-stokroos- dagboek

De secretaresse liet me binnen en loodste me naar de kamer van voormalige lg. Daar moest ik even wachten. Naast haar buro zag ik mijn afscheidskado aan haar. Het houten bordje: "niets is echt moeilijk". Op haar tafel, waar ik zat te wachten zag ik een stapel dossiers en een bekende usb stick. De dossiers van de mij bekende lokaties. Mijn hart sloeg toch wat slagen over. Ligt de stapel werk al klaar voor me?

Toen secretaresse de thee kwam brengen schoof ze de stapel wat verder weg en we praatten wat bij. Zij zat in het complot tenslotte.

Ik had het gesprek met voormalige lg en dikke deur. We schoten toch al vrij snel in de lach om het bijzondere van de situatie. Maar goed ik kwam natuurlijk niet zomaar binnen, ik mocht eerst wat pittige vragen beantwoorden waarin ik niet gespaard ben. Een van de punten is dat ze willen dat ik in contact blijf en gelukkig kon ik vertellen dat dat nou net mijn leervraag is op de opleiding. Lg en ik hebben afgesproken om een andersoortig relatie te zullen aangaan. Van beiden kanten gaan we daar iets in doen.

Weer een salarisschaal omlaag, nou dat boeide me echt niet.

Ik ga 12 maart beginnen en voor een half jaar naar mijn eigen lokaties terug. Erna is de bedoeling dat ik een andere uitdaging krijg. Ze willen me graag terug, denken dat ik van meerwaarde ben voor de organisatie en de organisatie voor mij.

Heerlijke opluchting. Geen gehersenknars meer over wederzijdsgoedvinden, ww rechten of andere zekerheden. Ik heb weer een baan. Maandag rond ik deze baan af, dan klein weekje vrij en de week erop beginnen. Ontslagbrief is verstuurd.

Vrij.

Waar wil jij zijn volgende schrikkeldag? Welk script leef jij dan?

Ik wil werk doen wat ik leuk vind, maar niet teveel. Ik wil op reis kunnen en die leuke baan behouden. Ik wil oma zijn.

Ik wil thuis gekomen zijn en de behoefte aan avontuur behouden.

Ik denk dat ik maar veel ga internetten en krant lezen vandaag. En een baan veroveren, brengt veel meer op dan een dag gratis werken.

Zou het dan ook zo zijn dat we elk jaar in februari minder dagen werken voor hetzelfde salaris, maar nu dan de pech hebben 1 dag extra te moeten. En als je nu een vakantiedag neemt, telt tie dan wel?

Het gemiddelde Nederlandse gezin is zestig euro extra kwijt, doordat het morgen schrikkeldag is. Dat heeft het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (Nibud) berekend. Dat komt nog eens bovenop alle aangekondigde bezuinigingen. Doordat een schrikkeldag ook voordeeltjes met zich meebrengt, is een gezin in totaal 14 euro extra kwijt. Bewust omgaan met je geld is het devies, aldus het Nibud.Op schrikkeldag werken mensen een dag langer voor hetzelfde salaris. Volgens het Nibud geeft een gemiddeld gezin (twee kinderen en een netto besteedbaar inkomen van 3.000 euro per maand) op deze dag 57 euro uit. Het gaat dan om dag extra eten en drinken en kosten aan gas, water en licht. Een alleenstaande geeft zo'n 37 euro extra uit aan onder andere boodschappen, douchen en bellen.

Abonnement
Maar de extra dag levert ook weer geld op: wie een abonnement op een krant heeft, krijgt een krant extra, en wie op de sportschool zit kan een dag gratis sporten. Ook het telefoon- en internetabonnement kost een dagje niks. Het voordeel voor het gemiddelde gezin bedraagt 43 euro, aldus het Nibud.

Een schrikkeldag komt voor in jaartallen die deelbaar zijn door vier. Dit systeem is ingevoerd omdat het precieze aantal dagen in een jaar niet 365 is, maar ongeveer 365 en een kwart. (Redactie)

Dit is een nieuwe: uurtje slapen en dan wakker worden. Ik ga ervan uit dat ik dan zo weer slaap en nog wel een uur of 6 kan slapen. Koppie thee.

Ik heb de nooduitgang gevonden, proost mee

(nu nog de noodingang:-))

Het einde is in zicht. Komende maandag ga ik al afronden en overdragen en de deur achter me dicht trekken. Wat een opluchting.

Mijn collega's reageerden met begrip en zelfs woorden als moedig, dat ik zo snel de knoop durf door te hakken. Zelfs met zorg, wat dan na nu. Duidelijk gemaakt dat ik dat risico zelf wil nemen.

Lg nog steeds pissed of. Toch deed ze het nu op een manier dat ik het bij haar kon laten. Vorige week haalde ze een fatsoenlijke afronding en haar pissigheid door elkaar. Wat ik al een beetje hoopte en waar ik toch wel op ingespeeld heb, ligt haar solidariteit bij de achterblijvende collega's. En die willen gelukkig vooor mij waarnemen, want deze situatie is voor niemand goed.

Kortom voor mij een goede uitkomst en dan kan de pissigheid van dikke deur er wel bij. Nog 2 dagen toneel spelen. Maandag wordt al het personeel ingelicht en is alles in de openheid.

Daarmee ben ik ook vrij voor volgende kans. Morgen die weg bespreken.

Voor vanavond ook onder een etentje uit gekomen, want dat zou een onmogelijk toneelspel geworden zijn. Dat begrepen collega's.

Eigenlijk lacht de wereld me toe en ik moet nog even door wat zure appels heen bijten. Nog even. Als het morgen goed zit, dan is iig mentaal dit afgesloten.

Heel voorzichtig gloort er ook wat trots bij mezelf naar binnen dat ik idd een vijandige situatie niet te lang laat duren en mijn keuzes maak.

Zinnetje wat wel helpt in zo'n situatie: "geen keus tegen jullie, maar eentje voor mezelf". Ik leef maar een keer en werk is wat mij betreft iets wat ik voor het plezier doe en om mezelf verder te ontwikkelen. Ik moet mijn eigen leven leven en dat ga ik niet de ganse week in dat enge bos doen. Toch wel stiekem trots op mezelf. Dan kan een pissed off dikke deur er wel bij. Ik hoop morgen een andere en wel blije dikke deur te ontmoeten.

En eigenlijk achteraf bekeken, toch wel snel allemaal. Pas 1,5 week geleden nam ik het besluit te stoppen. Nu is het bijna rond.

proost!

Alweer een goeie nacht, het moet niet gekker worden. Wel heel erg fijn voor de reserves en ook fijn voor het relativeringsvermogen, want met slaapgebrek zit ik hoog in mijn emotie. Vandaag mogen ze nog wel denken dat ik instort maar morgen oog ik liever wat frisser en steviger.

Ik heb het ook helemaal niet leuk met mezelf als ik zo met slaapgebrek een tobbende emokippetje ben. En tegenover het personeel speel ik dan maar toneel.

Erg fijn dat het herstel doorzet.

Vandaag is het belangrijk, ik ga mijn collega's op de hoogte stellen van mijn besluit. Ik vind het niet eens meer spannend, meer een opluchting. En ze raden het al. Ik hoef dan tegenover hun tenminste geen toneel meer te spelen.

Dan nog afstemming lg en personeelszaken. Lg zat vorige week erg in de houding van: jij hebt niks te willen. En jahoor een herkenbaar script. Ik werd er accuut klein van.

Ik hoop dat ik vandaag een heel essentieel streepje kan zetten.

Vanmorgen vroeg onderweg naar het werk fietste mij een vuuruil achterop. Nou vliegen Vuuruilen wel makkelijker over de weg, Stokrozen zitten altijd met wortels aan de aarde vast. Hup versnellinkie erbij en kletsen maar. Hoe is het op jouw werk en hoe is het op jouw werk. En zo al pratend fietsten wij de provisorische wegovergang voorbij. In verband met werkzaamheden waren we gedwongen aan de verkeerde kant van de weg te rijden.

Vuuruil is toen illegaal de weg over gestoken, ik hoop dat ze het levend gehaald heeft en de Stokroos kon een afslag verder nog naar de overkant.

Eigenlijk moest ik vanavond tot 21.00 uur door. De collega waarmee ik dat moest doen heeft scherpe voelsnaren en raadde dat ik niet ging blijven. En ik maar niks mogen zeggen. In ieder geval bood ze aan de avond alleen te doen. Na wat getob mijnerzijds dat wel geaccepeteerd.

Ik zag er niet uit aldus haar. En ik vond mezelf na het goeie weekend nog wel zo fris en fruitig eruit zien. (in vergelijk dan)

Dus godzijdank ben ik nu thuis en hoef niet tot 21.00 uur de pokerface te houden en dan op de late avond nog naar huis te fiesten. Morgen om 09.00 uur licht ik mijn collega's in. Verderop in de middag gesprek lg en personeelsconsulente. Tussendoor maar gewoon met pokerface een teamvergadering leiden.

Toch kan ik elke dag een streepje zetten, weer een dag gedaan. Hopenlijk hoeven er niet veel meer. En nu weer loslaten en gewoon weer lekker slapen. Slokje bachbloesem en mooie dromen maken.

Weer positief en toekomstgericht gedroomd, wat heerlijk. Bovendien mijn uren slaap rechtstreeks gepakt. Jammer dat ik de stress weer in moet, want dit is herstel.

De droom gaf me de tip gewoon beeindiging contract te visualiseren. Natuurlijk. Meteen maar met een datum in de nabije toekomst erin. Dat beeld ga ik ankeren.

Dit schreef ik net bij Meis. En zo ontdek ik steeds beter wat ik nodig heb.

Mogge Meis,

Heel belangrijk wordt as woensdag. Gaat nieuwe ouwe baan door dan kan ik met een gerust hart ontslag nemen. Geen regelingen nodig, alleen nog de wens zsm van het toneel te verdwijnen.

90% kans op dit scenario.

En tja als niet, dan ww rechten nodig. Of lekker de kop in de wind en voor mijn eigen centen zorgen middels ff lekker gewoon werk via uitzendburo. Why not.

Autonomie voelt zoveel malen beter, dat is me ook wat waard, alles misschien zelfs wel. Dan kunnen rechten me gestolen worden. Voor ik het weet zit ik dan in stressverhogende rechtzaken en zo, steeds weer juridisch advies inwinnen, steeds weer nieuwe deadlines...brrrrr.

Of scenario: onafhankelijk, hier en daar eens invallen als begeleider of winkeljuf of plantsoenendienst. Lijkt me wel eens gezond en altijd aan het eind van de dag de deur dicht en niks meer hoeven.

Rechten kunnen ook wurgen, ik kies voor de vrijheid en onafhankelijkheid. En voor mijn kracht.

Dat alles is een 10% kans scenario. En behalve de oude werkgever die met open armen klaar staat, heb ik ook nog 14 maart een afspraak op een matchingsburo. Ik heb een leuk cv.

Kortom ik kies voor de adrenalineverlagende mogelijkheden. En voor weer meer geslotenheid naar huidige plek merk ik. Het is er gewoon niet zo veilig (zachtjes uitgedrukt). Horen zien en zwijgen. Transparantie en contact pakken hier niet zo goed uit. Een tegenvaller in het herschrijven van mijn script.

Russische roulette met de ww rechten begrijp ik.

Ik geloof dat ik gewoon lekker in het duister spring door de baan op te zeggen. Niemand zeggenschap over mij. Weg uit een vijandige omgeving.

Ik heb recht op......mij een ontspannen mens voelen met levensplezier. Ga ik circuit ww enzo in word ik zelf een aanklager en slachtoffer. Dan moet ik mijn werkgever gaan aanklagen dat ik er ziek van word en dat soort ellende. Verkeerde energie. Achteruitloop energie. En ik had juist geconstateerd dat ik feedforward mens ben en ziek word van feedback gericht moeten handelen.

Nou wel goed alle reacties, want door er op te antwoorden wordt het mij steeds helderder wat ik echt wil.

Ik wil geluk, vrijheid en autonomie. (en poesjes, dat ook)

fijne zondag

kwassantjes moeten het worden

"toevallig" dacht ik gisteren ineens aan rescue van Bachbloesem. Dat ik wel wat slokjes kon gebruiken en toen ging ik op speurtocht door mijn verleden en mijn potjes en middelen. Ik heb echt waar hier boven nog een complete praktijk.

En ik heb ook de complete bachremedie set. In geen 20 jaar aangeraakt. En ik had ook nog keurig het eigengemaakte boekje hoe de juiste samenstelling te vinden.

Ik ben weer even mijn eigen kruidenvrouwtje geworden en heb een mooi brouwseltje gemaakt. Het voelde wel ook een beetje gek, want in huidige baan word ik niet goed van de doorgeslagen kruidenvrouwtjes. Aan de andere kant deed het me beseffen wanneer de alternatieven een goed alternatief zijn en wanneer met de benen op de grond blijven meer aangewezen is.

Ik heb mijn drankje wat me wat meer ondersteuning kan bieden komende dagen. Dat voelt fijn. Een hulpbron. Vannacht heb ik fijn gedroomd. Over de toekomst. Over het welkom zijn op nieuwe ouwe stek.

Wat geweldig, eigenlijk gaan alle meneertjes en mevrouwtjes boekjes gewoon over scripts.

Mevrouwtje Ondeugend is, verrassend, erg ondeugend. Als er iets ondeugends is dat ze kan doen doet ze het! Op een mooie zondag wordt ze wakker en besluit dat het een goede dag is om ondeugend te zijn. Alle Meneertjes die ze die dag tegenkomt moeten aan haar ondeugende streken geloven. Hier maakt ze geen vrienden mee! Maandag hebben de Meneertjes dan ook een vergadering over Mevrouwtje Ondeugend, want wat moeten ze er toch mee! Gelukkig bedenken ze een plan waardoor Mevrouwtje Ondeugend een koekje van eigen deeg krijgt en haar ondeugende streken wel afleert.

Ik doe zoals gewoonlijk alles ondersteboven en omgekeerd aan de verwachtingen en "normale" gang van zaken. Mevrouwtje opsekop.

Ik heb net door dat als het wederzijdsgoedvinden door werknemer worden aangevraagd er ook geen ww rechten zijn. Ik heb dus nu al mijn eigen rechten verspeeld. Altijd gedacht dat wederzijds goedvinden betekent behoud ww rechten. Maar alleen als de werkgever..... aanvraagt. Wat stom, wat houdt het wederzijds dan nog in?

Voor het eerst in mijn leven heb ik een ervaring dat een arbeidscontract een wurgcontract kan zijn. Wil je weg, dan heb je geen rechten. Vluchtweg ziektewet kan ik me ook ineens veel beter voorstellen als je ongelukkig bent in je werk. Gesprek gaat dan niet meer waar het echt omgaat maar wordt een stellingenoorlog om de rechten veilig te stellen. De goeie kant hiervan: ik begrijp nu waarom ik zo goed ben in verzuimcasussen. Ik praat over waar het echt omgaat. De behoeftes en belangen en dan zoeken we een passende oplossing.

Maar goed, ik heb mijn rechten al verspeeld. Ik zorg minder goed voor mezelf dan voor de ander. Dus ik ga omdat ik wil gaan. Daar wordt ik dan ook wel weer stoerder van. Kan het mij schelen. Kan altijd nog voor een uitzendburo gaan werken. Weinig te onderhandelen dus ook. Ik wil weg. Het enige dat nog telt is dat ik zsm wil gaan.

Dan de nieuwe baan. Zit wel goed lijkt me. Open armen. Nou zou ik daar ook voor mijn rechten kunnen opkomen en dat is even het moraal van mijn verhaal geloof ik. Rot op met je rechten en onderhandelen en belangen. Een verstandig mens moet er waarschijnlijk zoveel mogelijk uit slepen.............

Nou ik ga een jaarcontract willen. Ongehoord natuurlijk. Werkgevers willen jaarcontracten, werknemers willen vaste contracten. Roos heeft behoefte aan vrijheid en elk moment weg kunnen. En behoud van ww rechten, wat ik met een jaarcontract na een jaar heb als ik weg zou willen.

Roos houdt niet van vast. Roos houdt van vrijheid.

Ik doe alles opsekop, het gaat me niet om hoe het hoort, het gaat me om wat ik nodig heb. Het gaat me niet om mijn rechten, het gaat me om voor alle partijen een goeie oplossing vinden. Ik heb een hekel aan stellingenoorlogen. En aan padstellingen.

Wil je gelijk of wil je geluk?

Mevrouwtje opsekop. Ik heb ook nooit de volgorde van verloven, trouwen, kinderen krijgen en scheiden aangehouden. Ging ook opsekop en daar zijn ik en de kinderen heel gelukkig mee en die Deen ook trouwens. Toen we naamsverandering aanvroegen voor oudste zoon, want hij was binnen 310 dagen na de scheiding geboren en dan krijgt hij vaders naam, en we wilden allebei dat zoon mijn naam kreeg omdat ik het grootste deel van de week voor hem zorgde en zoon bij mij woonde, toen was die ambtenaar, die moest checken of we dit beiden wilden ook stomverbaast. Hij had in zijn hele carriere nog geen ouderstel meegemaakt die het zo eens was. Een te makkelijke casus vond hij. Maar goed Bea vond het ook goed. En toen kreeg mijn zoon mijn naam. Het kost wat, maar dan heb je ook wat.

Zoon 2 is aanvankelijk niet erkend door papa Deen om die ook mijn naam te geven. Toen zoon 2 12 jaar oud was is de wet veranderd en zijn zoon en vader naar het gemeentehuis gegaan om erkend te worden en hebben dat groots gevierd.

We zijn gewoon familie opsekop. En ik vind hierin weer mijn kracht terug. Zoals gewoonlijk. Door tegen de gevestigde orde in te gaan, door stout te zijn, krijg ik mijn autonomie en vrijheid terug.

En mevrouwtje opsekop is een script die ik graag wil behouden. Het geeft me kracht en ondeugendheid. Ik kan de hele wereld aan als ik niet afhankelijk ben.

Voor nu ben ik helemaal gelukkig dat ik de 8 uur slaap heb gehaald. Als ik eenmaal middenindenacht naar de wc ben geweest lig ik tegenwoordig erna helemaal wakker omdat de hersenen op volle toeren gaan. Vannacht slaagde ik erin de slaap toch weer te vatten. Heel fijn!

Ik ga aan zelfzorg doen. Slapen, eten, uitrusten, gezond doen voor lichaam en geest. Misschien eens een studieboek op de juiste bladzij open slaan. Eentje die me wat voeding geeft voor de huidige situatie. Of een fikse wandeling, nee niet in een bos. Ik kan geen bos meer zien.

Strandwandelen lijkt me beter. Daglicht pakken en zeelucht. Een overvol brein laten leegwaaien.

Volgende week worden dinsdag en woensdag belangrijk en adrenalinevol. Voor ik door de nooduitgang kan............moeten vele obstakels genomen worden. Een van mijn collega's was gisteren erg lief, inclusief een kaartje................ wat voel ik me dan schuldig en schijnheilig. Medewerkers die mijn steun nodig hebben en we maken een vervolgsafpraak en ik weet dat die niet door zal gaan.....schijnheilig. Ze kampen met dezelfde verschijnselen als ik. Willen goeie zorg verlenen en knallen tegen de cultuur aan. 2 nieuwe van buiten. Ze vertellen hoe leeg ze hier van raken, het is dat ze de steun van elkaar en de manager hebben.....auch, auch, auch. Natuurlijk steun ik ze en vertel dat ik het herken. Dat het moeilijk is tegen de stroom in te roeien. Medewerker zei letterlijk: als je het alleen moet doen, dan ga je stuk, dan red je het niet. En dan gaan ze volgende week horen dat ik vertrek...........

Ik kan niet liegen, wat een spagaat.

opperdepopperdepop

Ik had hier al een heel verhaal weg zitten schrijven toen het in cyberspace verdween. Dat is ok. Weer mijn strategie uitgepuzzeld en die is ook niet voor publicatie geschikt. Schrijven helpt me wel zoals gewoonlijk mijn gedachten en keuzes helder te krijgen.

En alle reacties zijn superfijn. Als ik dat allemaal in mijn eigen hoofd had moeten bolwerken was het erg moeilijk geweest overeind te blijven staan als stokroos. Jullie bevestigen dat ik in een nachtmerrie ben beland en dat het niet aan mij ligt.

Voor vandaag denk ik voldoende stevigheid en bubbels te hebben om het te volbrengen. Als er nu nog 1 het woord klacht in de mond neemt.............. zal ik glimlachen: o daar is tie weer.

Voor het personeel kan en wil ik me nog hardmaken. Zij hebben wel mijn hart gestolen op een enkeling na.

Dat ik tot nu toe altijd heftig reageer op aanklagers....................... is nu helemaal duidelijk. Straf is aanklagen. En managers worden veel aangeklaagd. Ik overweeg een emdr sessie te organiseren om dit stukje tot een minder beladen onderwerp te maken. Dat of op de opleiding mijn hulpvraag stellen.

1 stap tegelijk. Eerst deze dag.

De enorme vuurbal die zich in mij losmaakt heeft te maken met het script van............. onterecht straf krijgen.

Als dochter van de hoofdmeester zat ik op zijn school. Uit angst voor aanklachten uit het dorp dat hij zijn kinderen zou voortrekken deed hij het omgekeerde. Ik heb heel vaak onterecht in de hoek gestaan en ik heb veel slaag gehad. Onterecht. Ik ben van nature erg aanpassend en op harmonie ingesteld. En toch kreeg ik alsmaar straf.

Ik bevind me weer in deze gekte. Ik zit gewoon nieuwe manager te wezen met goeie intenties en jan en alleman wil klachten tegen me indienen. Laat ik maar vast in de hoek gaan staan.

Goed plan van aanpak. Ik heb nu genoeg gekropen. De eerstvolgende die dreigt met een klacht indienen, ga ik antwoorden, dat me dat een uitstekend plan lijkt. Ik zie de klacht wel komen.

IK geloof dat ik nog nooit zo respectloos ben behandeld in mijn leven. En ik ben eigenlijk ook wel benieuwd wat voor soort personen hier goed mee om kunnen gaan. Ik niet. Het dringt dwars door mijn babyolifantenhuidje heen.

Klaagcultuur: diagnose en aanpak

In de gangen van sommige organisaties hangt een ontevreden stemming. Het personeel moppert openlijk op de werkwijze of op collega's, de gezichten achter de balie zuchten en fronsen, klanten krijgen korte antwoorden op hun vragen. In de koffiekamer van het personeel, bij de lift of de fietsenstalling wordt geklaagd. Vervelend, vermoeiend en schadelijk bovendien. Wat is er aan te doen?

Een goede analyse van wat er precies aan de hand is, is de eerste stap. Klagen en mopperen vervult wel degelijk een functie - ook al lijkt het op het eerste gezicht alleen maar nutteloos of irritant. Het is een signaal dat de leiding hoe dan ook moet oppakken, waarbij de interventie wordt bepaald door de diagnose.

Wat is er aan de hand? Functies van klagen:

• Soms is klagen een uiting van machteloosheid, ofwel het plaatsen van 'controle buiten jezelf' (één van de denkstijlen of metaprogramma's). Zo wordt het beleefd: 'We kunnen er niets aan doen, maar klagen erover kan tenminste wel'.
• Soms dient het klagen ter versterking van de onderlinge verbondenheid; wij tegen de rest, de boze beleidsmakers enz.
• Soms is het een uiting van ontevredenheid - maar hoe komt het dat er wel wordt gemopperd, maar teamleden er niets mee/aan doen? Zijn er mogelijkheden om er iets aan te doen, of zien teamleden die mogelijkheden niet? Zijn medewerkers niet gewend om 'controle binnen zelf' (één van de denkstijlen of metaprogramma's) te hanteren?

Schadelijke, zelfbevestigende overtuiging

Het telkens tegen elkaar herhalen van datgene wat niet goed gaat, verstrekt een negatief gevoel en de overtuiging dat 'het hier niet prettig werken is'. Helaas hebben overtuigingen de neiging om zichzelf te versterken, omdat ze fungeren als filter; het menselijk brein registreert vooral informatie die past bij bestaande overtuigingen.

Een 'klaagcultuur' is gevaarlijk voor de productiviteit, veiligheid en klant/patiënttevredenheid als je niet ingrijpt en dit geklaag accepteert als 'bijproduct' van het werken.

Tips voor leidinggevenden, wat is er aan te doen:

1. Is het waar? Wat zijn de feiten?
Controleer of het waar is waarover men klaagt. Onderbouw deze/iedere beleving met feiten. Hoe vaak crasht het systeem werkelijk? Op welke manier? Enz. Pas als je de feiten ziet, kun je ofwel relativeren of actie ondernemen. Zie ook tip 4 hieronder.

2. Is het erg? Bepaal de 'zwaarte'.
Check: is het erg? Hoe belangrijk is deze kwestie voor de organisatie, voor medewerkers, voor leidinggevenden, hoe hoog is de prioriteit om een oplossing te vinden? Wat zijn de kosten als we er niets aan doen? Wat kost het om er wel iets aan te doen?

3. Geef informatie - beperk machteloosheid
Geef als leidinggevende informatie over het hoe en waarom van het computersysteem (of waarom het nog faalt). Geef informatie over de reorganisatie bij Cardiologie, jouw voortgangsbesprekingen met hen enz. Manage verwachtingen; dit duurt nog zolang, we gaan dit en dat doen. Hierdoor beperk je het gevoel van machteloosheid.

4. Scenario's - beperk machteloosheid
Stel een procedure of scenario op, hoe te handelen bij onverwachte of vervelende gebeurtenissen, waarover nu steeds geklaagd wordt. Dit beperkt het gevoel van machteloosheid.

De procedure vermeldt het gewenste gedrag en bereidt mensen voor op een juiste reactie. Zo'n reactieprocedure helpt in de beleving ('ik kan teminste iets doen; dit scenario volgen en turven hoe vaak dit gebeurt' enz) en is een instrument om feitelijke informatie te verzamelen over hoe vaak en wat er precies gebeurt. Het maakt vaag geklaag concreet: dus dit gebeurt er precies.

5. Beloon gewenst gedrag - stimuleer 'controle binnen zelf'
Beïnvloed de teamcultuur door als leidinggevende te laten merken welk gedrag gewenst is. Complimenteer bij een goede afhandeling van een voorval: doe dat in het team, zodat alle teamleden deze positieve feedback bijwonen. Grijp in bij de ongewenste reactie. Laat zien dat je dit gedrag of geklaag niet accepteert. De anderen zullen stilzwijgend overnemen wat je tegen één persoon zegt in een groep.

6. Verbied klagen, tenzij... - stimuleer 'controle binnen zelf'
Stel de regel in: klagen mag alleen als je tenminste één oplossing bedenkt. Deze oplossing moet zijn verwoord op gedragsniveau. Wie doet wat precies wanneer en hoe, als reactie op dit probleem?

7. Benut het team - stimuleer 'controle binnen zelf'
Onderneem actie, zoals in punt 6 hierboven. Noteer alle klachten en bedenk collectief oplossingen. Daarvoor zijn verschillende (brainstorm)technieken. Benader zowel probleem als oplossing in termen van concreet gedrag.

8. Versterk relaties tussen teams en management - de boze beleidsmakers
Wij tegen hen, de 'boze beleidsmakers', is niet meer nodig als teamleden het management beter leren begrijpen en zelf gehoord worden. Het nut van onderling klagen vervalt als je open met het management kunt spreken, dat wat aan de klachten kan doen.

9. Versterk onderlinge verbondenheid met teamvorming
Veel positiever dan samen klagen en roddelen is teamvorming en verbondenheid stimuleren op basis van missie, waarden en doelen of zelfs actieve teambuilding. Vestig nieuwe interactiepatronen, wij horen bij elkaar op basis van deze waarden, deze gedragingen. Klagen is niet meer nodig als middel om erbij te horen. Het wordt weer 'en vogue' om positief te zijn over je baas.

© Kikker Groep

Ik ontdek steeds weer nieuwe dingen aan de cultuur waarin ik beland ben. Het blijkt heel gewoon hier om te dreigen met een klacht indienen.

Had ik vorige week maar 1 dreigement dat er een klacht tegen me ingediend gaat worden, deze week heb ik 3 dreigementen.

Ik wisselde dat uit met de secretaresse................ blijkt het al jaren gewoon om als je je zin niet krijgt direct te dreigen met een klacht indienen en blijkbaar werd dat in het verleden beloond met de actie die de klager vroeg.

Klaagcultuur. Yak.

De verwanten zijn het ergst, maar het kan ook komen van een verspreider van krantenwijken (ja echt waar) of van een moeder van een medewerker (ja echt waar). Iedereen vind het ook normaal om het tel.nr van de manager te hebben en daar te gaan klagen en dreigen.

Niermand spreekt met betrokkenen zelf of de professionals, iedereen vraagt op hoge poten het tel.nr van manager. Nou ik snap die dromen over de wc wel van deze week. Wat een shit krijg ik over me heen. Ik ben langzamerhand zo boos van zo'n respectloze toon jegens een nieuwe manager dat ik zin krijg in wraak. Ik hou me in. Nog wel.

Ik wil heel graag de zon weer voelen en ik zit me toch een partijtje te tobben. Ik vrees dat ik daar niet aan ontkom zolang ik nog naar die werkvloer moet. Het openen van de werkmail bezorgt direct de verkeerde vibraties.

Bubbel mee, waar ik in blijf en waar slechts dat doorheen komt, dat er van mij doorheen mag. De rest moet er echt buiten blijven ter bescherming van mij. Zo'n vrolijke engel van gisteren die mag toegang.

Zo en nu is het klaar met sippende Roos. Ik heb er nl zelf ook schoon genoeg van. Alle krochten van mijn ziel wel weer bezocht, nu ga ik die afdelingen bezoeken waar de zon schijnt.

Geholpen door een heerlijk vrolijke gasserviceman. Ik was helemaal vergeten dat vandaag zowel de cv man als de geiserman zou komen. Mannen over de vloer. De geiserman kwam pas 17.30 uur. Heerlijk vrolijk mannetje. Ik vroeg nog of hij wel vaker zo laat nog op pad was en of tie na mij dan naar huis mocht. Ach mevrouw dan bel ik de baas nog even of hij nog een klus heeft en zo niet dan ga ik naar huis. Moet je dan soms eens wat vaker nee zeggen. Ja misschien wel he?

Toen hij ging om 18.00 uur: ga je nu naar huis? Dat weet ik nog niet, eerst de baas bellen. Zolang ik plezier heb in mijn werk, ga ik gewoon. Als ik geen plezier meer heb en dat weet mijn baas, dan zeg ik toedeledokie.

Deze man was denk ik rond de 60 jaar en het plezier straalde van hem af.

En zo viel er een engel mijn huis binnen.

De zwaarte rolt van me af. Als je kunt kiezen tussen slecht nieuws eerst of goed nieuws eerst....doe mij dan maar slecht nieuws eerst. Afgelopen maandag had ik eerst het goede nieuws. Ik zat wat duizelig van vreugde in de trein. En toen kwam het lastige gesprek en dat bleef toch hangen, dagen zelfs.

Nu net weer even een goed nieuws telefoontje en hoppa energie omhoog. Volgende week heb ik gelukkig op dinsdag het slechte nieuws gesprek en woensdag het goede nieuws gesprek. Tenminste daar ga ik dan maar van uit, dat het snor zit. Betere volgorde.

En daarna stop ik de adrenaline even in de voorraadkast hoor.

Nog geen spat werk verricht vandaag...nou is niet helemaal waar. De tsunami aan mails kan ik nog steeds wegdweilen. Secretaresse geinstrueerd vergadering voor morgen de stukken voor me voor te bereiden. Ik leer het zowaar een beetje: een secretaresse hebben. Maar die grote actie die gepland stond....staat nog steeds gepland.

Wel een afspraak gemaakt met een sympathiek matchingsbedrijf. 14 maart, lekker ver weg, want dan heeft de rest zich vast ontrolt. Daarvoor weer een afspraak met de huisarts verzet....speel ik toch ook leuk secretaresse voor mezelf.

Pauze...vanmiddag dan maar die k-klus. Koppie thee.

16.00 uur

k-klus gedaan, nou het concept dan en dan nu gelukkig duidelijkheid wanneer beide processen gaan lopen. Dinsdag inlichten huidige collega's. Hopenlijk snel erna vertrek. Woensdag gesprek nieuwe ouwe plek. Als ik had gekund was het a.s. vrijdag al gebeurd, maar ja kon ik echt niet in agenda waarmaken.

Ze maken vaart, dat is hoopvol. De adrenaline bewaar ik dan wel voor volgende week.

Er is geslapen en gedroomd over kleine behuizing, huisgenoten en veel schoenen. Ik wilde dat een ieder zijn eigen schoenen in zijn eigen kast bewaarde en niet overal in de huiskamer.

Misschien voelt het huidige werk wel zo, dat ik in ieder zijn schoenen sta behalve in die van mezelf. Dat is wel een heel kloppende beschrijving. En ik functioneer in een te kleine behuizing, dat ook.

Nu ik zichtbaar op instorten sta, zijn mijn collega's wel invoelend en aardig. En dat is precies mijn bezwaar. Als ik hulpbehoevend ben, kunnen ze er wat mee. Ik word niet in mijn kracht gerespecteerd. Het is wat in de hele organisatie niet goed zit. Iedereen wordt klein gehouden. Het script van de organisatie en dan leeft ook iedereen dat tot in de vezels. En iedereen zet zich schrap om dat script te behouden.

Gelukkig heb ik gekozen om te gaan om mijn kracht zelf wel te respecteren. Ik sta liever in mijn eigen schoenen. Nu nog de woorden zoeken waarin ik dat mijn collega's volgende week ga duidelijk maken. Bij mezelf houden.

Ondertussen stond er ook gisteren een matchingsburo op mijn telefoon of ik een afspraak wilde maken. Wel heel vertrouwenwekkend dit. Ik heb mezelf pas zondag weer op de markt geworpen en er gebeurt van alles. Ik kan weggaan als het niet goed is me veroorloven. Daar ben ik altijd wel overtuigd van geweest en heb ik altijd wel gedaan. Toch word ook ik een dagje ouder en is de markt krapper. Gelukkig durf ik te vertrekken als het niet goed zit.

En nu adrenalineverlagende acties ondernemen vandaag. Niet teveel spannends.

Ik heb deze dag overleefd. De ochtend vond ik zwaar met mijn pokerface. De middag werd eigenlijk nog best leuk, vroeg me bijna af waarom ik ging omdat ik er eindelijk grip op kreeg.

Nog 1 week de pokerface. Laat ik daar nou helemaal niet goed in zijn. Elke pokeraar wint van mij, want van mijn gezicht kun je alles aflezen. Gelukkig hebben de anderen niet door dat we poker spelen.

Toen nog een uurtje geslapen inclusief nachtmerrie. Ik had me verslapen in de droom voor de vergadering zo en kon de badkamer noch wc vinden. Ik belandde ook op de gedragsmoeilijke groep waar ik ooit begeleider ben geweest en moest een van de clienten in bedwang houden. En daar stond de wc los en omgekeerd en liep alle urine de gang op.

Bah.

Er is duidelijk iets aan de hand op de plek waar ik mijn afval kwijt zou moeten kunnen.

Of heb ik gewoon teveel bagger over me heen gekregen en weet nu niet waar ik het kwijt kan.

Vijandigheid naar mijn persoon, dat hield ik niet vol en ik besef dat mijn stopper: "besta niet" is. Dat was mijn script en het is tijd voor herschrijven. Ook nu neigt mijn energie naar het lastige tweede gesprek te gaan, terwijl ik natuurlijk fantastisch nieuws heb ervaren. Ik ben welkom elders.

Zegt mijn putje gewoon er tussen door: zie je wel.

Onze energie trekt automatisch naar het bevestigen van het script. Ho stop dus.

Ik ben met open armen ontvangen. En dat zijn de plekken waar ik me beter kan begeven. Veel beter voor de ziel. En dat ga ik maar eens ankeren. Ik ben welkom.

Van de weersomstuit zo wakker als een stuiterbal. Al melatoninetabletjes genomen en de hele Opzij uitgelezen, nu maar minilaptopje en de katten erbij op bed.

Ik zal nog even doormoeten met slaapgebrek tot de rust kan indalen.

Wie kan er dan ook op een emotionele achtbaan slapen. Tussen vrijdag en nu alle kanten uitgeslingerd. En de 6 weken ervoor ook. Gelukkig toch zelf het stuur in handen gehouden. 

Ik heb veel vijandigheid naar mijn persoon meegemaakt. Ik trek komende dagen ook mijn olifantenhuid aan en incasseer. De nooduitgang is gevonden.  

Klap toe de mond

pffffff, weer stappen gezet.

Dat was een goed nieuws gesprek en een slecht nieuws gesprek in die volgorde. Even bekomen hoor.

Het komt helemaal goed voor mij, het universum is erg gul...................... het toeval wat me is toegevallen erg groot.

Dikkedeurendag. Ik wil mijn energie focussen. Lapis om de nek en in de linkerzak. Gisteren had ik hem helemaal hoe ik het ging doen, nu is dat wat weggezakt. Dialoog, dat weet ik nog wel.

Vanmorgen werk ik thuis en kan vorige dikke deur bellen. De middag breng ik in het andere bos door en ik zoek de woorden voor de dialoog.

En natuurlijk moet ik tussendoor nog wat branden blussen. Even zoeken hoe pak ik dit aan. Mediteren of ankeren. Stilte van de ziel nodig om mezelf te kunnen blijven vasthouden. Die stilte is er nu.

En toen schoot er een droom te binnen, terwijl ik de sudoku oploste. MMMm even op kauwen. Mijn 90 jarige moeder zwanger en ik besefte dat er dan iemand voor dat kindje moest gaan zorgen, want zij heeft niet het eeuwige leven en dat er bovendien een kindje met gebreken kon uitkomen uit zo'n oude moeder.

Mijn innerlijke oude moeder zwanger van een innerlijke baby. De moeder in mij die een nieuw kind verwacht. Maar iemand moet er wel voor gaan zorgen en is het kindje wel in orde?

Misschien moet ik het zorgen voor mijn kind maar eens gaan overnemen van de moeder in mij. Als mijn innerlijke moeder overlijdt dan is er nog een kindje dat zorg vraagt. mmmm. Zaterdag moest ik wel lachen om mijn moeder, ze kreeg het weer voor elkaar. Ze kan gewoon confronterend zijn over mijn eigen keuzes. Een wat hardere moeder zeg maar. Sterke vrouw. mmmm wees sterk drive. Als de wees sterk drive in mij overlijdt (nieuw script) dan is er nog wel een kindje om voor te zorgen. Misschien wel eentje met gebreken.

Boeiend dit. Blijkbaar gaat de wees sterk moeder nog wel bevallen voor ze overlijdt.

Bij het bemachtigen van huidige job heb ik alle mogelijke vacature sites en automatische mailtoesturingen stop gezet. En vandaag valt gewoon dwars door cyberspace een vacature in mijn mailbox. Notabene van het bemiddelingsburo die mij ooit heeft gematcht met vorige organisatie meer dan 5 jr geleden.

Gewoon gehapt. 2 sollies uitstaan...................

Ik heb dit eerder ervaren, als ik nee zeg tegen iets dat niet goed voor me is, vallen de kansen uit het universum.

o.k. ik ga mezelf weer in de aanbieding gooien in cyberspace. Bijna magisch dit.

Na wat geaarzel: eerst dikke deuren spreken, misschien zijn er nog meer opties, ect, etc. toch gedaan wat niet kon wachten. Ik heb de sollicitatiebrief geschreven naar functie vorige werkgever. Het moest er gewoon uit.

Nu weten ze dat ik wil.

Hoe vaak komt tenslotte gelijktijdig zo'n kans voorbij. Oude werkgever kan wel openstaan voor mijn terugkeer, maar dan moeten ze ook net een plekje hebben. En die hebben ze nu.

Spannnnnuuuund................................

Lapis lazuli opent daarmee de weg voor het heilige woord

Algemene informatie

Lapis lazuli is azuurblauw, blauwpaars, bleekgroen of rood van kleur. De steen is doorschijnend tot opaak met een glasachtige tot vettige glans.

Werking

Lapis lazuli is een hele spirituele steen. Het bevordert spirituele kracht, spirituele vaardigheden, astraal reizen, verlichting, wijsheid en geeft innerlijke rust en vrede. De steen maakt eerlijk, oprecht en helpt innerlijke waarheid vinden en deze accepteren. Het helpt je jezelf zijn en je eigen weg bewandelen. De steen bevordert creativiteit, objectiviteit en helderheid van geest. Het heeft een positief effect op vriendschappelijke en liefdesrelaties. Lapis lazuli heeft een sterke werking op de keel en het keel chakra (5e) en stimuleert hierdoor het uiten van je mening, emoties en dingen die je dwars zitten. Fysiek helpt lapis lazuli klachten van keel, strottenhoofd, schildklier en stembanden. Het heeft een positieve werking op migraine, slaapproblemen, duizeligheid, stress, het immuunsysteem, het gehoor en verlaagt de bloeddruk.

Lapis Lazuli

Geologie:
Lapis lazuli groeit kubisch en is een zwavelhoudend natrium-aluminium-silicaat met een hardheid tussen 5 en 6. Hij wordt vaak in verbinding met calciet of pyriet gevonden. Kristallen van lapis lazuli zijn uiterst zeldzaam. Meestal vinden we een blauwe steen met ingesloten, goudglanzende pyrietkristallen. De mooiste, ultramarijnblauwe exemplaren worden gevonden in Afghanistan, kleinere vindplaatsen zijn in de GUS-landen en in Chili.

Werking op het fysieke lichaam:
Voor het fysieke lichaam heeft de lapis lazuli sterke, helende en louterende eigenschappen. De verkoeling brengende blauwe straal helpt bij zwellingen, ontstekingen en insectenbeten, hierbij legt men de lapis lazuli op de desbetreffende plek, zodat hij daar zijn antiseptische, desinfecterende, pijnstillende en verkoelende eigenschappen kan ontplooien. Gifstoffen worden door de lapis lazuli aangezogen en opgenomen. Ter verbetering van het gezichtsvermogen en bij oogontstekingen kan je de steen circa een half uur in bronwater leggen en vervolgens als oogbad gebruiken. Bij keelontsteking met dit water gorgelen, hij verlaagt de bloeddruk en het cholesterolgehalte in het bloed wordt gunstig beïnvloedt. Lapis lazuli met pyriet verzacht en heelt ziektes van het gehoor en het ruggenmerg. (MS) Lapis halskettingen beschermen tegen schadelijke computerstralen en tegen de hoge UV-straling van onze aangetaste ozonlaag.

Werking op de psyche:
Lapis lazuli heeft een positieve invloed op het zenuwgestel. Het diepe blauw dringt door tot in de blokkades in het energetische gebied van de keel, lost ze op en opent daarmee de weg voor het heilige woord. Hij helpt tegen slapeloosheid en tegen vermoeidheid. De steen bevrijdt de in ons verborgen krachten d.m.v. het oplossen van blokkades, angsten en vooroordelen, wij krijgen hierdoor meer zelfvertrouwen en leren dat liefde en vriendschap een van de belangrijkste dingen in ons leven zijn, hij geeft standvastigheid en verrijkt het spirituele leven. Lapis zal iemand bijstaan de stabiliteit en kracht van de geest te ontwikkelen waardoor de zielskracht kan functioneren. Lapis richt de geest binnenwaarts om naar zijn eigen krachtbron te zoeken. Hoe langer we de steen dragen, des te sterker deze energie voelbaar is. Hij helpt bedeesde mensen en introverte mensen zich open te stellen, versterkt hun wilskracht en zorgt voor harmonie tussen lichaam, ziel en geest.

Verzorging:
De lapis lazuli regelmatig in een droge schaal met hematiet trommelstenen ontladen, bij voorkeur 's nachts. En het beste laadt deze steen op door hem de volgende nacht in een schaal met bergkristal of in een bergkristalcluster te leggen.

Lapis Lazuli

Lapis Lazuli: Voor het fysieke lichaam heeft de Lapis lazuli sterke helende en louterende eigenschappen. Het diepe blauw dringt door tot in de blokkades in het energetisch gebied van de keel met een tendens naar het voorhoofdchakra, lost ze op en opent daarmee de weg voor het heilige woord. Lapis lazuli heeft een positieve invloed op het zenuwgestel, helpt tegen slapeloosheid en vermoeidheid, geeft standvastigheid en verrijkt het spirituele leven, lost
blokkades angsten en vooroordelen op en geeft daardoor meer zelfvertrouwen en wij leren dat liefde en vriendschap een van de belangrijkste dingen in ons leven zijn. Lapis richt de geest binnenwaarts om naar zijn eigen krachtbron te zoeken. Lapis Lazuli is een echte vriendschapssteen.

Ik heb 11 uur geslapen. Als een dag weten dat ik die tent ga verlaten zoveel rust in lijf en ziel brengt dat ik eindelijk weer voldoende slaap........................... dan heeft het al iets moois opgeleverd.

Bijna alle donkere uren weggeslapen. Licht kom maar hoor, ik ben er weer.

Over een paar uurtjes is mijn huis ook weer helemaal van mij en de 12 pootjes. Nog meer rust en stilte voor de ziel. Door de dagen heen vormen zich de zinnen die ik morgen wil gaan zeggen. En ook wil ik vast houden het in dialoog te doen. In aanwezigheid en verbinding met de ander het besluit gaan vormgeven. Dus alle zinnen hoeven niet af. Ik wil ze meer voor mezelf al eens gezegd hebben. Want voor mij is het ook de kunst om in dialoog niet mezelf te verliezen. Bij mezelf blijven en ook de ander horen en toegang geven tot mij. En de toegang tot mezelf niet verliezen. Dat is mijn contract ook voor de opleiding: Er zijn.

Dus hoef ik niet meer voor te bereiden voor morgen dan de afspraak met mezelf dat ik in dialoog ga. In aanwezigheid blijf. Zowel bij vorige directeur als huidige. Directeurendag morgen.

Dikke deuren dag. En het zijn 2 menselijke dikke deuren. Bang ben ik niet, hooguit voor het uit verbinding gaan van mezelf. En dat hoeft echt niet, bij geen van beiden.

En ineens zie ik de tussenstap bij mijn contract op de opleiding. Voor veel mensen is het een hoge waarde om in verbinding te zijn. Ik reageer daar allergisch op als men dat ook mij wil opleggen. Ik hoef niet in verbinding te gaan. Mijn kluizenaar wordt dan heel boos.

Ik zie nu de tussenstap. Wat ik wil leren is in verbinding te zijn met mezelf als ik in contact ben. Ik verlies mezelf nl snel in contact. Dit is de tussenstap. Ga ik morgen doen. Want morgen gaat het echt om mezelf. En als dat gehoord wordt dan wil ik best meedenken naar de beste oplossing ook voor de organisatie. De organisatie heeft ook niks aan mij als ik zo leeggezogen raak. Dat moet op te lossen zijn. Ook daar ben ik eigenlijk niet bang voor. Ik ben vooral bang mezelf te verliezen.

Ik ga eens bedenken hoe ik mezelf en verbinding met mezelf kan ankeren. Mooie steen in mijn zak, dat ook.

The day after. Ik ben weer gewoon vroeg wakker. Ik heb met klasgenoot bedacht om 1 dag te doen en voelen hoe het is als ik ga. Dat doe ik vandaag. En 1 dag te doen en te voelen hoe het is als ik zou blijven, morgen. Gewoon om te ervaren wat de juiste beslissing is. Om te toetsen.

Al merk ik ook wel dat er geen terug meer is.

Maakt niet uit, vandaag leef ik volledig vanuit de wetenschap dat ik wegga uit deze baan. Ik ervaar vanzelf wat dat me oplevert. In ieder geval heb ik nu gewoon zin mijn huis wat uit de chaos te bevrijden. De gewone dingen. Met de katten tuttelen en opruimen en even niks hoeven behalve orde in mijn huis scheppen. Ontrommelen. Rust aan het hoofd, huiselijk zijn. Wel nog een gast in huis. Maar die kan heel goed met me meedoen alsof ik al weg ben uit die baan. Iemand die met me meespeelt.

In aanwezigheid mijn beslissingen nemen. Dat is mijn herschreven script. In contact. Dat is ook gebeurt gisteren. Met 2 trainers om me heen en de hele groep. Onze eigen groep van 17 man en 10 gasten voor de masterclass. Tussen zoveel mensen nam ik mijn beslissing. En ik kreeg warmte en steun alom en complimenten.

Als dat geen herschreven script is......en wat een rijkdom zo'n opleiding. De portemonnee werd er flink armer van, en geest en ziel veel rijker.

Vandaag nasudderen en ontrommelen.

11.10 uur: mail gestuurd en antwoord ontvangen van directeur vorige werkplek. Ik kan haar maandag bellen. Wel grappig, ik zie ons communiceren beiden vanaf de zwarte bes.....op zaterdagochtend. Om haar te vinden mocht tie even aan.

11.15 uur: ik zie dat vorige organisatie de vacature nog open heeft, waar ik in september ook op solliciteerde.................. fuck ze hebben plek................... het gaat nu wel heel hard.

De kogel is door de kerk. Ik wil weg uit de huidige baan.

Zo nou heb ik het behalve hardop gezegd ook hardop geschreven. Nu is er permissie aan mezelf om te gaan.

Vanmiddag had ik de moed om voor de klas me te laten coachen. Met duplo speelden we mijn huidige managementteam na. Gelukkig lag er een brandweermannetje tussen, dat was ik. Ik ben alleen maar brand aan het blussen. In een vijandige omgeving. Ik heb een schier onmogelijke taak.

De trainer, een beroemdheid op ta gebied was mijn coach en concludeerde: wegwezen daar. Later in de nabespreking vroeg de groep of hij niet te sturend was. Wat hij toen zei raakte me: als dit mijn dochter was, dan zou ik willen, dat ze wegging.

Hij heeft overigens niks bepaald, meer samengevat wat ik zelf zei. Ik zat bij het einde proeftijd gesprek op 50-50. Weggaan of blijven en zei al tegen mezelf afgelopen week dat ik ondertussen op 80-20 zat. Wat ik in mijn analyse van zondag al zette: Op alle logische niveau's is men in de war en dit kan ik niet alleen. Zonder de steun van mijn collega's gaat het niet en mijn collega's zijn vijandig. Dat zag ik in de opstelling duidelijk. Ik sta er alleen voor.

Erna een onwezenlijk moment: o nu heb ik gezegd, dat ik wegga. Opluchting, onzekerheid, angst. En erna eigenlijk vooral rust. Rustig naar huis gereist. Hier met liefste vriendinnetje uit gegeten. Ze was nog flink achter in het verhaal. Fijn om te delen en te voelen hoe sterk ik ben.

En belangrijk in het verhaal: de permissie om te gaan. Een stemmetje riep, dat weggaan mijn script is. De coach zei dat ik nu het antiscript pakte: blijven. En antiscript is evengoed script.

Ik heb permissie om te gaan. En sindsdien voel ik rust. Maandag wordt belangrijk. Ik ga niet zeggen dat ik besloten heb te gaan. Ik ga zeggen dat het een schier onmogelijke taak is en dat ik er ziek van word. En maar kijken waar het gesprek in dialoog dan heen gaat.

Wat is Strategisch Coachen?

Coachen van ontwikkeling...
Strategisch Coachen is gericht op een ontwikkelvraag, geformuleerd in een concreet doel.

'Hoe kan een individu, een team of een organisatie zich ontwikkelen in een complexe, voortdurend veranderende omgeving?'

Dat is een vraag die vaak aan een coach wordt gesteld. Met Strategisch Coachen, vindt u úw antwoord. Een antwoord dat toegankelijk en begrijpelijk is. Tijdens de opleiding oefent u vervolgens met de benodigde vaardigheden net zolang tot dat u die vlekkeloos kunt toepassen in uw werk.

Strategisch Coachen is gericht op een ontwikkelvraag, geformuleerd in een concreet doel en niet om een hulpvraag, zoals bij psychotherapie. Het is een bewezen en uiterst effectieve methode.

Hulpvraag: nee....Ontwikkelvraag: ja!
Een psychotherapeut is gericht op het opheffen van klachten van een patiënt die voortvloeien uit een ziektebeeld. Psychotherapeuten zijn dus meer probleemgericht. Zij zijn wettelijk erkend en beschikken over modellen en inzichten om hun vak deskundig en verantwoord uit te voeren.

Maar, ook een coach kan prima van de modellen en inzichten uit de psychotherapie gebruik maken, zolang deze maar strategisch en doelgericht worden toegepast.

Strategisch Coachen is gericht op een ontwikkelvraag geformuleerd in een concreet doel en niet om een hulpvraag, zoals bij psychotherapie.

Effectief coachen is meer dan gesprekstechniek...
Veel coachboeken gaan over gesprekstechniek. Dat is belangrijk, maar zeker niet voldoende voor een effectieve coach. De modellen en inzichten uit de psychotherapie gaan veel verder dan een techniek.

De coach kan op grond van een theoretisch model zijn gesprekstechniek aanvullen. Een theorie kan coachen tot een vak maken dat gelijkwaardig is aan andere beroepsopleidingen. Strategische Coachen is daar de basis voor.

Voor coach en gecoachte...
Strategisch Coachen is gebaseerd op een drietal theorieën waar een beginnend of gevorderd coach, maar ook de gecoachte zelf, zijn voordeel mee kan doen:

• de Transactionele Analyse: een persoonlijkheids,- en communicatiemodel
• de Ethologie: met inzichten uit de attachmenttheorie en de exploratiebehoefte
• de Systeemtheorie: met wetmatigheden voor organisaties en teams die leiden tot orde en balans.

De overeenkomst tussen deze drie theorieën, is dat zij alle drie vanuit een ander perspectief antwoord geven op de ontwikkelvraag. Strategisch Coachen wordt toegepast in verschillende werkvelden zoals: de gezondheidszorg, het onderwijs, HR. Er wordt ingegaan op loopbaanvragen, assessments, teambuilding, omgaan met lastige lieden, stimuleren van herstelgedrag en omgaan met ethische dilemma's.

- U krijgt antwoord op vragen, zoals:
- Kan een manager bijvoorbeeld ook coachen?
- Hoe ga je om met een werknemer die steeds weer conflicten heeft?
- Wat kan een cliënt van een goede professionele coach kan verwachten?
- Hoe voorkom je chronische klachten?
- Hoe voorkom je dat leerlingen geschorst worden?
- Wat is de volgende stap in mijn carrière?
- Wat wil ik nu eigenlijk echt en hoe bereik ik dat?

Voor iedereen die anderen wil stimuleren in hun ontwikkeling...
Een bewezen en uiterst effectieve methode makkelijk bereikbaar door middel van het handboek Strategisch Coachen en de Opleidingen Strategisch Coachen. Met veel informatie, inzichten en praktijkvoorbeelden.

Ook zeer toegankelijk en begrijpelijk voor mensen die geen academische opleiding in de menswetenschappen hebben gevolgd, maar wel vanuit hun beroep, levenservaring en passie besloten hebben om anderen via een coachtraject te stimuleren in hun ontwikkeling. Het is belangrijk dat het beroep van coach aan deskundigheid wint. Strategisch Coachen is voor- en door iedereen toe te passen.

Download hier

Strategisch Coachen
Wilt u ook leren om te overleven onder hectische omstandigheden? Volg dan een cursus Strategisch Coachen. Daarin leert u, net als deze piloot, om het doel centraal te stellen en niet het probleem.

Hoe leert u dat?
Door te oefenen tijdens (flight) simulaties waarin
van alles mis kan gaan.

Het was een mooie dag en ik mag nog zo'n mooie dag. Ook meteen hup aan het werk. Wat wil je morgen om 17.00 uur duidelijk hebben. Ik ben dus hard aan het werk en zie al wat licht door de tunnel.

Een heerlijke methode aangereikt, ook heerlijk als coach. De gecoachte werkt, niet de coach. Hup druk de gecoachte flap papier en stift in de handen en dat alleen al maakt dat de ander werkt. De coach leunt lekker achterover en stelt hier en daar een vraag.

En dan de gecoachte maar opschrijven in een matrix:

wat zijn de feiten

wat is je probleem

wat is je doel

wat ga je doen

En effectiviteit is kwaliteit + acceptatie. Als de gecoachte een plan van actie heeft dat smart en slim is en door zichzelf bedacht dan heeft het de meeste kans van slagen.

Vandaag gaan we de matrix naar het script trekken. Liefdeloos, machteloos, vreugdeloos, gedachteloos.

Ik heb zo'n vermoeden dat ik in het liefdeloze script mezelf herken.

En we gaan vandaag met duplo spelen. Systemen neerzetten. Een rijkdom zo'n opleiding. Ondertussen maak ik een plan hoe ik volgende week verder kan op het werk. Ik heb het uiteindelijk in heel kleine stapjes gehakt. Eerst voor maandag een plan dat haalbaar is.

Zo'n vel papier met matrix voor mij ook een goeie methode om afhankelijk en klein gehouden personeel zelf aan het werk te zetten. NIet voor maandag hoor, eerst andere dingen.

Vandaag mag ik naar school, dat is fijn. We krijgen 2 dagen masterclass van een beroemde ta trainer. Ik ben benieuwd en vandaag een uurtje later beginnen, das ook wel eens leuk. Jammer dan dat ik toch weer zo idioot vroeg wakker werd.Nou nog een uurtje eerder. Dan lig ik al in mijn hoofd onwillige werknemers aan het werk te houden.

Hoera daar is het brommertje van de krantenjongen. Het lichtpuntje van de vroege morgen.

Vandaag is het mijn dag, zo maar eens gauw mijn zwarte bes inspreken dat ik niet bereikbaar ben.

Kwam een vrouw bij de dokter om een verdacht vlekje te laten wegsnijden, maar had het vlekje uit angst voor het mes, zichzelf al bijna laten verdwijnen. En dat is weer een contraindicatie van verdacht.

Over 4 weken mag de vrouw weer naar de dokter om te herbeoordelen of het vlekje nog verdacht is.

Dat scheelt vandaag weer een verbandje.

In Ad gelezen: verwende kind syndroom. Herkenbaar. Ik zie het net iets te vaak bij personeel tussen de 20 en 30 jaar. Niet allemaal, wel teveel. Neem nou die moeder van maandag. En de moeder van jan Smit, die ook.

Uiteindelijk is het net zo schadelijk als verwaarlozing. Kinderen leren niet met tegenslagen omgaan en hun eigen boontjes te doppen. Ze lopen in hun volwassen leven vast. Een werkgever bv gaat wel eisen stellen.

Ik vermoed overigens dat moeder van mijn medewerkster zelf ook verwend is (of verwaarloost) zo snel dreigen met een klacht indienen is natuurlijk ook heel bijzonder. Je zin niet krijgen en dreigen maar.....................

Foutsignaal
Mensen zijn geneigd hun mening aan te passen aan die van anderen. Onderzoekers van RSM en Nijmeegse onderzoekers bij het Donders Instituut hebben ontdekt dat het afwijken van de groep in de hersenen wordt ervaren als een straf. "Als we zien dat we afwijken van de groep gaat er een foutsignaal af in de hersenen. Ons 'oepsgebied' wordt erg actief, het beloningsgebied daarentegen juist minder. Dat is samen zo'n sterk signaal dat we fout zitten dat we ook geruime tijd later dezelfde fout niet nog eens maken", stellen de onderzoekers in het wetenschappelijke tijdschrift Neuron.

Dit er nog maar eens bijgepakt. Het lukt me niet in mijn eentje af te wijken van de groep. Zelfs niet in mijn positie, waar ik de regie heb (zou moeten hebben). Want mijn collega's hebben ook een afwijkende mening en alle van oudsher gezagdragende mensen ook. Alleen dat al. Die mensen gaan niet het gezag overdragen. Zij waren het gezag. En managers zijn hier de loopjongens. De hele zaak zou gekanteld moeten worden.

Mission impossible op mijn schouders.

Dat kan ik niet alleen.

Antwoord Huub:

Thanks, tot maart zit ik kn Brazilie, daarna kijken we weer verder.


;-)
Huub van Zwieten

Iets anders: zullen we weer eens iets gaan ondernemen richting Huub? Ik wil graag weten wat tie van plan is en wanneer hij er iets van gaat maken. Ons clubje wordt weer steeds kleiner en we hangen nog steeds aan de volkskrant. Verwaarlozing van de site. Een gezamenlijke mail schrijven?

Het is hier gezellig en ik waan me steeds veiliger................. en ik wil graag weten waar we heen gaan. Wie nog meer?

Massaal valentijnshart naar Huub?

Ik ben ingestort voor de ogen van een collega................... en nu?

Koppijn van de rest van de dag inghouden emotie. Ik zit in de overlevingsstand. Om 09.00 uur was ik al in tranen. 1 afspraak afgezegd en de rest toch volbracht. Lg door collega ingeseind, gelukkig koppelde ze dat weer netjes terug naar me.

Nu laat ik alles maar over me heen komen. Morgen werk ik vanuit huis, kan ik nog eens ongezien een potje janken. Donderdag en vrijdag school, gelukkig. En dan komt ook nog die Hollandse Deen weer logeren................... Daar gaat de kluizenaar weer. Ik heb hem al wel gemaild dat ik niet gezellig ben.

Lg vond overigens mijn stuk/analyse heftig en vroeg of het stuk ook naar de personeeslconsulent mocht. Jahoor prima. Maandag ga ik in gesprek met haar. Ze snapt dat de alarmbel is geluid door me. Gelukkig houdt ze me ook in mijn kracht en gaat niet tutten, dwz ongevraagd voor me zorgen. Houden Rozen niet van.

Goed toch maar even ter eigen oppepping de goeie dingen:

- het vriest niet

- collega steunde prettig en nam wat dingen van me over

- gedragsdeskundige is echt een steun en toeverlaat, veel met me neergezet en elkaar begrepen in opperste verbazing over dit gekkenhuis

- werkster is weer geweest, huisje schoon

- Tot dinsdag kom ik zelfs niet meer in dat ene bos. Maandag andere bos. Afstand dus.

- Ik hou niks hoog, ben transparant en geef aan dat ik gek wordt van algehele impulsiviteit om me heen. Zo kan en wil ik niet werken. Ik ben eerlijk en geef me er aan over aan wat nu komen gaat. Ik heb geen verborgen agenda. Ik ben dus aanwezig in wat en hoe ik ben momenteel.

- ik heb 12 lieve pootjes in huis

It takes two to tango, schreef ik net bij Pret en besef dat dat voor mij ook geldt momenteel.

Introductiedag heeft me best wat gebracht. In ieder geval helder in beeld wat hun missie en visie is. Dicht bij de mijne, maar ook de verschillen met vorige plek beter gesnapt. Dat helpt. Puzzelstukjes vinden hun plekje. Alles helpt.

Net, al thuis verrast door een boze moeder van een medewerker. Bijzonder toch? Dat een moeder van een volwassen vrouw de manager belt................. hoe klein wil je zijn?

Ik vraag van medewerker met ziekteverlof dat ze woensdag naar de bedrijfsarts gaat. Daar proberen ze onderuit te komen, want dan moet moeder alweer vrij nemen. Pardon? Ja ze kan zelf niet autorijden. Uw dochter is toch volwassen en kan met ov reizen? Weet u wel hoe duur dat is? Ja dat weet ik. Ik reis zelf regelmatig met ov. En dan heeft ze ook nog die kleine.....pardon? Of ze nu wel of geen kind heeft, ze zou anders toch ook moeten werken?

Dit is geen manier van doen, waar kunnen we een klacht tegen u indienen? Nou bel de organisatie dan maar en zoek zelf je weg. Dat gaan we doen.

Het moet niet gekker worden. 5 weken in dienst en er gaat nu al een klacht tegen me ingediend worden, omdat ik een medwerker met ziekteverlof naar de bedrijfsarts laat gaan.

Op welke planeet ben ik toch beland?

Dooit het al?

Ik viel net van mijn stoel van verbazing. Normaal heb ik na een weekend op maandagochtend vroeg 70 mails, nu 3. Zou het zo snel werken als ik streng instrueer. Het personeel is het probleem niet, zeg ik ook al in mijn analyse, die onderweg is naar lg.

Gewoon zeggen hoe ik het wil en ze doen dat............... klinkt toch iets te mooi om waar te zijn.

Vandaag heb ik een introductiedag tenminste als ik ondanks ijzel bestemming bereik in het verdere bos. Het voelt dubbel, ik weet helemaal niet of ik bij de club wil blijven.

Ik heb al zeg ik het zelf een heel aardige analyse neergezet over huidig werk en ik zag ineens het licht toen ik vanuit de 6 logische niveaus van de nlp ging kijken.

 missie/spiritualiteit

 identiteit

 overtuigingen

 vaardigheden

 gedrag

 omgeving

En het besef dat op alle 6 niveaus de zaken rammelen en iedereen in de war is. Dan kan ik wel managen dat bv gedrag of vaardigheden zich verbeteren, maar als op de hoogste niveaus zaken verwarring geven dan gaan de laagste niveaus nooit structureel veranderen.

Advies na mijn relaas: management training, wij moeten onze missie op elkaar afstemmen als managers. En training op verandermanagement.

Tussen mijn geziene chaos en analyse, beschrijf ik af en toe schuin gedrukt een inermezzo en beschrijf wat het geheel met mezelf doet.

Ik vind het een superstuk.,......Arrogantie is ook wel eens lekker. Stuk gaat morgen naar lg. Niet vandaag, nee niet vandaag, want als ik werkmail open zal ik geconfronteerd worden met spoedmails en crisis. Nee dank u. Het is shd.

Ik heb het naar mijn zin, echte roostijd. Terwijl ik de krant lees, mijmer ik weg en ontdek wat er nog ontbrak aan de intervisie gisteren. We hebben mooi geoefend, maar hadden nog niet de oefeningen naar de theorie getrokken. Naar het miniscript.

2 groepsgenoten hebben als client gefunctioneerd en pas hier zie ik zo duidelijk dat de een als driver: "wees sterk" heeft en de ander: "doe de ander een plezier".

Meteen de boeken nog eens gepakt en de groep enthousiast gemaild met mijn gefilosofeer en of ze het waarderen dat ik dat zo doe als echte introvert en thinker......

Al 2 enthousiaste mails terug. Van praktijk naar theorie filosoferen, daar hou ik van.

Ik heb ook een eerste aanzet tot analyse van werk gedaan............... en werd na 2 a-4tjes een beetje hopeloos. Hup zo in mijn putje. Maar even weggelegd. Misschien nog eens de krant pakken en wegmijmeren en dan weer zo'n aha-erlebnis. Of niet en lekker een dvd kijken van Nieuw Zeeland ofzo. Misschien eens wat wegromantiseren bij "the bride flight" kennen jullie die? Zo mooi! Over de jaren 50 en hoe een vliegtuig vol bruiden naar Nieuw Zeeland vertrekt om daar een nieuw bestaan op te bouwen met gloednieuwe man. Zowel boek als film een aanrader.

Leve de shdnietstorendag

Straks de nieuwe wwww quizzzz. Eerst ff wakker worden en mijn woordenboek zoeken. Zal wel zolder worden en zal wel een oude koenen uit 1960 worden.

Even geduld, nooit een Roos heuen. Eerst eens lekker mijn zondagochtend praatje. Ik wacht op de dooiaanval. Volgens mij is tie nog onderweg. Vandaag hoef ik niet naar buiten van mezelf. Een echte shd in het kwadraat wat mij betreft.

Ik plak "niet storen" rond mijn aura.

Zou het zo kunnen zijn, dat als je in een gezelschap van 10 personen zit, maar 1 of 2 mensen introvert zijn? Of begeef ik me in de verkeerde gezelschappen. Nu zitten kluizenaars natuurlijk niet vaak in gezelschappen.

Eens googlen hoeveel percentage mensen introvert is......................

kwam dit tegen:

Assertiviteit: Introvert, extravert en waardering

Vraag van een lezer:

Hoe komt het dat het lijkt alsof extraverte en altijd bezige vrouwen en mannen meer worden gewaardeerd dat introverte en rustiger mensen? Wat kunnen introverte mensen doen om niet over het hoofd te worden gezien zonder zichzelf geweld aan te doen?

Extravert hoog tempo

Hoewel ik geen wetenschappelijke onderbouwing voor deze vraag heb, wil ik wel mijn gedachten en ervaring met je delen.
Extraverte mensen zijn door hun pro-activiteit en hoge tempo meestal inderdaad zichtbaarder. Pro-activiteit wordt in onze westerse maatschappij sterk gewaardeerd. We leven in een cultuur die hier sterk gericht is op doen, doen en nog eens doen.

Extravert informatie verwerken

Daarnaast verwerken extraverte mensen informatie op een andere manier dan introverte. Extraverte mensen praten over wat ze bezig houdt en door dat praten ordenen ze mede hun gedachten. Extraverte mensen stralen door hun hoge tempo meer haast uit, alsof ze ook altijd druk zijn. Dat wekt mogelijk de indruk dat ze veel doen en daar effectief in zijn, hetgeen niet per definitie zo hoeft te zijn. Maar het is wel het beeld wat opgeroepen wordt door hun hogere tempo. Een extraverte voeler, type verkoper kan bv. erg druk zijn of lijken met soms onbelangrijke dingen.

Introvert rustiger tempo

Introverte mensen daarentegen hebben een rustiger tempo. Ze overdenken (of voelen) de dingen eerst op hun gemak en maken meestal een plan voordat ze in actie komen. Dat proces vindt in henzelf plaats. En ze hebben dat proces ook nodig voor ze er echt goed over kunnen praten. Zij verwerken de informatie eerder intern en pas wanneer ze hun gedachten intern geordend hebben laten ze van zich spreken.

Introvert: eerst een plan daarna actie

Wanneer ze hun plan eenmaal overdacht en op een rij hebben, dan komen ze ook in actie, in de doe-stand. En nu lijkt het op het eerste gezicht misschien zo dat introverte mensen over het hoofd worden gezien en waarschijnlijk is dat in een aantal situaties ook wel zo. Maar niet helemaal.

Introverte strategie om doelen te bereiken

Want introverte mensen hebben een eigen strategie om hun doel te bereiken. Introverte mensen bereiken hun doel veelal door hun volhardingsvermogen. In eerste instantie zullen ze misschien wel meebewegen met de extraverten, maar op het moment dat het ze niet zint, kunnen ze er in de ogen van de extraverte mens tot vervelens toe op terug komen om toch voor elkaar te krijgen wat ze belangrijk vinden.

Extravert: Ongeduldig

En dan wordt de extraverte mens in zijn of haar ongeduld getriggerd. Die wil verder en zal zich mogelijk irriteren aan hetgeen waar de introverte mens mee komt. Vaak zijn dat details, die voor de introverte mens belangrijk zijn en die de extraverte mens wat minder boeien. Die wil doen, actie en opschieten in wat voor vorm dan ook. En omdat ze er te weinig geduld mee hebben zal die extraverte mens regelmatig 'om maar van het gezeur af te zijn' kunnen toegeven aan de introverte mens.

Introvert: volhardingsvermogen

Dat proces is alleen op het eerste gezicht vaak minder zichtbaar. Daarom wil ik je uitnodigen om de komende tijd eens op te letten, of je dit mechanisme herkent. Kortom: de introverte mens zorgt in principe ook voor zichzelf, zij het in eerste instantie misschien wat minder zichtbaar.

Introvert en subassertiviteit

Anders wordt het wanneer sprake is van subassertiviteit en introvertheid. In die situatie, maar dat geldt ook voor extraverte mensen is het belangrijk om met de zelfwaardering aan de slag te gaan. Want de genoemde combinatie zal er waarschijnlijk wel voor zorgen dat de introverte mens zich in een achterstandspositie bevindt ten opzichte van de extraverte mens. In ieder geval op de korte termijn. Want het effect van een introverte subassertieve persoon is wel dat iedereen hem of haar aardig en bescheiden vindt.

Introvert: meer secundaire reactie

Dus nogmaals, ik ben de idee toegedaan dat ook introverte mensen van zich laten spreken, alleen doen ze dat secundair, in tweede instantie dus. En wanneer ze voldoende zelfwaardering hebben, zullen ze ook goed voor zichzelf en voor wat zij belangrijk vinden zorgen.

Eerder subassertief dan introvert

De door jou geschetste situatie heeft volgens mij daarom meer te maken met subassertiviteit dan met introvertheid. Tenzij je een lans wilt breken om introverte mensen ze meer in het licht te zetten, maar ik betwijfel of hij of zij daar blij van wordt. Zijn zijn meestal, mits hij of zij voldoende zelfwaardering heeft, helemaal tevreden met de rol als tweede man of vrouw achter de coulissen. Ze laten de schijnwerpers graag over aan de extraverten.

Introvert en waardering

Overigens wordt naar mijn idee de introverte mens ook zeker gewaardeerd om zijn of haar kwaliteiten. Ik zou bv. niet graag geopereerd willen worden door een extraverte man of vrouw. Ik heb dan absoluut voorkeur voor een zeer introvert persoon, die erg van de details is.

Ook nog een percentage gevonden: het schijnt dat in de westerse wereld 2x zoveel mensen extravert zijn, dan introvert. En het wordt me ook langzamerhand duidelijk dat ik mijn huidige klus heb overgenomen van een extravert iemand en het personeel datzelfde impulsieve gedrag van mij verwacht. En hij heeft veel extraverte mensen aangenomen en zelfs veel adhd-ers. Officieel gediagnostiseerd. Dat is het nadeel van werk van iemand overnemen. Ik neem andersoortig personeel aan al blijft natuurlijk een goeie mix onontbeerlijk.

Mijn slaapritme is van 21.00 uur tot 05.00 uur geworden. Ik heb me er maar aan overgegeven. In de zomertijd kan ik dan hopenlijk van 22.00 uur tot 06.00 uur slapen. Het voordeel van dit ritme is dat ik 's morgens zo'n 3 uur ongestoorde tijd heb. Alleen de krantenjongen komt voorbij en die is meer dan welkom.

Nadeel is natuurlijk dat er niks meer van een sociaal leven over is. En in het weekend kan ik ook niet veel meer aan.

Ongestoorde tijd, zo essentieel voor me. Natuurlijk mede vanwege overdosis storingen in werktijd. Gestoord worden werkt als een rooie lap op een stier bij mij. Ik wil periagoge.

Veel vakgenoten van me, vind ik adhd-ers. Die snappen dan mijn metaprogramma niet. Ik vind het zo erg om geleefd te worden van impuls naar impuls. Dat is precies het gevoel dat het me geeft: geleefd worden. Ik kan niet eens mijn eigen gedachtengang volgen want er zit alweer iemand tussendoor te storen.

Kortom ik heb hier een zwaar mopperende kluizenaar. Dankzij de stille uurtjes tussen 05.00 uur en 08.00 uur overleeft tie. En dankzij de kluizenaar overleef ik.

Introvert.

LAAT ME MET RUST, zou ik heel vaak willen schreeuwen.

Ik kan tegenwoordig wel rustiger reageren met respect voor mijn eigen metaprogramma als er weer eens iemand zegt dat het toch leuker samen is of dat een mens toch een sociaal wezen is etc, etc. Vroeger ging de kluizenaar daarvan stampvoeten.

Op mijn ontmoeting vorige week met vriendin die in Nieuw Zeelaand woont en al haar vrienden had uitgenodigd omdat ze in Nederland was en 50 werd, vroeg men door naar mijn fietstocht te nz jaren geleden. Of dat niet eenzaam was en hoe dapper etc. Dan kan ik nu heel rustig uitleggen dat juist het alleen doen voor mij de charme was. Dat ik gewoon wat introverter ben dan de gemiddelde mens en helemaal oplaad door zo weken alleen te fietsen in een vreemd land. Dat ik zo'n fietstocht zelfs samen niet had aangekund.

Het voelt soms wel eenzaam dat men mijn kluizenaar niet begrijpt. De kluizenaar wil niet veel samen zijn, maar wel begrepen worden.

En dit is mijn ode aan mijn kluizenaar. Ik heb ook mijn contract voor de opleiding gewijzigd in meer de samenwerking zoeken ZONDER MIJN PERSOONLIJKHEID GEWELD AAN TE DOEN. Mag ik er zijn, zoals ik ben?

Ik ben allergisch voor samendwang en warmtedwang.

Zo, dat moest er even uit.

Een manier om je script te herschrijven is je timeline bewandelen, zie hieronder. Dit is een nlp techniek om beperkende overtuigingen om te zetten.

2. Beperkende overtuigingen veranderen

Beperkende overtuigingen ontstaan door beslissingen

die iemand op enig moment in zijn leven neemt, m.b.t.

de wereld of zichzelf. Een beperkende overtuiging

wordt gekenmerkt door uitspraken als: ik ben niet..., ik

kan niet..., ik mag niet... , het is zo...enzovoort. Die

overtuigingen zijn niet uit de lucht komen vallen. Een

pasgeboren baby heeft ze doorgaans niet. Ze ontstaan

ergens, vaak in de kindertijd, als reactie op bepaalde

ervaringen of door het overnemen van overtuigingen

uit de directe omgeving. 'Ik ben niet goed genoeg; Ik

kan geen eigen bedrijf beginnen, dat doet ons soort

mensen niet, Ik kan maar beter niet opvallen'; allemaal

voorbeelden van overtuigingen die niet noodzakelijkerwijs

'de waarheid' zijn, maar iemand wel kunnen

beperken in zijn vrijheid en keuzemogelijkheden.

Door op de tijdlijn terug te gaan naar het moment

waarop de beperkende beslissing is genomen, kan de

beperkende overtuiging veranderd worden. De beslissing

kan opnieuw worden bezien, met de kennis en

hulpbronnen die iemand nu heeft en toen misschien

nog niet, en er kan een nieuwe beslissing worden

genomen. Een beslissing waardoor bijvoorbeeld een

versterkende overtuiging wordt gevormd. Met die nieuwe

overtuiging wordt de tijdlijn opnieuw doorlopen.

Ervaringen die gebaseerd waren op de oude overtuiging,

kunnen daardoor in een ander licht komen te

staan. Zo ontstaan nieuwe keuzemogelijkheden voor

de toekomst.

3. Toekomstige doelen gemakkelijker bereiken

Door het oplossen van negatieve emoties uit het verleden

en het veranderen van beperkende overtuigingen

uit het verleden, ontstaat meer keuzevrijheid voor het

inrichten van de toekomst. Doelen kunnen in de toekomst

worden geplaatst, door er een duidelijke voorstelling

van te maken en die zo aantrekkelijk mogelijk

te maken. Geuren, kleuren, beelden, smaken, geluiden;

alles wat het zo aantrekkelijk maakt dat je nog

maar één ding wilt: het bereiken. Die voorstelling kan

dan letterlijk 'geplant' of geïnstalleerd worden op de

tijdlijn in de toekomst. Zo creëer je als het ware een

'herinnering' aan de toekomst en zul je onbewust eerder

geneigd zijn die 'herinnering' waar te maken.

weeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeekend

2 teams heb ik een goeie klik mee. Team 3....zucht. 10 kwekkende jonge verwende vrouwen. Kippenhok. En aanklagers massaal. Alles ligt aan de ander. Al boos geworden, toen waren ze wel even stil.

Ach dat olifant zijn heeft wel wat.

Hele mooie wijze trage oersterke dieren.

Dingen/mensen zullen veranderen, als je ...

Geeldruk

- belangen bij elkaar kunt brengen
- ze kunt dwingen tot het innemen van (bepaalde) standpunten/meningen
- win-win situaties kunt creëren/coalities vormen
- de voordelen kunt laten zien van bepaalde opvattingen (macht, status, invloed)
- de neuzen kunt richten

Blauwdruk

- van tevoren een duidelijk resultaat/doel formuleert
- een goed stappenplan maakt van A naar B
- de stappen goed monitort en op basis daarvan bijstuurt
- alles zoveel mogelijk stabiel houdt en beheerst
- de complexiteit zoveel mogelijk reduceert

Rooddruk

- mensen op de juiste manier prikkelt, bijvoorbeeld door straf- of lokmiddelen
- het voor mensen aangenaam maakt
- geavanceerde HRM-instrumenten inzet voor belonen, motiveren, promoveren, status
- mensen iets teruggeeft voor wat zij jou geven

Groendruk

- ze bewust maakt van nieuwe zienswijzen/eigen tekortkomingen (bewust onbekwaam)
- ze kunt motiveren om nieuwe dingen te zien/te leren/te kunnen
- geschikte gezamenlijke leersituaties kunt creëren

Witdruk

- uitgaat van de wil en wens en de 'natuurlijke weg' van de mens zelf
- betekenis toevoegt
- de eigen energie van mensen de ruimte biedt
- dynamiek/complexiteit wilt zien en kunt duiden
- eventuele blokkades wegneemt en conflicten optimaliseert
- symbolen en rituelen gebruikt

Een voorzichtig vroeg juichje (hoera)

Het lijkt erop dat mijn oproep aan de teams tot minder email en bellen voortaan eerst naar secretaresse en niet op mijn 06.... nu al tot resultaat leidt. Mijn zwarte bes mag tussen 7 en 7 aan. Daarbuiten schakelt hij zichzelf uit. Nu net bij aanzetten, maar 1 mail, waar 20 gewoon was op de vroege morgen ...........................

Men maakt er ook al vette grappen over, over mijn instructies. Wel in gemoedelijkheid. En een heldere uitzendkracht is voor mij al aan een team gaan uitleggen dat dit een volstrekt normale wens van een manager is. Leve de mensen van buiten.

O komt er nog 1 binnen, 2 dan ipv 20. Toch een opmerkelijk resultaat.

Men heeft geen idee wat een manager doet. Ik roep ook her en der: niet naar boven delegeren. Voor hen is een leidinggevende iemand die 24/7 bestookt mag worden met de gekste details. Toch pakt personeel het snel op en wil het wel snappen. En alle mensen van buiten zijn behulpzaam, want lopen met dezelfde verbazing rond. Ik ga dus mijn energie richten op al die mensen van buiten die ook nog verbaast zijn. Als iedereen zijn verbazing uit................. gaat er iets gebeuren. Hopenlijk genoeg om een verandering door te zetten.

Verandermanagement. Ik heb ook al gefantaseerd om Caluwee van stal te halen. Ikzelf ben groen: je kunt van alles leren. Deze organisatie is wit: spiritueel en chaos en rood: wij zijn 1 grote gemeenschap.

Dat laatste kan ik denk het beste inzetten bij de managersgroep. Welke kleur ben jij en welke kleur de organisatie en hoe gaan we gesamenlijk profijt trekken van die kleuren.

Ik denk hier gewoon hardop door hoor. Vast mijn voorzet voor een analyse en plan van aanpak. Als mijn hersencellen mogen doordenken ben ik gelukkig.

Ja-maar ... huh ?!

Berthold Gunster schreef het prachtige boekje Ja-maar... huh ?!

In dit boekje beschrijft hij hoe wij onszelf op allerlei manieren vastzetten in ons denken en reikt hij de oplossing aan in "de techniek van het omdenken".

Waar het om gaat is dat wij zelf de mogelijkheid hebben om op een andere manier om te gaan met dat wat wij als probleem ervaren.

Onze eigen denkbeelden maken dat we een situatie, de realiteit oftewel 'dat wat is', als een probleem ervaren. Het is altijd weer eigenlijk ons ge-ja-maar. We zoeken de oplossing eigenlijk altijd in een soort 'repareren van de werkelijkheid'.

Praktisch gezien zal dat je nooit lukken: De werkelijkheid is nu eenmaal wat die is.

Wat wel kan, is dat je anders naar je eigen probleembenadering gaat kijken.

Onze ja-maars, onze eigen definities van hoe de werkelijkheid er uit zou móeten zien, zijn de mede-veroorzakers en instandhouders van het probleem.

Kun je leren out-of-the-box te denken, buiten de begrenzingen van je eigen denken te leren kijken, dan kun je het probleem transformeren van blokkade naar oplossing.

Ja-maars worden ja-en.

Gunster geeft vele strategiëen van omdenken voor verschillende soorten 'problemen'.

Een heerlijk boekje dat zo is opgedeeld in hoofdstukjes, dat je ieder stukje in pakweg 10 minuten kunt lezen. Heerlijk dus voor het slapen gaan.

Ik vind het een echte aanrader voor iedereen die gebruik wil maken van de mogelijkheden die besloten liggen in de realiteit. Je leven wordt er zoveel aangenamer door !

Ik heb een half uurtje gefietst zonder muts op mijn hoofd. Wat heerlijk. En ook weer ruimte om om me heen te kijken en de prachtige natuur te ervaren.

Deze dag was redelijk normaal en zelfs soms wel leuk.

Met mijn secretaresse prima afspraken gemaakt. Ze begreep het en herkende mijn verbazing en kon ook vertellen dat zij er ook ingezogen was ooit en de gekte al normaal ging vinden. Dat was lekker ff.

Lieve mail van lg en dat als ik haar eerder nodig heb dan volgend overleg, dat dat altijd kan. En dat ze blij is dat ik het op de mail gezet heb. Terug geantwoord dat ik eerst eens wat afstand en reflectie nodig heb en volgende afspraak over 1,5 week vroeg genoeg is.

Vandaag gaat het ook weer. Succesje behaald bij de ict, deurverklikker weer gerepareerd, want anders moet ik steeds waakdiensten neerzetten ipv slaapdiensten. Loopt beetje in de papieren. De ict appeltaart beloofd. Was leuk.

Het zijn de kleine dingen die het doen, die het doen.

en oh ja, kreeg een "geweldig" sticker omdat ik tegen een personeelslid zei: "en nu kop houden". Dat zeg ik nooit tegen personeel, maar tegen dit type was het de enige optie. Dat vond de rest van het team ook en dus werd ik beloond. Beetje lol en humor....heerlijk.

De kleine dingen....

Ik vind het zo knap van de krantenjongen om gewoon in deze kou elke ochtend om 05.00 uur de krant in mijn bus te bezorgen.

In mijn vroege nachtelijke uurtjes is dat een baken van gewoonheid. He lekker de krant. Zelfs de katten rekenen op het dagelijkse brommertje.

Ik zit in een omgeving die ziek is en waar niemand, ook de leiders niet, meer doorhebben dat het ziek is. Ik kan niet in mijn eentje de hele zaak gezond maken. Zover reikt mijn toverkracht niet.

Ik boek al best her en der successen.

En ik dreig zelf ook ziek te worden. Ik word erin gezogen. Iedereen om me heen heeft adrenalineverhogend gedrag. Zonder dat ze door hebben in wat voor waan ze leven. Zeg ik tegen de een, doe eens rustig, haal eens adem, volgens mij geen reden tot paniek, staat ondertussen mijn telefoon al roodgloeiend van de volgende 4 paniektelefoontjes.

Ik ben in een hele gekke film beland, waar iedereen denkt dat dit normaal is.

En ik zie verschrikkelijk onprofessioneel handelen. Clienten die nooit gediagnostiseerd zijn en verkeerd benaderd worden. Klip en klare autisten die nooit als dusdanig herkend zijn. Geen scheiding prive-werk. Clienten die gewoon de begeleiders thuis bellen.

En ik steeds de keus: als een olifant door de porseleinkast of wat voorzichtiger veranderen. Maar als een hele gemeenschap ziek is.................. dan zal zachtjes masseren denk ik niet helpen. Als niemand benoemd dat ze in een waan leven.

Gisteren ben ik een olifant geweest en dat was best lekker. Ik heb een arts gezegd dat ze moet stoppen met SPOED in haar adresregel stoppen. En niemand behoort natuurlijk tegen een arts in te gaan. IK heb school gezegd dat ze zelf verantwoordelijk zijn als ze zomaar leerlingen schorsen. En niemand behoort dat te zeggen. Ik heb het team gezegd dat clienten niet naar hun prive bellen vanaf nu. En 80% van het team was opgelucht. Dus wie zijn er hier gek.

Ik had verwacht het personeel te moeten veranderen, maar het is de top die gek geworden is. Personeel toont zich dankbaar en gehoord.

Maar kan ik het aan zonder gek te worden, dat is de hamvraag. Zo al schrijvend kom ik wel tot mijn volgende strategieen. Meer op de lokaties zijn, daar ligt het werk. Tav iedereen die gek geworden is maar consequent mijn verbazing laten zien. Ik merk wel dat hardop mijn verbazing laten zien de ander soms toch even aan het nadenken zet. Gewoon benoemen: dit is niet normaal.

Een complete gemeenschap uit hun waan wakker schudden.

En gelukkig zit er nog steeds een uitknop op mijn telefoon. Zelf normaal blijven terwijl iedereen om me heen gek is geworden.

Vandaag ga ik met mijn secretaresse om de tafel om af te spreken wat zij over gaat nemen. Ik wil dat zij mijn telefonische buffer wordt. Maar dan moet zij wel leren dat spoed en urgent meestal geen spoed en urgent is. Anders verbindt ze nog steeds al die gekken door. Dat vraagt van haar ook nogal wat.

Overleven is dit.

Ik ga zondag maar eens achter mijn laptop kruipen om een startende analyse te schrijven, zodat ik mijn lg kan meenemen in dit verhaal. Want ik weet bij haar niet eens waar ik moet beginnen om deze waanzin uit te leggen.

Nadat ik gepoetst heb dan, want mijn werkster is niet verschenen.

Weer een bijzondere dag achter de rug. Bijzonder in rarigheid. Het loopt de spuigaten uit. Letterlijk en figuurlijk.

Ik laat het even staan, maar ga dit praatje natuurlijk weer wissen, binnenkort. Hier openlijk praten over scheetjes, dat kan natuurlijk niet:-)

Een doorwaakte nacht.

periagoge, dit woord leren kennen door een intervieuw in opzij met Joke hermsen. Geintrigeerd door deze vrouw. Want ik heb die stilte zo hard nodig.

De personages in je boek, onder andere een neurochirurg, een ontslagen

universitair docent filosofie, een schrijfster en zangeres staan voor

de jachtige hoogopgeleide veertigers en vijftigers. Die gejaagdheid

maakt ons oppervlakkig, zeg je. 'Onze aandacht wordt steeds doorbroken

door sms'jes, mails, telefoontjes - kortom door mensen die er niet zijn. Die

blijven onze aandacht opeisen. Het maakt ons rusteloos en oppervlakkig. We

kunnen ons nergens langdurig in verdiepen, we worden continue gestoord. We

kunnen niet meer eindeloos lang in een boek wegzakken, niet meer echt diep

nadenken. Herinner je je nog die eindeloze zondagen uit je kindertijd

waarin je je kapot verveelde? Dat hebben kinderen niet meer. Er is

altijd afleiding, terwijl ik denk dat die verveling heel zinvol was.

Al die dagdromen, het boeken lezen,het mijmeren en bedenken wat je eens zou

kunnen doen: ik ben ervan overtuigd dat toen de bodem werd gelegd voor mijn

levendige binnenwereld en creativiteit. Het gebrek aan stilte

weerhoudt ons er van vragen aan onszelf te stellen. Maar ook ons

contact met de mensen die lijfelijk aanwezig zijn wordt er

oppervlakkiger door. Een gesprek heeft tijd nodig om op gang te koen,

dat gaat niet zomaar de diepte in. Als dat proces steeds

geinterrumpeerd wordt, gebeurt dat niet. Er is ook een soort angst

voor diepe gesprekken. ontstaan Het moet vooral leuk en gezellig blijven. Als je

niet goed weet wat er in je leeft, raak je van jezelf vervreemd en worden vragen

over je gevoelsleven ook beangstigend.'

Is de mindfulnesshype niet een tegenbeweging? Jawel, maar er kleeft ook iets

narcistisch aan. In stilte op zoek gaan naar je zelf, prima, maar deze wereld

vraagt ook om kritische geesten, die betrokken zijn op anderen en handelend

willen optreden. We moeten niet onze gedachten willen stop zetten, we moeten

juist opnieuw leren nadenken. '

Hoe wapen jij jezelf tegen de techno-stress? Ik probeer niet langer dan vijf of zes

uur per dag achter beeldschermen - inclusief televisie en smartphone- door te

brengen en mijn mails slechts een of twee keer per dag te lezen. Dat geeft al een

hoop rust. Toch heb ik zelf natuurlijk ook last van het voortdurend onderbroken

worden van mijn concentratie. Ik probeer bewust met de tijd om te gaan, de dag

te beginnen met muziek, met lezen, voordat er een scherm aangaat. Ook trek ik

me regelmatig uit de stad terug om na te kunnen denken. De

21e eeuwse mens snakt naar rust. Naar een plek waar ruimte is voor periagoge,

zoals Plato dat noemde: het over jezelf heen buigen en zorg dragen voor de ziel.

Toen ik als student een paar weken door Portugal zwierf belde ik een keer per

week naar huis. Verder stond ik er alleen voor. Die eenzaamheid kennen we

nauwelijks meer. Nu is er die permanente navelstreng

met thuis via de mobiel. Het voortdurend online zijn ontneemt ons vrijheid en

avontuur.

p.s iemand enig idee hoe afschuwelijk koud het vandaag was als je langer dan 10 minuten op de fiets zat? Ik kwam toevallig mijn beste vriendinnetje op de fiets tegen vanmorgen vroeg. Zij had al 10 km gedaan, ik pas 1. Zij kan heel erg goed tegen de kou, ze is er zelfs dol op itt mij. Ze leed. Het ging niet echt meer. Ijspegeltjes groeiden op haar gezichtshaartjes.

Op het station (ik had vandaag een vouwvriend, trein dag in ander bos) waren meer mensen met ijspegeltjes op het gezicht.

Ikzelf fiets met 3 laagjes kleding, muts op hoofd en sjaal tot de bril. Soort bivakmutsconstructie. Leggings onder de broek, beenwarmers, antarticatrui aan, muts op, sjaal om gezicht. Ik vind dit zo akelig.

Elfstedenkoorts..................... niet aan mij besteed, ik fiets al dagelijks elfgradenvrieskou.

Alle ....tig goed:

- geen werkster, geen betaling, paar tientjes rijker

- Vergeten uit te checken op heenweg, daardoor op terugweg pas uitchecken, kon toen niet meer inchecken, zwart gereisd, 1,90 euro rijker

- lg heeft idd mijn bereikbaarheidspunt behandeld met dezelfde verbazing als ik, maar laatstse woord nog niet gezegd

- vouwvriend rijdt echt heerlijk, beter dan dagindaguitfiets

- Liesje en Pluis zijn de beste maatjes ever

- controller uitgelegd en gevraagd grafiekjes in het systeem te bouwen zodat personeel betrokken kan worden in de cijfers. Hij vond mijn enthousiasme aanstekelijk

- Vandaag 31,90 euro rijker geworden

en ik zeg geen maar, maar 1x gedaan en inmiddels in dit stuk 3x.

Pluis ligt in de nek nog een positivo en likt mijn oor...mmm minder. oh ja nog 1

- het gaat minder hard vriezen

Werkster niet geweest, geen idee waarom niet en geen enkele puf haar te gaan bellen.

Ik trek het dagelijks bestaan momenteel niet en please.....geen adviezen.

Dat was een nare droom van niet in een groep passen............... bah en ondertussen hoorde ik steeds het liedje: don't give up the fight van Racoon als ik even wakker lag te woelen.

Moet ik hier doorheen om mijn script definitief te herschrijven.......? Ik zoek graag de nooduitgang.

Een hele week verblijven op een plek waar ik me afvraag of ik wel welkom ben.......... Dat doet natuurlijk iets met mijn ziel. Die spookt 's nachts.

De stopper: ik mag er niet zijn dreigt me naar het putje te leiden. Met heksenbrouwsels roer ik in de heksenketel. En mijn natuurlijke reactie: ik wil hier niet zijn, roept heel hard.

Ik en groepen..................nachtmerrie.

Ik heb me vandaag hulpbehoevend opgesteld en dat had een verrassend bindend effect. Alle redders in mijn collega's stonden klaar om te helpen. Ik heb even misbruik gemaakt van de dramadriehoek. Ach als het helpt om weer bij de groep te mogen horen:-)

Lg is het vierkant met me eens rondom de cultuuromslag en gaat morgen op het mt mijn punten rondom bereikbaarheid en telefoon uit als je vrij bent en de werking van de calamiteitendienst agenderen. Haar heb ik in mijn hoek.

Wat een getob en wat een heksenketel weer.

Moe................. en de week moet nog beginnen....................

Helemaal uitgefeest ben ik nu. Leuk, gezellig, bijzonder en uitputtend. De kluizenaar moppert.

Wat wel bijzonder was, was om met meerdere mensen te zijn, die in Nieuw Zeeland zijn geweest. En allemaal gegrepen door het land. Heimwee kunnen hebben naar een ander land.

Nu probeer ik rustig af te winden om lekker vroeg in slaap te kunnen vallen. Morgen wacht de volgende uitdaging.

Jan Splinter
 'Hoe komt Jan Splinter door de winter.' De echte Jan Splinter leefde in de zestiende eeuw en was penningmeester van enkele tehuizen voor bejaarde nonnen in Delft en Schiedam. Toen Splinter zelf te oud was om te werken, dreigde hij midden in de winter op straat te worden gezet. Hij redde zich eruit door te suggereren dat hij koffers vol geld en waardepapieren had, die na zijn dood door het tehuis geërfd zouden worden. Jan Splinter mocht blijven, maar toen de koffers na zijn dood werden geopend bleek er namaakgeld in te zitten.

Mag het licht aan en de kachel natuurlijk. Gisteren hebben we alles lopend gedaan. Alles was ook in de stad te halen.

Gelukkig doet alles hier in huis het gewoon. Ik herinner me nog de tijd, dat ik in dit huis nog geen cv had................ brrrrrrrrrrrrrrr naar de wc gaan was toen een hele expeditie. Of een bord in de keuken pakken....die was dan koud.................... of naar je bed gaan................... ik kon dan 10 minuten staan staren naar dat bed: durf ik? En hetzelfde als ik er weer uit moest................. durf ik.

Daar waar ik opgroeide hadden we oliekachels. De waterleiding werd met dit weer afgesloten. Omstebeurt gingen we in de grote zinken teil in de keuken in bad. In elkaars water. In het raamkozijn van mijn slaapkamer bevroor het glaasje water. En die mooie ijsbloemen op de ramen.

Als ik het zo bekijk................. dan is het pure luxe tegenwoordig.

Weet je nog....vroeggu.................

Met dank aan yaya van het internet geplukt: een metaprogramma uitgewerkt

Sorteerstijl 5. Matchen en mismatchen

In onze communicatie lopen we vaak tegen weerstand op. Weerstand in de zin van "het niet willen", maar ook weerstand als gevolg van het feit dat andere mensen een heel andere manier van communiceren hebben dan wijzelf. Dit kan het gevolg zijn "matchersgedrag" of "mismatchersgedrag", een van de sorteerstijlen die wij onderscheiden in de communicatie.


Voordat beide typen beschreven worden willen wij de volgende opmerking maken:
Als het over matchers en mismatchers gaat, lijkt het erop dat het gaat om twee typen personen. Echter, de meeste mensen vertonen beide vormen van gedrag, waarbij de één wat meer voorkeur heeft voor matchgedrag en de ander voor mismatchgedrag.

Voor het gemak van het onderscheiden van deze twee typen gedrag worden ze hieronder als persoonstyperingen beschreven. In werkelijkheid komen de typen als extremen niet zo vaak voor. Ze zijn altijd context afhankelijk. Zo kunnen er grote verschillen bestaan tussen de thuiscontext en de context van het werk. Beide typen kunnen beschreven worden vanuit de manier waarop ze zich taalkundig uitdrukken.
Matchers drukken zich in bevestigende of positieve termen uit. Een matcher die een film heeft gezien en die hij mooi vindt, zegt: "De film was prachtig".
Ziet diezelfde matcher een film die hij heel saai vindt, dan zegt hij: "Die film was oervervelend".
De mismatcher drukt zich uit in ontkennende of negatieve termen. Over de mooie film zegt een tevreden mismatcher: "De film was niet slecht", terwijl de ontevreden mismatcher zegt: "Het was geen mooie film".
Een matcher drukt uit wat hij ervan vindt, kijkt naar overeenkomsten tussen enerzijds wat hij weet en anderzijds wat er gezegd wordt.
De mismatcher zegt wat hij er niet goed aan vindt en vertelt wat er naar zijn mening ontbreekt. De verschillen.


Nog een voorbeeld: Het is vrijdag en u heeft voor uw mismatchende partner een goed glas wijn klaarstaan als deze thuiskomt. De partner ploft neer op de bank, ziet de wijn en de kaarsen en zegt: "Zo, dat gebeurt niet vaak zeg, lekker. Jammer dat we geen Franse kaas meer hebben."
U vraagt: "Hoe was het vandaag op je werk?'
Uw partner antwoordt: "Het was geen slechte dag, maar dat ene rapport heb ik toch niet afgekregen."
Hoe de dag wel was en wat er wel gelukt of gebeurd is, daarover hoort u niets. Een mismatcher is vooral gericht op wat er ontbreekt of op wat er niet is.
Een matcher daarentegen richt zijn aandacht vooral op wat er is en heeft geen aandacht voor wat ontbreekt, dan wel had kunnen zijn.


Niet alleen in taalgebruik, maar ook in het gedrag wordt het onderscheid zichtbaar. Een mismatcher reageert niet alleen met ontkennende en negatieve termen, hij heeft ook de neiging het tegenovergestelde te doen van wat hem gevraagd wordt. Bijvoorbeeld de leraar die tegen een leerling zegt: "Ik zou maar eens wat beter opletten als ik jou was." De leerling antwoordt: "Ik let echt wel op, hoor." En staart vervolgens uit het raam.
Opgroeiende kinderen en met name pubers kunnen het voor hun ontwikkeling nodig hebben om polair te mismatchen. Dat wil zeggen: ze doen automatisch het tegenovergestelde van wat u hen zegt of vraagt. Dit gedrag dient ervoor om hun individualiteit te ontwikkelen. Op een matcher kan een mismatcher soms als bot of onbehouwen overkomen terwijl de mismatcher helemaal niet de intentie heeft om bot of onbehouwen te zijn. Door u bewust te worden van het matchende dan wel mismatchende taalgebruik van een ander en eventueel daaraan gekoppeld gedrag, kunt u daar wat mee doen.
Stel u moet samenwerken met iemand die altijd en eeuwig commentaar heeft. Grote kans dat deze collega een typische mismatcher is. Nu moet u samen met een voorstel komen omtrent de viering van het zoveeljarig bestaan van het bedrijf. U ziet al helemaal voor u dat elk voorstel dat u doet, de grond in wordt geboord.
"Zeg Jansen, ik zat te denken om een swingende big band in te huren voor een gezellige muzikale omlijsting," zegt u.
"Dat vind ik nou geen goed idee!" is het antwoord.
Dat schiet dus niet erg op en al helemaal niet omdat er niet wordt aangegeven wat dan wel een aardig alternatief kan zijn voor de muzikale omlijsting, of zelfs dat er muziek moet zijn.
Hoe dan wel? De oplossing is de mismatcher de ruimte te geven om te kunnen "kiezen". Zonder die ruimte kan de mismatcher nergens tegen ingaan of een voorstel beoordelen in de typisch voor hem ontkennende manier van praten.
"Zeg Jansen, ik zat te denken aan een muzikale omlijsting van het geheel. We zouden misschien een big band kunnen inhuren, of wat denk je van de plaatselijke fanfare? Of Marco Borsato?" zegt u.
"Fanfares zijn voor imbecielen en Marco Borsato is veel te duur," is het antwoord.
Daarmee geeft de mismatcher aan wat hij niet wil en kunt u ervan uitgaan dat hij niet onwelwillend tegenover een big band staat en daarmee ook wel wat voelt voor muziek. Natuurlijk dient u deze veronderstelling wel bevestigd te krijgen.

Een matcher zal heel enthousiast zijn en kan worden meegesleept door iemand die blij is, maar kan zich even makkelijk laten meeslepen door iemand die in een depressie zit. De mismatcher zal niet de grote emotionele vreugde kennen van de matcher, want hij richt zich op wat er niet is, maar hij zal ook niet vlug in depressies meegaan.

Voor een matcher is het nuttig te leren mismatchen, zodat hij bewust aandacht gaat besteden aan die delen van een opdracht of klus, die hij niet heeft uitgevoerd of geneigd is te vergeten. Ook is het nuttig voor een matcher om te leren 'neen' te zeggen en niet mee te gaan met bepaalde voorstellen.
Voor een mismatcher is het nuttig te leren matchen en zich bewust te worden van wat hij of zij wel wil, wel goed vindt en wat optimisme in zijn kijk op de wereld te stoppen.
Als u zich bewust wordt van de eigen taalkundige reacties en eventueel daaraan gekoppeld gedrag, zult u wellicht ontdekken dat u in bepaalde situaties overwegend matchend reageert en in andere situaties mismatchend. Het belangrijkste is dat u tussen beide gedragingen kunt kiezen, waardoor u zich flexibeler kunt opstellen, want beide sorteerstijlen hebben hun voordelen en nadelen.

SORTEERSTIJLEN KUNNEN VAAK GEDRAG VERKLAREN, WAT U DE MOGELIJKHEID GEEFT OM ANDER, EFFECTIEVER GEDRAG IN TE ZETTEN.

Vandaag ben ik al 30 jaar moeder. En dat gaan we vieren met alle mensen die die 30 jaar belangrijk zijn geweest voor hem. Sommige oppassers van toen zijn nu in shock dat ze dan zelf ook 30 jaar ouder moeten zijn geworden.

Mijn mooie grote zoon.

Vannacht is zijn vader uit Denemarken gearriveerd. Die dacht dit keer snel uit Denemarken te komen per vliegtuig.............. en is van 10 uur 's morgens tot 02.00 uur 's nachts onderweg geweest. Net die dag dat Nederland niet bereisbaar was. Och cherme

En morgen vieren we dat mijn Nederlandse vriendin die in Nieuw Zeeland woont 50 wordt. Ze is in Nederland nu en wil met al haar Nederlandse vriendinnen gaan vieren.

Jubilea en tientallen

Nou uitersten in gevoel, Roos in de achtbaan. Ik zag net Liesjes buikje en de haargroei rondom een tepeltje suggereert dat ze zwanger zou kunnen zijn. Ik heb haar vast voorbarig flink gefeliciteerd.

Ik durf nog niet te vroeg te juichen, nou beetje dan. Morgen zie ik vast die vriendin van zonen die diergeneeskunde doet en altijd graag hier haar kunsten oefent. Mag zij komen buurten en voelen.

Zo, nog 1 deurbel en ik ga gillen. Tegenover de beller dan. Ik heb net gegild nadat de deur weer dicht was.

Eerste deurbel: ik kom mijn zoontje halen................ ik weet van niks............. is dit nummer 8 van de stokroosstraat...........jazeker................... nou dan kom ik mijn zoontje halen, er is hier een kinderfeestje.......................... er is hier geen kinderfeestje.........................o, dan ga ik even bellen................. is goed, doe ik even de deur dicht.

2e deurbel 5 minuten later, ik dacht nog zo een die zijn kind komt halen van het kinderfeestje.................. ik zie minstens 3 witte jassen her en der.  Vrolijk koud meisje zegt: sorry dat ik u stoor op deze koude winteravond, u zult wel denken............. ja inderdaad....................... mogen wij u even storen..................... nee dat mag niet......................... ik wil ook wel binnen komen anders.......................nee dat wilt u niet en ik ook niet.

Toen de deur weer dicht was, heb ik even heel hard geschreeuwd in de gang: DONDER OP!

De volgende kan beter niet aanbellen.

Ik vind mezelf wel een stoer wijf (mmm wees sterk) ach een beetje kicken op mijn driver mag best. Ik reed harder dan de auto's en de bussen. Ik triomfeerde op de fiets en realiseerde me dat als ik ov had gekozen ik nu nog in het bushokje zou staan kleumen, want al het autoverkeer stond gewoon stil.

Ook ontdekte ik dat fietsen door verse sneeuw nog een behoorlijk vaardigheid is die ik wat verleerd was. Door fietssporen kun je beter de maagdelijke sneeuw zoeken, weet ik nu. En door autosporen juist wel de autosporen volgen, want daar is de weg effen.

De vaardigheden van een fietseskimo.

En als ik er zo over door denk................... zou het zo kunnen zijn, dat als de wij gedachte erg sterk is............. de wij-zij gedachte ook erg sterk? Ik vond het al wat te warm. In een close gemeenschap zoek ik de nooduitgang.

Een van de dingen die collega me eerder toebeet was: ben je wel ingewerkt op hoe WIJ hier met elkaar omgaan.

Wat ze me ook toebeet was: Ik weet niet hoe jij op je vorige plek gewend was het te doen, maar wat ik er van heb gehoord klinkt niet best.

Dit allemaal naar iemand die ze nog geen 3 weken kende. En over een organisatie die ze totaal niet kent.

Sociale inclusie, sociale exclusie. En wat een groep kan doen als je er niet bij lijkt te horen. Het niveau van de groep maakt niet uit. Op zich ontdooit de boel nu wel weer. Ik merk ook dingen zoals de eerste week werden mijn grapjes gewaardeerd en er om gelachen. De derde week vielen al mijn grapjes ineens dood op de vloer neer.

Sociale exclusie.

Deze week reageert men weer op mijn grapjes en word ik weer in de ogen gekeken.

Dat ik op medewerkers niveau heel veel met dit soort fenomenen moet gaan doen was me duidelijk. Dat inspireerde me ook. Totaal overvallen ben ik door het feit dat ik in mijn eigen kleine team hier ook mee geconfronteerd word. De groep waar ik mijn steun zou moeten kunnen vinden.

Ik recht mijn rug en blijf wie ik ben.

Vrijwillig alleen gaan staan........................ alla. Door een groep naar de rand verstoten worden is een rare ervaring. Zeker omdat ik me nogal makkelijk voeg en aanpas. Ik match altijd automatisch. Waarmee wel te constateren is dat die ene collega een echte mismatcher is. mmm daar kan ik wel eens even de nlp in duiken. Hoe ga je om met mismatchers?

Het blijft boeiend gelukkig. En het boeiende daagt me uit. Dus nee geen staart tussen de poten. Maar man wat een klus!

Foutsignaal
Mensen zijn geneigd hun mening aan te passen aan die van anderen. Onderzoekers van RSM en Nijmeegse onderzoekers bij het Donders Instituut hebben ontdekt dat het afwijken van de groep in de hersenen wordt ervaren als een straf. "Als we zien dat we afwijken van de groep gaat er een foutsignaal af in de hersenen. Ons 'oepsgebied' wordt erg actief, het beloningsgebied daarentegen juist minder. Dat is samen zo'n sterk signaal dat we fout zitten dat we ook geruime tijd later dezelfde fout niet nog eens maken", stellen de onderzoekers in het wetenschappelijke tijdschrift Neuron.

mmm, sneeuw verwacht. Heen red ik het misschien nog zonder wit pak, maar terug niet en mijn werkplek is echt onmogelijk per ov. Tjonge wat een fietsstart naar nieuwe werkplek. De eerste week storm, toen veel regen en nu kou en sneeuw. Wel een vuurdoop zo.

Mijn buitenthermometer zegt +2 graden, maar die zal wel in de war zijn, want dat wordt nergens bevestigd. Gewoon een optimist die thermometer.

Gisteren een klein succesje bereikt, nou eigenlijk wel groot succes. We hebben afspraken over vrije dagen gemaakt. Dat iemand dan ook echt zijn telefoon uit heeft. En hoe we dan de waarneming regelen. Het was niet eens knokken.

Verder wat geschrokken van de beeldvorming die over mijn vorige organisatie heerst en onterecht is. En die beeldvorming werd gelijk mij ook maar aangewreven, dat is duidelijk. Ik vind het naar als mensen zonder te weten hoe het echt is elkaar napraten dat het ergens zus en zo is. Op mijn vorige organisatie heb ik nooit een onvertogen woord over huidige organsatie gehoord en ik vind ik het wel iets zeggen over de integriteit  van huidige organisatie. Terwijl het hier een puinzooi is.

Verbeter de wereld en begin bij jezelf. Maar ja als leiders al zo makkelijk meegaan in beeldvorming en roddel, dan zullen ze het de begeleiders ook niet leren.

Ik heb het beeld kunnen weerleggen bij huidige collega's. Maarja de rest ga ik niet veranderen. Zo groot is mijn missie nou ook weer niet. Ik zit momenteel tussen 3 culturen in. Wat is wij-zij denken toch verleidelijk blijkbaar.

Bah! Een hartgrondig bah!

Volg je zo'n driehoek altijd dezelfde kant op? Van driver naar stopper naar pay-off? Of kan het ook andersom net als bij die ballerina in silhouet?

Of is dit een domme vraag?

@bixs: Nee dat was een goeie vraag. De driver kan al voldoende helpen en dan gaan je niet je driehoekje rond en hoef je niet naar je ziejewel putje te gaan. Wel betekent de driver dat je in je script zit, dat wat je als klein meisje besloten hebt.

Als de trigger groot is, iets heel pijnlijks aanraakt kun je ook meteen naar je stopper of je putje gaan. Vanuit je putje gaan je weer naar je driver etc. Als het niet goed met je gaat, kun je van stopper naar putje naar stopper.

Gewoon mensen waar het goed mee gaat weten toch nog gemiddeld zo'n 24x per dag de driehoek rond te gaan. We wandelen allemaal steeds in ons script. Kijk nog maar eens wat je hier had geschreven over jouw verhaal.

Miniscript is een gedragscyclus, die men in korte tijd (seconden, minuten) doorloopt en die representatief is voor het script en dit script bekrachtigd.

Als ik naar mezelf kijk, kan ik zien dat mijn reactie na een heftige ontmoeting met een collega, iets dat me overviel, bij mij de reactie opriep: wegwezen hier. In mijn script heb ik geschreven dat ik altijd zoekende ben naar waar mijn thuis is. Als ik me niet veilig voel, zoek ik de nooduitgang en zit weer in mijn script van afwezig willen zijn. Ik ben nu mijn script aan het herschrijven naar aanwezig blijven en mijn positie innemen. Dat is onwennig nieuw gedrag dat me soms veel oplevert en soms te moeilijk is voor me nog.

Toen maandagochtend het gezeik opnieuw begon over mijn bereikbaarheid en ik ook het gevoel had dat men mij niet verstond, liep ik weer gezellig mijn miniscript rond.

Ziejewel, ik word niet begrepen, zie je wel het cultuurverschil is te groot. Als ik hun manier volg, dan word ik ziek.

In de driver ervaar je geen emotie (robotachtige automatische reactie van aangepast kind). Indien het niet lukt om te voldoen aan de gestelde voorwaarde zijn er 3 reacties mogelijk:

-Stopper (racketgevoelens als schuldig, gekwetst, bezorgd, nutteloos, in de war, beschaamd).

-Verwijter (racketgevoelens als beschuldigend, triomferend, euforisch, hatelijk, onberispelijk, woedend)

-Wanhopige (racketgevoelens als waardeloos, ongewenst, hopeloos, in het nauw gebracht, onbemind, zinloos)

Het is een mythe om te geloven dat een ander je kan dwingen om je op een bepaalde manier te voelen.

Mensen hebben altijd de neiging om de wereld passend te maken bij hun script.

Miskenning is het onbewust negeren van informatie die relevant is voor de oplossing van een probleem. Iedere miskenning gaat gepaard met een overdrijving van een aspect van de werkelijkheid. Het passieve gedrag dat volgt op de miskenning (die op zich niet waar te nemen is) bestaat uit:

-Nietsdoen

-Overaanpassing

-Agitatie

-Onmacht of geweld

Ikzelf ben heel vertrouwd met de wanhopige ongewenst, onbemind. Zo voelde het in mijn eerste groep en zo heb ik mijn script als klein meisje geschreven.

En met dank aan Yaya:

Driver                                        Allower (antidote voor driver)

Wees Perfect                           Zoals je bent ben je goed genoeg

Doe De Ander                          Een Plezier Doe jezelf een plezier

Wees Sterk                             Wees open en uit je behoeften

Doe Je Best                             Doe het maar

Schiet Op                                Doe het in je eigen tempo

Mijn driver is wees sterk. En de allower is heel treffend en helpt me inderdaad echt uit het putje en helpt herschrijven van het script. Ik ga deze allower maar eens ankeren zo onderweg. Ik heb zo een vergadering met mijn naaste collega's. Een uitdaging om de verhoudingen te herschrijven. Wish me luck.

Nieuwe opdracht over miniscript:

In je miniscript belanden, wat we zó'n 24 x per dag doen betekent dat je steeds even kort de driehoek volgt van driver naar stopper naar pay off naar weer driver.

Voorbeelden van drivers: (afkomstig uit de ouder van de ouder: jij bent ok als........)

- wees sterk

- wees perfect

- Doe je best

- doe (de ander) een genoegen

- maak Voort!

- Wees de beste!

Voorbeelden van stoppers: (verboden uit het kind van je innerlijke ouder)

- Besta niet

- wees niet jezelf

- wees niet gezond

- slaag niet

- wees niet belangrij'k

- hoor er niet bij'

- kom niet te dichtbij

- groei niet op

- wees geen kind

- voel niet

- denk niet

- doe niets

-

en de 3e been van de driehoek is de pay off: zie je wel. Dit schijnen we in minimomentjes diverse malen per dag te doen.

Ik kan wel herkennen dat ik regelmatig van wees sterk naar besta niet en zie je wel ga. In seconden. Dan weer herpakken en doorgaan.

Opdracht: welke drivers en stoppers ken jij?

Als ik in de wachtkamer van de huisarts zit, voel ik me ook Alice in wonderland. Over 2 weken wordt er een vlekje uit mijn huid weggesneden en naar de patholoog anatoom gestuurd.

Zorgen maak ik me nog steeds niet. Verstandig voel ik me wel.

o, verrek, ik ben zonder problemen naar de nieuwe maand gesprongen. Happy new month. Ik kan altijd blij worden van nieuw. Ook van een nieuwe maand. Alsof er nieuwe beloftes in de lucht zitten, is natuurlijk ook zo. Het zal mijn avontuurlijke kant zijn, die altijd in is voor nieuw. Voor onontgonnen, voor nog niet weten.

Vroeger een nieuwe schooljaar, nieuwe schriftjes. Nieuwe agenda met maagdelijke blaadjes. In het metaprogramma dus toekomstgericht.

Straks nieuwe huisarts ontmoeten, nieuwe lg, vinnik ook allemaal fijn. Nu maar hopen dat ze hier en daar overeenkomende metaprogramma's hebben. De nieuwe huisarts zit er al lang hoor, alleen was ik nooit langsgeweest. Ik had geen vragen. Van mijn vorige huisarts werd ik altijd zenuwachtig, toch ben ik 30 jaar bij hem gebleven. Nou ja ik ging gewoon zelden. 1x heb ik onze mismatch uitgepraat. Hij dacht toen dat ik voorgoed zou verdwijnen, maar ik bleef gewoon.

Ik ben nu niet zenuwachtig, ik vind het wel leuk om te zien, wie mijn nieuwe huisartsen zullen zijn. 2 vrouwen. Ook niet bang voor mijn klachtjes maar mogelijk steek ik mijn kop in het zand. Nou ja niet meer door te gaan. En ik ben al heel trots dat ik die afspraak nu gewoon gemaakt heb. Die stel ik al zo'n 8 woensdagen uit.

Grote meid.

Nieuwe opdracht over miniscript: zie inmiddels bovenaan

Oeps....ik had beloofd mijn telefoon aan te houden omdat medewerker na stevig incident voor het eerst weer ging werken.....was ik vergeten dat de bes zichzelf uitgeschakelt om 19.00 uur. Dat heb ik natuurlijk zelf ingesteld. Oeps oeps. Gelukkig geen oproep waargenomen.

Vandaag lekker vanuit huis e.e.a. doen. Dat stukje cultuurverschil is geloof ik geaccepteerd. Of in ieder geval voor waar aangenomen en door lg gepromoot.