboel hobbels te nemen. Mijn ex had mijn belastingpapieren ingevuld maar fouten gemaakt in mijn nadeel. Daar kwam ik zelf achter, ik had veel minder bezit dan hij op papier had gezet en ik moest echt een oplossing zoeken om het gat tussen wat ik had en nodig had te dichten. Dat is gelukt en de schuld heb ik inmiddels al lang afgelost, daardoor was ik extra zuinig, het ging om 10.000 euro, geleend van mijn moeder en broer. Dus echt, ik geloof niet dat al die mensen die financieel in de sores zitten er niet uit kunnen komen. Je hebt echt karakter, doorzettingsvermogen en creativiteit nodig. Ik had een neef die is nu Professor maar in zijn studententijd toen er nog geen studiefinanciering was, haalde hij zijn kleding bij het Leger des Heils, kocht een bakje verf en waste/verfde dan zijn nieuwe aanschaf in een hippe kleur. Mijn broer die nu bedrijfsarts is met een eigen praktijk en ook zijn studie zelf moest betalen omdat hij al het maximum had geleend na meerdere afgeronde studies, plukte aardbeien, werkte als schoonmaker en ging op de fiets met vakantie. Ik ken genoeg mensen die nauwelijks geld hebben en toch gelukkig zijn en het rooien. Ik ben het met je eens dat er mensen zijn die door ziekte zijn afgekeurd en een zeer lage uitkering genieten. maar vandaag op de landelijke vlinderdag was er een dove mevrouw die foto's maakte van vlinders en die heel mooi had geprint en als kaart verkocht.

Ieder mens heeft gaven waar hij of zij goed in is. Ook met een handicap. Sorry dat ik zo eigenwijs ben, maar ik weiger gewoon mensen zielig te vinden, omdat er uit alles geluk is te halen.

Ik ken een mevrouw die al jaren (20) zeer zwaar gehandicapt is en op een soort rolstoelbed door het dorp gaat. Zij schrijft prachtige teksten en gedichten en geeft die inmiddels uit onder eigen beheer en ze is zeer geliefd en ook zeer gelukkig. Ik heb haar levensverhaal gelezen. Ook zij kreeg hulp van boven. Dan praat ik niet over een bepaald geloof. Ik bedoel het spiritueel.
Ik zag gisteren Therese Steinmetz. In een jaar haar dochter verloren aan huidkanker en haar man. Is naar Frankrijk getrokken en schildert nu. Is gestopt met zingen. Haar doeken hangen inmiddels in de meest prestigieuze galeries in Frankrijk en Amerika. Hiermee probeer ik aan te geven dat ieder mens gaven heeft die hij kan ontwikkelen.

Lieve Gaby,

Hoe lief ik je ook vind, je kunt met mij beter niet over 'The secret' beginnen...:) Ik vind dat wel de meest kwalijke uitvinding van deze tijd als boodschap. Natuurlijk helpt het mensen, als ze in staat zijn om positief te denken, gelukkiger te zijn. Alleen verzeker ik je dat niet iedereen daartoe in staat is. Positief kunnen denken is ook een aangelegenheid van de genen en kun je niet zonder meer afdwingen.

Wat me enorm dwars zit aan het concept van 'The secret' is dat mensen die niet in staat zijn om positief te denken, hun ongeluk dus over zichzelf zouden afroepen. Nou lekker dan...een ongeluk bij een ongeluk!
En dan de onzin dat 'de kosmos aan al die materiële wensen zou willen voldoen' ten koste van ons millieu, ten koste van die kosmos zelf dus(!) en ten koste van mensen die veel meer aan het geld dat wij aan die zaken uitgeven zouden hebben...ik vind het idee zelfs een grof schandaal. Natuurlijk hoef je niet weg te kwijnen om de armoede en het ongeluk van anderen, maar om nu te menen dat de kosmos aan individuele wensen zou beantwoorden...ik word daar echt heel 'eng' van! En natuurlijk heeft iedereen gaven!!! Maar niet iedereen is in staat daarmee iets te doen, niet als de omstandigheden in de weg staan. We hebben verantwoordelijkheden naar elkaar. Geluk is niet een vanzelfsprekend goedje dat je maar kunt bestellen bij het universum.

Ik vind jouw voorbeelden prachtig hoor, en nogmaals: als je het in je hebt om positief te denken dan heb je het zeker makkelijker, maar ik geloof niet dat het voor iedereen is weggelegd om dat te kunnen.

Hallo Lornalyn,

geknipt en geplakt - uit artikel van H&Z over brainstormen.
" Een voorbeeld van een heel nieuwe invalshoek is de vraag: 'Wat zou je doen als je geen geld had?' of 'Wat zou je doen als jij alles mocht en kon?'. Dit soort vragen dwingen je naar oplossingen waar je wellicht nog nooit aan dacht. Mensen die lang tobben over een probleem, ontwikkelen vaak een tunnelvisie - ze gaan steeds minder creatief denken. Brainstormen helpt ze daar uit.



Ik hoef geen gelijk. Daar gaat het niet om. Ik respecteer je mening dat jij baalt van de standpunten in the Secret. Prima. en dat je het onzin vindt dat de kosmos aan materiele wensen zou willen voldoen ten koste van ons milieu. En ten koste van de kosmos zelf. En dat je het een grof schandaal vindt.


Maar mensen komen toch niet zomaar in de problemen. Ze zijn er toch zelf bij. Ze kunnen toch bijsturen of creatief oplossingen bedenken voor hun geldgebrek.

opnieuw citaat - "Als mensen niet meer geloven dat er een goede oplossing voor hun probleem is, beïnvloedt dat ook hun stemming. Wie wanhopig piekert, is veel minder creatief in het vinden van nieuwe oplossingen dan iemand die op een ontspannen speelse manier nadenkt. Het helpt niet om jezelf voor je kop te slaan omdat je er niet uitkomt. Zelfverwijt verjaagt alle creativiteit. Mensen die op hun vakantiebestemming over hun werk nadenken, komen vaak tot nieuwe oplossingen. Ontspanning is een cruciaal element van elke brainstormtechniek." einde citaat.

Wat hier staat geeft een beetje aan wat ik bedoel alleen anders geformuleerd.

ik zit hier voor het eerst op deze weblog (heet dat zo??) en weet absoluut niet hoe dat werkt. De eerste verhalen heb ik doorgelezen. Daarin veel "positieve energie"zoals dat heet (en dat betekent wat mij betreft ook dat die verhalen ook kritisch mogen zijn).
Eerst maar even reageren op Bergsma: betekent geluk nou echt dat je je leven volpropt met allerlei activiteiten die je gelukkig maken? Ik ben zelf sinds enige tijd bezig met het ontwikkelen van levenskunst (dat is is niet per se hetzelfde als levensgeluk). Mogelijk dat uit levenskunst geluk voort vloeit maar dat hoeft niet: het gaat er om (denk ik) dat je je beter bewust bent van allerlei dingen om je heen en in je. En dat je daaruit de activiteiten haalt die er werkelijk toe doen. Welke dat zijn: ik weet het niet precies.
Daarom ben ik er ook helemaal niet zo op uit om wanhopig een lijst te maken van 25 activiteiten en vervolgens met mijn tong op de schoenen die activiteiten ook uitvoeren. Op dit moment denk ik dat aan een stuk of vijf dingen wel genoeg heb. Later zie ik wel verder.
De volgende vijf dingen voor morgen:
1. Na opstaan een wandeling maken in mijn favoriete park en daar het aanstaande voorjaar proeven en zien.
2. Mijn financien op orde maken (hoognodig: het spookt maar door mijn hoofd...)
3. met enkele vrienden plannen maken voor gemeenschappelijk gebruik van mijn huisje in Frankrijk
4. mijn komende werkweek voorbereiden (en daarvan ook een wekelijkse gewoonte maken);
5. een levenskunstboek weer eens ter hand nemen (die liggen alweer een tijdje).

Lieve Gaby,

Natuurlijk bezitten mensen vaardigheden en krachten om ook problemen op te lossen (gelukkig maar!), maar dat sluit niet uit dat omstandigheden daar een enorme belemmering in kúnnen zijn. Soms zijn mensen domweg te moe, te uitgeput om die krachten aan te boren. En...'ze zijn er toch zelf bij'...het spijt me, maar dat vind ik wel érg kort door de bocht...want nee, soms zijn mensen daar NIET zelf bij, misschien wel fysiek, maar lang niet altijd mentaal.

En dan nog, al zijn ze er zelf bij...Is het voor jou zo dat als mensen er wél zelf bij waren, iets doms hebben gedaan, een fout hebben gemaakt, ze geen recht meer hebben op onze solidariteit??? Ze het 'zelf ook maar moeten oplossen'?

Ik kan me daar niet in vinden. En daarmee vind ik die mensen niet 'zielig' (om nog even op je vorige stukje terug te komen), ik blijf juist respect voor ze hebben en vind dat ze recht hebben op onze empathie en solidariteit. Mensen mogen fouten maken, mogen hun eigen problemen veroorzaken en evengoed op hulp kunnen rekenen wat mij betreft.

En natuurlijk is piekeren geen constructieve manier van 'met problemen omgaan', maar dat ontslaat ons niet van het streven om solidair te zijn. 'Dan moet je maar niet zo piekeren' is natuurlijk te makkelijk gedacht of gezegd, iemand te hélpen minder te piekeren is prima!

Waarom kunnen we het toch zo moeilijk verkroppen dat wij allemaal verantwoordelijkheid dragen óók voor elkáárs omstandigheden, dat er leed bestaat waar wij wel degelijk ook een aandeel in hebben? Waarom zijn we steeds meer individualistisch bezig? Ik geloof dat dát ons pas echt ongelukkig maakt...

(voorpublicatie ... komt op dagboek van 9 maart).

Een lijstje met activiteiten die nog geen onderdeel uitmaken van mijn dagelijkse routine, en dan minstens 20 items????
Helaas (?), ik kan geen lijstje maken, of verzinnen. 'Moet' ik nu concluderen dat ik geen prettig leven heb?
Ik haal het beste uit mijn leven, doe voor 99% alleen maar dingen die ik boeiend, leerzaam, vruchtbaar, zinvol en leuk vind. En nu zou ik nóg meer 'moeten' gaan doen om prettiger te leven? Nou ..... Nee!!!! Juist de balans van actief en rust is voor mij belangrijk. Mijn bouwstenen voor een prettig leven heb ik al. Ik doe ze. En nee, daar hoeft op voorhand niets bij.



En verder: het gaat dus om een lijst activiteiten die nog niet in je dagelijkse routine zit!

Beste Lornalijn,
Ik las je berichten en merkte dat je erg negatief over het leven en geluk nadenkt. Persoonlijk ben ik het met Gaby eens en bewonder ik hoe positief zij over alles is. Daar streef ik zelf ook naar en ik denk dat ik in de buurt kom, maar dat kan zijn omdat mijn leven over het algemeen niet zo moeilijk is.
Ik geloof echter dat negatieve gedachten van buitenaf komen, niet van jezelf. Maar dat iedereen de vrije wil en kracht heeft om die gedachten buiten te houden. Zo ook negatieve gebeurtenissen, al is het soms noodzakelijk voor een persoon om in een negatieve gebeurtenis te belanden, om zich zo verder te kunnen ontwikkelen. Toch is er bij elke gebeurtenis de positieve keuze en de negatieve keuze en zo kun je er uiteindelijk op vooruit komen. Je kunt het leven dus als een uitdaging zien en proberen altijd de positieve keuze te maken. Dit is een betere manier dan alles als een bedreiging zien en denken dat er geen uitweg is. Ik geloof daar niet in.

Ik lees hier jullie heen en weer gepraat/geschrijf en kan het grotendeels met iedereen eens zijn. Ook ik vind het niet nodig om mijn leven vol te proppen met minstens 25 leuke dingen, het lijkt me een erg versnipperde toestand als je dat ook nog allemaal moet uitvoeren.

Het is volgens mij wel zo dat iemand z'n situatie pas kan veranderen als hij/zij dat zelf besluit want je kan iemand nog zoveel steunen maar als hij zelf niets onderneemt om uit z'n 'ongelukkige situatie' te stappen kan hij moeilijk geholpen worden.
Als de één verantwoordelijk wordt voor het geluk van een ander lijkt me dat geen gezonde situatie en dat betekend heus niet dat je iemand niet zou hoeven te steunen maar het is het één en het ander.
Bovendien zijn 'bepaalde omstandigheden' altijd door iemand zelf gecreëerd, en ik begrijp dat Loralijn daar niets van geloofd (ik wilde daar vroeger ook nooit aan) maar ik ervaar het zelf als ik bijvoorbeeld negatieve gedachten heb over m'n tekort aan geld helpt dat niet echt en komt er vaak nog een onverwachte rekening bij waardoor ik nog gefrustreerder word. Maar als ik graag een cursus wil doen die eigenlijk te duur is en ik denk daar op een positieve manier aan krijg ik opeens een meevaller waardoor ik het toch kan betalen. En zo gaat het ook met andere zaken...

De kern is 'Blijf actief'.
Hoe iedereen dat invult hangt af van de persoonlijke kwaliteiten en mogelijkheden.Actief zijn betekent ook uen op de divan zitten nadenken,mijmeren of overpeinzen.
Geestelijk actief zijn is meer aanwezig dan lichamelijk als je ouder wordt. Denken en doen ligt wat verder uit elkaar.
Maar gelukkig voelen isniet afhankelijk van de invloeden door activiteiten en de voldoening die eruit volgt als je inderdaad erin slaagt iets tot stand te brengen. Je kan je gelukkig voelen op elk (ongewenst) moment. Ook mensen die in erbarmelijke omstandighedenleven kunnen zich gelukkig voelen.
Ik heb dat zelf ervaren dus praat niet vanuit een filosofie zoals de aangehaalde 'The Secret' of andere levensbeschouwingen. Honger,armoede,ontbering hoeft geen belemmering te zijn om je gelukkig te voelen.
Gelukkig voielen kan een moment zijn of een aaneengesloten tijd van lange duur. De mens is altijd er op uit tot vergelijk met een ander. Zodra je je toetst aan iemand die in jou ogen dat heeft wat jij mist zou je je ongelukkig kunnen voelen totdta je merkt dat als je je niet toetst aan wat dan ook je je gelukkig kan voelen.
Daarbij is juist de negatieve ervaring van iets de voor waarde om je gelukkig te voelen omdat zonder die tegenstelling er geen onderscheid is tussen geluk of niet.
Al met al en eindeloze discussie die niet tot geluk leidt.
Bewaarder.

Beste Tetskopf

Hoezo negatief??? Dat is jouw interpretatie van mijn visie. Ik denk zéker niet negatief over het leven en over geluk, ik geloof alleen niet dat geluk 'vanzelfsprekend' is (en ben juist misschien dáárom wel heel gelukkig!).
Wat vind je precies zo negatief aan mijn berichten? Het feit dat ik aanhaal dat geluk voor sommigen heel lastig te bereiken is? Is dat negatief of is dat realistisch? Beste Tetskopf er zijn mensen die onder heel moeilijke omstandigheden leven, of dat nu komt doordat hun psyche complex is of door externe factoren. En dan heb ik het niet over mezelf, ik heb een goed en comfortabel leven. Maar ik geef het je te doen, Tetskopf...te leven onder erbarmelijke omstandigheden of te leven met een psyche die je voortdurend dwars zit. Hoe kom je erbij dat dat een kwestie van 'keuze' is, wat weet je daarvan? Hoe is het in godsnaam mogelijk geluk te erkennen zonder ook te zien dat geluk een keerzijde heeft. Wat is er negatief aan het erkennen van het feit dat er ook mensen zijn die zichzelf niet kunnen helpen? Geluk staat niet op zichzelf. Geluk is geen makkelijk pleziertje dat je bereikt door alleen de positieve kanten van het leven te zien..integendeel! En wanneer is het leven nog een 'uitdaging' als je alle hindernissen ontkent? Ik heb de indruk dat mensen het tegenwoordig niet aankunnen dat anderen lijden, omdat dat hen van hun eigen genoegens weerhoudt. Dat is niet negatief, dat is een pleidooi voor compassie met mensen die het minder makkelijk hebben. En ik geef je op een briefje dat mensen met een complexe geest er heel wat voor over zouden hebben om geluk als een keuze te zien terwijl oprechte onmacht hen daarvan weerhoudt. Je hebt duidelijk nooit te maken gehad met mensen met bij wie dit echt zo werkt.

We hebben niet allemaal de chemie in onze hersenen die het leven makkelijk leefbaar maakt. Ben ik negatief omdat ik, naast mijn eigen geluk, het ongeluk van anderen erken??? Wat een onzin!

Lieve Ed (Bewaarder),

Inderdaad: Er zijn mensen die heel gelukkig kunnen zijn onder erbarmelijke omstandigheden. Er zijn ook mensen die dat niet kunnen. Er zijn ook mensen die heel ongelukkig zijn binnen heel gerieflijke omstandigheden...feit blijft, vind ik, dat geluk niet vanzelfsprekend en maakbaar is en dat compassie voor mensen die ongelukkig zijn geen overbodige luxe is.

En joanna...ik ben echt blij voor je dat je die ervaring hebt, maar val ongelukkige mensen alsjeblieft niet lastig met de opmerking dat ze dat ongeluk zelf hebben gecreëerd! Ik ken iemand die net een kindje verloren heeft, ze zou zich niet bijzonder getroost voelen met de idee dat ze zelf dat ongeluk gecreëerd zou hebben...!

Heb gisteren op 'afstand ' de discussie, behoorlijk aangezwengeld door Lornalijn, gevolgd over Plezierlijstjes bij Levenskunstjes.........

Zeggen die verkleinwoorden iets over het mijns inziens hogere gedachte(n) goed dat er geen Absolute Kunst bestaat in het Ervaren van Geluk.

'Gezondheid ( o.a. ) is hoogstens een gunstige voorwaarde voor een prettiger leven, ' zegt Bergsma.
Ik kan een heel cynisch antwoord op het woord 'hoogstens 'geven maar wil niet verzanden in een oeverloos welles/nietes gesprek.

ttp://nl.youtube.com/watch?v=5yCrArcAox0

Ben en blijf een eenvoudige ziel...............

Ik ga nog even naar H&Z en val in een discussie zoals we nog niet hebben beleefd de laatste maanden. Sommige mensen raad ik aan een tijdje in ,,De Zorg,, rond te gaan kijken. Of elders in de hulpverlening. Ik vind sommigen erg kort door de bocht. Waar de een gelukkig van wordt hoeft voor de ander helmaal niet zo te zijn. Zoveel mensen , zoveel wensen. Maar het riekt er hier in de opdracht naar dat we een soort van verplicht gelukkig moeten zijn. En alles wat MOET,? er moet al zoveel. Amerikaans? Vind ik niet per defenitie altijd gek. Een volle agenda maakt gelukkig? Niet voor mij. Allemaal een plezierige zondag gewenst. Geluk, wat dat voor ieder dan ook mag betekenen. En liefs, Madina-Sofie.

Ik denk dat een een van de sleutels tot geluk bij de mensen zelf ligt. Andere sleutels die volgens mij echt noodzakelijk zijn voor `s mens geluk liggen in andere handen. Alle sleutels zijn nodig om de poort tot het geluk te openen.
Je moet ook maar zo in elkaar zitten dat je de kracht hebt om je eigen sleutel om te draaien. En niet opgescheept zitten met veel pijn en/of veel pech. Er zijn mensen die doodongelukkig zijn, wwarvan het onvermijdelijk is dat ze dat zijn. Een voorbeeld: In de volkskrant van een tijd geleden stond het verhaal van een meisje wat twee verstandelijk gehandicapten had ala ouders. Die wisten zo slecht met haar om te gaan dat ze om genegenheid te tonen kopjes gaf. Ze gaf kopjes omdat dat de enige manier was die ze had geleerd om genegenheid te tonen. Van de poezen dus! Rest me nog te zeggen dat dat meisje als volwassene doodongelukkig was.
Gelukkig maken doe jezelf?

Nou ja, voor mij geld dat gelukkig voor een deel wel. Een gedeelte van mijn geluk heb ik in eigen hand. Al was het maar door de anti-depressiva die ik slik. Ook heb ik de wil om gelukkig te zijn en wil ik daar moeite voor doen. langzaam levert dat ook zijn vruchten op.

Gelukkig met niets en alles.

Mensen, dit is les één pas. En natuurlijk is deze "cursus" niet bestemd voor een weduwe in Somalië met acht kinderen waarvan de helft Aids heeft, om maar een extreem voorbeeld te noemen. Als je geen computer met internet hebt of geen tijd om over deze zaken na te denken, zit je hier niet.
Ik geloof dat het waar is dat je gelukkiger bent als je iets te doen hebt, dan wanneer je niets wilt en niemand je nodig heeft. Maar ik denk ook dat mensen die heel veel moeten doen om het hoofd boven water te kunnen houden, heel gelukkig of heel ongelukkig kunnen zijn en dat ze daar, tot op zekere hoogte, zelf een keuze in hebben. Zelfs die Somalische weduwe zou een "prettige dingen-lijstje" kunnen hebben waar dan geen "voorjaarsbloemen kopen" op staat maar "met vriendinnen kletsen tijdens de was" of "mijn baby in slaap zingen". Geluk is voor een groot deel plezier hebben in de dingen die je moet doen.

De reactie van Madina is mij uit het hart gegrepen. Ik heb zelf 12 jaar in de gezondheidszorg gezeten en ik heb vaak gedacht, bij alle ellende die ik zag bij patiënten en hun familie: 'wat ben ik blij dat ik dat allemaal niet heb'. Wat is het heerlijk dat je b.v. gewoon op kunt staan en kunt gaan wandelen, m.a.w. dat je gezond bent, en dat je lichaam doet wat je wilt!
Gelukkig zijn is volgens mij ook iets wat je kunt 'besluiten'. Gewoon tegen jezelf zeggen: 'dit ben ik, dit zijn mijn problemen en probleempjes, maar die kunnen mij er niet van weerhouden om desondanks gelukkig te zijn'.

En wat ook helpt om gelukkig te zijn/worden: anderen helpen. Het relativeert je eigen problemen en een ander heeft er ook iets aan.

Een beetje meer altruïsme in deze wereld kan geen kwaad. Niet teveel focussen op je eigen (on)geluk, problemen en probleempjes. Het kan altijd nog erger. Kijk maar om je heen en doe er iets aan. Daar word je zelf gelukkiger van en een ander misschien ook.

Beste Biks,

Het ironische van het geval wil dat de Somalische vrouw in kwestie vermoedelijk niet de behoefte voelt een dergelijk lijstje te maken...Actief moet ze sowieso al zijn om het hoofd boven water te houden...en ik hoop voor haar dat er een goede waterput gebouwd is en ze de was kán doen, misschien moet ze er uren voor lopen...lijstje..?!
Kletsen met haar vriendinnen...ja gecensureerd wellicht...
Baby in slaap zingen...óf....?
Nou ja, laat maar...

Het ironische van het geval wil dus dat deze vrouw waarschijnlijk veel meer wijsheden kent dan wij over hoe geluk te waarderen, juist omdat ze géén lijstjes maakt en heeft aanvaard hoe onvanzelfsprekend geluk is, door schade en door (onze?) schande geleerd...

Deze vrouw heeft geen tijd voor 'lijstjes'...

En kom nu niet aan met: Okay, dan zijn de randvoorwaarden dus niet zo belangrijk...dan heeft ze het toch goed...dan ként zij dus de lessen in geluk...?

Beste Lornalijn,
Je hebt gelijk dat die vrouw geen tijd of behoefte heeft voor lijstjes en nee, ze heeft het niet goed, ze heeft het heel zwaar en zal heel verdrietige dingen meemaken. Ik zeg alleen dat zelfs zij bepaalde aktiviteiten prettig zal vinden om te doen. Zelfs die kennis van je, die het ergste heeft meegemaakt wat een moeder kan overkomen, zal eens weer dingen prettig gaan vinden en het kan haar helpen om, ondanks het gevoel dat voortaan alles zinloos is, dingen te gaan doen die ze vroeger prettig vond.

Maar natúúrlijk Biks! Dát bestrijd ik ook niet! Ik reageer vooral op de ex- of impliciete boodschap hier dat 'geluk een keuze' zou zijn. Het feit dat mensen weer over hun verdriet heen komen, heeft niet alleen met vrijwillige keuze, maar ook met 'noodzaak' te maken. En natuurlijk zijn er ook mensen die hun verdriet blijven koesteren tot in het oneindige, die de keuze maken slachtoffer te blijven...maar zelfs in die gevallen, geloof ik niet dat dat iets te maken heeft met 'keuze pur sang' ook dat gedrag komt weer voort uit onmacht...

Vind dat ik nu wel 'actief' genoeg ben geweest...:) en wil mijn 'bijdrage' (voorzover een bijdrage) afsluiten met wat ik vandaag in mijn dagboek schreef...
Om samen te vatten wat ik hierboven bedoel...en mét de opmerking dat ik me realiseer dat deze discussie misschien verder ging dan in de bedoeling van de schrijver van het artikel lag...sorry daarvoor...

Ik heb net ook even moeten glimlachen omdat, onder het kopje 'relevante artikelen', staat: 'Uurtje gelukkig? Ga slapen'...:) Maar dat terzijde...


Geluk...

In mijn meest verdrietige momenten heb ik er notie van, wetend dat anderen ongelukkig zijn, heb ik er notie van....Want geluk is geen vanzelfsprekende 'staat van zijn'...daarom voel ik me ook zo gelukkig als ik gelukkig ben...:)

Ik ben vandaag, naar aanleiding van het artikel van Ad Bergsma, erg boos geweest over de veronderstelling van sommigen dat 'geluk een keuze is'...

Blij voor hén dat dit voor hen zo werkt, maar woedend dat ze er daarmee vanuit gaan dat dit daarom voor anderen ook zo moet werken en dat ongelukkige mensen dús hun eigen ongeluk zouden creëren.

Dat is domweg niet zo. Er zijn mensen bij wie de chemie in de hersenen hen belet om 'op afroep' positief te denken, laat staan lijstjes op te hoesten met leuke bezigheden.

Dat er dan ook nog 'een geheim' zou bestaan in de vorm van 'The Secret' dat blijkbaar alleen onthuld wordt aan diegenen die in staat zijn om positief te denken, vind ik wel het meest onbarmhartige bedenksel ooit!!

Hoe wrang moet het zijn om te horen dat je nooit dátgene zult krijgen wat je wilt omdat jij niet in staat bent 'positief te denken' omdat de chemie in je hersenen jou daartoe niet in staat stelt? Of dat je daardoor dus al je ongeluk over jezelf hebt afgeroepen?

En waarom maakt, voor het wel of niet meeleven met een ander, het idee van 'schuld' zoveel uit? Verliest iemand met het maken van een fout, meteen ook het recht op mededogen?
Wat zijn dat voor een krankzinnige ideeën! Alsof je ieders 'verdiensten, kosten en baten' voor de samenleving over het geheel aan levensfasen op een weegschaal kunt leggen!

Waar komt dat idee toch uit voort? Is het te pijnlijk om te erkennen dat verdriet, pijn, armoede onderdeel uitmaken van het leven? Is het tegenwoordig 'not done' ongelukkig te zijn en verzinnen we dus dergelijke ideeën?

Iemand vond mij negatief omdat ik schreef dat geluk niet voor iedereen maakbaar is. Is dat negatief? Waarom?

Gevoelens als empathie zijn intrinsiek aan het 'menselijk zijn', dat is bewezen. Veronachtzamen van wat intrinsiek is aan ons, maakt ons pas echt ongelukkig...en ik vrees dat dát het gevaar is van deze tijd, van die geveinsde 'maakbaarheid'.

Het verschil ligt in 'Geluk' HEBBEN en in' Gelukkig' ZIJN!
Soms kan je geluk hebben en daarvan niet eens bewust zijn om pas later daarachter te komen. Bijv: de trein missen en daardoor niet het slachtoffer worden van een heftig ongeluk met die trein.Dat anderen daar wel het slachtoffer van worden kan dat geluksgevoel weer teniet doen.
Gelukkig ZIJN is een zuivere individuele geestestoestand dat elk ogenblik in je bewuste leven kan voorkomen en niet afhankelijk is van activiteiten van jezelf,lesjes krijgen,veel bezit,met anderen delen of omstandigheden om je heen.
Zo zie ik het. Bewaarder.

I agree with Lornalijn!!! I've read a few of those american self-help books and have been helped by them. BUT I hated some ideas like "would you like to earn 10.000 dollars a month? Then imagine what it would be like to have so much and what you'd spend it on etc..." I'm allergic to the idea that more money could make you more happy. It's the worship of mammon. It's letting your soul be bought with "filthy lucre"!(one of my favourite bible quotes)." What does it profit a man if he gains the whole world and loses his own soul."

And us sort of people who take part in H&Z are lucky enough to be able to read, to write, to think at an abstract level and can take part in courses to improve our already rather good lifestyles.
But being born in poverty means that even your brain is denied the chance to develope it's full potential in the first place.
So you can't reach the problem solving level you need to be creative at solving your problems!!!!AArggh.
And I am extremely suspicious of a society that blames the people who have heavy problems for their own problems.
It's the easiest solution to point the finger and say "it's all your own fault!". Go on read this book and help yourself out of your own mess!

Hallo lieve Ed, Ik kan heel erg in bovenstaande meegaan, maar...... Je kent het spreekwoord,, Geld maakt niet geukkig,, Nou, in deze maatschappij is te weinig geld wel heel erg ongelukkigmakend. je kunt niet aan je normale menselijke behoeften tegemoet komen dan. Zelf 5 jaar moeten procederen omdat ze vonden dat ik niet ziek was. (men kon niks vinden) En dan ,,lekker,, ziek in de bijstand zitten. Geen energie hebben omzelf te procederen. Administratie voor je moeten laten doen m.b.t dat. Je afhankelijk voelen van, je zelfstsandigheid kwijt raken. dat zijn zo van die zaken waar ik niet gelukkig mee was. Zoiets moet je wel leren. En dan komt ook de mazzelfaktor er nog eens bij kijken. (daar had je het zelf ook al over)Je hebt echt niet alles in de hand. Zoals nu, dat er Nederlanders zijn die naar de voedselbank moeten...... b.v. Niet iedereen heeft de creativiteit of inteligentie om dar iets aan te doen. Peilingen hebben dan wel uitgemaakt dat we 1 van de gelukkigere naties zijn. maar ik zou wel eens willen weten wie er dan ,,gepeild,, is. Voedselbanken in Nederland, we zouden ons moeten schamen. Het is een hele levenskunst om van zo weinig geld rond te moeten komen. Mensen weten ook vaak niet de eventuele extratje,s te vinden. Die wel in de wet staan , maar die veel gemeenten niet echt duidelijk aan de grote klok hangen. Wat b.v. als je wel een krant wilt lezen, maar het niet kan betalen? GELUKKIG zijn er nu veel gratis kranten met het hoog nodigste nieuws. (Niet dat ik veel de krant lees, want ik word er niet gelukkig van. Van het journaal ook niet. Sla het vaak bewust over. En als je dislectisch bent heb je ook een groot probleem. dan moet je het geluk hebben alles van anderen te horen. en ook de inteligentie om het te willen horen. Ik denk wel eens: Als je geboren wordt met een fatsoenlijk i.q. dan heb je de meeste kans op een fatsoenlijk salaris. ben je met een lager i.q behept, dan ook minder salaris. Tenzij je dan wel zo creatief bent om je levenskunst aan te wenden om aan je behoeften echt toe te komen. Je hebt zelf ook moeten ploeteren om zo ver te komen zoals je nu bent. Maar niet iedereen is dat gegeven. En dan speelt het e.q ook nog mee. Gelukkig ZIJN is een individuele geestestoestand dat elk moment in je bewuste levenkan voorkomen. Je zou de mensen de kost moeten geven die niet weten waar je het over hebt. Bewustzijn, Bewust ZIJN? Niet afhankelijk van activiteiten, jezelf, je ZELF, en de rest van je laatste zin. Jezelf kunnen zijn. Waar, wie, wat, en hoe? Daar zijn de meesten toch nog steeds naar op zoek? Je hoeft allleen maar H&Z te lezen en dat is nog maar het topje van de ijsberg. In theorie kan ik met je meegaan, maar de praktijk is anders. Knuffel, Madina-Sofie.

Gewoon even een losse opmerking tussen de interessante discussie door: wat een prachtige tekening zit er bij dit verhaal!

Applaus, Lornalijn! Moedig, rechtvaardig en meevoelend, dat ben jij! Dank!!!
Het idee dat mensen altijd zelf kunnen kiezen voor geluk is een weerzinwekkende, oppervlakkige en vooral domme gedachte. Ga dat maar zeggen tegen mijn broer die de ziekte ms kreeg, ga het zeggen tegen kinderen die misbruikt worden door hun o zo actieve papa, tegen jongeren die geslagen en vernederd worden door hun succesvolle ouders. Ga dat stupide bekrompen secret praatje afsteken tegen dieren en kinderen en ouderen, tegen iedereen die weerloos is en kwetsbaar!!! Eigen schuld, dikke bult. Tegen hen in oorlog situaties die gemarteld en gefolterd worden, die ongeneeslijk zieke dierbaren hebben. Mensen die een trauma hebben, verslaafd zijn, mensen die lijden omdat er anderen zijn die lijden.
Stop ze allemaal maar in vuiliszakken en drop die op de vuilisbelt waar ze thuis horen. De afvalhoop van schande, omdat zij geen godvergeten plezierlijstje hebben.
Geloof, hoop en liefde, dat is de secret! Diane

Het verschil ligt in 'Geluk' HEBBEN en in' Gelukkig' ZIJN! -
Geluk is voor een groot deel plezier hebben in de dingen die je moet doen. - Een gedeelte van mijn geluk heb ik in eigen hand. Voor mij is vooral niet willen vergelijken een optie om gelukkig te zijn/worden. Wat weerhoud een Somalische vluchteling hoop of zelfs een klein geluksmoment te beleven bij weer een prachtige zonsondergang of de glimlach van haar/zijn kind? Gelukkige gezichten zag ik zelf nog in krotenwijken van Peru, in Kathmandu en in een weeshuis in Ecuador.

De wens om gelukkig te willen zijn is misschien een goed begin voor twijfelaars.

Succes bij het zoeken en vinden naar en van het geluk allemaal.

Van deze discussie wordt ik gelukkig, ondanks dat ik ook bozig was. Een prettig idee dat er een heleboel mede H&Z-ers (en ik denk ook een heleboel niet H&Z-ers) vinden dat geluk niet te koop is.

Beste allen,
ik vind het heel prettig dat er zoveel gerageerd is op mijn artikelje. Het geeft mij de gelegenheid om enkele misverstanden te bespreken die zijn opgetreden. Het eerste wat ik wil bespreken is de kip en het ei vraag. Doe je veel omdat je gelukkig bent, of ben je gelukkig omdat je veel dingen doet die je zinnig, leuk of uitdagend vindt? Deze vraag is zonder meer terecht. Geluk maakt mensen actiever, en zorgt ervoor dat ze meer doen. Hier kan je dus niet zomaar de conclusie aan verbinden dat het ook andersom werkt. Toch zijn er veel aanwijzingen voor. Als iemand cartoons leest met een pen dwars tussen de tanden geklemd, dan vinden mensen de cartoons leuker dan wanneer ze dezelfde pen een stukje in hun mond houden en met hun lippen vastklemmen. De reden is dat je met een pen tussen je tanden autmatisch een lachend gezicht trekt en met de pen tussen je liggen automatisch een beetje zuur kijkt. Je trekt een bepaald gezicht bij vrolijkheid, maar het werkt ook andersom, als je een vrolijk gezicht trekt, ben je vrolijker. Met de activiteiten is het net zo, als je je niet prettig voelt, dan kan het soms helpen om net te doen alsof je je vermaakt en luke dingen doen. Vaak lukt het daarmee je stemming te verbeteren. Evenzo kan je de gelukkige activiteit van geluk nadoen en daarmee een stukje van je welbevinden winnen.
De andere kwesties komen in aparte stukjes straks nog aan de orde.

Ik ga in elk geval tussen mijn tanden roken...:)

Beste Ad,
Ben erg blij dat je daar even op in gaat, op de kip en het ei...
En zoals je het nu verwoordt krijgt het wel een extra dimensie die ik in het pleidooi voor activiteiten een beetje miste.
Wel houdt me nog steeds bezig hoe mensen die moeilijk op positieve gedachten komen, geholpen kunnen worden die positieve houding te veinzen...
Zelf las ik het boek 'Piekeren' van Ad ( what's in a name..:)?) Kerkhof en ik heb daaruit wel geleerd dat je aangaande piekeren iets aan- en uit kunt zetten...(wat me overigens erg goed hielp). Maar ja, ik denk toch wel dat dit me ook uiteindelijk lukte omdat ik aan de basis altijd wel de notie van geluk had...Hoe dat voor mensen werkt die dat niet hebben...dat vraag ik me dus wel af...

Vriendelijke groet,
Lijn

De conclusie na alles gelezen te hebben( ook de evalutie van Ad Bergsma) blijft voor mij dat je pas echt gelukkig kan zijn als je het geluk overal om je heen ziet bij anderen.
Dat is er dus niet en zeker niet in werelden van kommer en kwel en daarom kan ikzelf niet echt gelukkig zijn met die gedachte. Ik merk dat ook uit de reacties van de anderen hier.
Slechte toestanden worden als voorbeeld gesteld alsof gelukkig zijn alleen in een gezonde en met genoeg overlevingsmiddelen kan bestaan wat ons schuldig doet voelen t.o.v. die 'ongelukkiggen'. En als je je schuldig voelt omdat je zonder dat je dat zelf wenste toevallig in een gezonde situatie bevindt kan je dan gelukkig zijn?
Veel geluk allemaal met onze speurtocht naar geluk!
Bewaarder.

Kan niets bedenken. Heb afgelopen jaren en maanden al veel in de praktijk gebracht.

Jezelf volplempen met allerlei(leuke)activiteiten kan ook een vlucht zijn.
Op zoek naar geluk misschien??

En weer zoiets waar ik zó erg mijn vraagtekens over heb: dat geluk mensen actiever zouden maken, dat ze meer gaan doen (Ad B). Ik ga meer doen omdat ik gelukkig ben? Nou, liever niet! Wil ook wel 's slapen, luieren op de bank, de kat knuffelen. Wat ik wél doe is met heel veel liefde en zorgzaamheid dat doen wat ik wil/kan doen.

"Nou jongens, en meisjes, kom maar deze kant op, mijn geluk zorgt er voor dat ik 48 uur per dag tijd voor jullie heb? O ja, nog een montage, nog 3 websites maken, je werk overnemen, ook goed, kan er allemaal bij!".

Nee, volgens mij klopt er iets zeer grondig niet met het hele idee van het maakbare geluk dat in dit artikel gepropageerd wordt. Het is zó kort door de bocht.
Grtz Rob.

Uit een aantal reacties blijkt dat advies voor een gelukkiger leven wordt opgevat als een pleidooi voor maakbaar geluk. Als je maar een recept volgt, dan wordt iedereen gelukkig. Of erger nog, als je ongelukkig bent, dan is dat je eigen schuld. De adviezen op de website worden door sommige lezers uitgelegd als een verkapte vorm van eigen schuld dikke bult.
Dit is echter geenszins wat ik wil betogen. Uit onderzoek onder een- en tweeeiige tweelingen blijkt bijvoorbeeld dat het gemiddelde geluksniveau van mensen voor een groot deel erfelijk bepaald is. Volgens schattingen is het basisgevoel van mensen voor de helft afhankelijk is van erfelijke aanleg. Ongeluk is dus zeker niet je eigen schuld en bovendien kunnen de omstandigheden lelijk tegenzitten.
De reden om toch dit traject te beschrijven is omdat het glas niet alleen half leeg is. De Amerikaanse psycholoog Michael Fordyce heeft aangetoond dat de mensen die dit programma volgen en in de praktijk brengen, gemiddeld net wat gelukkiger worden. De aanwijzingen zijn dus niet bedoeld om wie dan ook ergens de schuld van te geven. In plaats daarvan proberen ze wat ideeën aan te reiken, die mensen kunnen helpen het elastiek net een beetje op te rekken.

Een aantal deelnemers laat op de website weten dat ze op hun balans tussen rust en activiteit moeten letten en hun leven niet nog voller moeten maken. Ik denk dat dit een terechte opmerking kan zijn. Even rust nemen, een stuk wandelen, een avond de telefoon uitzetten, een uurtje naar de vogels in de tuin kijken, zijn allemaal heel zinvolle activiteiten als zij het gevoel geven dat ze de batterij weer opladen en als prettig ervaren worden. Hele avonden voorbij laten gaan voor de tv zou ik echter afraden.
Als auteur van de stukjes vind ik het overigens prettig om te merken dat mensen de minicursus niet klakkeloos overnemen. Ik reik enkele ideeën aan, maar ik verwacht van de deelnemers dat zij zelf in staat zijn kritisch te beoordelen of de aangereikte ideeën vruchtbaar zouden kunnen zijn in hun eigen leven. Geef het een kans, probeer dingen uit, maar gooi zeker weg wat je niet kunt gebruiken. Er is maar een persoon die de gebruiksaanwijzing voor je eigen geluk kan vinden, en dat ben je zelf.

Een laatste punt waar ik op wil reageren is de haalbaarheid. Hierover is terecht opgemerkt dat er een groot verschil bestaat in de armslag van verschillende mensen. Het is echter een feit dat iedereen een plezierlijstje kan maken met activiteiten die onhaalbaar zijn. Mij lijkt het leuk te lunchen met de koningin, een prijs te winnen voor mijn schrijfsels, te gaan helikopter skiën in de Rocky Mountains, enzovoorts. De kunst voor iedereen is activiteiten te vinden die inpasbaar zijn in het eigen leven, zoals even bellen met je zus, een praatje maken met de buurman, in de pauze op je werk een stukje wandelen, op zaterdag de tijd nemen om voor vrienden iets bijzonders te koken, een kopje thee zetten voor je kind, of wat dan ook. Het maken van een plezierlijstje is bedoeld om na te denken wat voor activiteiten binnen jouw individuele grenzen mogelijk zijn, die je plezier vergroten. Ik beloof niet dat het lukt, maar niet geschoten is zeker mis.

Ik heb niet 100% van mijn geluk in de hand, maar het staat voor mij als een paal boven water dat ik mijn geluk kan VERGROTEN door bepaalde dingen te doen of te laten. Zijn er echt mensen die het daar mee oneens zijn? Heb je dan helemaal geen invloed op je eigen geluk? Oef, dan zou ik me een speelbal voelen...

Hallo allemaal,
Zou het ook naast elkaar kunnen bestaan; gelukkig zijn EN ongelukkig zijn?
Ik geloof zeker dat je ten tijden van 'ongeluk', gelukkige momenten kunt hebben.
Geluk is een 'state of mind' ipv dat de omstandigheden bepalen of je wel of niet gelukkig kunt zijn. Die 'state of mind' is mijns inziens te meten in momenten. Ik ben van mening dat ieder zelf verantwoordelijk is om die momenten te creeeren.
Ooit iemand tegengekomen die 24 uur per dag gelukkig is? Ik niet.
Groet van Kootje

Leuke ideeën probeer ik uit. Een plezierlijst maken zet mij weer aan het denken,genieten van kleine dingen daar loop ik snel aan voorbij, dat is jammer!

Ik heb bovenstaande discussie met veel interesse gelezen. Geloof hoop en liefde, ja dat is belangrijk en je best doen (wat anders kun je doen, toch?) naar wat er bij elk mens persoonlijk mogelijk is.

Iedereen discusieërt over welof niet gelukkig zijn terwijl de kern van dit traject is: BLIJF ACTIEF !
Nou deze hele discussie heb ik niets gemerkt van blijf actief tenzij dit H+Z onderwerp iedereen actief heeft gemaakt.
Dan is de bedoeling van het artikel zoals Ad Bergsma voorstelt in de laatste conclusie toch tot zijn recht gekomen.
BOUGEZ! zeggen ze in Frankrijk en zeker tegen de ouderen.Groet van Bewaarder.

Ik kan me heel goed vinden in alle verschillende reacties hier. Zowel positief als negatief begrijp ik veel mensen wel maar vergeet 1 ding niet: Uiteindelijk ben je zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk of ongeluk. Natuurlijk kun je zeggen ik ben ongelukkig want: Het is net uit met mijn vriendin of mijn ouders zijn gescheiden. Tuurlijk is dat niet leuk maar de mate waarin jij hierdoor ongelukkig wordt heb je zelf in de hand. Jij voelt je verdrietig, jij voelt boos of in de steek gelaten. Dus jij kunt dit gevoel of die wervelstorm aan negatieve gedachtes ook stop zetten. Ik heb de secret ook gelezen en er zit een kern van waarheid in. Ik vind het onzin om te zeggen: als je lang genoeg aan iets denkt dat je echt wilt dan komt het vanzelf. Dat kan wel zo zijn maar mensen veregeten vaak dat ze er echt een goed gevoel bij moeten hebben en niet alleen de gedachten, staat overigens ook in het boekje. Ik heb vaak de gedachte dat ik bijvoorbeeld mijn ex terug wil. Maar mijn gevoel geeft aan dat het niet gaat gebeuren. Wat ik wil aangeven is dat je je gevoel niet moet onderschatten. Even een persoonlijk voorbeeld: Ik zelf ben altijd positief, heb een berg energie en wil altijd van alles ondernemen en probveer mensen die negatief gezind zijn altijd te motiveren. Nu, ik kreeg ruim een half jaar geleden een vriendin. Het was allemaal leuk en de relatie liep eigenlijk helemaal vanzelf, ik stond er niet echt bij stil. Zij ging op een gegeven moment naar Afrika voor een half jaar, ik wist dat voordat de relatie begon. We hadden in eerste instantie besloten er een punt achter te zetten maar uiteindelijk wilden we het toch proberen. Zij ging weg en ik ging me kut voelen, dat deed ik normaal eigenlijk nooit. Ik herkende mezelf niet meer, ik was bang dat ze vreemdging etc etc. Spookgedachtes dus. Ik stond op een gegeven moment in een discotheek en het was super gezellig. Toen ging ik aan haar denken en me onzeker voelen en ineens stond deze vent van bijna 2 meter te janken in een discotheek, doe ff normaal dacht ik de volgende ochtend. Maar goed ik dacht zal ik de secret dan maar eens lezen? Ja, gewoon doen en ik deed het. Na het lezen voelde ik me beter en zekerder en alles ging weer wat meer vanzelf. Wel merkte mensen in mijn omgeving op dat ik heel onrustig was maar gelukkig niet in negatieve zin. Nou goed, ik besloot haar achterna te vliegen want ik wilde een fundament onder de raltie bouwen(doe is normaal man). Ik boekte een ticket maar had vanaf het begin al het gevoel dat het niet goed zou gaan uitpakken, dat zei mijn gevoel. Mijn gedachten zeiden gewoon gaan dat wordt een leuke tijd. Ik stopte mijn gevoel weg en ging naar haar toe. Vervolgens na 4 dagen aldaar was er veel negatieve spanning en ging de relatie kapot. Ik ben nog wel 10 dagen gebleven want ik wou dat land zien en ik loop niet zo snel weg voor iets! Maar goed, voordat ik naar huis ging dacht ik, ik ben er onderhand wel weer overheen. Mijn geveol zei echter: jij gaat het nog lastig krijgen en ja hoor na een week rust na terugkomst kwam de klap pas en die dreund zelfs nu nog na. Wat ik met dit persoonlijke voorbeeld wil zeggen is dat je moet oppassen met gedachtes en gevoelens. DXenk er niet teveel over na want dat deed ik wel, ik wilde alles voor mezelf verklaren en dat kostte veel energie. Ik voelde me zeer slecht en weas negatief aanwezig in mijnomgeving. En ja wat gebeurt er vervolgens, rekeningen, gezeik van andere mensen om mij heen, de sfeer op het werk was slecht en mijn studiefinancering werd stopgezet door een foutje van mezelf. Dus mensen pas op, volg je gevoel en probeer het niet te overrulen met gedachtes. Uiteindelijk bepaalt je gevoel jou lot!

Wat een ingewikkeld gedoe allemaal! Waarom hierop reageren als je alleen alles negatief uit wil leggen en nog eens en nog eens....wat is dan de zin van dat negatieve geshit? Daar help je niemand mee en jezelf al helemaal niet. Goed advies; blijf lekker hangen in je eigen gedoe en ga jezelf lekker ergens anders exposeren!!!Als je de titel leest en hier verder over na gaat denken dan kan je toch alleen maar bedenken dat het heerlijk zal zijn als het je zou lukken door een andere manier van kijken of plannen of wat ook je, als is het maar een beetje, je gelukkiger kan gaan voelen.
Ik heb zelf mijn rugzakje aardig gevuld met allerlei mooie en minder mooie aandenken aan dit leven en kan je verzekeren dat onder welke omstandigheden je ook leeft je altijd zelf een keuze hebt en dat geluk niet alleen afhankelijk is van je financiele, materiele of gezondheidstoestand. Als dit allemaal voor de wind gaat wordt het wel wat makkelijker. Maar geluk zit um vooral in andere dingen en je bewust zijn van het goede gevoel wat dit met zich meebrengt en in de manier waarop je omgaat met zaken die op je pad komen.
Nu lijkt het alsof ik het allemaal helemaal geweldig voor elkaar heb maar dat is natuurlijk ook niet waar anders zou ik ook niet op deze site zitten. Ik heb het ook nodig om af en toe even een zetje in de goede richting te krijgen. Ach misschien zijn het juist dat soort zijkverhalen die mij weer wat verder helpen dan weet ik weer hoe het niet moet. In dat geval dan toch bedankt

Monniken beschouwen en doen niet zoveel.
Zouden die ongelukkig zijn?

Mooi citaat Antoon. Goed boek overigens! Geluk is niet zo vanzelfsprekend en iedere minuut van de dag aanwezig, en als je het van andere af moet laten hangen dan kun je het wel vergeten. Je moet het zelf doen en een beetje hulp is altijd welkom. Zelfs uit het negatieve is iets positiefs te halen en wat meer bewuster leven kan geen kwaad.

De vraag maakte onverwachts iets wakker:
ruim 10 jaar geleden als oefening opgeschreven welke 3 dingen ik zeker nog gedaan wilde hebben in mijn leven. Haalbaarheid was niet zo belangrijk, het ging om de focus. De Grand Canyon heb ik inmiddels gezien tijdens een onvergetelijke reis naar Amerika waarvan ik nog bijna elke dag 'na'geniet na jaren, en de 'grote installatie' is een diepgaande verbouwing gemixed met veel van mijn eigen creativiteit geworden. de 3e weet ik niet meer, ga ik nog eens opzoeken. Haalbaar? Zo leek het toendertijd bepaald niet, maar kennelijk kun je voor dat soort dingen heel veel verzetten in alle aspecten, van grote creativiteit met alle middelen via uiterste soberheid indien nodig tot tomeloze energie om dingen gedaan te krijgen.
Ik ben nog niet klaar, maar de voldoening is al groot.

Lornalijn, mijn ervaring is dat je -uiteraard tot een bepaalde grens- creativiteit maximaal kan zijn als je niet geremd wordt door teveel ruis. Jaren op het randje van bestaan kan je sterker maken, juist omdat je van de kleinste dingen kunt genieten.

Goh, ik wordt steeds gelukkiger als ik zo terug kijk;-)

Grappig dat een lijstje van haalbare, niet routineuze dingen lastiger is, ik heb moeite letterlijk en figuurlijk stil te staan. In de tuin van de zon genieten van een kopje koffie morgen kan ik nu al naar uitkijken

Laatst met iemand een gesprek gevoerd over NIETS
tevreden zijn met niets. Wauw!!

Van het geleuter van een psycholoog kun je nooit gelukkig worden, het woord zegt het al psycho-lOOG, vertegenwoordigers van pillenfabrieken met allerlei kwaaie neveneffecten. Zakkenvullers die zwakken van geest wat op de mouw spelden.

Haha een plezierlijstje wat een onzin: na een aardbeien slagroomtaartje voor trees een lekker broodje bal en dan een pak spekkies en dan voelt trees zich na al dit met plezier genuttigd te hebben zich heel erg slecht om vervolgens flink te gaan ouwehoeren tegen anderen hoe slecht ze zich voelt na dit grote plezier. Allemaal bullshit en adviezen waar je geen scheet aan hebt.