Sparklingstar dagboek

De daad bij het woord gevoegd en meteen het artikel opgestuurd naar de andere wijk. Mijn artikel bij onze redactie ingetrokken. De kans is groot, dat ik het helemaal verbruid heb bij ze, maar dat neem ik op de koop toe. Ik kon het toch al niet goed doen bij ze. Beslisvaardig handelen voelt goed aan.

 

Straks eten en later op de avond voorbereiden op het schrijven van mijn eerste dansrecensie morgen. Kijk er zo naar uit.

 

Wat een ongelooflijke mierenneukers! Mijn interview met een interessant persoon kan niet geplaatst worden omdat de activiteit niet in de wijk plaatsvindt, maar een wijk verder! En dan raar opkijken, dat mensen de wijkkrant waar voornamelijk droge informatie uit de politiek in staat, niks aan vinden.

 

Reuze jammer dat leuke en belangrijke initiatieven die in andere wijken plaatsvinden, maar mede bestemd zijn voor onze wijkbewoners, niet in onze wijkkrant vermeld worden. Laatst is een artikel over een kosteloze coachingsprogramma bestemd voor vrouwen die het moeilijk hebben om dezelfde reden ook niet geplaatst. Het unieke inititiatief is juist voor alle vrouwen uit de omliggende wijken bedoeld. Om voor plaatsing in aanmerking te komen moet de waarde van de informatie centraal staan en niet de plaats van de activiteit. Dankzij onze bekrompen redactie bereikt belangrijke informatie niet de doelgroep.

Mijn weblog is 94x bekeken en de hoofdpagina is al 7x gelezen. Uiteraard hoofdzakelijk door bekenden. Schrijven doet mij goed. Nog twee afspraken maken voor interviews.

 

Telefoontjes plegen en om medewerking vragen gaat me iets beter af. Straks weer een mail schrijven en hopen dat ik die medewerking tot stand komt. Ik krijg op deze wijze wel zin om meer te doen en me meer in te zetten. Een opwaartse stroom van motivatie. Andersom werkt het dus ook, alleen begeef ik me dan naar beneden.

 

 

Wat heb ik gedaan om weer uit die dip te komen? Sporten, meditatie, schrijfwerk opgepakt, interview uitgewerkt, sax spelen. Zaken die mij energie geven als ik besluit daaraan te werken.

Probleem moet ik nog kiezen. Doe ik morgen.

Nieuwsbrief geschreven, mail verstuurd met verzoek om feedback, nieuwsbrief niet tot morgen uitgesteld.

In de ban van...... filmfestivals. Vandaag besloten om meerdere festivals te bezoeken met als doel recensies schrijven. In Rotterdam heb ik gelukkig een breed aanbod aan films buiten de festivals om: commerciële films, filmhuis films en commerciële non-westerse films (voornamelijk Bollywood en Turkije).

Zonet een moeilijke mail richting zus geschreven. Straks herlezen en versturen. Een mail die nodig is, zodat we elk weer met ons leven verder kunnen.

Heel laat actief, maar ik wou persé iets oppakken omdat ik bang ben morgen mijn opleving weer kwijt te zijn. Jippie, interview verwerkt en mail is de deur uit. Tijd voor nachtslaap.

Negatieve herinneringen maken meer impact op me dan positieve. Ik lijk wel geprogrammeerd om deze ervaringen beter voor de geest te halen, dan de positieve. Zou ik mezelf kunnen aanleren om automatisch of vaker de positieve herinneringen op te roepen?

 

Ik ben nog steeds niet on track, maar vandaag heb ik een klein begin gemaakt. Terwijl ik deze zin tik, besef ik dat ik start met het negatieve (wat gaat niet goed) en de minste aandacht besteed aan het positieve. Nu is het wel zo dat ik goed moet waken voor de duur dat ik afwijk van mijn route, maar toch wil ik proberen om dit proces anders te belichten. Ik probeer het opnieuw hieronder.

 

Ik heb vandaag een goed begin gemaakt met het hervinden van mijn route. Vandaag eindelijk weer aandacht besteed aan sax spelen, meditatie en schrijven. Door mezelf voor de keuze te stellen hoe ik me wil voelen, kon ik deze zaken weer oppakken. Ik voelde me opgeladen en licht. Heerlijk. Ik ervaar dat ik zelf mijn energieniveau kan verbeteren door  meer leuke en waardevolle dingen te doen en minder te blijven hangen in piekeren/herhalen van negatieve ervaringen.

 

Motivatiescore: 7. Waarom? Sax, meditatie, schrijven èn gevraagd waarom ik geen reactie ontvang van mijn vrijwilligerscollega's.

 

Mijn weblog www.onlinemoon.wordpress.com is geupdate met een 2e recensie. Nog niet scherp genoeg, maar dat komt nog wel. Ik moet eerst vooral veel schrijven en gaandeweg leer ik het steeds beter verfijnen.

 

Lef gehad en mijn vrijwilligerswerk gevraagd wat er aan de hand is. Ik kreeg een beleefd mailtje die geen antwoord gaf op mijn vraag. Nogmaals de vraag gesteld. Ik verwacht geen mail terug, maar ik ben wel trots dat ik die heb gesteld.

1 - Belangrijke gebeurtenissen waren voor mij de afgelopen tijd:
opstellen van een doelenlijst, doelen herzien, terugval, sfeer op vrijwilligerswerk, mindfultraining, mail aan zus, beslissing stoppen met vrijwilligerswerk op bepaalde locatie.

2 - De belangrijkste winst van het traject tot nu is: een begin gemaakt met vrijwel alle doelen. Eén doel, een weblog starten is echt van start gegaan. Ik weet waar ik heen wil en ik moet nu alleen nog mijn route uitlopen.

3 - Wat mijn motivatie deed toenemen, is het besef dat ik niet terugwil naar wat vroeger was. Door mijn loopbaanopdracht besef ik dat ik meer uit mijn arbeidsleven wil halen.

4 - Wat mijn motivatie vooral deed afnemen is: negatieve herinneringen op werkvloer eindeloos herhalen in gedachten, piekeren wat als ik mijn weg niet vind, onzekerheid, angst, overal beren zien.

5 - Wat mijn gevoel van mislukking deed ontstijgen, is contact maken met mijn lijf en gevoel door te sporten, sax te spelen en te mediteren.

6 - Wat ik heb gedaan om te laten gebeuren wat ik wil is: kleine stappen zetten richting doel. Niet twijfelen aan het nut van de stap, maar gewoon doen.

7 - Wat ik vooral vast wil houden is: kleine akties richting doel uitvoeren en doel in het vizier houden.

8 - Wat mij nog helemaal niet lukt is: regelmaat, structuur, planning niet uitvoeren doordat ik me niet lekker voel, pieker, etc.., feedback vragen, assertief reageren op het moment zelf

9 - Het traject wordt voor mij een groter succes als ik: mijn belangrijkste doel haal en dat is mijn loopbaanpad helder krijgen.

Feiten over vrouwen
1. Vrouwen vormen 50% van de wereldbevolking
2. Vrouwen doen 66% van al het werk
3. Vrouwen verdienen 10% van het wereldinkomen
4. Vrouwen hebben 1% van alle bezittingen
5. Van alle regeringsleiders op de wereld is 5% vrouw
6. Van alle armen op de wereld is 75% vrouw
7. Van alle analfabeten op de wereld is 66% vrouw
8. Van alle vluchtelingen op de wereld is 75% vrouw
9. Van de 150 leden van de Tweede Kamer in Nederland is 36% vrouw
10. Vrouwen in Neder land verdienen gemiddeld 23% minder dan mannen

 

Ook in Nederland worden vrouwen onderbetaald en minder gewaardeerd dan mannen. Het meest erge vind ik dat vrouwen nog altijd op hun uiterlijk worden beoordeeld en daarnaar worden betaald. Hoe verklaar je anders dat mooie vrouwen altijd meer verdienen, meer kansen hebben en beter worden behandeld. Ze zijn in elk geval niet intelligenter of beter als mens.

Het lijkt wel alsof acteurs en actrices supermensen zijn die van alles kunnen. George Clooney schijnt opeens ook scripts te kunnen schrijven en te regisseren. Marieke van der Pol kan na haar acteercarriere ook meteen scripts èn een boek schrijven. Hebben die mensen echt zoveel talent. Of hebben ze gewoon meer zelfvertrouwen en lef?

Bijsturen. Ik wil mijn route hervinden nadat ik van de weg ben geraakt. Mijn loopbaanopdracht heeft een week stil gelegen door emoties en spanningen. Morgen pak ik de draad op. Ga ik de komende week met mijn vele afspraken als smoes aanwenden om weer een week uit te stellen? Gevoelsmatig zeg ik nee. Het is weer aan met mijn motivatie.

 

Zo gaat het altijd. Gemotiveerd stel ik doelen waar ik vervolgens een goede start mee maak. Dagen van terugval volgen waarin hoop en discipline spoorloos zijn. In deze periode verlies ik het overzicht. Het contact met mijn doelen is weg en ik besteed mijn dag niet overeenkomstig de gestelde akties. Weten wat mijn doelen zijn en mezelf juist in deze dagen daaraan herinneren kan me eerder op weg helpen. Tip aan mezelf: uitprinten en op mijn buro leggen.

 

Voor morgen wil ik meer aandacht besteden aan het herinneren van mooie momenten. Ik ben benieuwd hoe ik me ga voelen als ik meer positieve herinneringen afspeel in plaats van de oude, negatieve waarmee ik mezelf ondermijn. Die negatieve zitten zo vast in mijn systeem.

 

Doel 4: weblog is wel gerealiseerd. Schrijven kost veel tijd. Die tijdsinvestering is wel nodig om mijn schrijfvaardigheden te verbeteren.

 

Een piekmoment? Even graven in mijn geheugen. Hier kom ik op terug.

Ik heb de Hollywood vibes. Hoe zou het zijn om in een mooie jurk over de rode loper te wandelen of op dat fameuze evenement aanwezig te mogen zijn? Iets voor mijn droomlijstje: oscar uitreiking of een andere evenement bezoeken als gast. Brengt mij meteen op de vraag: wat moet je neerzetten om daar te mogen zijn of welke connecties zijn vereist. Ach, dromen doet leven.

 

Mijn favoriete actrice Sandra Bullock is zo fantastisch. Ze wenst alle nominees het geluk van winnen toe. De beslissing is voor iedereen een spannend moment. Wie er ook moge winnen, de vrouwen steunen elkaar.

 

Gisteren (vrijdag 5 maart) twee medewerksters een bedankje gegeven voor de organisatie van de bijeenkomst. De één voor haar spreekkunst (dagleidster) en de ander voor de organisatie. De dagspreekster bedankte me, maar keek toch enigszins verbaasd toen ik na mijn waardering verder sprak wWaardoor ik me afvroeg of ik het verkeerd deed. Misschien had ik haar alleen moeten bedanken en mijn dank niet moeten uitbreiden met een zinnetje over wat ik mooi vond aan haar spreekkunst. De andere meid accepteerde mijn compliment ook. Ik voelde me in beide gevallen opgelaten, omdat ik het gevoel kreeg dat ze me raar vonden. Ze keken vreemd naar me. Volgende keer oefen ik met alleen "dank je wel" en zonder iets daaraan toe te voegen. Ik had het idee dat ze met "dank je wel" geen moeite hadden, maar wel met het verfijnen van mijn compliment. Een dubbel gevoel voor mij dus.

Voor vandaag kan ik geen compliment bedenken voor mezelf. Mijn gedachten zeggen dat ik vandaag mijn voornemen waar ik naar uitkeek èn waarvoor ik een drempel heb moeten overwinnen om het te realiseren, niet heb uitgevoerd. Daarmee vernietig ik ook die overwinning. Ik was juist zo trots dat ik lef had getoond en naar een evenement kon waarover ik kon schrijven. Ik voelde me niet goed, ik had pijn in mijn nek en schouder, maar ik denk dat het voornamelijk angst is geweest. Met rust en op tijd vertrekken had ik het kunnen ondervangen, maar ik zocht een excuus. Balen. Zo doe ik het altijd. Op het moment dat het aankomt, haak ik af. Waarom? Ik hoef geen prestatie af te leggen. Ik schrijf voor mezelf.

Motivatiescore: 5. Voornemen niet uitgevoerd, geen meditatie.

Zonet mijn eerste recensie op mijn blog onlinemoon.wordpress.com geplaatst.

Morgen naar een evenement waar ik wil netwerken. Mijn elevator pitch is niet echt bruikbaar. Het verwoordt niet wat ik wil, maar geeft eerder een proces aan waarin ik me begeef. Jammer, een gemiste kans.

 

Mijn voorlopige elevatorpitch in actieve vorm.

"Ik zorg goed voor mezelf door een leuke en bevredigende loopbaan na te streven. Eén waarvan ik energie krijg en waarin mijn talenten en passies ingezet worden binnen een werkomgeving/cultuur waarin ik als mens goed tot mijn recht kom. Boeken, kunst, cultuur, film  maken mij gelukkig.  Ik ontwikkel mijn schrijftalent om te ontdekken of ik van schrijven over deze gebieden mijn toekomstige loopbaan  kan maken".

Vandaag tegenslag gehad. Hoe ging ik daarmee om?
Ik voelde me vanaf het ontwaken niet lekker, maar ik heb toch gekozen om in elk geval een paar makkelijke zaken op te pakken. In de middag rust genomen en in de avond weer iets opgepakt, omdat ik mezelf weer leren niet bij elke tegenslag toe te geven. Soms is het juist nodig om in beweging te blijven ook als het slechts in slow-motion tempo is. Schrijven kost veel tijd. Ik heb vanavond 2 uur gespendeerd aan één alinea schrijven over jong ondernemerschap. Ik ga me meer verdiepen in doelgericht schrijven. Ondanks de tijdsduur ben ik blij met mijn aktie. Doen leert mij een hoop.

 

Motivatiscore: 6. Waarom? Aktie ondernomen. Wat had ik moeten doen voor een 7?

Meditatie, loopbaanopdracht en naar een afspraak.

Sporten doorbreekt mijn piekermaalstroom. Ik krijg energie en zin om weer wat op te pakken. Eén mail van vanochtend is positief ontvangen. Dubbele feestvreugde.

 

Na een slapeloze nacht waarin ik mezelf kwelde met mijn gedragspatronen, ervaringen uit het verleden en mijn huidige status (waar sta ik nu) ben ik de dag kordaat begonnen. Besluitvaardig om van vandaag een productieve dag te maken. De ochtend goed benut: nodige mails verstuurd, aangemeld voor een activiteit en contact gezocht met twee personen. Winst is de stoute schoenen aantrekken en zelf op mensen afstappen om iets gedaan te krijgen. Heerlijk begin van de dag. Wil ik vaker doen. Hèt grote verschil met gisteren: de prestaties van de jongere personen (zie bericht van gisteren) zie ik als een aanmoediging waar ik ook heen wil en niet als een ontmoediging.

In de relatie met mezelf betekent vriendelijkheid met een mild oog kijken naar mezelf. Niet te hard (ver)oordelen. Eigenlijk zoals jij je eigen kind of beste vriendin zou behandelen. Vriendelijkheid betekent voor mij niet alles accepteren ten koste van mezelf.

Som ben ik van slag als ik mensen ontmoet die veel jonger zijn dan ik, maar in het leven al verder zijn gekomen dan ik. Zij staan waar ik had willen staan. Tegenslag heeft mij weerhouden om daar (ooit) aan te komen. Een gevoel van mislukking stroomt door me heen. Wat heb ik de afgelopen jaren met mijn leven gedaan? Ik zie geen resultaat waar ik heel blij mee ben. Mijn zware depressie heb ik overleefd. Bravo zou je denken, maar die depressie heeft mij wel vele mooie jaren gekost die ik liever aan andere dingen had besteed. Terugkijken levert niks op. Ik erken de pijn en hervat mijn weg. Ik kom wel aan. Alleen veel later en op een andere bestemming.

 

Motivatiescore:6. Waarom? Ik zie de winst die ik heb geboekt, een nodig telefoontje gepleegd, meditatie.

Was dit zo moeilijk? Waarom was ik zo bang voor afwijzing? Ik stel al een half jaar een aktie uit (ik schaam me rot), die ik zonet in 10 minuten heb klaar gespeeld. Raad eens. Mijn verzoek werd positief ontvangen. Huh??? Deze reactie had ik niet verwacht. Ik leer dat op mensen afstappen me beter afgaat als ik weet wat ik wil overbrengen, mijn boodschap duidelijk kan verwoorden (elevator pitch) en wat ik van de ander verwacht/verzoek.

 

Ik wist niet hoe ik mijn vraag moest overbrengen, maar ik ervaar nu dat ik het alleen kan leren door de praktijk. Door te doen en bij te schaven als het nodig is, benader ik mijn doel. Afwachten tot zich een perfect plaatje in mijn hoofd ontvouwt eer ik stappen onderneem is tijdverspilling. Juist de feedback/reactie van de andere partij is waardevol.

Mijn gevoel zegt om per direct op te stappen,maar mijn verstand adviseert tot juli te wachten om mijn imago te beschermen. Het is zonde om mijn credits met slechts één emotionele beslissing geheel teniet te doen. Je weet nooit wanneer je die mensen tegenkomt of nodig mocht hebben. Ik geef mijn verstand gelijk. Om mijn voornemen meteen kracht bij te zetten, heb ik meteen een paar sites opgeschreven die ik wil aanbevelen. Op deze wijze haal ik de motivatie uit mezelf.

 

Motivatiescore: 7. Waarom? Aan H.3 gewerkt, sax, wandelen en nodige mail verstuurd.

 

Realiteitscheck: De opdrachten uit hoofdstuk 3 vragen veel tijd. Ik doe minder dan ik gepland heb waardoor ik 1.5 week nodig. Ik krijg beter inzicht in wie ik ben, wat ik belangrijk vind (ook al is dat veranderlijk). Mijn belangrijkste inzicht is dat de weg terug uitgesloten is. Ik ervaar rust. Nu hoef ik uitsluitend vooruit te kijken. De twijfel is weg. Ik ga voor meer uitdaging en voldoening in mijn werk wat niet betekent dat ik geen angst ken, maar ik ga die angst aan. Stapsgewijs leer ik meer verantwoordelijkheid dragen en meer doen. Door op een andere wijze te reageren op mijn vrijwilligerscollega's leer ik mezelf nieuwe dingen. Een leerschool in de praktijk.

 

Het zit mij niet lekker dat niemand van de vrijwilligers, het bestuur en de betaalde kracht reageert op mijn aankondiging dat ik eind juni na 2 jaren definitief stop met mijn vrijwilligerswerk. Hoezo onzichtbaar?! Grr.......ik heb gisteren per mail gevraagd of mijn mails ontvangen zijn en of alles oké is? Stilte. Mjin vriendinnen adviseren het te laten gaan. Ze hebben gelijk. Deze situatie is wel een terugkerend patroon.  Opeens verandert de situatie en keren mensen zich tegen mij zonder direct aanwijsbare oorzaak of echte gronden. In dit geval is de oorzaak mij wel bekend.  Een bestuurslid mocht mij vanaf het begin niet. De betaalde kracht wou juist verse inbreng en jongere vrijwiligers. Helaas vond ik hem iets te close worden. Grenzen aangeven heeft consequenties voor mij. Anderen kunnen doen en laten wat ze willen, maar als ik iets aangeef is het verkeerd. Desondanks ben ik blij dat ik het wel heb gedaan.

 

Mediteren als dagelijks ritueel gaat goed. Ongemerkt gaat een uur voorbij.

Genoeg gereflecteerd. Tijd voor akties. Zonet alsnog hoofdstuk 2 (doel van vorige week) afgerond. Het resultaat van H.2 is een overzicht krijgen van levensthema's en waarden in mijn leven. Die waarden hangen samen met de levensthema's, maar zijn niet uitputtend of vaststaand. Vacatures doornemen is erbij ingeschoten. Voor deze week beter plannen.

 

Doel deze week: hoofdstuk 3, vacatures doornemen, 1 sollicitatie de deur uit, voorbereiden stuk voor a.s. zaterdag, en elevator pitch blijven oefenen.

Meditatie.

Lieve dames, hartelijk dank voor jullie opbeurende en inzichtgevende reacties afgelopen weekend.

Ja, ik heb inderdaag genoeg in huis voor een veelbelovende carriere en ik heb alle kwaliteiten voor een marketingmedewerkster. Ik gaf talent te veel credit. Slechts enkelen hebben echt talent, voor de rest is het hard werken en vooral veel doen om te groeien. Talent is vaak overschat. Doendoendoendoen is nodig om te leren en te groeien. Jullie reacties hebben mij wel geholpen om niet te lang in mijn dip te blijven. Ik ga meer doen en nog meer lef hebben. Deze week gaat één sollicitatie de deur uit naar een functie van marketingmedewerkster. Ik hoef niet meteen De juiste keuze te maken. Ik mag proberen, vallen, opstaan. Door juist te experimenteren kom ik dichter bij het antwoord. Ik heb het gevoel dat ik tijd verspil en niet nog meer verkeerde keuzes mag maken daarom wil ik zo graag meteen de juiste keuze maken. Het is net als met een ijsje eten. Heb je het nooit geproefd, dan weet je ook niet of het je smaak is. Mijn dank voor jullie steun.

Hoe ga ik om met tegenslagen?
Ik trek me meestal terug. Mijn hoop is zoek. Ik ben eerder wanhopig: of ik zie felheid bij me (onrechtvaardigheidsridder) of ik word een bang muisje die alles en iedereen als een groot monster ziet en zich verplettert voelt door die reus voor zich.

Van het weekend was een mooi geval van tegenslag. Niks lukte, geen motivatie, weet niet waar en hoe verder te gaan, een lange rechtlijnige weg voor me zonder eindpunt, .......
Mijn reactie: de handdoek in de ring gegooid en heel de dag voor de buis gehangen met een rot gevoel. Ik kon mezelf er niet toe zetten om iets te doen. Echt een rot gevoel in mijn buik. Ik weet dat zulke buien na een paar dagen weer over gaan, dus heb ik toegegeven aan het gevoel met de gedachte "de bui trekt zo weer over". Op zulke dagen zie ik echt zwart en voel ik zwart.

Mijn belemmerende gedachten zijn:
- Je komt er nooit
- Het lukt je niet
- Accepteer, dit is je leven
- Je moet tevreden zijn met wat je hebt
- Je doet het niet goed
- Je bent een wannabe...., maar je wordt het nooit
- Niks lukt
- Ik ben al 38, als het nu niet lukt, wanneer dan wel
- Niemand vindt mij leuk
- Ik val buiten de boot

Door meditatie weet ik dat het maar gedachten zijn. In zulke buien blijven ze komen en komen als een vloedgolf. Ik geef me daaraan over met de gedachte "Hier komt weer een flinke wolkenpartij. Die bui gaat een keer over".
Overgeven gaat me beter af dan daartegen vechten. Zo probeer ik ermee om te gaan, maar ik verlies er wel kostbare uren mee.
Vandaag ben ik van die buien af.

Vorige week las ik over een leuk evenement die ik met pijn in mijn hart aan mij voorbij moet laten gaan. Te duur voor mij. Het idee om dit evenement te bezoeken liet mij echter niet los. Lef, daar ontbreekt het mij vaak aan. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken. Kan ik als pers toegang krijgen? Ik schrijf voor een onbetekend krantje. Niet belangrijk genoeg voor zo'n evenement,maar tot mijn grote verbazing is vandaag mijn verzoek ingewilligd. Jippie.

 

Tijdens mijn biografieopdracht ontdekte ik een patroon: geen lef en weinig kansen grijpen. Estrella en Bachroos zeiden al "vooraan staan bij het uitdelen" wat ik wel vaker heb geprobeerd, maar waar ik steeds mijn neus heb gestoten. Als je altijd wordt overgeslagen of afgewezen neemt de durf af totdat je het niet meer gaat doen. Die angst/hobbel heb ik van de week weer genomen. Ik laat me niet meer zomaar in een hoek stoppen. Die tijd is voorbij.