Bagna dagboek

morgen spannende onderzoeken  naar andere uitzaaingen

middagje ziekenhuis voor echo,foto,scan

ook nu krijg imooie woorden op mijn pad;

van mijn tantes;

'ga je bedapperen!'

van Stokroos;

weer een beetje boost te pakken om de klus te klaren.

ga ik een mantra van maken, voor als ik morgen onder het scanpapparaat lig;

pak de boost, klaar de  klus !

Ja, er spoken nu veel vragen door mijn hoofd

Wordt tijd dat ik de bestralingsarts weer spreek en haar hoor zeggen dat ook dergelijke uitzaaingen te bestralen zijn

gisteren mijn nieuwe boek (het borstkankerboek) doorgenomen en schrik dan toch van de zin;

lymfklieruitzaaingen groter dan 2 mm, noemen we macrometastasen. Dit onderscheid zegt iets over de prognose.

Het plaatje wordt duidelijk als ik de rest onderzoeken heb gehad; woensdag de hele dag in het ziekenhuis en donderdag weer de uitslag.

Ik beweeg mee, maar soms slaat de schrik met om het hart!

Op dit moment hoest ik me de longen uit het lijf, en vermoed zelfs kinkhoest, welja!

Die pijnlijke ribben van het hoesten, vast geen metas….

Morgen even naar de huisarts….

Ziek zijn brengt je in een andere wereld.  Vaak verwonder ik me over deze wereld waarin ik terecht ben gekomen.

Kijk om me heen,  en ervaar -naast alle onrust-  dat elke dag schoonheid heeft!

Het werk laten vallen was een groot ding voor mij.  Mijn focus nu op onderzoek en genezen.

Herstellen ook een werkwoord!

goed èn slecht nieuws.

De operatie is succesvol geweest, de tumor goed verwijderd.

En gisteren kreeg ik uitslag van onderzoek naar de aard van de tumor;

De tumor is goed verwijderd, en was gematigd agressief

Dit had ook slechter kunnen zijn!

Wat tegenvalt is dat er uitzaaingen in 2 van de 3  onderzochtte okselklieren zijn aangetroffen van ieder 3 mm groot.

En gezien de aangetroffen uitzaaingen gaat nu het zware behandelplan uit de kast komen;

 bestralen van borst en oksel

 chemokuren

 hormoontherapie.

Vanavond was ik met mijn kids, en we voelden; dit wordt een klus.

Maar we aten ook een taartje!

vandaag veel bezoek gehad. dat is zo fijn, maar ook een wonderlijk bestaan; in de aandacht van velen om me heen.....

sinds ik borstkanker heb -de diagnose werd een maand geleden duidelijk- beweegt de hele wereld om me heen,  mee.

en iedereeen denkt; ik moet B even bellen, of even langs gaan.

ik houd familie,vrienden,collega's,buren  in grote stappen op de hoogte via emails. en dat is ok.

maar kan me niet altijd goed verhouden tot de grote hoeveelheden verhalen die op me af komen, en tot de eenzaamheid die volgt op al die aandacht.

op het moment dat ik dit soort dingen ga denken is het goed om juist aleen te zijn, te mediteren, een muziekje te luisteren.

ben elke dag op zoek naar een mooi muziekje, een mooi gedicht.

zal morgen weer eens proberen iets toe te voegen. Ook weer een mooie verzameling mooie plaatjes aanleggen om mijn verhalen kleur te geven!

dag lieve schatten

dank voor jullie woorden! zo fijn!

vandaag bezoek van zus en zwager, lopen nu door mijnhuis te redderen.

een losse plank boven mijn bed, die vervaarlijk kraakte en nog net niet op mijn hoofd belande vastgezet, een CD kast idem, en een nieuwe dimmer hier , een nieuwe stekkerdoor daar.

Een heel lijstje werken zij met zijn tweeen af terwijl ik een beetje rond dobber.....

wat een raar gevoel!

maar ik ben blij met hun en jullie aanwezigheid

dag lieve  hart en zielmensen!

een half jaartje niet geschreven.

een wondelrijk half jaar waarin ik mijn hart volgde om te stoppen met schrijven over mijn leven. Een dringende behoefte gevolgd om vooral rust voor mijn lijf te verzorgen. Voelen ipv praten. Zijn ipv aktie!

Ontrouw naar mijn H&Z vriendschappen, maar niet in staat om anders te doen.

De situatie inmiddels veranderd, omdat er onlangs borstkanker bij me is geconstateerd.

Een nieuwe weg ligt nu voor me. De operatie was vorige week, volgende week de uitslag. Hebben ze genoeg weggesneden, hoe agressief is de tumor en zijn er uitzaaingen?

een roalercoaster aan emoties.

hier te schrijven lijkt me nu een goede stap.