Dansje dagboek

Een date maakt mij niet meer zenuwachtig. We hebben afgesproken op de markt in een cafétje. Het is mooi weer en ik vertrek precies op tijd. Als ik mijn fiets op slot zet en opkijk, zie ik hem staan. Onder de luifel kijkt hij mij verwachtingsvol aan. Een wat oudere man, kalend met fijn blond haar op zijn hoofd. Hij draagt een mediumblauwe broek met bijpassend overhemd met kleine blokjes. Zijn handen trillen iets en nerveus maakt hij opmerkingen over het weer. 

   'Heb je vanochtend je schilderij verkocht?' vraag ik, om hem iets concreets te bieden om over te praten.

   Hij vertelt hij over zijn grote huis, met biljartzaal waar hij schilderijen en prenten voor heeft gekocht om het aan te kleden. Van de gemeente kreeg hij geen toestemming om er een expositie te houden, maar het was het wel gelukt om aan het plaatselijk museum een aantal schilderijen te verkopen. De prijs kon hij opdrijven, waardoor hij een goede winst had. Als elfjarig jongetjes wist hij precies wat hij wilde worden: baliemedewerker bij de PTT. Hier is hij opgeklommen en werd hij aangesteld bij een afdeling waar bonje was. Hij won het vertrouwen van degene met de grootste mond. Als ik hem moet geloven, is hij een geweldige man. Ik luister en wacht tot hij mij een vraag stelt. Ondertussen vraag ik mij af of ik wil blijven of toch liever vertrek. Ik verveel me.

 

Het begint te regenen. We zitten onder de luivel en een wandeling zal er nu niet van komen. Maar eigenlijk wil ik dat ook niet meer. Zo dicht naast iemand lopen die ik niet ken. Vanuit het café kan ik direct naar huis gaan. Halverwege een wandeling zal dat moeilijker zijn. De zon schijnt weer.

   'Zullen we in de zon gaan zitten?' vraag ik.

   Het is een vriendelijke man. Een soort vaderfiguur. Hij heeft vieze bruine tanden waar hij met een stokje tussen peutert. Even kijkt hij naar zijn stokje of er niet iets op is blijven hangen. Als we onze tweede consumptie hebben besteld, komt de horecamedewerkster met een plastic tasje aan.

   'Is dit van u?' Mijn date pakt het zakje aan.

   'Ik heb iets voor je meegenomen,' zegt hij. Onhandig duwt hij mij het verfrommelde zakje in de handen. Uit het tasje haal ik een zilverkleurig ovalen busje van zo'n 15 centimeter hoog. Ik draai het rond in mijn handen en lees de tekst: Femme Fatale. Verbaasd til ik het deksel op en ik haal er een parfumflesje uit in de vorm van een roze vrouwentors.

   'Jij loopt hard van stapel,' reageer ik overrompeld. Ik spuit een klein beetje van het parfum op de binnenkant van mijn pols.

   'Vind je het lekker?'

   'Jawel,' zeg ik en haastig zet ik het flesje op tafel.

   'Als ik een gesprek heb met een vrouw uit een bedrijf waar ik zaken mee doe, geef ik haar dit. "Dan denk je aan mijn bedrijf, elke keer als je het parfum gebruikt".'

   Ik zou niet elke keer aan hem willen denken.

   Het wordt warm in de zon en ik trek mijn jasje uit. Mijn date informeert naar mijn kinderen en neemt even later het gesprek weer over. Mijn date informeert naar mijn werk en neemt het gesprek weer over.

 

Ik wil weten wat voor vlees in in de kuip heb.

   'Wat betekent geluk voor jou?' vraag ik. Hij schrikt niet, denkt na en antwoordt: 'Stel dat je allebei de vorige dag naar een film hebt gekeken en je loopt de volgende dag door de winkelstraat. Je ziet allebei iets wat je herinnert aan de film. Je kijkt elkaar aan en je lacht, want je weet van elkaar wat je bedoelt.'

   'De onuitgesproken onderonsjes.'

   'Ja,' zegt hij. 'Dat is voor mij geluk.'

   Als hij met mij praat, draait hij naar mij toe. Zijn benen staan wijd, zodat ik in zijn kruis kijk. Regelmatig raakt hij mij aan het zegt hij mijn naam. Ik zit nog steeds niet naar hem toegedraaid en vraag mij af waar ik hem in ons gesprek kan ontmoeten.

   'Hou je van dansen?'

   'Ja.'

   'Kun je stijldansen?'

   'Ja.'

Spontaan klap ik in mijn handen. Hij lacht en vervolgt: 'Met mijn ex heb ik veel gedanst. Ik heb brons en zilver gedanst. Later kwam ik de dansleraar tegen en hij vroeg of ik als danspartner wilde fungeren op zijn dansschool. "Dan moet je wel met een knappe vrouw komen," zei ik tegen hem. Een paar weken later belde hij mij op. "Ik heb een danspartner voor je." "Is ze mooi?" vroeg ik. Ze was twintig jaar jonger, zei hij. Ik heb met haar brons, zilver en goud gedanst.'

   'Ik heb er drie jaar over gedaan om mij te laten leiden,' vertel ik. 'Maar inmiddels kan ik het en voel ik me veilig bij het dansen.' Ik wil me ontspannen en fijn voelen bij hem, maar het enige wat ik ervaar is een vader-dochter contact.

   'Ik hou je stevig vast en zorg ervoor dat we de goede kant op gaan.' Terwijl hij dat zegt balt hij zijn vuisten en trekt hij mij in gedachten met zich mee. Veel tederheid lees ik er niet in.

   'Er is één ding waar ik me zorgen over maak en wat ik in een relatie bespreekbaar wil houden.'

   Hij kijkt mij vragend aan.

   'Ik verdien een stuk minder, terwijl jij een veel hoger inkomen hebt. Hoe gaan we daarmee om? Ik vind dat lastig. Ik wil dat we daarin gelijkwaardig zijn.'

   'Dat is toch geen probleem?'

   'Dat vind ik wel een probleem.'

   'Dat is het niet.'

   'Voor mij wel.'

   'Maar ik ga echt niet elke keer duur eten. Ik kan ook naar de Chinees gaan en alleen een loempia eten. Heb je gezien hoe groot die zijn?'

   'Fijn dat het bespreekbaar is om het daar over te hebben. Dat is ook wat ik wil. Het erover hebben, zodat het geen probleem wordt.'

   'Liefde laat zich niet bedwingen door geld. Het kan toch ook naar draagkracht?'

   'Dat is goed om te horen. Het gaat er niet om dat we het nu oplossen, maar ik wil het er wel uiteindelijk over hebben. En naar draagkracht zou een goede oplossing zijn. Het is goed dat het bespreekbaar is, want voor mij is het belangrijk.'

   'Voor mij niet.'

   'Voor mij wel.' We laten het rusten.

   'En we gaan ook naar het klimbos in Apeldoorn?' vraag ik. Volgens mij is dat onmogelijk. Hij ziet er zo oud uit. Hoe heeft hij hier ooit ja op kunnen zeggen? 'Dan beginnen we op het laagste niveau,' voeg ik er geruststellend aan toe. Hij is er nog steeds voor in en reageert op mijn enthousiasme door mij met glunderend ogen aan te kijken. Als een oude man die terug wil naar zijn jeugd.

   'Ik ga straks weer lekker op de fiets naar huis.'

   'Ik heb al betaald.'

   'Dank je wel.'

   Moet ik nou naar draagkracht betalen?

   'We hebben een aantal gezamenlijke dingen,' zegt hij. 'Het dansen en de schilderijen. Ik kan je mijn expositieruimte laten zien, daar kun je je schilderijen ophangen en dan kan ik ze voor je verkopen.'

   'Ik reageer vaak enthousiast,' zeg ik, 'maar ik wil het allemaal even laten bezinken en er goed over na te denken. Dan laat ik je maandag of dindag weten wat ik wil.'

   'Ik wil echt voor een relatie gaan,' zegt mijn date.

   'Dat is ook wat ik uiteindelijk wil.'

 

Laatste keer EMDR.

In mijn paspoort staat de naam van mijn twee kinderen. Toen ik ging scheiden, moest ik mijn paspoort inleveren, zodat daarin kon worden veranderd dat ik niet meer getrouwd was met mijn man en de namen van mijn kinderen moest er uit worden verwijderd. Ik kreeg een paar weken later mijn paspoort terug. Waar eerst stond: moeder van V en S, stonden de namen van beide kinderen met twee dikke dubbele strepen doorgehaald. Volgens mijn paspoort was ik geen moeder meer. Ik keek naar mijn paspoort en geloofde niet wat er stond. Toch stond het er. Ik was nu echt geen moeder meer. Niet alleen de rechter had mij ontmoederd, maar ook de overheid erkende mij niet meer als moeder van beide kinderen. Vanaf nu kon de vader met de kinderen overal naar toe. Al was het naar het einde van de wereld. Ik was ze nu definitief kwijt.

 

En toch heb ik het niet geloofd. Beide kinderen gedroegen zich niet als was ik niet hun moeder. Ze zeiden mama tegen me, liepen lachend in mijn armen, hielden mijn hand vast, keken naar me met de open ogen van een kind. Mijn kind. Ik was in verwarring. Hoe zat het nou? Was ik nou moeder of was ik dat niet?

 

Uit mijn tenen heb ik het gehaald om in mijzelf te blijven geloven. In mijn moederschap, in het moeder zijn. Ik voelde ze immers dicht bij me, ook als ze er niet waren. Eén keer in de twee weken was ik toch echt hun moeder. Ik was zelfs hun moeder als ik mij er niet naar kon gedragen, het niet op kon brengen om voor ze te zorgen. Zelfs dan was en bleef ik hun moeder. En dat ben ik altijd gebleven. Altijd. Mama, zeiden ze tegen me. Mama.

 

Maar het paspoort ligt in mijn laatje, waar ik al mijn andere oude paspoorten heb liggen. En als ik het paspoort opensla, zie ik dat de namen van mijn kinderen, die voluit - met voornaam en tweede naam - staan uitgeschreven, met twee dikke dubbele strepen zijn doorgehaald. Er boven staat: moeder van. Maar van wie dan?

 

Ik ben de moeder.

Ik ben de moeder van mijn kinderen.

Ik ben de moeder van V en S.

Dat ben ik altijd geweest en dat zal ik altijd zijn.

Tot aan mijn dood.

En zelfs daarna.

 

Is het waar? Dat je geen moeder bent van V en S?

Nee, huil ik. 

 

Als ik later thuis voor de spiegel sta en kijk naar mijn betraande ogen, zie ik twee natte plekken op mijn T-shirt. Rechts een natte plek van de tranen uit mijn rechteroog. Links een natte plek van de tranen uit mijn linkeroog.   

 

Bij de vijver liggen vier stenen. Dat zijn wij. Zelfs al zijn we uit elkaar, dan zijn we nog voor de rest van ons leven met elkaar verbonden.

 

De eerste date staat.

En iets spannends doen, lijkt hem ook leuk.

Kijk. Daar kan ik iets mee!

Nog steeds heb ik er een heel sympathiek gevoel bij.

 

P.S.

Met spannend bedoel ik bijvoorbeeld naar het klimbos in Apeldoorn.

 

P.S.P.S.

De date is komende vrijdag (pas). Nog even geduld.

 

En gelijk nog maar drie berichten naar drie andere mannen. Niet meer. Want anders haal ik ze door elkaar. :)

De tweede man die sympathiek overkomt heb ik een voorstel gedaan om eerst koffie te gaan drinken, en als dat een beetje klikt, dat we dan.... voor een volgende keer... naar het klimbos gaan!

Ik ben benieuwd wat hij er van vindt.

 

Ha, ha! Dat is leuk. Met die laatste man ben ik nu aan het corresponderen.

Ja, met een tegenvoorstel kwam hij dus niet zelf. Hij vroeg wel of ik mijn foto vrij wilde geven, maar heeft dat zelf nog niet gedaan. Ik wist daarom nog niet wat ik ermee aan moest. Dus ik liet het nog even sudderen.

 

Ondertussen heeft een andere man mij een 'glimlach' gestuurd. Dus ik natuurlijk gelijk kijken. Het klonk eigenlijk heel eenvoudig, simpel en vooral sympathiek. Hij had dus wél zijn foto vrijgegeven. Dus ik heb een reactie teruggestuurd, waarbij ik ook mijn eigen foto heb vrijgegeven en gevraagd of hij een leuk voorstel heeft voor een eerste contact. Ja, dit klok eigenlijk wel heel sympathiek. Hij woont ook niet al te veel kilometers ver weg en dat is toch mooi meegenomen.

 

Het is eigenlijk wel lekker dat ik geen haast heb.

 

Bovendien heb ik mijn zoon gevraagd of hij zin had om met mij naar het klimbos te gaan. Natuurlijk wil hij dat. En mijn dochter heb ik gevraagd of ze met mij naar een paardencoach wil. Helemaal leuk allemaal.  

Hè! Dat is nou jammer. Hij heeft een zere knie en kan daarom niet klimmen. Onverwachte tegenvaller. Hoe daarop te reageren. Ik denk er nog over. Het liefst zou ik een ander voorstel doen, maar wat?

Te mooi om waar te zijn. Mijn buurvrouw kwam langs en zei dat ik écht naar dát programma moest kijken. Hilarisch. Singels die zichzelf perfect vinden, zoeken de perfecte partner. Wat dus niet lukt. Met uitzondering van één vrouw, die de ander, maar vooral zichzelf een kans wil geven.

 

Daarom heb ik mij opnieuw ingeschreven. Dit keer bij een duurdere datingsite. 60 euro per maand. Dat is best een pittig bedrag en daarom heb ik mij slechts voor één maand ingeschreven. Maar in een maand kan veel gebeuren.

 

Ergens heb ik ooit gelezen dat als je elkaar wilt leren kennen, je dat het beste kunt doen onder emotionele omstandigheden. Kijk maar naar al die films waarin mensen verliefd worden, als ze opgesloten zitten in een brandend gebouw of diep onder de grond bijna in langzaam stijgende water verdrinken.

 

Ik heb een contact verzoek gestuurd, met de vraag of de single iets spannends wilde proberen. Ja, hoor, reageerde hij, wat stel je voor?

Naar het klimbos in Apeldoorn.

Dat heb ik nog nooit gedaan en ik heb geen idee of ik het kan. En of ik niet bibberend op hoge hoogte geen vinger meer kan bewegen.

 

Wat zal hij doen?

Afwijzen?

Meegaan?

Met een ander voorstel komen?

 

Hij is onderzoeker.

Ik ben onderzoeker.

Daarom stelde ik voor het te onderzoeken.

Met het kind in mij stap ik een nieuw land binnen.

 

 

Door allerlei nare gebeurtenissen in mijn leven heb ik veel stress ervaren. Ik was somber en heb een lange periode heel slecht gegeten. Ik was veel te mager. Ik heb het over jaren geleden.

 

Die periode ging voorbij en ik kwam aan. Ik kreeg wat meer vet op mijn lichaam, kreeg vrouwelijke rondingen en vond het mooi. Mijn borsten werden iets groter, ik voelde meer zachtheid op mijn heupen en mijn gezicht zag er vriendelijker uit.

 

Maar het vet verzamelt zich nu steeds meer in mijn buik en daar ben ik helemaal niet blij mee. Dat bevalt mij niet. Al langer niet. En daarom ben ik aan het lijnen.

 

Ik probeer gezond te lijnen en ben een half jaar geleden naar de dietist gegaan. Ze zei dat ik regelmatiger en vaker moest eten. Dat doe ik en dat bevalt me goed. Ik ben toen ook enkele kilo's kwijt geraakt. Maar dat buikje bleef.

 

Al twee weken lang eet ik veel groeten. Ik eet zes keer op een dag. Ontbijt, tussendoor, lunch, tussendoor, avondeten, tussendoor. Ik sla koekjes en snoepjes over. Ik eet wel appeltaart, maar zonder slagroom bij een verjaardag. Geen wijn maar thee. Veel fruit en groente. Ik eet volgens mij gezond.

 

En toch val ik niet af. Nog geen kilo! Vreemd. Heel vreemd. Heel erg vreemd.

De volgende opdracht is:

Kijk deze week naar iets wat je al tijden niet bevalt.
Wat weet je over die situatie, wat je tot nu toe niet hardop hebt durven zeggen?
Schrijf het gewoon eens op hieronder.
En merk dat dat je de ruimte geeft om er een besluit over te nemen.
Als er een besluit in je opkomt, schrijf dat dan ook op.

Op de brommer terug naar huis had ik weer trek in een glaasje wijn. Hoewel de drang iets minder was dan ik gewend was.

   Ik pas onmiddellijk mijn nieuwe truuk toe: denken aan waar ik wél zin in heb.

   Pannenkoek met spinazie.

   Ik heb nog vis in de koelkast.

   Vis met spinazie dan?

   Vis met spinazie en aardappels

   Of toch aardappelsalade?

   Die vis bakken, dat is zo'n gedoe.

   Maar die moet op, want die ligt al even in de koelkast.

   Vis met aardappels en botersaus en spinazie dan maar?

   Of met doperwtjes?

   Het is het allemaal net niet.

   Glaasje rode wijn dan toch maar?

   In elk geval bij thuiskomst een half tomaatje met mozarella, zout en peper.

   En plotseling weet ik het: vis in zilverfolie in de oven. Met op de vis ansjovis, uienringen, dunne plakjes tomaat, kappertjes en viskruiden.

   Ik weet niet hoe snel ik thuis moet komen. En ga direct aan de slag. Aardappeltjes schillen. Misschien alle aardappels, dan heb ik gelijk iets voor een aardappelsalade voor morgen. Vis in een oven schaal. Oven aan. Ingrediënten erop drapperen. En met plakjes tomaat met mozarelle wachten tot het klaar is. Ik heb trek! In vis.

Ontbijt

Muesli met sinaasappelsap en yogurt.

 

Tussendoor

Ik ben vergeten om iets mee te nemen, daardoor bleef het bij:

Koffie met melk en suiker (het koekje gaat in de koektrommel thuis)

Thee

 

Eigenlijk maakt weinig tussendoor eten juist dik, omdat het lichaam dan in de reservestand gaat staan. Tussendoortjes houdt de motor op gang, zegt de diëtiste.

 

Lunch

Twee boterhammen met selleriesalade

 

Tussendoor

Banaan

Koffie met melk en suiker en twee bonbons (uit de moederdag-doos van mijn dochter)

 

Diner

Thee

Tortilla salade met kroutons en van alles er door met een gefituurde geitenkaas

Thee

Toetje: yogurt met rabarbermoes

 

 

 

Wat een lul-koek hieronder.  

Een belangrijke onrust-verminderaar zijn de glaasjes witte of rode wijn!

Die was ik bijna vergeten!

Daar wil ik juist van af.

Dat is de belangrijkste reden van al dat gezonde eten wat ik nu doe.

 

Bij deze opdracht wordt gevraagd naar activiteiten die ik inzet als ik me onrustig voel.

Meestal wil ik dan wat doen. Vroeger ging ik achter de televisie zitten, hangen, slapen. Tot laat in de avond. Daarom heb ik de tv weg gedaan. Ik kijk nu heel gericht. Via de computer (uitzending gemist). Het voordeel daarvan is, dat het ene programma niet automatisch overgaat in het andere programma. Voor veel programma's moet je tegenwoordig ook betalen en dat doe ik liever niet, tenzij ik het programma écht, echt, echt wil zien. Dat gebeurt weinig tot bijna niet. Het gevolg daarvan is, dat er steeds minder overblijft om te kijken en dan moet ik iets anders gaan doen.
Een andere onrustverminderaar is achter de computer spelletjes doen. Dat doe ik niet overdag, wel 's avonds voor het naar bed gaan. Daar wil(de) ik ook nog wel eens iets bij gaan eten.
Lezen vind ik fijn en doe ik graag. Is dat dan ook een onrust verminderaar?
Ik ben katoen gaan halen en ben gaan haken. Een bikini! Ha, ha, ha. Een bikini ben ik gaan haken. Omdat ik me verveelde. En natuurlijk eierwarmerpjes. Maar na twee is de lol daar vanaf. Toen ben ik een pannenlap gaan haken, maar die heb ik weer uitgehaald, want dat werd niks.
En soms verveel ik me en loop ik naar de koelkast. Kijk ik in de koelkast en zit er niks in. Gelukkig staat er altijd een fruitschaal die vol ligt met appeltjes, mandarijntjes, bananen, grapefruits. En laatst had ik aardbeien gekocht. O, ja. Olijven vind ik ook lekker.
Maar over het algemeen vind ik het wel meevallen met mijn onrust-eetgedrag.

Vanmiddag (donderdag) stond er bij thuiskomst een klein doosje met super lekkere bonbons. Tja. Die had ik nog tegoed van moederdag, zei mijn dochter. Lief hè. Maar ja, wel funest als je wilt letten op wat je eet. Tja. Soms zit er zo'n dag tussen.

 

Ha, ha. Je raadt nooit wat ik bij mijn vriendin te eten kreeg: pannenkoek met spinazie. Maar net eten anders.

 

Ontbijt

Muesli met sinaasappelsap en yogurt

Kopje koffie met melk en suiker

 

Tussendoor

Kopje koffie met twee chocoladekoekjes

 

Lunch

Twe boterhammen margarine en kaas

Glaasje karnemelk

 

Tussendoor

Mandarijn

Bonbon

Limonadesiroop met spa rood

Banaan

 

Avondeten

Glas vruchtensap zwarte bessen

Rottie met spinazie, uien en kaas

Toetje: vruchtenyoghurt met bosvruchten

Thee

 

Tussendoor

5 heerlijke bonbons

Limonadesiroop met spa rood

Halve tomaat met mozarella

Gisteren (woensdag) een werkdag en heb ik gegeten.

 

Na mijn werk op weg naar huis, had ik het weer moeilijk. Zo'n ontzettende trek in een glaasje wijn!!!! Daarom heb ik de grote truuk weer uit de kast getrokken en dat is om niet aan die wijn te denken, maar in plaats daarvan aan iets wat ik wél zou willen eten.

'Bouillon?'

'Nee, daar heb ik geen zin in.'

'Wat dan?'

'Weet ik veel. Weet ik veel. Ik heb zin in wijn. Kan dat niet voor één keer?'

'Doe dat nou maar niet. Je moet er door heen en als je dit gevoel hebt, ben je er gewoon nog niet doorheen. Zo simpel is het.'

'Hmmm.' (ontevreden gevoel)

'Wat wil je eten? Wat vind je lekker?'

'Vissticks met spinazie, aardappel en botersausje.'

'Klinkt goed.'

'Maar waar ik bang voor ben, dat is dat als ik thuis kom, ik geen zin heb om die hele maaltijd te maken.'

'Dan neem je een bouillon vooraf. Of een tomaatje met mozarella.'

'Hmmm. Ik weet het niet.'

'Wat wil je dan? Spinazie vind je lekker en dan heb je ook een keer andere groenten.'

'Ja, spinazie vind ik lekker.'

... (stilte)

'Weet je wat ik ga maken? Ik ga pannekoek met spinazie maken! Dat is lekker! Daar heb ik zin in!'

Op mijn brommer kreeg ik steeds meer trek in pannekoek met spinazie. Ik begon bijna te watertanden van plezier. En thuis ging ik gelijk pannekoeken bakken, spinazie uit de diepvries, mozarella op de pannekoek. Ik heb ervan genoten. Wat was dat lekker! En als toetje had ik nog beslag over voor twee pannekoeken met zelfgemaakte rabarbermoes. Mmmmmmm. Wat was dat lekker.

 

Ontbijt

Muesli met sinaasappelsap

Daarna op mijn werk koffie met melk en suiker

 

Tussendoor

Mandarijntje

Appeltje

Koffie met melk en suiker

 

Lunch

Soep

Twee boterhammen met smeerkaas

 

Tussendoor

Koffie

Mandarijn

Appel

 

Diner

Volkorenpannenkoek met mozarella en spinazie

Volkorenpannenkoek met rabarbermoes (2 stuks)

 

Tussendoor

Thee

Appel

Boterham met pindakaas (ik had zo'n trek!)

 

Vandaag had ik zo'n ontzettende zin in een glaasje wijn. Daar denk ik dan aan als het een uur of vijf is en ik richting huis ga. Stop ik nog even bij de supermarkt of niet? Ik baalde zo van mijzelf. Maar... ik deed de truuk uit de cursus. Hoe meer je denkt aan verboden dingen, hoe aantrekkelijker ze worden. Ik probeerde daarom een alternatief te bedenken voor als ik thuis zou komen. Ik had de volgende suggesties voor mezelf.

 

'Een kopje thee!'

'Nou, nee, want dat vult op geen enkele manier.'

'Met een koekje er bij dan?'

'Dan krijg ik zin in nog een koekje en heb ik er al snel drie, vier of vijf op. Geen optie.'

'Een boterham?'

'Nee, want ik wil daarna nog eten.'

'Olijfjes?'

'Heb ik al eens geprobeerd. Dat vult van geen kanten.'

'Zal ik ontbijtkoek maken?'

'Nee-heee. Ik wil geen koek of zoetigheid erbij doen. Dan eet ik twee plakken of drie plakken.'

'Bosbessensoep.'

'Bosbessensoep???'

'Ja, er staat nog een pakje bosbessensoep uit Zweden.'

'O, die! Die is ook heel zoet. Dat vind ik zonde van mijn dieet. Ik wil iets anders proberen.'

'Gewone soep? Bouillon.'

'Hm. Geen gek idee.'

'Nee, weet je wat je moet doen? Dat deed je vorige week: in plakjes gesneden tomaat met plakjes mozzarella ertussen. En zout en peper.'

'O! Dat vind ik een goed idee. Geweldig. Ik kan mij herinneren dat dat goed vulde en lekker was. Daar kon ik echt van genieten zo als voorgerecht voor het eten. Dat ga ik halen.'

'En dan kun je er nog een bouillon bij drinken, gewoon zo'n hele neutrale.'

'Gaaf! Goed idee. Ik ga langs bij de ah.'

 

Dus ik op de brommer steeds denken aan tomaatjes met mozarella in plaats van aan die heerlijke fles rode wijn. Die fles en dat volle glas kwamen er steeds wel weer tussendoor, maar hup (!) dan dacht ik weer aan de mozarelle met tomaat. Hmmmm. Dat lukte heel goed. En ik heb ook een rode paprika gekocht en lekkere banaantjes, en fetakaas, want dat is ook lekker door de salade.

 

Ontbijt

Muesli met sinaasappelsap

 

Tussendoor

Koffie met melk en suiker (2x)

Banaantje

 

Lunch

Groentesoep

Twee boterhammen met smeerkaas

 

Tussendoor

Koffie met melk en suiker

Appel

Mandarijn

Snoepje

 

Avondeten

Tomaat met mozarella

Groenteboullion

Salade van stukjes kip, komkommer, tomaat, restje mozzarella, paprika

 

Tussendoor

Appeltje

Kopje thee

(en de cake heb ik laten staan)

Glas water

Appeltje

 

Nu

Kopje kruidenthee

Paar rozemarijnkräckers

 

Het is me weeeer gelukt!

Vooral die truuk om te denken aan wat je wél wilt eten werkt goed.

 

Wat heb ik vandaag (maandag) gegeten? Vandaag had ik een cursusdag waardoor het allemaal wat anders was.

 

Ontbijt

Geen probleem: muesli met yogurt

 

Tussendoor

Onderweg in de trein: een koffie verkeerd met twee keer suiker (want het is een enorme kop)

Op de cursus: twee koekjes, want ik was vergeten om fruit mee te nemen voor tussendoor

 

Lunch

Broodje met margarine en salade

Drie (!) heerlijke glaasjes verse sinaasappelsap

 

Tussendoor

Mueslibolletje met margarine

Thee

Banaan

Citroensnoepje

 

Avondeten

Pasta met groene pesto, stukjes paprika, zalm uit blik

Glaasje melk

Toetje: yogurt met rabarbermoes en beschuitje

 

Wat denken jullie? Met dit dieet moet ik toch iets afvallen???

 

O, ja. Gisteren (zondag) heb ik het volgende gegeten:

 

Ontbijt

Muesli met sinaasappelsap

Koffie met melk en suiker

 

Tussendoor

Banaan

Koffie met melk en suiker

 

Lunch

Twee geroosterde boterhammen met margarine en kaas

Glaasje water

 

Tussendoor

Boterham met smeerkaas (ik had zo'n honger!)

 

Avondeten

Het zelfde als morgen: Pasta met groene pesto, paprika en zalm uit blik

Glaasje melk

Toetje: stukje rapbarberkruimeltaart met vla

 

Tussendoor

Grapefruit

Appel

Kopje thee

 

 

In de introductie van deze opdracht wordt verteld dat als je ergens aandacht voor hebt, je daaraan denkt. Dat geldt zowel voor positieve gedachten als aan negatieve gedachten.

(1) Zet in je dagboek de ‘leefregels’ op een rij die je voor jezelf hebt gekozen.

* Het belangrijkste wat ik een klein jaar geleden bij de dietiste leerde was dat ik vaker moet eten. Ik hongerde mijn lichaam uit, zei ze, waardoor mijn lichaam op de 'bewaarstand' stond.Een belangrijke regel die hieruit is voortgekomen is dat ik mijn hoofdmaaltijden eet: ontbijt, lunch en diner en dat ik niet moet vergeten om tussendoor te eten. Want ik wil nog wel eens vergeten om te eten. Door regelmatig en vaker te eten, houd je de motor aan en verbrand je meer.

* Verder heb ik gemerkt dat ik beter een extra boterham kan nemen, dan een koekje. Want na één koekje heb ik een half uurtje later wel weer zin in nog één koekje. Een boterham vult en het duurt even voordat je weer honger hebt.

* In mijn keuken is de fruitschaal altijd gevuld met appels, mandarijnen, bananen en grapefruit. Als ik trek heb in fruit, pak ik fruit.

* In mijn koelkast staat geen fris. Ik vind sinaasappelsap lekker, maar dat is vrij prijzig en daarom neem ik daarvoor in de plaats limonadesiroop (weinig, alleen voor het smaaktje) met sparood.

* Wijn koop ik niet. Als ik daar trek in heb, moet ik ervoor naar de winkel en als mijn trek zo groot is, dat ik het niet meer kan houden, is de winkel al weer dicht. Ik ben blij dat er geen avondwinkels zijn in mijn woonplaats. Als mijn buren op vakantie zijn en ik moet op de poes passen, heb ik wel eens bij hun een fles wijn uit de kelder gehaald (schande!) en later een nieuwe terug gelegd (hi, hi).

(2) Loop ze na: zijn het verboden of dingen die je wél wilt doen?
Het zijn bij mij dus vooral dingen die ik wél kan doen. Ik vind het belangrijk dat ik mijn dieet later als eetgewoonte kan blijven hanteren.

(3) Geef hieronder aan welke leefregels je wilt vertalen in iets positiefs.
(4) En schrijf je nieuwe leefregels bij de oude
Ik merk wel dat ik 's avonds als ik de tv aan zet, vrij automatisch en tegelijktijd de gedachte krijg: Wat zal ik drinken? Wat kan ik eten? Hier moet ik nog invulling aan geven. Gisteravond nam ik een glas limonade en een paar rozemarijn kräckers, die ik langzaam heb gegeten en met enige aandacht. Dat was best plezierig en voor herhaling vatbaar.

Yo! Ik was vanochtend (zaterdag) toch mooi onder de 70 kilo. Zou dat morgen ook zo zijn?

 

Ontbijt (om 12 uur)

Muesli met sinaasappelsap

Mandarijn

 

Tussendoor

Koffie met melk en suiker

Half doosje aarbeien (puur)

 

Lunch

Twee boterhammen met margarine en selleriesalade

 

Tussendoor

Thee

Eén granenbiscuit

Op dit moment vroeg ik mij af of ik trek had in snaaien en ik koos voor bewust eten

 

Avondeten

Salade van: rauwe witlof, gedroogde tomaten, augurkjes, stukjes koude gebakken kipfilet, half appeltje, restjes van een gekookte aardappel, tomaat, bieslook, dressing van yogurt en sladressing

Vla met appelmoes

Kopje koffie met suiker en melk

 

Tussendoor

Thee gezet

En genoten van rozemarijnkräckers

 

Ik ben tevreden met mezelf.

 

 

 

Ja, dat werkt, me bewust zijn van het eten. Gisteravond twijfelde ik: een glaasje witte wijn of een kopje kruidenthee. Het werd kruidenthee, dat vind ik gewoon lekkerder. Wijn doe ik omdat ik er soezerig van word en me wil verstoppen achter de alcohol. Gisteravond wilde ik me ontspannen en de thee proeven.

 

Ik heb gisteren gegeten:

 

Ontbijt

Muesli met yoghurt

Glaasje sinaasappelsap

 

Tussendoor

Banaan

Kopje koffie met melk en suiker

Kopje thee

 

Lunch

Twee boterhammen met margarine, omelet van twee eitjes met een in plakjes gesneden gebakken tomaat.

Glas melk

Glaasje sinaasappelsap

 

Tussendoor

Appel

Een paar rozemarijn kräckers

 

Avondeten

Kopje sterrenmix thee

Tortilla met sla en geitenkaas

Kopje stereenmix thee

 

's Avonds

Sinaasappalsap

Appel