Bij de psycholoog: overkill
Trefwoorden: Analise, Politiek, Psycholoog, Rouw
Laten we maar snel naar het buitenland gaan. De aanslag op Bali: ja, rouw verwerking weer, angst, chronische stress. Bush's oorlogsplannen: escalerende conflicten, machtsstrijd, hoogstwaarschijnlijk posttraumatische stress bij de arme soldaten die straks in de woestijn vreselijke dingen meemaken en, ten slotte, rouw bij de nabestaanden aan beide zijden.
Onderwerpen genoeg. Maar er gebeurt, nogmaals, vergeef me de uitdrukking, te veel interessants tegelijk. Overal vind ik ingangen om een of ander psychologisch verschijnsel onder de aandacht te brengen. Nou ja, bijna overal. Een radiostation maakte mij aangenaam attent op mijn eigen grenzen door me de vraag voor te leggen of ik dacht dat de koningin haar ambt eerder neer zal leggen nu haar man is komen te overlijden. Ik vroeg de dienstdoende redacteur: ik ken dat lieve mens niet, u wel? En als ik haar kende zou ik geen antwoord geven. Dus als u een pittige uitspraak in deze prangende kwestie verlangt, zult u deze zelf moeten doen.
Bij herlezen van de eerste alinea van dit stukje zie ik het woord rouw steeds opduiken. Het is volop herfst in die regels, de woorden worden geel en vallen van hun takken. In de getorste takken en twijgen die overblijven wordt de getormenteerde aard zichtbaar van 's mans oktoberziel. Winter depressie is een goed gedocumenteerd psychologisch verschijnsel, maar over herfstrouw lees je nooit wat. Laat iemand daar eens onderzoek naar doen. Nu gaat u natuurlijk een brief schrijven om me te vertellen dat het geen herfst is op Bali, dus laat ik maar vast zeggen: die slag is voor u. Sterker nog: het getuigt van psychologisch imperialisme mijnerzijds om gebeurtenissen aan de andere kant van de aardbol in een Westers, herfstrouwig licht te willen zien.
Ander voorbeeld: in de kwestie rond mevrouw Hirsi Ali is het arrogant om over pathologisch liegen te spreken, omdat het vergoelijken van eerdere uitspraken niets met herfstig waarheidszoeken te maken heeft, maar alles met het redden van eer.
Wie ben ik, denk ik dan, om daar iets van te vinden? Ik dwaal door het herfstbos en zwijg.
Gerelateerde artikelen
- Bij de psycholoog: pz
- Het déjà vu van Abu Ghraib
- Het mes snijdt immers ook in de ziel
- Knagen aan Pieter Baan
- Moord vergeten? Vergeet het

meis