Les 8: Leef in het hier en nu

Bij les 5 wees je er op dat piekeren wellicht soms zonde van je tijd is. Dat is misschien het geval, maar bij Asperger is het zeer moeilijk te doorbreken. Ik heb het al 33 jaar geprobeerd. Soms is het effectiever om dan maar een zeer moeilijke studie te beginnen, dan om je gedachten weer eens te leren veranderen.

Waar mensen als ik dus wel heel erg goed in zijn is genieten van ontzettend kleine dingen. "Wees bevriend met kleine dingen" schreven vriendinnen vroeger in mijn poëzie-album. Dat is onze sterke kant.

Als je met 'preoccupaties' bezig bent, een 'symptoom', dan ga je volledig in iets op dat je intelligentie vergroot en waar je misschien zelfs ooit je brood mee kunt verdienen. Omdat mijn hobby gevoed wordt door synesthesie is het ook enorm genieten. Mijn ideaal is eigenlijk om ASperger niet alleen uit te dragen als een tekortkoming in een aantal opzichten, maar in andere opzichten, ook in de zin van levenskunst, soms als een talent. Het is alleen zaak dat je een ander niet met je hobby verveelt, maar dat heb ik al lang geleerd.

Beste Ad,
Dit is de beste les die je kan doorgeven aan iedereen.

Misschien als je mijn reacties wel eens gevolgd hebt bij andere opdrachten en onderling tussen de deelnemers heb je het opgemerkt dat ik dat vaak propageer.Laatst nog bij de les 5 geloof ik.

Mijn standpunt is : Waarom zou je je zo concentreren op verwachtingen in de toekomst of opervaringen in het verleden.De toekomst kan je niet overzien en het verleden kan je niet meer veranderen, dus geniet en handel in het NU!

Beste wensen van Bewaarder.

Heb hier wel heel erg veel moeite mee. Wetende dat binnenkort de helft van de spullen in deze kamer nog maar van mij is. En of ik nog wel in dit huis verder kan wonen. Kan ook echt niet genieten van het nu. Zou willen dat ik in de toekomst kon kijken of het dan weer beter gaat worden voor mij. En zeg niet "dat heb je zelf in de hand" er zijn zeker andere factoren die daar aan bijdragen.groeten Sarah

Het is allemaal heel mooi gezegd en al duizend keer gezegd. Maar is het niet een beetje oppervlakkig? Lege zinnen als leef in het nu, pluk de dag. Het klinkt prachtig hoor, maar vertel eens hoe? Hoe je aan je herinneringen ontkomt of hoe je jouw toekomstbeeld kan loslaten, op dat moment ben je pas opbouwend bezig, volgens mij.
Ik wil er wel in geloven hoor, op mij zou het nog redelijk van toepassing kunnen zijn.
Maar maak je met dit advies de doelgroep van je 'therapie' niet tot een hele kleine groep mensen die jouw advies allang niet meer nodig hebben.
Wordt een beetje moe van al die 'zingevende' adviezen die helemaal niets toevoegen, wanneer je erin gelooft is voor jou die situatie al gecreëerd.
Je gaat aan een hele hoop mensen voorbij die juist advies nodig hebben omdat hun situatie zo uitzichtloos is.
Is het niet veel belangrijker deze mensen tegemoet te komen in plaats van lege zinnetjes rond te strooien en trots te zijn op jezelf, dat je de wereld weer een stukje verder hebt geholpen met je 'filosofische' inzichten.

Flo, ik zou je kunnen aanklagen voor plagiaat: die woorden hadden van mij kunnen zijn...

Sarah-Jessica en ook Flo hebben het ook juist uitgedrukt.
In feite hebben ze groot gelijk.
Maar als je echt problemen hebt dan is de wens voor een beter bestaan toch niet gericht op de toekomst maar op het NU!
Je wil het Nu beter hebben en niet over een onafzienbare tijd.
Wensen in die richting kunnen juist de nadruk leggen op de nare situatie waarin je NU verkeert en je nog beroerder doen voelen. En terugkijken naar wat je gedaan heb kan werken omdat je van de positieve kanten een goed gevoel krijgt wat de het huidige wat kan temperen. Is echter hetevrleden ook negatief van gevoel dan versterkt het denken daaraan ook het hopeloze gevoel nergens terecht te komen.
Ondanks goede raad en lesjes staat elk mens er iedere keer weer helemaal alleen voor. Als je dus denkt en handelt in het NU is er een kans dat door deze activiteiten die je ontplooit een opening ontstaat of vann buitenaf een toeval of geluk dat voorkomt uit die activiteiten.
Denken, hopen en verwachten is niets mis mee maar het is een inactitiviteit die geen mogelijkheden biedt. Evenmin treuren om gedane zaken.
Maar ondanks alle uitleg van dit onderwerp blijf je met dat nare gevoel zitten en daar kan alleen JIJ de oplossing voor vinden.
Veel succes op dit pad van zoeken.
Bewaarder.



En terugkijken naar het verleden met verdriet of juist plezier veranert toch niet aan het gevoel van het NU?

Beste allen,
ik wil tegenspreken dat ik mij hier op de borst klop vanwege mijn filosofische inzichten die de wereld een stukje vooruit helpen. Daar zijn twee redenen voor. De eerste is dat ik de adviezen niet zelf heb verzonnen. De Amerikaanse psycholoog Michael Fordyce heeft een gelukscursus ontwikkeld, die ik heb bewerkt naar het Nederlands. Ik pretendeer dus niet origineel te zijn. Dat wil ik ook niet zijn, omdat het programma van Fordyce is uitgeprobeerd en effectief is gebleken.
Bovendien denk ik dat de essentie van zelfhulp en trouwens ook van psychotherapie is dat het alleen aanslaat bij mensen die zichzelf helpen. Als deze stukjes iets bewerkstelligen, dan is dat niet mijn verdienste en ook niet die van Fordyce, maar die van de lezer, die iets van zijn gading vindt en die de moed heeft dat zelf toe te passen.

Beste Aspergervrouw,
als u weet dat het geen zin heeft om te proberen uw gepieker te veranderen, dan is het een teken van kracht dat u zich daarbij neerlegt. Wat je niet kan veranderen, zal je moeten accepteren. Ik vind het knap dat het u lukt de positieve kanten te zien van uw eigen situatie.

Wat is er mis met historie?

Beste Ad,
Het pleit voor je dat je in alle bescheidenheid meedeelt dat de adviezen niet van jezelf komen maar bewerkt zijn in het Ned. van de heer Fordyce.
Hetgeen niet wegneemt dat jij als mens begaan bent met je medemens die lijdt. Dat is een houding die respect en waardering verdient.dat wil ik hier even duidelijk maken.

Aan de andere kant voel ik toch een zekere verdediging in deze verontschuldiging die helemaal niet nodig is omdat er geen sprake is dat je je zelf op de borst klop.

Dat je de eer zelf aan de lezer geeft die het zelf oplost geef ik precies eender aan in de 2e reactie van mij.

Wij zijn beiden dus volledig eens met deze 'les'.
Ik hoop en kijk uit naar je volgende onderwerp zonder de lat te hoog te leggen. In ieder gaval doe je betekenisvol werk wat ook de nodige activiteiten vereist.
Dagelijks begeef je je onder de H+Z mensen en je kijkt positief naar de volgende dagen.
M.a.w de beste voorbeeld 'leerling' van dit traject ben jezelf!
Gefeliciteerd je bent een 'levenskunstenaar'.
Groet van Bewaarder.

Mijn ultieme geluk met het kleine is wanneer de nieuwe "Genoeg" op de deurmat valt, heerlijke tips en verhaaltjes om happy van te worden, volledig in het verlengde van deze lessen, en dit al zeer vele jaren...........

Ik ga mij ook even in de discussie mengen. Ik heb als professioneel hulpverleenster, eerst in de reguliere gezondheidszorg en de laatste 15 jaar in de complementaire zorg wel enig recht van spreken. Natuurlijk is leven in het Hier en Nu een prachtig ideaal maar de weg ernaartoe ligt bezaaid met doornen. Niemand heeft ooit beweerd dat leven zonder lijden zou bestaan. En voor iedere situatie past weer een ander advies. Als je pijn hebt grijp je iedere strohalm vast om je weer beter te gaan voelen, dat spreekt voor zich. Het is kunst niet om je heen te gaan trappen maar liever te erkennen; ik zit in pijn, ik voel mij gefrustreerd, deze les is nu te moeilijk voor mij, waarom kunnen die gelukkige mensen dat wel en ik niet? Dat doet weer extra pijn en zo komen we van de regen in de drup. Dus is mijn advies; als je echt niet lekker zit en het duurt te lang, zoek dan een goede hulpverlener met wijs verstand en een groot hart en laat je helpen. De eerste stap in ieder groeiproces is uiteindelijk; erkennen dat je een probleem hebt en dat je het zelf niet op kunt lossen. De volgende stap is dan uitreiken en hulp zoeken. Je zult dan niet meer met lege handen staan maar juist die adviezen krijgen die voor jou van waarde zijn.

Dank je Ad, zo ben ik niet roepende in de woestijn.

Een 'hulpverlener' met een wijs verstand en een groot hart? Da's paradoxalteit ten top! Het enige wat 'hulpverleners' doen is dingetjes vanuit hun ivoren torentje naar beneden roepen. Bijvoorbeeld: "leef in het hier en nu" of "jij hebt asperger". =S

Dank je wel Helen voor jouw prachtige illustrateis bij de lessen. Ik vind ze heel mooi passen en ze inspireren mij.

Jaap Aap heeft kennelijk geen goeie ervaringen met hulpverleners. Dat is jammer. Want ze zijn er zeker; mensen die echt betrokken zijn bij een ander mens die het moeilijk heeft. Meelevende en meedenkende professionals bestaan gelukkig ook en zij zitten niet in torentjes maar staan naast je.. Hopelijk komt de heer Aap er ooit eentje tegen!

Ik ben het helemaal eens met Michael Fordyce. citaat uit de tekstGelukkige mensen zijn in staat te genieten van kleine dingen, zoals de bloembollen die weer uitlopen boven de grond, spelende kinderen, de zon die schijnt of een vriendelijke opmerking van een collega. Geluk moet je niet alleen zoeken, maar ook grijpen. einde citaat.Zo leef ik al jaren. Wordt wel eens gezien als een naief kippetje. Nou prima. Ik heb er veel gezien tijdens de rondreis die ik net heb gemaakt. lekker scharrelen in het zand en zich niet bewust van het feit dat binnenkort haar nek zal worden omgedraaid voor consumptie.
Ik zag ook de reactie van Biks van 27.3. helemaal mee eens en ook bij Bewaarder herken ik weer veel overeenkomsten. Ook de reactie van Ad Bergsma vind ik open en eerlijk.Ik ben tijdens mijn reis digitaal bestolen. Mijn pinpas is geskimd, er is al ruim 4000 euro van mijn rekening af. Gisteren pas ontdekt toen ik thuiskwam. Pas geblokkeerd. Maar ik maak me niet druk. Hoop gedoe natuurlijk, ik moet zien aan te tonen dat ik het zelf niet was. lukt voor een deel met het reisschema, en de plek waar ik was op het moment supreme(met bonnetjes van restaurants en stempels in mijn pas) soms was ik in Mexico en werd er gepind in Guatemala enz. Maar ik kan niet alles aantonen. Toch maak ik me niet druk. De blijdschap en de herinneringen overheersen. Komt goed, denk ik altijd. Heb wel voor hetere vuren gestaan en alles overwonnen. Daarom durf ik te zeggen dat het klopt - leven in het hier en nu. Ik hoor nu buiten een merel prachtig fluiten, daar voel ik emotie bij, kan er zelfs van huilen van geluk. Zo mooi.

Ik ben ook altijd erg aktief en gericht op van alles. Klopt dus wel wat er staat in de tekst.En voor de mensen die het nu moeilijk hebben, ik heb professionele hulp gezocht toen mijn partner na 21 jaar de benen nam en een ander leuker en liever vond. Na 3 sessies voelde ik me herboren, ik zag mezelf als een veulen in de wei, die weer vrolijk kon rondspringen. Dat gevoel bleef heel lang. Je wordt er ook sterker door. Je leert relativeren. Je gaat inzien dat geluk niet afhangt van dingen of mensen die je niet meer zien zitten. Kennelijk heb je dan een groeistuip en mag je een etage hoger verder leren en leven. Wat je van de ander mocht en kon leren is af en je hebt jezelf voorgenomen om verder te groeien. Zo simpel zie ik het. Maar ik zal er wel kritiek op krijgen, ligt in het verlengde van les 1 van de levenskunstjes toen Lornalijn het er niet mee eens was. Mij schoten woorden te kort om aan te geven dat ik het anders zag. Zij vond dat mensen soms niet in staat zijn om gelukkig te worden door ziektes of gebreken.

Ik kwam in Guatemala een jongen tegen met een klompvoet die heel moeizaam vooruit kwam. Hij bedelde niet, vroeg of hij een foto van ons mocht maken met zijn Polaroid camera. Ik dong zelfs af over de prijs. We lachten allebei. Ik behandelde hem net als ieder ander in dat land. Hij ging akkoord. Later kwam ik hem nog een keer tegen en we zwaaiden en lachten. Een vriend erbij, voor even. In Nederland zou zo iemand gewoon geopereerd kunnen worden.
Ik schreef toen ook over een mevrouw in Putten die al jaren op een bed op wielen ligt en zich gewoon door het dorp laat rijden. Ze schrijft gedichten en boekjes en laat zien dat je ondanks een hoop ellende gelukkig kunt zijn. Naar dat soort mensen kijk ik altijd.

Ik ben het ook eens met Ad Bergsma. Open en eerlijk. Staat open voor kritiek. Heel goed

Hoe kom ik nu bij les 7 van de levenskunstjes?

Wat zijn jullie nog allemaal hard aan het werk! Liefs, Sofie.

Leven in het hier en nu: als dat lukt ben je een gelukkig mens. Maar het is wel iets van dezelfde moeilijkheidsgraad als dankbaar zijn dat je gezond bent. Soms is het makkelijker om dankbaar te zijn als je niet helemaal gezond bent, omdat je dan pas echt beseft wat een geschenk het leven is.
vooral als ik in de natuur ben kan ik soms echt in het moment leven, soms ook wel als ik werk. Dan is het genieten geblazen. Naarmate ik ouder wordt komt het sowieso meer voor dat ik in het moment kan blijven. Daarom verheug ik mij op het ouder worden: tot nu toe wordt het leven er steeds beter en mooier op!.

Ik ben het met veel reacties eens: hoe meer je streeft naar dit soort zaken, hoe moeilijker het is. Mijn devies is daarom: stop met streefleven, laat los, en je komt beter bij de essentie. Op www.simplifylife.nl lees je hier alles over.