Les 9: Werk aan een gezonde persoonlijkheid

Ik denk dat het nut van zelfvertrouwen afhangt van de definitie ervan. Er zijn mensen die overal het positieve van willen zien en een constante rush van endorfine( of een ander prettig stofje)als een ervaring van zelfvertrouwen zien. Me dunkt dat je daar niet alles scherp van ziet. Ik ben een realist, ik hoop met de gereedschappen in mijn gereedschapskist in staat te zijn met mijn omstandigheden om te gaan. Ook realiseer ik me dat ik als mens per definitie beperkt ben en kwetsbaar. Maar de kans is groot dat mijn schouders me morgen nog dragen en mijn benen me brengen waar ik wil gaan. Zo niet, dan ik lik mijn wonden en schat opnieuw mijn kansen in.

Sommige mensen zal dit wel makkelijker afgaan dan anderen, en ook bij dit levenskunstje heb ik het idee dat je dit vooral kunt gaan doen als je ouder en wijzer wordt en door het leven zo hier en daar 'gebutst' bent.

Beste Ad,

Wat de 1e lessen betreft is samengevat in je rijtje met de 5 hoofdpunten over leefregels.

Als je je zelf nu eens waardeert als ' bescheiden', weinig 'Zelfvertrouwen, en dat ook 'accepteert' omdat je 'Je zelf' kent en je ook zelf daartoe bijdraagt om jezelf daarmee 'te helpen' dan kan je toch 'eerlijk' kan zeggen dat
je jezelf bent........dan,dan...
ben je toch gelukkig?
Wat voor volgende lessen zou je dan nog nodig hebben?

De vraag blijft wat onder een 'Gezonde persoonlijkheid' wordt verstaan.Komt het niet neer dat je aan de algemene statistieken voldoet die zo vaak aangeven hoeveel % van de mensen voldoen aan iets en als dat getal een bepaalde waarde heeft dan vallen alle anderen die niet die score hebben daarbuiten?

Hartelijke groet van Bewaarder.

Wat ik een leuke eye-opener vind is - Citaat "Zelfvertrouwen leidt tot meer initiatief, maar ook mensen die minder zelfverzekerd zijn kunnen zich hiertoe zetten. Het voorspelbare resultaat is een mix van succesjes en flaters, hetzelfde als bij mensen met zelfvertrouwen." einde citaat

En dan het vervolg erop - hoe de optimisten met hun succesjes omgaan en de tobbers. Zo herkenbaar.

Het komt erop neer dat je doorkrijgt dat iedereen af en toe blundert en stunts uithaalt maar dat de een er lang bij stil blijft staan en in zijn schulp kruipt en de ander er niet mee zit en het openlijk toegeeft.
---

zo heb ik wel eens gelezen dat het zo jammer is dat grote bedrijven die natuurlijk ook blunderen in hun beleid dat vaak verborgen houden en het zo nuttig en nodig zou zijn als dat wordt toegegeven zodat anderen niet in dezelfde valkuilen kunnen vallen.

Als je gisteren naar Radar hebt gekeken en weer ziet hoe de verzekeringsmaatschappijen blunderen met hun rentes op pensioenverzekeringen en de hoge kosten die ze in rekening brengen. Dat is weer zo'n typisch voorbeeld van hoe raar het in Nederland toegaat. Mensen zijn verplicht te betalen voor een pensioen, maar niemand is verantwoordelijk om te controleren of dat eerlijk gaat. En ook niemand is verplicht openheid van zaken te geven en te laten zien waar het geld blijft en hoe hoog de kosten zijn.

Dat is toch hartstikke oneerlijk. Zelfs de Minister gaat vrij uit. Die bepaalt wel dat je pensioen moet betalen.

Een tijdje terug haalde ik in mijn dagboek al aan, dat ik had gelezen dat de havenarbeiders erg de dupe zijn geworden van dit slechte beleid. Er is 1.3 miljard euro achterovergedrukt door Aegon die in een constructie met nog een instantie het pensioengeld van die mensen in een stichting hebben gestopt om kunstaankopen te doen. Dat werd gisteren ook aangehaald en een Kamerlid is ermee bezig om dit ongedaan te maken. Kan natuurlijk jaren duren en voorlopig zitten al die ex-werknemers op een houtje te bijten omdat hun pensioenbetalingen minimaal zijn.

Vroeger dacht ik dat het in Nederland allemaal goed geregeld was voor iedereen. Zo naief ben ik niet meer.

OK - dit stukje hoort over jezelf te gaan. Maar ik ben altijd zo open en eerlijk over mijn blunders en moet er vaak zelf ook om lachen, dat het wellicht gaat vervelen er nog eens een rijtje op te noemen. Maar in de ogen van mijn vriend had ik bij de aankoop van mijn laatste digitale camera ook weer enorm geblunderd. Ik had te snel besloten en dat was niet handig. Ik had eerst geheugenkaartjes van het type SD en penlight batterijen voor het gebruik. Nu heb ik dure accu's die snel leeg zijn (al beweert Sony dat je er een hele dag mee toe kunt) en zijn de geheugenkaartjes memory Stick Pro duo - dubbel zo duur. Mijn argument was dat het allemaal veel sneller gaat. En langzaam maar zeker komt mijn vriend er achter dat dat inderdaad zo is. Hij is voor mij op de 2e computer het bestandsbeheer aan het doen van al die foto's. Sony heeft een digitaal systeem bijgeleverd om ze per datum op te slaan. Daar gebeuren allemaal rare dingen mee. Ze komen ze er soms 2 of 3 x in te staan en dan moet je ze weer verwijderen en nog meer ongein. Nu blijkt dat het met het nieuwe systeem van Sony een stuk sneller gaat allemaal dan met het oude SD-systeem.

Dus yoepie - eerst kreeg ik allemaal verwijten van mijn onhandige aankoop en dat begint nu langzaam te verdwijnen.
--
Elk nadeel - heeft zijn voordeel. Een uitspraak die staat als een huis.

Dus de 5 regels van het stuk, Waardeer je zelf, Accepteer jezelf, Ken jezelf, Help jezelf, Wees jezelf - zijn soms voor anderen erg irritant als je ze consequent toepast.
En dat is een les die er ook aan vastzit. Al kun je nog zo goed met jezelf dealen, dat wil nog niet zeggen dat de wereld om je heen dat altijd zo prettig vindt. --

Ik heb zo vaak in mijn leven gemerkt dat anderen grote moeite met me hadden. Ik denk dat ik iets uitstraal van niet uit haar evenwicht te krijgen, niet kapot te krijgen - zo iets - en dat dat anderen aanmoedigt, uitnodigt om dat eens even uit te testen. Ik had het nog in het ziekenhuis van zo'n dame die het eten rondbracht. Ik was altijd vriendelijk en beleefd maar dat was voor haar geen rede aardig terug te doen. Ze had iets tegen me. Uiteindelijk is het wel goed gekomen, maar als je dan ziek in bed ligt en je komt opnieuw dat soort luitjes tegen is het soms toch wel even heftig. -

Ik onderschrijf helemaal de tekst van Mepd - wat ze zegt op 31.3. om 16:09 dat het je makkelijker afgaat als je ouder en wijzer bent geworden en door het leven 'gebutst'.

Dat zal het zijn. Ik ben zo vaak gebutst dat er nergens meer een plek is die niet is geraakt. Toch wel handig, eigenlijk. Een gebutst iemand kan dus heel waardevol zijn. Daar hou ik het dan maar op. Fijne dag allemaal

Vervelend voor je Helen dat dat mis ging met die boeken. Bij zulke akkefietjes als ik iets aan een ander vraag heb ik vaak een voorgevoel dat het mis (dreigt) te gaan. Dan zeg ik iets in de trant van, weet je nu wat je moet doen? Ik heb de indruk dat je met je gedachten elders was, geeft niet hoor, maar wil je het voor mijn gemoedsrust nog even herhalen. Prompt blijkt dan dat ik gelijk had en kan ik bijtijds bijsturen. Maar soms gaat iets zo snel dat het al misgegaan terwijl je erbij staat.
ooit, hielp een broertje bij het opruimen van het servies na de afwas. Ik zag dat hij een hele stapel borden in de kast wilde zetten en zei pas, ik help je wel even. Resultaat, klababber, pats boem, alles stuk op de grond. Vergeef je jezelf nooit meer. We waren als kind arm en dat leek me voor mijn ouders een enorme ramp.
Omgekeerd, laatst liep ik in Utrecht bij het station. Had de politie de fietsen met plastic lint afgeschermd die daar in rekken stonden. Het nut is me totaal ontgaan. Door de wind waaide het niet goed vastgemaakte lint op en daar liep ik. Op het moment dat ik een stap zette bleef ik erin haken. Mijn vriend liep iets achter me en riep pas op, dat hoorde ik terwijl ik al viel.Languit op straat, knie kapot, bloed, handen kapot en zeer. Maar even later liep ik alweer te neurien. Pijn dacht ik niet meer aan. Ik had toen beloofd rustiger aan te doen. Mijn vriend vind dat ik alles te snel doe. Klopt ook. Op vakantie ben ik tegen een hordeur opgelopen. Dat kon je niet zien, ik ging van het donker naar het licht. Deed ook behoorlijk zeer. Hand kapot met bloed rechts, andere hand beetje gekneusd. Ik zie nu opeens het verband 2 stoot/valpartijen in korte tijd achter elkaar. Zal wel geen toeval zijn. Moet nog beter opletten, rustiger doen. Een gewaarschuwd mens enz.
Ik vind het dus zelfvertrouwen als je durf te twijfelen als je denkt/verwacht dat de andeer niet goed heeft geluisterd en je het nog eens benadrukt. Moge dat duidelijk zijn.

Dit is allemaal prachtige taal,in een geordende maatschappij die niet aan oorlog of onderdrukking bloot staat,zullen deze lessen werken.Blijft een beperkt gebied.

Goede reactie allemaal!
Van Gaby die opmerkt in feite dat het beter is naar je 'voorgevoel' of 'Intuïtie' te luisteren dan op je verstandelijksociale vermogens te reageren.
Haar voorbeeldenzijn illustratief en ik herken dat duidelijk.

Van Grand vind ik heel reeël de vergelijking te maken met onze 'geordende maatschappij' en die van de rest van de wereld waar zulke overwegingen geen wortel hebben om te groeien en die omstandigheden zijn veelvuldiger aanwezig.
En ik zelf heb eerder gezegd: 'Hoe kanje gelukkig zijn als er op onze wereld zoveel ellende te ervaren is?

Groet van Bewaarder.

Hallo allen,het thema geluk als luxe blijft een rol spelen in de reacties op deze stukjes. Ik moet zeggen dat deze reactie zich laat rechtvaardigen met de cijfers. Het gemiddelde geluksniveau in een land hangt sterk af van de randvoorwaarden. Armoede, curruptie, oorlogen en een dictatoriaal bestuur, hebben een zeer negatieve invloed op het welbevinden.
Toch is dit nog maar de helft van het verhaal. Pogingen om het gemiddelde geluksnveau te verhogen zijn in mijn ogen hoe dan ook de moeite waard, omdat meer geluk de kans vergroot dat een maatschappij goed functiopneert. Gelukkige mensen worden minder in beslag genomen door hun eigen sores, zijn actiever en staan meer open voor de noden van anderen.
Een gunstige samenleving maakt mensen gelukkiger, maar andersom heb je ook meer kans op bloei en voorspoed als de individuele burgers gelukkig zijn.
Het stimuleren van geluk, zorgt niet alleen voor een beter gevoel, maar maakt de wereld als geheel mooier.

Beste allen,
achteraf bedacht ik dat de reactie van mij hierboven onvoldoende in is gegaan op jullie reacties. Voor een deel wijzen jullie erop dat de mens een raar vat tegenstellingen is. Onzekerheid tonen kan bijvoorbeeld een teken van kracht zijn. Ik moet zeggen dat het in deze korte stukjes niet lukt om dergelijke nuances helemaal precies aan te brengen. En als ik meer woorden had gehad, dan zou het nog niet lukken. De essentie blijft kennelijk dat ook de lezer een welwillende en actieve rol speelt bij het proberen te doorgronden en naar zichzelf vertalen van het advies. En gelukkig zijn er vervolgens velen van jullie die ook weer de nodige nuances aanbrengen. Mijn dank daarvoor.

het is egenlijk erfelijk.mensen verschillen vanelkaar zoals appels.veel kan je daar aan niets doen.