1peter2 dagboek

Bijzondere dag op het werk. Er was een barbecue en de ijscoman kwam langs. Alleen het autorijden in deze hitte is uitputtend, ondanks de airco. Ben blij dat ik twee H&Z vriendinnen er weer bij gehaald heb. Ben benieuwd of iemand bij wie ik een vriendschapsverzoek heb ingediend nog reageert. Dit blijft een bijzonder medium. Het nodigt mij uit tot communicaite en maakt het internetten menselijker.

Nu eindelijk nieuws kijken,daarna een biertje in de buitenucht en dan op tijd naar bed. Morgen een drukke dag en morgenavond uit.

Na de drukte van de voorbije week, nu een rustiger programma, als het tenminste blijft zoals gepland, want je weet het nooit. Heerlijk die avonden waarop je in de tuin kunt tafelen en nog lang kunt nagenieten. Onze zoon zit te zweten op de werkkamer. Hij heeft proefwerkweek. Ik doe wat in de tuin en in huis en heb net de financiële administratie bijgewerkt.

Het weekend was verrassend. Eerst op vrijdagavond eenl aardige verjaardagsparty bij vrienden hier in de buurt. Het mooiste was een aanbod om twee lessen te komen verzorgen, een aanbod dat ik met graagte heb aangenomen.

Zaterdagmiddag de Abdij van Zundert bezocht. Daar troffen we toevallig iemand van lang geleden. Het kan verkeren.

En gisteren goeddeels in Antwerpen doorgebracht. Eerst naar een kerk waar mensen van allerlei kerkelijke en culturele achtergronden samenkomen. Er was nog een feest ook. En daarna naar de zondagsmarkt op het Sint Jansvliet. Dat doe ik zo graag. Een pintje gedronken op de Virijdagmarkt en toen weer huiswaarts.

Een spannende voetbalfinale gezien. Wat kan voetbal toch verrassend leuk zijn.,

Geslapen en weer naar mijn werk. Het weer zegt dat het tijd is voor vakantie, maar ik heb nog vijf weken te gaan,voordat het zover is. Toch heb ik al een beetje vakantiegevoel en dat maakt het leuk om ernaar uit te zien.

Welk een drukke dagen. Onverwachte drukte op mijn werk en onderlinge spanningen aldaar. Je niet laten gebruiken. Soms trap ik nog in de valkuil. Regelen en schrijven, zoeken naar inspiratie, het laten gebeuren, het overkomt je als je de tijd neemt en niet forceert en vertrouwen hebt, dan komen de invallen en begint het te stromen. Goed te kunnen laten zien wat ik kan. Gisteravond mijn mannenavond. Goed om er even tussen uit te zijn. Een heel intensieve dag weer vandaag. Vanavond wat ontspannen met voetbal. Morgen vrij, maar zaterdag moet ik weer werken. Gelukkig ben ik zondag vrij.

Wat een heerlijke avond. Zonet nog buiten gezeten, een biertje gedronken. Mijn vrouw zit met een vriendin op het terras in ons stadje dat zich daar zo voor leent,een stadje op mensenmaat. Zoonlief slaapt, morgen eerste proefwerken en dan nog een proefwerkweek en dan mag de vakantie voor hem beginnen. Gisteravond was ook hij de deur uit. Laatste vergadering van de jongerenraad en commissievergadering, daarna het café in met dames en heren politici. Hij is goed bezig, maatschappelijk aciief. Het is zo belangrijk, jongeren die zich willen inzetten voor de samenleving. Gelukkig wordt dat belang gezien door gemeentebesturen, provinciebestuur en politieke partijen.

Vroeg op en naar mijn werk. Tot vanmiddag een uur gewerkt en daarna, zoals ik wel vaker doe op zondag, naar Antwerpen. Het is  een kleine omweg, maar spaart mij tolkosten. Zoals altijd even naar de zondagsmarkt op het Sint Jansvliet,een overzichtelijke antiquiteitenmarkt, waar ik graag op zoek ga naar mooie dingen, waaronder boeken. In een tweedehandsboekenwinkel echter sloeg ik mijn slag: de cd No more shall we part van Nick Cave and The Bad Seeds. "Zoekt en gij zult vinden", zo is het maar net! Wat een hartverscheurend mooie muziek, stelde ik vast in de auto. Thuisgekomen werd ik "ontvoerd" naar het kleine, historische centrum van Terneuzen waar een al even klein Indisch restaurant zich bevindt. Het was immers vaderdag. We hebben heerlijk gedineerd. Thuisgekomen nog een kwartiertje voetbal gezien. Ik verheug me op de halve finale Brazilië tegen Zuid-Afrika aanstaande woensdag (afgezien van het vreselijke typisch Zuid-Afrikaanse getoeter). Het leven lijkt wel een groot feest,als ik het zo beschrijf, maar ik vind het fijn het positieve te belichten.Morgen is het weer werken geblazen en ook de dagen daarna. Ik ben benieuwd of ik een lang weekend zal hebben, of dat ik vrijdag of zaterdag moet overwerken. We zullen zien. En nu naar bed.

Tijd om te gaan slapen, voorbij middernacht. Een goed gevoel van deze dag. Nieuwe mensen ontmoet. Zomaar iemand die een boekje schreef in eigen beheer. Hij doet het maar. Een leuk visitekaartje. Iemand van vroeger teruggezien. Er is toch een band, al heb ik die persoon wel twintig jaar niet meer ontmoet, we hebben een stukje geschiedenis gemeen. Veel jonge mensen ontmoet. Mensen die "u" tegen me zeggen.  Het doet me besef hoe groot de leeftijdskloof is, tussen mij en veel andere volwassenen. Rond de vijftig, grijze haren al. Tijd om zelf te gaan onderwijzen. Dat besef gedeeld met andere leeftijdgenoten. Een tweede midlife crisis.

Vanavond vrij en derhalve voor het eerst kunnen kijken naar het kleine WK. Leuk voetbal van Zuid-Afrika, al hebben ze wel irritante supporters, althans zij die voortdurende op die bromvlieg-toeters blazen. Het meest indrukwekkend vond ik echter na afloop dat beeld van de WK-kwalificatiewedstrijd Zuid-Korea versus Iran, waar de Iraanse voetballers allen demonstratief de kleuren droegen van de oppositie in Iran. Wat een vrijheidsstrijd is daar gaande en dat die strijd gewonnen wordt is in het belang van de vrede.

Voordien buiten gegeten en gefietst en een terrasje gepikt en nog even staan kletsen met wat vrienden van zoonlief, jongens van het VMBO. Goed te zien hoe die jongens voldoening vinden in hun stages, in het aan de slag mogen, in het doen van dingen met electrotechniek, in het ervaren van iets aan te leggen en tot stand te hebben gebracht. Onze zoon is nu halfweg op het VWO. Leuk te zien dat hij omgaat ook met jongens van andere schooltypes. Ik bewonder zijn sociaal vermogen. De vakantievoorbereidingen zijn reeds in volle gang. In het begin van de vakantie gaan de kinderen kamperen, onze zoon en zijn maat met wie hij al jaren kampeert en dit jaar gaan er voor het eerst twee meisjes mee. Wij gaan ook nog mee, ik alleen in het weekend. Voor het laatst is de bedoeling,bij wijze van overgang naar het zelfstandig kamperen op vertrouwd terrein,niet ver van hier aan de zee.

Ben blij met de perspectieven op allerlei gebied. Het is zo belangrijk om vooruit te zien en dingen in het vooruitzicht te hebben om naar toe te leven. Dat is leven.

Twee dagen met tegenslag. Mijn auto viel stil onderweg. Weggesleept naar de garage. Vervangauto. Om twee uur pas op mijn werk, waar mij een belangrijke vergadering wachtte. Ik was te laat, maar ze hadden op mij gewacht. Even mijn verhaal kunnen doen. Omschakelen. De garage meldde dat het mee zou vallen . Vanochtend belden ze dat ik hem kon ophalen. Helaas, toen ik weg wilde rijden startte hij niet. Er bleek meer aan de hand. Aan het eind van de middag bericht dat ze een oplossing hadden. Of ik nog gerust in die auto zit? Er zal een andere moeten komen. Een auto is onmisbaar voor mij.Het openbaar vervoer biedt mij hier geen alternatief. Er is niet eens een trein in Zeeuwsch-Vlaanderen. Eerder in de week met de trein gereisd. Een goede ervaring. Het biedt de kans om de vergaderstukken e.d. door te nemen, reistijd te benutten. Dichter bij het werk wonen zou ideaal zijn en met het openbaar vervoer als goed alternatief om er te komen. Met de fiets naar het werk kunnen, lijkt me ook mooi.Vroeger woonde ik, ook letterlijk, boven op mijn werk. Nu is het het andere uiterste. Het heeft grote voordelen afstand te hebben, maar het vergt nogal wat. Reizen kost me steeds meer energie. Is it worth it?

Twee dagen in het teken van mijn werk. Gisteren heel vroeg op en naar Amersfoort, overnacht en vandaag vroeg begonnen. Nu eindelijk weer thuis, vanavond om zeven uur. Onze zoon was weg, naar een vergadering van de Jongerenraad van de Gemeente. Samen gegeten. Mails afgewerkt, de afwas gedaan, even nieuws gekeken. Vooruit gekeken naar de vakantie. We willen ook nog naar Amiens, de kathedraal en de tuinen zien. Nog even een glas wijn en zo meteen slapen. Morgen weer een lange dag voor de boeg, donderdag nog en dan vrijdag vrij. Ik verheug me al om weer naar de sportschool te gaan. En nu om te gaan slapen. En morgen gezond weer op! Waar is de tijd (van Sonja) gebleven.

Naar Rotterdam geweest, om het lijstrekkersverkiezingsdebat live mee te maken. Op uitnodiging van het Een Vandaag Opine Panel. Leuke ervaring op de Erasmusuniversiteit. Jammer dat D`66 en Groen Links ontbraken. En het debat was wel erg gestileerd.Vreselijk dat een gladde demagoog als Barry Madlener van de PVV achteraf door het thuispubliek wordt uitgeroepen als de winnaar. De redelijkheid van mensen als Thijs Berman en Wim van de Kamp wordt steeds minder gewaardeerd. Toch is Europa gebaat met redelijke mensen. Europa is een feit en maar goed dat we een gemeenschappelijke munt hebben. Wat een gedoe was het vroeger voor mensen zoals ik die half in België leven.

Wat een indrukwekkende architectuur trouwens in Rotterdam. Indrukwekkend om daar eens rond te rijden over de Maasboulevard en de Erasmusbrug. En tegelijk ook weer blij daar weg te zijn en terug te keren naar het rustige Zeeland.

Gisteravond genoten van een prachtige uitvoering van Die Schöpfung van Joseph Haydn in de Carolus Borromeüskerk in Antwerpen. Indrukwekkend, vooral ook het besef dat het gisteren de 200-ste sterfdag was van de componist en dat het oratorium tegelijkertijd werd uitgevoerd in steden als Tokio, Peking, New York en Dresden. We zijn rijk met een grote stad vlak nabij. Na afloop nog lang op het terras gezeten op het Hendrik Conscienceplein en genoten van de aanblik van de Hongaarse orkestleden die met hun instrumenten lang stonden te wachten op hun bus. Vooral ook de sopraan Ursula Fiedler was prachtig, haar stem, maar ook haar verschijning. Ook zij moest op de bus wachten en het was mooi haar zo lang te mogen aanschouwen in haar stralende aanwezigheid. Een heerlijke avond.