Bewaarder dagboek

Weglantaarns bij Weefster nadat Bewaarder langskwam !

LANTAARNS (aan & uit )

Slot

Jaren later, om precies te zijn op 30 april 2005 was ik bij oude vrienden in Zeeland.

Op de terugweg na een week van bezoek aan familie en vrienden kon ik bij Kees en zijn vrouw Hanneke een aanhanger halen. Deze was ooit het onderstel van hun vouwwagen en kon ik goed gebruiken omdat ik op de terugweg ergens bij Reims een antieke tafel ging halen die ik via E-bay gekocht had.

We kennen elkaar al toen Hanneke een meisje van 11 was en ik mijn lief net een jaar kende. Het was Hanneke die een eigengemaakt gedicht opzei tijdens de as verstrooiing  van mijn  vrouw een paar maanden later hier op een bergtop die op de Dordogne uitkijkt.

Omdat het 'Koninginnedag' was nodigden het vriendenstel mij uit om dat te vieren met een avondmaaltijd in een restaurant in hun mooie dorp  ergens op Walcheren.  We hebben daar heerlijk gegeten en gepraat en waren de enige klanten want iedereen was bezig om bepaalde festiviteiten te bezoeken.

Toen Kees afrekende was ik net aan het vertellen wat ik jullie eergisteren en gisteren ook heb verteld over die lantaarns die uit en aan gingen als ik er langskwam. Waarom ik daar opeens over begon weet ik niet, maar inmiddels was het avond geworden en de sterren flonkerden al aan de hemel,misschien daardoor?  De eigenares  die mijn vrienden goed kende wachtte geduldig met haar rekening in de hand tot ik mijn verhaal beëindigd had.

"Dat is alweer meer dan 25 jaar geleden en daarna heb ik er eigenlijk niets meer van gemerkt!", eindigde ik mijn relaas.

Toen we opstonden nadat Kees betaald had en wij de eigenares een hand  ter afscheid gaven betraden we de lange duinweg naar het strand waaraan dit restaurant lag. Aan beide zijden van deze provinciale weg verlichten hoge ' Snelweglantaarns' het verder verlaten deel . Wij waren de enige wandelaars en er was geen autoverkeer. De eigenares zwaaide ons nog eens na toen we al een tiental meters hadden afgelegd.

FLOEP!!...Opeens ging het licht uit van een lantaarn links naast ons terwijl de rest van de rij als een perspectivische lijn tot de horizon daalde om zo een ononderbroken lichtketting te vormen...Kees en Hanneke waren oprecht stomverwonderd dat ze dit zagen gebeuren zo vlak na mijn verhaal en ook de eigenares zagen we verbaasd kijken naar ons. Toen we een meter of honderd de zijweg insloegen naar hun huis, zagen we dat het licht van die ene lantaarn weer brandde!

Ze praten in dat mooie kustdorp nog steeds over dit kleine wonder want mijn vrienden vonden het wat leuk om dit vreemde voorval te vertellen aan hun vrienden en kennissen!

EINDE! 

( degene die deel 1 en 2 niet gelezen hebben, raad ik aan terug te bladeren naar 27, 28 en 30 augustus van dit dagboek)

Dank jullie wel voor de aandacht!

Bewaarder.

 N.B.

Sommige vreemde dingen die je meemaakt kunnen niet altijd verklaard worden. Op een gegeven moment accepteer je dat.

Toch wil ik hier vragen of iemand naast enkele reacties die ik al heb ontvangen ook zo een soort ervaring wil meedelen en er eventueel een sluitende verklaring voor heeft.

LANTAARNS  ( aan & uit )

Deel 2.

In de loop der weken ,maanden kwam ik tot de ontdekking dat er meer lantaarns doofden en weer aangingen als ik langsliep. Het gebeurde niet als ik met de fiets voorbijging en ook niet

als ik in de auto reed.

Toen de nieuwe muurlantaarns in onze steeg in werking traden was er één die dezelfde verschijnselen vertoonde als ik langs liep en ook zelfs op de singel bij de Sterrenwacht waar een soort 'Snelweglantaarns' stonden was er één die dezelfde kuren vertoonde.

Op een gegeven moment dacht ik er niet meer aan en lette er ook niet meer op.

Zoals ik al eerder vertelde werkte ik als botanisch wetenschappelijk tekenaar bij het Rijksherbarium en dat was toen een tijdelijke aangepaste huisvesting niet ver van Hortus waar het allereerste oude Rijksherbarium was gevestigd.

Op een dag kwam een jongere kunstschilder die ik nog kende van vroeger mij daar in de  werkkamer opzoeken om te vragen of hij gebruik mocht maken van mijn vergrotingsapparaat om ongepelde pindanoten heel groot te kunnen tekenen. Natuurlijk moest ik hem daarvoor enkele eenvoudige technieken leren. Wat mij opviel tijdens onze gesprekken was zijn aandacht voor het occulte en magische. Ik kon hem daarover veel vertellen want dat was een onderwerp wat ik jaren aan het uitdiepen was. Zo hadden we het over wichelroeden, pendels, de I-Tjing, Kabala, telekinese, lucide dromen, uittredingen , B.D.E en nog veel meer interessante dingen.

Zo vertelde ik hem over mijn ervaring met die straatlantarens!

Hij geloofde mij niet maar ik had het zo overtuigend verteld dat hij voorstelde om het een keer samen met mij mee te maken.

"Okay, kom morgenavond tegen elf uur bij mij dan drinken we wat en maken we samen een wandeling langs die lantaarns waarvan ik weet dat die uit- en weer aangaan als ik langsloop!" stelde ik voor.

Paul, zo heette mijn  kunstbroeder maakte zijn  eerste pindatekening af .

"Tot morgenavond elf uur!", riep ik nog voordat hij met de aardnoottekening vertrok.

Dat handjevol  pinda's die nog  onder het apparaat lagen had hij eerst gepeld en opgegeten. Het kwam niet bij Paul op om er zelfs maar ééntje aan te bieden.

De volgende avond belde Paul precies om elf uur aan .

Na de kennismaking met mijn vrouw die ik natuurlijk al had ingelicht over die jongen en zijn interesse in het occulte gingen we gelijk op stap. Bij de brug, alsof de lantaarn wist dat ik kwam , gebeurde er niets. Ik bleef even op enige afstand staan maar de lantaarn liet zijn licht lustig schijnen. °°° Dat zal je altijd zien, als je iets wil demonstreren waar anderen bij zijn lukt het niet! Maar daarom niet getreurd we gaan gewoon naar de volgende°°°, dacht ik!

Zag bij Paul al een teken van twijfel over mijn verhaal verschijnen.

Terwijl we de volgende steeg hadden bewandeld  en ik tegen mijn vriend zei dat zoiets altijd gebeurde als je wat wil laten zien, ging plots de muurlantaarn uit waar we langs liepen.

"Ha, zie je wel!, deze doet het wel!", riep ik direct enthousiast.

"Ach ,dat is toevallig!", opperde Paul.

Ik ging daar niet op in maar vervolgde mijn pad. Paul slenterde al minder enthousiast achter mij aan. De muurlantaarn begon weer te schijnen en ik zag dat mijn vriend dat opmerkte maar  liep expres stevig door.

We kwamen bij het eind van de steeg die uitkwam op een brede maar overdag verkeersdrukke gracht. Het zebrapad daar werd fel verlicht door het oranje schijnsel van  de hoge natriumlampen erboven. Er was nu geen verkeer en geen mens te zien.

PLOEP!...ineens doofden de natriumlampen aan de overkant.

Dat overdonderde mij wel! Zelf had ik dit echt niet verwacht. Had vaak genoeg op weg naar een café 's avonds dit altijd verlichte zebrapad  overgestoken maar het licht was nooit uitgegaan.

"Zie je wel dat het echt waar is!', zei ik triomfantelijk tegen mijn jongere vriend of ik het al eerder had meegemaakt.

Ja, daar stond hij toch van te kijken zag ik met enige voldoening, terwijl ik zelf het ook heel gek vond dat dit nu gebeurde. Maar ik liep weer stevig verder naar het bekende café vlak bij .

Daar nam ik met plezier het  pilsje aan wat  mijn pindatekenaar zowaar aanbood.

Hij gaf toe dat hij een verschijnsel had gezien dat niet alleen aan toeval was te wijten maar zou graag nog meer willen weten van mijn verborgen krachten.

"Ach Paul, ik heb geen verborgen krachten maar soms wel het gevoel dat ik invloed kan uitoefenen op onbewuste manier op een elektrische stroom, denk ik!"

Daarmee was voor mij de kous af. Toen we terugliepen naar mijn huis want zijn fiets stond er nog ,brandde het voetgangerslicht bij het zebrapad weer aan beide kanten van de weg!

Maar er is een vervolg van dit merkwaardige lantaarnverschijnsel wat zich jaren later afspeelde en heel ergens anders en met getuigen! Maar dat vertel ik morgen weer !

Nachtgroet van Bewaarder.

LANTAARNS  ( aan & uit ) 

Deel: 1.

Op een warme zomeravond in 1977 liep ik over de oude stenen brug  die de brede Herengracht overkluist . Deze brug verbindt  onze steeg met de binnenstad. Toen ik de brughelling afliep naar het volgende deel van de steeg,  floepte opeens het licht uit van de lantaarnpaal rechts van me, een tiental meters verder.  De andere palen aan de zijden van beide walkanten bleven gewoon helder schijnen.

Een paar stappen verder zag ik nog net toen ik de steeg verder volgde dat de lamp begon te gloeien en even knipperen om dan weer voluit te schijnen.

Op dat moment vond ik het niet iets  bijzonders want zo een storing kan toevallig optreden terwijl je net langsloopt.....maar!

Van de vele malen dat ik 's avonds mijn huis verliet om ergens naar toe te gaan kwam het te vaak voor dat die ene....juist altijd die ene lantaarn....dezelfde grap uithaalde...hij doofde om een paar tellen later als ik verder was weer te gaan schijnen...dat gebeurde naar mijn gevoel .te vaak om toevallig te zijn.

Nu speelde dit zich eerder af dan mijn verhaal van gisteren over die lantaarn voor mijn huis en ik moet even vermelden dat toen de heel lelijke straatlantaarns , een soort lange hoge 'snelwegverlichting' die langs de kademuren stonden, waren vervangen door  nieuwe 'klassieke lantaarnpalen' die een veel mooiere avondsfeer aan de voorname gracht gaven.

Omdat ik wilde weten waarom juist van die ene lantaarnpaal het licht doofde als ik voorbij kwam ben ik een daar bij die paal gaan controleren of er wat los zat of dat er rondom misschien een kabel defect was,maar niets van dat alles. Ook stampte ik een paar keer met de hakken van mijn schoen op de grond daar bij die paal en sprong zelfs met beiden voeten omhoog om nog meer trilling te veroorzaken. Maar de lantaarnpaal leek zich er niets van aan te trekken en bleef lustig branden. Onbegrijpelijk vond ik dat temeer toen ik na al die vruchteloze bokkensprongen terug naar huis liep.....floepte het licht weer uit en voor ik mijn voordeur opende ging het licht weer aan! Het leek wel of die paal mij uitlachte...!

De volgende avond liep ik weer naar de brug uit nieuwsgierigheid wat er zou gaan gebeuren. Passeerde een verliefd jong stel  wat gearmd en leunend over de brugleuning van het nachtelijke schouwspel van de gracht genoot. Ik liep verder en tot mijn verrassing floepte het licht uit van de lantaarn. Het viel dat jonge stel ook op want ze keken mijn richting op.

"Hé hebben jullie dat gezien! Dat lantaarnlicht gaat uit omdat ik langs kom!', riep ik verheugd omdat ik  nu getuigen had.

Ik liep naar ze toe en vertelde dat ik daar verderop woonde en ik vaak het lantaarn licht zag doven als ik langskwam.  Na mijn uitleg keken ze mij geamuseerd aan en toen het licht weer aanging wat zij ook opmerkten, deed ik een voorstel.

"Willen jullie mij een plezier doen en even naar die lantaarnpaal toe lopen?....Als die uitgaat dan weet ik in ieder geval dat het niet alleen door mij komt!"

Het stel willigde wat schaapachtig lachend mijn verzoek in .Ze liepen samen nog steeds innig gearmd naar de voet van de paal en het was echt een heel romantisch beeld ,die twee zo mooi verlicht in het schijnsel van die lantaarn die rustig bleef branden.

"Loop eens wat heen en weer of stamp eens met jullie voeten!", riep ik vanaf de hoogte van de brug over het water wat ons scheidde.

De twee gaven zonder enige schroom gehoor aan mijn oproep en begonnen zelfs een soort eigen liefdesdansje om de paal op te voeren. Na een paar minuten kwamen ze lachend terug naar de plek waar ik stond. Ik bedankte ze voor de moeite en begreep dat ik toch één of andere kinetische of elektrische invloed moest hebben uitgeoefend op die lantaarnpaal.

Hoofdschuddend liep ik terug naar huis. Voordat ik de deur achter me dichttrok zag ik het verliefde stelletje elkaar weer omarmen alsof die rare vent die hun wat vroeg niet eens bestaan had. Boven de gracht waren de sterren nog mooier in deze heldere zomeravond dan de lantaarnschijnsels die ook nog eens in het water van de gracht weerspiegeld werden.

Wordt vervolgd!

Een foto van de Herengracht te Leiden in de nacht die ik toen maakte.

Een foto van de nieuwe ' klassieke lantaarpaal' ( mijn dochter op de fiets daar ging het om!)

Groet van Bewaarder

STRAATLANTAARN ( vervolg)

We gaan terug in de tijd, het is midden februari 1979.

De bovenste foto toont ons huis met de oude straatlantaarn die 's avonds de steeg waar we woonden verlichtte. Deze hangende straatlantaarn voldeed niet meer aan de moderne eisen van openbare verlichting en werd op een dag verwijderd. De tweede foto laat de werkers van het G.E.B. zien die de lantaarn weghalen terwijl ik de foto maak uit het raam van onze woning. Na een kort praatje op gelijk niveau van de bak waarin ze werkten en mijn vensterraam van éénhoog,  nodigde ik ze uit voor een bakkie. Het klusje was gauw geklaard en de nieuwe 'namaak-antieke'  muurarmatuur zou later aan onze kant maar aan de gevel van het buurpand links bevestigd worden.

"Wat doet de 'Lichtfabriek' met deze oude lantaarns?",  vroeg ik de beide mannen toen ze me bedankten om verder met hun werk te gaan.

"Oh, die gaan op de schroothoop!", antwoordde één van de beide kerels terwijl ze naar hun bedrijfswagen liepen om de volgende lantaarn 20 meter verder te doen.

"Mag ik hem dan hebben als aandenken?", vroeg ik direct , want die gedachte speelde al vanaf het begin van hun werkzaamheden door m'n hoofd.

"Ja hoor, neemt u hem maar mee,maar niet verder vertellen hoor,want eigenlijk mogen we dat niet doen!", zei de oudste man en overhandigde mij met een veelbetekende oogknip de lantaarn. Ik liet het ding bijna uit m'n handen vallen zo zwaar was die! De opaalwitte  kunststofkap ontbrak nog .

"Dank u wel ,maar mag ik die kap er ook bij hebben, die hoort erbij!", opperde ik.

"Nah, die's uh een beetjuh beschadugd ...dur sitstuh wat gaatstuh  in...maarhuh...u maggum hebbuh hóór!", zei de jongere met een Leidse tongval.

Zo ben ik toen in bezit gekomen van een straatlantaarn die voor ons een historische waarde had. Vanmiddag heb ik in mijn schuur deze oude lantaarn weer tevoorschijn gehaald uit z'n verpakking van 31 jaar geleden. Het ding wat schoongeborsteld en met olie ingewreven.

De opaalwitte kap schoongewassen en toen van deze oude straatlantaarn de onderste foto gemaakt. Nu was dit een inleidend verhaal, dat heb je gauw als het over dingen gaat die zich in Leiden afspelen, want het bijzondere moet nog komen! Niet van deze lantaarn maar van enkele anderen lantaarns niet veel verder van mijn huis.

Morgen vervolg van dit verhaal!

Met dank voor jullie aandacht.

Bewaarder.

STRAATLANTAARN

Inleiding:

Vanavond ga ik een verhaal over straatlantaarns in mijn dagboek zetten.

Het is een heel vreemd verhaal en misschien wel ongeloofwaardig maar het is wel echt gebeurd! Het speelt zich af in de straten van Leiden waar ik vroeger woonde.

Dit n.a.v. een vraag van één van onze Hart & Ziel deelnemers die mij apart een vraag gesteld heeft over de invloed van de mens op een elektrisch veld.

Tot vanavond na 20.uur. ( wordt wat later! zie mijn reactie hieronder)

Bewaarder. ☼

French Deconnection

Lieve Hart & Zielevrienden,

Pas vanmidddag had ik weer na 2 dagen Internetverbinding die eergisteren plotseling wegviel. Wat ik allemaal naliep van de wirwar van kabeltjes en plugjes tot en met de procedures om storingen op te heffen, ik kreeg geen Internet meer. 

Met die satellietverbinding die nogal gevoelig is kan het ook de zendmast zijn 6 km verder op een berg die het niet doet. Na mijn Franse buurman die aardig op de hoogte is van het IT-protocollen zijn hulp te hebben ingeroepen, slaagde hij er ook niet in de Internetverbinding te herstellen. Tot we er samen achter kwamen dat inderdaad de zendmast uitgevallen zou kunnen zijn.

Ik vroeg hem of hij voor mij de 'Helpdesk' zou kunnen bellen omdat bij de vorige keer de man van die desk niet goed met mij overweg kon door gebrek aan voldoende kennis van de PC-procedures en aan Franse woorden. Maar die desk was toen( avond) niet bereikbaar. 

Vanmiddag heb ik zelf de Helpdesk gebeld en tot mijn grote verrassing kon ik zonder problemen precies de instructies door de telefoon volgen die de IT-man gaf en ook de procedure om in de vensters dingen op te zoeken en te veranderen alle die dingen uitvoeren zonder steeds opnieuw te vragen wat ie zei.

Even later werkte zonder haperen 'The French Connection ' weer !

Ze hadden mij verzuimd een bericht te sturen dat het providersysteem de entreecode had gewijzigd bleek na afloop van 't gesprek toen ik vroeg waarom ik geen Internet verbinding meer had. Nu ik ben toch wel een beetje trots dat ik  mijn kennis van de PC- procedure 't afgelopen jaar heb vergroot en daarbij de bijpassende Franse uitdrukkingen voor zulke speciale zaken heb begrepen en toegepast.

Morgen ga ik op mijn gemak alles lezen wat jullie hebben geschreven  de afgelopen 2 dagen. Maar erop reagaren doe ik niet meer .In  ieder geval bedankt voor jullie reacties.

Nu ga ik eens vroeg naar bed omdat ik vandaag veel ondenomen heb en moe ben.

Tot morgen zoals van ouds!

♥ ! Bewaarder☺ ( mooi hè die volle maan!)

de ezels in hun prairie

...terloops een petje vol meegenomen..

Cantharel of dooierzwam

grijze Russula

...de blaadjes van de zilverberk die verwarrend veel lijken op cantharellen

...een peluwtje van mollig mos..

Dennenappels vallen naast die van verleden jaar

ZOMERWANDELING (vervolg)

De laatste dagen is het gewoon tropisch!

Wat een mooie zomer beleven we toch maar weer !

Tweederde van de zomertijd is al voorbij en je merkt toch al de naderende adem van de herfst. Dit wil ik illustreren met met opnamen die ik gisteren tijdens mijn wandeling gemaakt hebt maar even bewaard heb omdat tot nu toe de zomer ons nog toelacht voordat er plaats gemaakt gaat worden voor de herfst.

Antwoord :

ESTRELLA is plantenkenner  kam pioen !

Gefeliciteerd Estrella want je had om 10.20 u. vanochtend al het juiste antwoord!

Na m'n hint van 19.u. was 't wel duidelijk dat het om de vruchtzetting van de pioenroos gaat. Dus lieve deelnemrs allemaal bedankt voor je inzending en goed of fout maakt niet uit als ge maar plezier hè !

Tot de volgende keer!

♥♥♥ Bewaarder.

HET ANTWOORD zit in de teksten dagboek en reacties  van mij opgesloten!

Eén deelnemer heeft het juiste antwoord al gegeven!

Die zal ik dadelijk bekend maken!

Na 20. 00 uur komt de oplossing!

EET SMAKELIJK !

VRUCHTZETTING van een........???

Wie het antwoord weet is plantenkennerkampioen!

Koningsvaren kleurt reeds geel hier en daar

rijpende bramen

voor PLUIS  ☺☺☺

groot kaasjeskruid

tamme kastanjes beginnen te zwellen

Wandeling langs bos en veld

Heide volop in bloei

ZOMERWANDELING

Geniet van deze laatste warme zomeruitspatting!

AFRIKA  (laatste deel)

'Muskietejag'

Zonder dat het mijn bedoeling was ben ik via de muziek en speciaal de Afrikaanse, met mijn vroege jeugdervaringen bezig . Mijn interesse voor Afrika en ook Z.Amerika is altijd gebleven. Na het Zuid-Afrikaanse vriendinnetje uit Bloemfontein waarmee ik een briefwisseling onderhield in de lagere schooltijd, kwam er weer na vele vele jaren een Zuid-Afrikaanse vriendin in mijn leven!

Een jong pas gehuwd stel kwam in onze Leidse steeg een paar huizen verder wonen .Al gauw ontstond er een hechte vriendschap tussen ons en dat sympathieke stel. In hun ogen waren wij een voorbeeldgezin met een gelukkig huwelijke en  twee bijna volwassen kinderen. Maar de allereerst kennismaking had een bijzonder karakter.

Niet veel later na hun intrek, werden wij spontaan door hen uitgenodigd om nader kennis te maken in hun eigen smaakvol ingerichte woonruimte.

Zij stelde zich voor als Rina, een kleine, elegante en knappe vrouw, een echte ' sophisticated lady' vond ik met prachtig donkerbruin kort sluikvallend haar.

Hij noemde zich Gerrit, een grote sterke blonde man met ondeugende blik in z'n ogen. Al gauw voelden we ons alle vier tot elkaar getrokken. Toen Rina vertelde dat ze een geboren en getogen Zuid-Afrikaanse was, kwam ik spontaan op 't idee om een gedicht van een Zuid-Afrikaanse dichter op te zeggen. Een gedicht wat ik in mijn HBS-tijd  zoals veel andere gedichten moest kunnen declameren. Toen kon ik dat zonder haperen bij Rina doen.  Met 't idee dat ik iets had met Z.-Afrika, dacht ik haar te kunnen plezieren en misschien wel een goede indruk maken.

 Het gedicht zet ik hieronder . Heb 't 'gegoogeld' want nu wist ik niet alles meer!

Lees a.j.b. dit gedicht ; het is één van de weinige met een dosis humor!

MUSKIETEJAG  van A.D.Keet

 "Jou vabond, wag ek sal jou kry

van jou sal net 'n bloedkol bly

hier op my kamermure.

Deur jou vervlakste gonsery,

deur jou gebyt en plaery

kon ek nie slaap vir ure.

Mag ek my voorstel, eer ons skei,

eer jy die doodslag van my kry -

my naam is Van der Merwe.

Muskiet, wees maar nie treurig nie,

wees ook nie so kieskeurig nie,

jy moet tog eendag sterwe.

Verwekker van malaria,

sing maar jou laaste aria -

nog een minuut van grasie.

Al soebat jy nou nog so lang,

al sê jy ook, ek is nie bang,

nooit sien jy weer jou nasie.

Hoe sedig sit hy, o, die ding!

Sy kinders kan maar kranse bring,

nou gaan die vabond sterwe.

Pardoef ! Dis mis ! Daar gaan hy weer !

Maar dood sal hy, sowaar, ek sweer - 

my naam is Van der Merwe ! "

           .________.

.....ik keek natuurlijk direct hoe Rina zou reageren...er viel na mijn laatste woord een kleine stilte....Rina begon te glimlachen en ik zag haar ogen twinkelen....

"Bedankt  Ed....en het leuke is mijn meisjesnaam is Rina Van der Merwe !!"

We hebben er smakelijk om gelachen want dat was wel heel toevallig dat ik voor haar een gedicht opzeg met haar naam erin!

Met dit verhaal eindigt mijn Afrika- dagboek.

Bewaarder.

AFRIKA  ( vervolg)

Tarzan

Zo tussen mijn 11e en 12e heb ik alle Tarzanboeken gelezen, verslonden!

Deze fictieve held uit het meesterbrein van Edgar Rice Burroughs ontsproten, sprak mij toen zo aan dat ik mij begon te vereenzelven met hem. Hij was de pure held in mijn ogen, de natuurmens in de jungle van Afrika die beter met dieren kon omgaan en praten dan met mensen. Alle boeken hebben we gelezen want mijn broer was ook een Tarzanfanaat. Wij spraken onderling  de taal die Tarzan bezigde met zijn apen. Deze taal was voor mij en mijn broertje een soort geheimtaal omdat verder niemand van de kinderen in onze straat die boeken las. We spraken over 'Tantor' , de olifant, 'Numa ', de leeuw, 'Histah' ,de slang, 'Tarmangani', de Blanken en 'Gomangani' de Zwarten' en de eeuwige rivaal van Tarzan ' Bolgani' de Gorilla.

Als het bij Tarzan op vechten aankwam en hij 'Kadoga!' riep , terwijl hij de tegenstander onderworpen had die kon doden, riep de verslagene ook 'kadoga' de dan werd  het nooit een gevecht op 'leven en dood' maar liet Tarzan de tegenstander  in leven en kon die gaan. Mooi vond ik dat!

Nu 60 jaar later, als ik mijn broer wil opbel ( wat zelden gebeurt want hij is een druk bezet zakenman), dan gebruik ik één van die Tarzanuitdrukkingen en word ik onmiddelijk  telefonisch doorverbonden ondanks alle sluizen en beveiligingen die hij zich heeft eigen gemaakt in zijn ondoordringbaar web met al die contacten.

Later las ik de strip van Tarzan in een weekblaadje ' De Kleine Zondagsvriend' van mijn katholieke vriendje. Een goed gspierde en lenige Tarzan werd daar vloeiend getekend door de Amerikaanse  illustrator Russ Manning.  Vanaf het begin van Tarzans bestaan zijn heel veel strips en films van Tarzan gemaakt voor het wereldpubliek.

Maar de razend populaire films van 'Tarzan & Jane' die in mijn tijd werden vertolkt door Johnny Weismuller en Maureen O'Sullivan waren niets voor mij.

Nadat ik er één had gezien vond ik Die Tarzan niet zo gespierd als de stripheld.

Eerder nogal een week lichaam als was Johnny een Olympische kampioen zwemmer voordat hij werd gekozen voor die rol. Maar de hele film boeide mij niet door die toenmalige smaak van ' t grote filmpubliekdat mij als kind tegenstond en later nog steeds.

Overigens heeft de schrijver Edgar Rice Burroughs nog veel meer boektitels op zijn naam. Tientallen mooie SF-romans die zich afspelen op Mars en Venus en de Maan. Die boeken hebben mijn interesse voor de SF-literatuur toen al opgewekt.

En ook heel veel andere wereldberoemde romans hebben mij op het spoor gezet van onderwerpen die ik nu nog steeds uitdiep.

Maar daarover een volgende keer!

☻☻☻Bewaarder.☺☺☺

AFRIKA

De Afrikaanse muziek had mij al heel vroeg in mijn jeugd te pakken.

Er was toen niet zoveel kans so wie so muziek te beluisteren maar in de jaren dat ik op de lagere school zat heb ik bij het vak Aardrijkskunde voor het eerst de wereld leren kennen. Maar dan als platte afbeeldingen van de continenten in een simpele Bosatlas. Vaak zat ik uren gebogen over de bladzijde met Afrika en fantaseerde mijn ontdekkingsreis in de oerwouden die zo mooi groen gekleurd waren, de steppen met meer geel en lichtgroene vlekken en de geweldige uitgestrekte Sahara de grootste gele vlek van alle want de Kalahari was een stuk minder.

Ik volgde de Nijl en de Zambesi en zag mezelf in een prauw over het Victoriameer peddelen. Had ook de verhalen van de ontdekkingsreiziger Stanley gelezen die de zendeling Livingstone ergens in het hart van Afrika had ontmoet waar hij naar op zoek was. Wat een toeval en wat een avontuur!

Maar het mooist vond ik het radiodprogramma ' Kampvuren langs de Evenaar' waarin een echte ontdekkingsreiziger Dr.Julien spannende dingen vertelde en ook liet horen. De geluiden van de natuur maar ook de zang en trommels en andere klankbeelden van de rituelen van de negerbevolking. Dan zat ik gekluisterd aan de radio en zoog alles in me op wat hij als wetenschapper vertelde.

Op mijn 12e had ik een Zuid-Afrikaanse correspondentievriendin!

Mijn klas( de C-klas) had een andere lagere schoolklas in Bloemfontein als correspondentie -uitwisseling hetgeen uniek mag worden genoemd in die tijd dat het onderwijs nog voornamelijk de oude manier van lesgeven handhaafde.

Het meisje heette Jennifer en eigenlijk weet ik niet meer wat ik toen als 12 jarige schreef en wat zij te vertellen had. Maar één ding weet ik nog te herinneren uit de brieven van haar die ook klassikaal werden voorgelezen als je dat wilde.

Ze vroeg in elke brief steeds weer :  'Blomzaadjes van de Gesiggies'. 

Bij de volgende brief kreeg ik een antwoord wat ' Gesiggies' waren.

Dat is het Zuid-Afrikaans voor ' Viooltjes'. Elke volgende brief eindigde ze dan met de woorden: ' Baaie dank for die blomzaadjes van de gesiggies jij gestuur hè !'

Mijn aandacht voor Afrika was al een eerder ontstaan door de interesse van mijn vader die eigenlijk daar naar toe wilde emigreren om de 'kleine landbouw' te beoefenen. Maar hij was al te oud ( toen 63 ) en ik vond het heel erg jammer dat 't niet doorging. Ook had hij Nieuw-Guinea en Suriname aangevraagd maar om dezelfde reden werd zijn verzoek afgewezen. 

Hij was ook een keer naar de bios met ons gegaan en ik weet nu nog hoe eng maar ook opwindend ik die zw/w film vond waarvan ik de titel nog weet: 'Traderhorn' .

Het speelde zich af in 'Donker Afrika' en toen nestelde zich in mij de wens om daar naar toe te gaan.

wordt vervolgd!

SHOSHOLOZA

.....Is hét  Zuid-Afrikaanse volkslied van de zwarte bevolking.

Het woord betekent 'voorwaarts' en is ontstaan in de Mijnen waar de zwarte arbeiders dat zongen. Het zingen geeft het ritme en de kracht aan van de stoomlocotief die daar 'Stimela' heet. Het lied komt oorpronkelijk uit 'Zimbabwe'

het vroegere 'Rhodesië! Het is nu de song voor vooruitgang en vrijheid!

De afgelopen maanden heeft Zuid-Afrika in de wereldbelangstelling gestaan door het WK-voetbal 2010. Tijdens de opening van het WK werd dit lied 'Shosholoza' door iedere Zuid-Afrikaanse inwoner elke dag met overgave gezongen.Er bestaan veel variaties van dit lied door diverse groepen en musici steeds opnieuw uitgebracht.

Zelf heb ik al jaren een CD van deze song en anderen van de bekende groep ' Black Umfolosi' die ook het voorgaande lied ' Wimoweh' in hun repertoire hebben opgenomen.

Bewaarder.

MBUBE ofwel WIMOWEH

Dit  Zoeloewoord Mbube betekent Leeuw.

Later kreeg dit lied de titel Wimoweh erbij 

Nog later is dit lied wereldberoemd geworden

onder de titel "The Lion sleeps tonight' wat

in de Disneyfilm 'The Lion King' gebruikt werd.

Tegen de zin van de componist Solomon Linda

die in 1939 het lied had uitgebracht.

Waarom deze introductie? Omdat het een stuk jeugdsentiment van mij is!

Omdat ik vreselijk veel van etnische muziek hou en  speciaal van de Afrikaanse , had mijn lief in 1960  een LP ( Langspeel Plaat ) gekocht van Miriam Makeba

die toen als knappe Zoeloezangeres de wereld begon te veroveren met haar speciale timbre in haar stem en de tongklakgeluiden die zo typisch is voor haar stamtaal Xhosa. Mede door de promotie van Harry Belafonte, de toen al wereldberoemde Amerikaanse gekleurde zanger, is zij als jong meisje met haar carriëre begonnen. Omdat zij zich verzette tegen de Apartheid werd zij uit haar geboorteland verbannen. Pas in 1990 zette ze na 30 jaar weer voet op eigen bodem, uitgenodigd door  de toenmalige aanstaande 1e zwarte president van

Zuid- Afrika, Nelson Mandela.

Deze video van You Tube die ik hier bij zet,  laat de song "Mbube" in haar originele versie horen toen Miriam Makeba een jonge vrouw was. De wisselende foto's van de YT-video zijn van veel latere datum. Zij is in nov. 2008 op 76 jarige leeftijd overleden door een hartaanval na een optreden.

Een ware artiste was zij wiens stem blijft fascineren en doorklinken!

Hierbij plaats ik ook een foto van de hoes van de originele LP die wij toen in

1960 al hadden en eindeloos beluisterd hebben. Nu na 50  jaar draai ik 'm nog steeds op mijn oude platenspeler en voel weer die  vreugde en ook verdiet van haar strijd tegen de apartheid maar ook die van mijzelf van die tijd die ik toen de intensiefste van mijn leven vond.

♫ ♫ ♫ Bewaarder ♪ ♪ ♪

SPIN & SPINNEN

SPIN :   volgens van Dale woordenboek o.a.:

1.  Naam van een geleedpotig dier van de klasse Arachnoidea.

2. Afneembare elastische snelbinder.

3. Tolbeweging, aswenteling van een elementair deeltje of bal.

4. Draaibeweging van een vliegtuig zogenaamde 'vrille'.

SPINNEN: 

1. Geluid wat een kat maakt.

2. Uit lange vezels een draad vormen.

3. Van insecten of spinnen een draad voor een web of spinsel vormen.

4. Wentelen of doen wentelen van iets.

Deze foto die ik maakte laat een echte spin zien.

( in werkelijkheid is deze spin totaal niet groter dan 3 cm  )

Deze spinnen  met die 8 lange dunne poten heeft iedereen wel ergens in een vergeten hoekje van 't huis. Ze zijn niet erg indrukwekkend om te zien en bovendien niet gevaarlijk. Wel nuttig want ze vangen lastige vliegen en steekmuggen.

Maar het web wat ze maken vangt ook stof en ander zwevende ongerechtigheden op en de  karkasjes van uitgezogen prooien zijn ook niet erg aantrekkelijk om te zien.Het is vaak een vies gezicht en daarom niet gewenst in huis.

In deze zomermaanden lijken ze opeens uit alle hoeken en gaten tevoorschijn te komen. Gister zaten er en paar op de muur bij mijn bureau waar ik m'n PC heb staan. Die onschuldige beestjes fascineerden mij omdat ik me afvroeg hoe de evolutie tot zo een praktisch ontwerp is gekomen en dit concept al een paar honderd miljoen jaar een vrijwel ongewijzigde vorm bleef.

Zo vraag ik me hoe het mogelijk is dat in die 8 haardunnen poten, gewrichtjes zitten

die functioneel optimaal werken en binnen in die haardunne poot  nog genoeg ruimte is om spiervezeltjes, zenuwdraden en lichaamsappen in nog dunnere vaten te herbergen en dan dat alles via een zenuwknoopcentrum ergens in het lijfje perfect te laten reageren op de buitenwereld.

Als je hun web beroerd met iets, zullen ze als verdeding heel snel gaan op en neer gaan dansen of draaiende beweginge maken als een soort afschrikking! Dan is het toch wonderlijk om te zien hoe zo een kwetsbaar diertje met die haardunne poten dat allemaal kan! Toch wel indrukwekkend! Voor mij mogen ze wel blijven zitten maar alleen op plaatsen waar ik toch niet zo vaak naar kijk.

Zomergroet van Bewaarder.

HAZELNOTENBOMEN,

......worden hier als erfscheidingbeplanting gebruikt.

Rondom mijn huis staan er een paar en die struiken

groeien hier zo snel dat ik flinke takken moet afzagen

die anders te veel licht wegnemen van de toch al

kleine vensters en bovendien kunnen de takken bij

storm het leien dak beschadigen.

Deze dag heb ik van de dichtsbijzijnde hazelaar

een flink stuk ingekort. De takken geef ik aan de ezels

die gek op de bladeren zijn en nu vooral de rijpende

noten die nog groen zijn met smaak verorberen.

Ook knabbelen ze de dunne twijgen af en de dikkere

takken ontdoen ze van de bast die ze heel lekker

vinden. De dikkere takken die overblijven  knip ik met

een grote snoeitang tot aanmaakhout en de dikste

takken verzaag ik  tot haardhout.

Hier een foto van de hazelaar die ik nog niet heb ingekort. Maar wel een ander achter het huis.Op de detailfoto  zie je ook goed hoe vol één tak al zit met groeiende noten. Van één hazelaar kan ik wel 5 kilo noten verzamelen. Deze zijn niet groot en de helft kan je wegdoen omdat ze zijn aangetast door rot, insecten of wurmpjes. Dan hou je nog 2 á 3 kilo over, teveel om op te eten in 1 jaar tijd.

En op mijn land staan wel een tiental hazelaarbomen die in de vroege herfst noten geven. Voor de vele bos- en velddieren is er in ieder geval genoeg om de winter door te komen als voedsel schaars is geworden.

Zomergroet van Bewaarder.

"ELFENTROON"

Speciaal voor Gaby!

Door Gaby, met haar foto van 't jongetje op de ' Koninginnentroon' in Venlo, werd ik geraakt door 't beeld wat bij mij een herinnering opriep uit mijn tijd dat ik als romantische jongeman met mijn meisje door een park liep. Dadelijk meer daarover.

In de bijna 3 jaren dat Gaby en Bewaarder vrijwel gelijktijdig zich bij Hart & Ziel  aanmelden dat toen net begon , hadden ze beiden de hartstocht voor de fotografie en de natuur als onderwerp gemeen.

In de loop der Hart & Zieletijd bleek ook dat Gaby en Bewaarder vaak veel gemeenschappelijk plaatsen hadden bezocht en daarover ook van gedachten wisselden. Een week geleden nog over het Julialaantje in Rijswijk!

In 't begin van H & Z had Bewaarder eens een sepia-penteking geplaatst van de "Varkensmarkt" in Den Haag uit 1960 waarop ook het nieuwe gebouw van 't Ministerie van Binnenlandse zaken stond destijds en daar werkte Gaby toen.

Zo hebben we vele synchroniciteiten en ondermeer in de laatste dagboeken van haar ook een foto van 'reikhalzende pelikanen' ( dagb. Gaby 06-08)

Maar die foto van haar met dat jongetje, deed mij besluiten hier een foto zw/w te plaatsen die ik toen van mijn meisje,later mijn vrouw, in 't vroege voorjaar van 1961 maakte tijdens een wandeling van ons in " Landgoed Clingendael" wat toen redelijk verwaarloosd en daardoor aantrekkelijk wild was.

Daar stond een tronk van een eeuwenoude boom in de vorm van een heuse troon.

Een echte zetel voor een ' Koningin' vond ik en vroeg mijn lief om daar te gaan zitten. Zo werd zij door mij gezien en de foto toont haar als een "Elfenkoningin" vond ik. Toen al  ontwikkelde ik zelf mijn films,drukte ook de foto's af in een primitieve doka en altijd 's avonds omdat het al donker was. Gelukkig is deze schat aan zw/w foto's bewaard gebleven en geen prooi der vlammen geworden tijdens de brand van 2000. En gelukkig ben ik  een ' romanticus' gebleven, en zal dat immer blijven tot aan mijn laatste ademtocht.

De tweede foto van de "Reikhalzende Pelikanen" heb ik een paar dagen later genomen toen mijn lief en ik een bezoek brachten aan Dierenpark Wassenaar.

Dat deden we vaker en het is jammer dat jaren geleden dit fraaie park met een pracht collectie aan dieren is opgeheven. het voldeed niet meer aan de  toen heersende eisen van dierenhuisvesting, terwijl de eigenaar Louwman juist een heel stuk renovatie al hadden toegepast (voor de jachtluipaarden )

Maar deze investering kostte zoveel dat door financiële tekorten dit mooie park gesloten werd een jaar of 25 geleden.

Dit verhaal geeft dus een soort synchroniciteit tussen twee heel verschillende mensen. Daarom is Hart & Ziel een soort vat van mogelijkheden geworden voor de deelnemers die zich op die manier met elkaar kunnen vinden.

Lang leve Hart & Ziel wat over een paar weken haar derde verjaardag viert!

Bewaarder. 

THE TYPEWRITER

Uit de muzikale Pré PC-Periode!

♪ ♪ ♪ â™ª  ♫ ♫  tingtingtingting  tingting  tingting ...!

Tekentjes & Toetsenbord.

Verschillende deelnemers heb ik  een antwoord gegeven op hun vraag hoe de tekentjes  ♥ en ♦ en ♣ en ♠  in de reactievensters tot stand komen.

Dit zijn de enige tekentjes die met een Alt-toets ingedrukt en een cijfercode in een geactiveerd ' NumLock' cijferblok gewoon tijdens het tekstschrijven tussen de regels door gezet kunnen worden.

Maar er zijn meer tekentjes te gebruiken zoals ♪ of ♫ of ☼ die niet in een reactievenster overkomen maar wel in je dagboekpagina hier. Om die reden zal ik hieronder de code weergeven om die tekentjes te maken. Dat + toetsje doet niet mee, dus Alt + 1 = voer je uit als  Alt  en toets 1 .

Alt + 1 = â˜º ......................Alt + 11 = ♂

Alt + 2 = ☻.......................Alt + 12 = ♀

Alt + 3 = ♥ .......................Alt + 13 = ♪

Alt + 4 = ♦ .......................Alt +  14 = ♫

Alt + 5 = ♣ .....................  Alt + 15 = ☼

Alt + 6 = ♠ .......................Alt + 16 = â–º

Voorlopig hou ik het hierbij. Let wel alleen deze ♥♦♣♠ komen in de reactievensters! De rest niet maar wel in je dagboekvenster. Probeer zelf meer uit te zoeken welke cijfercombinaties nodig zijn voor welke tekentjes.

Wens jullie veel ☼ in deze week!

☺Bewaarder ♫

N.B.        Dankzij  H & Z deelneemster 'Deliefdevanmijnleven' die via Google

              mij verwees naar een site waar alle Alt -tekens op een rijtje staan.

              Hieronder een kopie zodat iedereen dat kan bekijken.

• ¤ = Alt+15
• ¶ = Alt+20
• § = Alt+21
• Ç = Alt+128
• ü = Alt+129
• é = Alt+130
• â = Alt+131
• ä = Alt+132
• à = Alt+133
• å = Alt+134
• ç = Alt+135
• ê = Alt+136
• ë = Alt+137
• è = Alt+138
• ï = Alt+139
• î = Alt+140
• ì = Alt+141
• Ä = Alt+142
• Å = Alt+143
• É = Alt+144
• æ = Alt+145
• Æ = Alt+146
• ô = Alt+147
• ö = Alt+148
• ò = Alt+149
• û = Alt+150
• ù = Alt+151
• ÿ = Alt+152
• Ö = Alt+153
• Ü = Alt+154
• ¢ = Alt+155
• £ = Alt+156
• ¥ = Alt+157
• ƒ = Alt+159
• á = Alt+160
• í = Alt+161
• ó = Alt+162
• ú = Alt+163
• ñ = Alt+164
• Ñ = Alt+165
• ª = Alt+166
• º = Alt+167
• ¿ = Alt+168
• ¬ = Alt+170
• ½ = Alt+171
• ¼ = Alt+172
• ¡ = Alt+173
• « = Alt+174
• » = Alt+175
• ¦ = Alt+179
• ß = Alt+225
• µ = Alt+230
• ± = Alt+241
• ÷ = Alt+246
• ° = Alt+248
• ?; = Alt+249
• · = Alt+250
• ² = Alt+253
• „ = Alt+0132
• ... = Alt+0133
• † = Alt+0134
• ‡ = Alt+0135
• ˆ = Alt+0136
• ‰ = Alt+0137
• Š = Alt+0138
• Œ = Alt+0140
• - = Alt+0150
• - = Alt+0151
• ˜ = Alt+0152
• TM = Alt+0153
• š = Alt+0154
• œ = Alt+0156
• Ÿ = Alt+0159
• © = Alt+0169
• ® = Alt+0174
• ³ = Alt+0179
• ¹ = Alt+0185
• º = Alt+0186
• ¾ = Alt+0190
• À = Alt+0192
• Á = Alt+0193
• Â = Alt+0194
• Ã = Alt+0195
• È = Alt+0200
• Ê = Alt+0202
• Ë = Alt+0203
• Ì = Alt+0204
• Í = Alt+0205
• Î = Alt+0206
• Ï = Alt+0207
• Ð = Alt+0208
• Ò = Alt+0210
• Ó = Alt+0211
• Ô = Alt+0212
• Õ = Alt+0213
• × = Alt+0215
• Ø = Alt+0216
• Ù = Alt+0217
• Ú = Alt+0218
• Û = Alt+0219
• Ý = Alt+0221
• Þ = Alt+0222
• ä = Alt+0228
• õ = Alt+0245
• ø = Alt+0248
• ý = Alt+0253
• þ = Alt+0254

OTOFOTO

Dit is een klein vervolg van de kunstkwis.

Het is de creatieve vooortzetting van 't werk

van mijn dochter en haar zoon en van haar

boezemvriendin die deze week bij haar in de

grote schuur de boomschorsen beschilderden.

De auto hier heeft mijn dochter zelf een

decoratieve beschildering gegeven eerder in

dit voorjaar. Nu in de zomer heeft ze met haar

zoon en vriendin de auto verder voorzien van

die fraaie decoraties. Vandaar de titel van dit

dagboek.

In Frankrijk kent men in de schilderkunst de

term: ' Autoportrait'. Maar dat betekent vertaald

' Zelfportret'. Hier een afbeelding van een auto

wat tevens een zelfportret heeft, namelijk dat

van mijn kleinzoon die bezig is een ' Mondriaan'

te schilderen. Kortom met z'n drieën hebben ze

erg veel plezier gehad en van een 'koetswerk'

een ' Kunstwerk' gemaakt.

Wens jullie veel ☼ deze week!

Antwoord: KUNSTKWIS

Mijn dochter heeft dit beschilderde

boomschorsobject vervaardigd.

Uitgebreider verhaal hieronder  â–¼

KUNSTKWIS

Ben een kunstobject rijker.

Net aangeschaft en het hangt nu al in mijn woonkamer.

Het is niet van mijn hand maar van een huidig levend persoon.

Wie durft te raden wat het is en wie het heeft gemaakt en waar 't vandaan komt?

Bewaarder van Kunst.

ANTWOORD : 

Het is mijn dochter die zich nu bezig houdt met objectkunst.

Deze week heeft ze haar zoon en vriendin op bezoek gehad.

Met z'n drieën hebben ze, ieder op eigen manier, verschillende 

stukken boomschors in een middagsessie hun definitieve kleur

gegeven. Toen ik toevallig langs kwam was ik zo verrast door deze artistieke  explosie en zeker door dat stuk schors van mijn dochter

dat ik die van haar heb gekocht. Nu prijkt ie in mijn kamer.

Allen ♥elijk bedankt voor jullie deelname aan de  kunstkwis.

Dit verhaal krijgt een vervolg na 24.00u.

Daarnet kreeg ik onverwachts bezoek waardoor ik niet voor 20,00 u.

dit antwoord kon plaatsen.

♫☺Bewaarder.

HIROSHIMA en NAGASAKI

Zag op 't  TV- journaal de herdenking van de atoombomslachtoffers in Japan.

Het is nu 65 jaar geleden en nog steeds grijpt dit afschrikwekkende oorlogsverleden diep in mijn ziel. Een groot medelijden met de Japanners bevangt me dan ondanks dat ik van mijn 3½ e jaar tot bijne mijn 7e in een Jappenkamp het doorgebracht.

Zij hebben te zwaar geboet voor hun oorlogszuchtige neiging van toen.

Ik was toen bijna 7 jaar en zat al 2½ jaar samen me moeder,zus en broer in een Jappenkamp Lampersari vlak bij Semarang. Natuurlijk wist niemand wat voor gruwelijke gebeurtenis had plaatsgevonden door die Amerikaanse atoombommen op Hiroshima en Nagasaki. Maar daardoor tekende een kleine week later Japan de capitulatie en konden de vrouwen en kinderen ons kamp enkele dagen later  verlaten. Een bevrijding was het niet want de Japanse bezetters moesten nu hun voormalige geïnterneerden behoeden tegen terreur van de Indonesische bendes.

Een vlucht met en Catalina( watervliegtuig) vanaf Surabaya naar Djakarta enige tijd later was de eerste sprong naar vrijheid. Ik kan me nog herinneren dat er onder het  vlieftuig heleboel grappige zwarte wolkjes verschenen.Later begreep ik dat er met luchtafweerkanonnen geschoten werd op dit vliegtuig door Indonesische vrijheidstrijders. Eenmaal geland op het vliegveld was het een Japanse soldaat die op de trap bij de uitgang de ' barang' ( bagage) doorgaf naar andere Japanse soldaten beneden.Ze waren van overheersers nu dienaren geworden.

Maar niemand wist toen en zeker een klein kind niet, wat er in Hiroshima en Nagasaki was gebeurd. Ik keek als jongetje met grote ogen naar al die drukte.

De Japanse soldaat zag ik opeens vallen en hij smakte op het beton van de landingsbaan....ging rechtop zitten met zijn beide handen hield hij zijn hoofd vast...terwijl het bloed uit z'n neusgaten, mond en oren spatte...en viel na enige tellen om...nek gebroken...dood!  Als kind had ik al heel wat gruwelen gezien maar dit greep mij zo aan omdat ik het zag gebeuren...en een groot medelijden voelde ik opkomen! Hij werd gauw weggedragen en alles ging gewoon door of dit een onbelangrijk voorvalletje was. Dit beeld staat in mijn geheugen gegrift na 65 jaar!

Dat is niets vergeleken met de herinneringen van vele onschuldige Japanse vrouwen en kinderen, maar ook Nederlandse krijgsgevangenen die daar moesten werken als slaven, toen die Helse Bommen  losbarsten.

Mensen die het na kunnen vertellen zoals die Japanse vrouw die toen een kindje was en de Nederlander die daar werkte hebben iets meegemaakt wat niemand een ander zou toewensen.

Mijn meedogen met de Japanners wat ik als kind al voelde voordat die bewustheid van de atoombom erwas, is daarna alleen nog groter geworden en groeit elk jaar wat weer versterkt nog steeds.

Een wereld zonder Atoomwapens is waarschijnlijk een utopie maar het streven van veel mogendheden alle atoomwapens te ontmantelen en te verbieden om een oorlog met veel gruwelijker en veel omvangrijker effect dan Hiroshima en Nagasaki van 65 jaar geleden te voorkomen, wordt door mij met Hart en Ziel ondersteund.

En ik denk met mij alle  medewereldbewoners.

Voor allen die nog leven!

Bewaarder.

HARTVORM

Bij toeval ontdekte ik dat de ♥ ( hartvorm ) als teken wel in de gewone reactietekst overkomt . Deze gebruik ik met ! ( uitroepteken ) als ondertekening bij de reactie naar elke deelnemer die ik beantwoord.

Het ♥  staat voor Hartelijk  en het ! staat voor Groet

Dus zo: ♥! Bewaarder

Dan staat er hetzelfde als : 'Hartelijke groet van Bewaarder' .

Dat scheelt een hoop typewerk.

♥♥ !! dubbel of meer betekent "Heel hartelijke groeten van !"

♥♥♥ !!! Bewaarder.

HOE DOE JE DAT ?    ANTWOORD HIERONDER !

Nu heb ik wel een Frans toetsenbord ( AZERTY) maar in denk dat het in principe voor alle toetsenborden mogelijk is:

1.   Activeer je cijferblok rechts

2.   Druk op Alt links naast de spatiebalk en op cijfer 3 >>>>>>> ♥

Verder kan je ook nog ♦ - ♣ . ♠.maken door Alt en resp. de cijfers 4,5 en 6 !

Zo eenvoudig is het !

Je kan het nog ver ♠♠♠☺

Oh !, nu merk ik opeens dat in het Dagboek ook andere tekens ☻kunnen !

 Alt + 1 =  â˜º   Alt + 2 =   ☻  Alt + 1 en 3 =  ♪   Alt + 1 en 4 = ♫ 

Maar deze laatste tekens werken niet in de reacties!

Wie weet wat nog meer mogelijk is ?

Slot van dit interactieve éénmalige Hart & Ziel Traject

♫ Bewaarder.

EMP  en  CME

Wat is een 'EMP' en wat is een ' CME' ? 

Vandaag heb ik een nieuwe telefoontoestel gehaald omdat de ander die nog geen jaar in gebruik is, kapot ging door een EMP!

E.M.P.. is de afkorting van  ElektroMagnetische Puls

Deze ontstaat bijv.bij sterke elektrische ontladingen.Een bliksemflits kan dat veroorzaken op kleine schaal. Tijdens de ontlading van de bliksem ontstaat er een inductiestroom die de bestaande elektrische voorzieningen aanzienlijk kan verstoren. Daarom is afgelopen zondag tijdens een hevige onweer mijn telefoontoestel onklaar geraakt.

De tegenwoordige fijndradige microchips zijn in alle apparaten zeer gevoelig voor een sterke EMP. Als een sterke EMP dichtbij onstaat wordt zo elk apparaat onbruikbaar. Dat geldt voor alle moderne apparaten met ingebouwde elektronika.

Ook de auto!  Gelukkig was mijn PC en andere gevoelig instrumentarium niet getroffen omdat die door de speciale beveiliging ( aardlekschakelaar) van de elektriciteitskast beschermd zijn. De telefoonkabel buiten is  anders beveiligd en dit keer niet voldoende.

Bij een nucleaire explosie ( atoombom) is voor de allereerste keer gebleken in 1962 tijdens  proeven met de krachtige fusiebom ( waterstofbom Bikini) dat door die gigantische energieomzetting een groot gebied (± 1000km straal ) verstoord werd en alle elektriciteit uitviel ( Hawaii ) door die gigantische EMP! Gelukkig gebruikt men geen atoombommen om deze stroomuitval als wapen te gebruiken.

Maar een flinke bliksemstraal kan plaatselijk je apparatuur in duizendsten van een seconde vernielen zodat je dagenlang verstoken bent van je onmisbare apparaten zoals PC, TV, Telefoon, en alle andere huishoudelijke toestellen en alles opnieuw moet aanschaffen, een dure grap dus !

Maar dat is nog niets vergeleken met een:

C.M.E. is de afkorting van   Coronal Mass Ejection 

In Nederlands ook wel 'Zonnevlam' genoemd. Dat is een gigantische uitstoot van de 'corona' van de Zon die hoogenergetisch geladen deeltjes met onvoorstelbare snelheid van 25.000 km/sec. de ruimte in slingert. Zo een soort ' Zonnewind' kan in extreme gevallen zo sterk zijn dat de beschermende 'magnetosfeer' van onze Aarde niet voldoende deze uitstoot kan afweren en daardoor kan zelfs wereldwijd alle elektrische voorzieningen onklaar raken, met alle rampzalige gevolgen van dien.

Gister werd in een klein Persbericht gewag gemaakt van zo een CME die de Aarde vandaag zou treffen en wellicht alleen maar een spectaculair 'Poollicht' zou veroorzaken wat zelfs tot hier in Frankrijk zichtbaar zou kunnen zijn. Gisternacht was het helder en heb ik niets daarvan gemerkt. Maar misschien kon het noordelijker wel gezien zijn dat poollicht. Hebben jullie iets gezien in Nederland?

Tot besluit moeten we er rekening mee houden dat de Zon elk moment  CME's uitstoot maar nu meer actief raakt na jaren van rust. Dus kunnen we ook verwachten dat het best mogelijk zou kunnen zijn dat opeens ons hele Internet in een flits verdwijnt door een CME en ook alle andere elektrische en elektronische voorzieningen onklaar raken. Dat zou een ramp van de grootste orde betekenen

dus laten we maar hopen dat die CME's zeldzaam blijven. De laatste was in 1989 toen in Québec( Canada) door een CME alle stroom uitviel.

Leuk komkommerverhaal maar het kan wel echt gebeuren!

Morgen, over een maand, volgend jaar?

Elektronische groet van Bewaarder.

IN DE WOLKEN

Weer even een fantasiespelletje!

Wat zie je in deze wolken?

Alle reacties zijn welkom.

Vandaag tussen de karweien door rustte ik af en toe uit in een luie stoel.

Met de camera bij de hand bewonderde ik de statige wolkenstoeten ( welke dichter had dat ook alweer geschreven?) en zag heel wat gedaantes voorbij trekken.

Van sommige maakte ik een foto. Hier komen ze! Van A tot Zet .

Wolkenbewaarder.

"HOE DINGEN ER VROEGER UITZAGEN"

Dankje wel Gaby!

Dit is de titel van een onderwerp in de Volkskrant.

Dankzij Gaby die mij in mijn dagboek van vandaag 02-08 erop wees.

Zij heeft net als ik jaren in Den Haag gewoond en in mijn straatjongenstijd zwierf ik door heel Den Haag en Omstreken. Daar behoorde ook Scheveningen, Wassenaar,Loosduinen, Rijswijk en Voorburg toe.

Gaby heeft herinneringen aan het "Julialaantje" in Rijswijk wat vroeger  een 'landelijke' aspect had maar nu wel veranderd is. Het 'Julialaantje ' begon even buiten het centrum van Rijswijk en was toch wel naar mijn gevoel een kilometer lang.

Dus we delen samen een herinnering van hetzelfde plekje.

In haar dagboek reageer ik nog met een kort verhaal dat ik later in 1962 naar een atelierruimte zocht. ( lees bij haar s.v.p.) Laatst merkt een paar HenZers op dat ik niets voor niets 'Bewaarder' heet en in dat opzicht van Tekeningen, Foto,Dia's  en eigen tekeningen of andere beeldende kunst uitingen verdien ik die naam wel! (-:

Hier een oude zw/w foto die ik gemaakt heb met mijn lief Erna op de voorgrond in het bekende "Julialaantje". De foto's ontwikkelde ik zelf en drukte die zelf af. De oorspronkelijke foto van 6 x 6 laat ik hier zien en ook de 'bewerking' in silhouet die ik ervan maakte. Deze foto is mij heel dierbaar omdat mijn lief later mijn vrouw is geworden en helaas in 2004 aan longkanker is overleden. Dit is een mooie herinnering van onze gezamenlijke zoektocht naar een atelier/woonruimte. Op de foto zie je links een gebouwtje wat vroeger door Prins Hendrik ( de man van Koningin Wilhelmina) gebruikt is als 'Theehuis'. Toen in 1962 werd het gebruikt als 'clubhuis' voor een afdeling van de Padvinderij. Hoe 't nu eruit ziet weet ik niet . Misschien dat het er nog staat want in 1982  ben ik er nog eens gaan kijken en toen stond het er nog.

Liefs van Bewaarder.

LANDWEGGETJE

Achter mijn huis loopt een landweggetje wat niet meer gebruikt wordt door de boeren. Het is een ' Holleweg' want het is eeuwen geleden uitgegraven. Aan beide zijkanten zijn de uitgehakte rotsstenen tot stevige muren gestapeld om het verschuiven van de landbouwgrond tegen te gaan.

Vroeger kon er een boerenkar getrokken door een os of paard er net doorheen om de nodige spullen te vervoeren of de oogsten binnen te halen. Na de WO II werd de tractor het 'werkpaard'  Tien jaar geleden tufte voor de laatste keer de oude tractor van mijn buurman Marcel nog door dit weggetje waardoor er hier en daar over de volle lengte van het weggetje diepe geulen zijn ontstaan van de grote achterwielen.

Sindsdien wordt dit pad allen nog door mij belopen en geniet ik van het uitzicht over de velden ,de bossen en de verre bergmassieven van Auvergne.

Nu hebben de afgelopen zomermaand mijn beide ezels daar gegraasd om de vegetatie op hun manier te 'snoeien' zodat het pad voor de wandelaar nog te gebruiken is anders zou het in één seizoen al dichtgroeien. Het pad is zeker wel zo een 300 meter lang en er groeien nu volop de mooiste kruiden.

Dat wilde ik even laten zien om het vakantiegevoel van het 'buiten' met jullie te delen.

Zomergroet van Bewaarder.