MrsQ dagboek

Zo. Heb me zojuist succesvol afgemeld voor een hele hoop onzin waar ik me ooit voor aangemeld had.

Qua nieuwsbrieven en emailupdates en andere ongein.

Wat zal mijn mailbox leeg zijn aan het eind van de zomer!

Vandaag pakken, huis schoonmaken en morgen vertrekken we naar de zon.

Letterlijk.

Hopelijk blijft het vandaag eens een keertje droog zodat ik de tuin in kan. Het onkruid tussen de stenen staat tot aan mijn knieën en dat zal met deze regen ongetwijfeld wel tot mijn kin staan als we over 4 weken terugkomen van vakantie.

Ik zal de vakantiepaklijsten ook maar eens gaan bijwerken.

Eigenlijk vind ik het heel fijn dat ik van die neurotische neigingen heb.

;-)

Dat was een geweldig afscheid vorige week. Ik had 6 vrouwen verwacht maar het hele bedrijf (exclusief de directie) was er!

Erg van genoten.

De directeur mailde me de volgende ochtend. Hij was nog steeds in shock dat ik weg was en wilde op een ander moment samen een drankje drinken.

Nou ja, dat moet dan maar.

Ik heb in september voorgesteld.

Op mijn brief van vorige week is behalve een ontvangstbevestiging geen reactie gekomen. En de gesprekken stonden gepland voor vandaag.

Dus ook goede reviews van meelezers heeft niets opgeleverd

En dan ga ik vanavond ook nog eens borrelen met vrouwen!

Het is de club die ik op mijn vorige werk oprichtte met alleen vrouwelijke collegae, omdat zij klaagden over de mannencultuur die daar heerste.

Enfin, we vieren vanavond mijn afscheid. En ik hoop dat er niet te veel gesproken zal worden over het werk waar ik net van ben verlost...

Een beetje lang, maar dat komt omdat ik blij ben.

Ik zit in een vrouwenmodus. Heerlijk!

Drie vriendinnen hebben deze week gekeken naar mijn sollicitatiebrieven. Ik heb ze gevraagd om naar de laatste, die deze week weg moest, en naar de vorige, waar ik een afwijzing op had, te kijken en mij te vertellen welke indruk ze door de brief van mij kregen.

Niet-lekker-lopende zinnen was van de 2e orde.

Ik heb geweldige commentaren gekregen. Ze zijn geen voorzichtige vriendinnen, ze geven eerlijk hun mening. En hun mening was dat de brieven goed in elkaar zaten, dat ze mij sowieso uit zouden nodigen voor een gesprek, maar eh, hoe zat dat met dat gat van 9 maanden op mijn cv? En hoe verklaarde ik dit? en dat?

Goede opmerkingen waar ik wel wat aan had en die ik ook heb toegpast.

De laatste brief is gegaan naar een literatuurinstelling. Ik had er in gezet "Voor iemand als ik, die kon lezen op haar vijfde...", blablabla.

Eén vriendin viel daarover als te pretentieus, één vriendin vond het een logische opmerking, en één vriendin moest erom lachen omdat het lef toonde.

Drie verschillende meningen, en ze gaven vooral ook weer hoe die vriendinnen zelf in elkaar zitten, waaruit blijkt dat de lezer de doorslag geeft of ik wel of niet word uitgenodigd voor een gesprek.

Op die plekken waar ik in het verleden werd uitgenodigd kwam dat door dergelijke brutale opmerkingen te maken, dat intrigeerde gaven ze eerlijk toe.

Overigens heb ik er toch braaf van gemaakt: "Als fervent lezer..."

Maar vriendinnen, en vrouwen, dat is leuk spul!

Gisteren had ik samen met 2 heren een gesprek bij, hoe zal ik het zeggen, een overheidsinstantie vanwege culturele beslommeringen. We zaten tegenover 2 vrouwen en 1 man.

Die 2 heren die ik mee had sloegen in dat gesprek de plank, in mijn ogen, steeds volledig mis.

De vrouwen en ik waren er al snel uit, knikten naar elkaar, glimlachten en wisten dat het goed zat. Zij bewaarden hun humeur, ik de structuur.

Na afloop waren mijn beide heren erg tevreden. Ik wist dat de dames aan tafel alles al hadden beklonken en moest erg lachen om de heren. Ik heb de ene verteld dat zijn opmerkingen weer eens niet slim waren en wel hier en hier om, en ik heb de ander verteld, toen hij er om vroeg, dat hij erg doordramde en op momenten zelfs agressief uit de hoek kwam.

En toen fietste ik euforisch naar huis, want ik had daar aan tafel 2 geweldige vrouwen getroffen waarmee ik op 1 lijn zat.

De heren zaten uit te leggen en te verdedigen, over zaken die al lang bekend waren. Ik zat met de dames procedures door te spreken, en vast te stellen welke status een bepaald plan had, en tussen de regels, want ze mochten niets zeggen en al helemaal niets toezeggen, hebben ze me volledig verteld wat we moeten doen.

En de heren maar aanvallen en verdedigen.

Ik ben zo blij een vrouw te zijn!

Ongelooflijk maar waar: de fiets van mijn nichtje is na bijna 2 maanden teruggevonden! Het kind was er kapot van dat ze, helemaal zelf, de fiets in hartje stad niet op slot had gezet (drukdrukdruk) en dat die toen is meegenomen. Logisch want het is een geweldige fiets.

Wat zal ze er nu voorzichtig mee zijn!

Mijn zwager trof de fiets vanochtend aan, heeft hem toen meegenomen naar zijn werkplek en mijn zusje haalt hem nu op. Ik ben natuurlijk erg benieuwd naar het precieze verhaal erachter.

Ik smste mijn nichtje meteen om te feliciteren en ze bleef maar terug smsen over hoe blij ze was.

Het schatje.

De raad van Constanze en Yeeha opgevolgd.

Op Twitter en LinkedIn staat nu keihard:

"Ik zoek werk. LEUK werk, ook dat nog! Kom maar op mensen, met al die aanbiedingen!"

En op Facebook iets aangepast:
"(mijn naam) komt alleen maar neerslachtigstemmende vacatures tegen. Ik ben geen ICT-er, en ook geen lasser of verpleegkundige.

Kom op mensen, er moet toch wel leuk werk voor mij te vinden zijn!"

Ik ben dit aan het typen en zie dat iemand de eerste opmerking al heeft geretweet. Zo gaat 'ie goed! Ik zie overigens wel dat de Facebook-opmerking erg negatief klinkt. Ik zal hem weghalen en vervangen door de eerste.

Ik word altijd zo neerslachtig van vacatures doorspitten. Werkelijk niets (in de omgeving) te vinden!

Die in Hoogeveen lijkt me leuk, maar ach, optimistisch ben ik al lang niet meer.

Tijd voor een serieuzere dagindeling is aangebroken.

Tijd voor weer een sollicitatiebrief.

Alhoewel de hele procedure van 2 kanten een gok blijft en het in het verleden geen geslaagde manier voor mij is gebleken, ga ik er toch aan mee doen.

En daarna vanmiddag en vanavond lobbyen bij gemeenteraadsleden. Heb je nog tips Bagrosa?

Het plenst hier. Fijn voor de tuin. Fijn ook voor mij want nu kan ik eindelijk al die 18 Frasiers kijken die ik de afgelopen 1½ week heb opgenomen.

Gisteren wijn in de tuin bij een vriendin gedronken, straks nieuwe hardloopschoenen kopen (eindelijk!) en vanmiddag naar première van een jeugdtheatervoorstelling van een andere vriendin.

De vriendin van gisteren heeft erg lang vakantie wegens absurd veel overuren. We verzuchtten dat het helemaal niet erg is om niets te doen.

Maar ach, wat is nietsdoen?

De miniquichesmuffincupcakes waren heerlijk en snel op.

Fijn.

En toen gingen we naar een expositie en daar hebben we een prachtig werk gekocht.

Ja, we zijn wat raar bezig, dat weet ik best.

;-)