-
Buuf - 03 januari 2008, 20:46
Prachtig... -
05 januari 2008, 15:41
Zeer ontroerend! -
ruud russon - 05 januari 2008, 20:53
Schitterend geschreven, en zeer direct: Het leek of ik er zelf bij was. -
Piacoba - 05 januari 2008, 23:31
Goed om daar eens bij stil te staan! wij als gelukkige mensen. -
Esther - 06 januari 2008, 20:20
Een gedicht haast, zo mooi, zo indringend; het heeft me zeer geraakt! -
bewaarder - 07 januari 2008, 10:46
Lieve Johan,
Dit zou een Kerstnachtverhaal moeten zijn die iedereen
door verteld. Terwijl je zelf niets hebt geef je het meest kostbare wat een mens bezit en dat is Naastenliefde.
Je bent een (Bescherm)engel! Kus van Bewaarder. -
Helldorfer - 11 september 2008, 18:42
Hoi Ad je kunt nog steeds leuke leugens verzinnen, eens een leugenaar altijd een oplichter euh leugenaar .... -
adrianus antonius maria kooijman - 12 juli 2009, 18:16
Super verhaal , ik had het zelf kunnen schrijven -
Michiel Smit - 22 oktober 2009, 13:35
Deze Johan Kelders is de welbekende meesteroplichter Adrianus Kooijman uit Amsterdam die momenteel woonachtig is in Nijmegen op de Van Peltlaan. Adrianus Kooijman maakt momenteel al jaren misbruik van een familie waar hij al jaren inwoont. Ook heeft hij vrienden , bekenden , zijn moeder en dochters opgelicht. Het klopt dat hij aan de drank is en zwaar gokverslaafd. Zijn vrouw is niet overleden maar weggegaan bij hem omdat hij een relatie met een andere vrouw had. Ook deze vrouw heeft hij met schulden achtergelaten.
Adrianus Kooijman heeft dan ook een strafblad in Nederland, Duitsland , België en Spanje.
Daar huurde hij auto´s , hotels, huizen die hij nooit betaalde. Ook is Johan Kelders een synoniem van zijn vriendin zodat hij "zwart " artikels kan schrijven voor xxxxxxxxxxxxxxxx -
Sonja Schrijver - 19 juli 2010, 16:38
Hallo Michel,
Denk dat ik te maken heb met deze Kooijman (vrouwelijke intuitie alvorens ik jouw verhaal las al). Zijn voorletters zijn A.A.M.? Weet je zijn geboortejaar en woont hij nog steeds in Nijmegen?
S.S.
Zwerfbaby
Trefwoorden: Columnwedstrijd
Ik ben een jaar dakloos geweest. Ik hoop het nooit meer mee te zijn. Leven op straat is leven in de jungle. Het is ieder voor zich, en de mensen zien je niet meer staan.
Je bent een voorwerp geworden: een zwerver, een bedelaar, iemand die de mensen niet meer willen zien staan.
De geboorte van een zwerfbaby heeft me in die tijd nog het meest aangegrepen en zal me mijn hele leven bijblijven.
Opeens stond er een vrouw voor me. Het was rond kerst. Ik zal het nooit meer vergeten.
" Geef me warmte", verzucht ze.
Ze wijst naar mijn slaapzak.
Ze is hoogzwanger, haar buik staat op springen.
Ze heeft geen dekens meer, die zijn gejat, ze heeft alleen nog karton, en dat is niet genoeg voor twee.
Ze gaat op mijn bank liggen en ik wikkel haar in mijn slaapzak.
Ze is nu de eenzaamste mens die ik ken.
Ze heeft niemand om haar bij haar bevalling bij te staan.
Ze heeft alleen mij.
" Je moet hier blijven", fluister ik. " Ik versier een ambulance."
Ik durf niet hardop te praten.
Ik ben bang dat ik haar baby uit haar buik praat.
Ik snel de straat op en vraag een paar voorbijgangers, of ik hun mobieltje kan gebruiken.
"Een noodgeval, alleen de politie maar".
Maar ik heb geen schijn van kans.
Ze denken dat het een truc is om hun mobieltje te jatten.
Ik stuit op een paar smerissen en vraag hen om hulp.
Maar ze geloven me niet.
Ze denken dat ik hen in de maling neem.
Pas na lang soebatten scheuren ze naar het Vondelpark om polshoogte te nemen.
Als ik terug ben, zijn de weeën al begonnen.
De zwaarverslaafde vrouw pakt mijn hand en houdt hem stevig vast.
Ook als de ambulance er is, laat ze hem niet los.
Ze wil dat ik meekom.
" Doe het voor ons." Ze wijst naar haar buik.
Ik stap de ambulance in en houd haar de hele rit vast.
" Bedankt", zucht ze als ze de kraamkamer wordt ingereden. " Ook namens de kleine."
Ik begin te janken.
Het is de laatste keer dat ik haar zie.
Hen zie.
Na de bevalling worden ze naar een opvanghuis gebracht.
Haar baby is ook een beetje van mij.
Ik was de enige die iets om ze gaf.
Ik hoop dat ze een goed 2008 krijgen en een huis waarin ze kunnen wonen.
Ik noem de baby Elly, zo heet haar moeder ook.


levensmoed
gaby3