Bewaarder dagboek

Weglantaarns bij Weefster nadat Bewaarder langskwam !

LANTAARNS (aan & uit )

Slot

Jaren later, om precies te zijn op 30 april 2005 was ik bij oude vrienden in Zeeland.

Op de terugweg na een week van bezoek aan familie en vrienden kon ik bij Kees en zijn vrouw Hanneke een aanhanger halen. Deze was ooit het onderstel van hun vouwwagen en kon ik goed gebruiken omdat ik op de terugweg ergens bij Reims een antieke tafel ging halen die ik via E-bay gekocht had.

We kennen elkaar al toen Hanneke een meisje van 11 was en ik mijn lief net een jaar kende. Het was Hanneke die een eigengemaakt gedicht opzei tijdens de as verstrooiing  van mijn  vrouw een paar maanden later hier op een bergtop die op de Dordogne uitkijkt.

Omdat het 'Koninginnedag' was nodigden het vriendenstel mij uit om dat te vieren met een avondmaaltijd in een restaurant in hun mooie dorp  ergens op Walcheren.  We hebben daar heerlijk gegeten en gepraat en waren de enige klanten want iedereen was bezig om bepaalde festiviteiten te bezoeken.

Toen Kees afrekende was ik net aan het vertellen wat ik jullie eergisteren en gisteren ook heb verteld over die lantaarns die uit en aan gingen als ik er langskwam. Waarom ik daar opeens over begon weet ik niet, maar inmiddels was het avond geworden en de sterren flonkerden al aan de hemel,misschien daardoor?  De eigenares  die mijn vrienden goed kende wachtte geduldig met haar rekening in de hand tot ik mijn verhaal beëindigd had.

"Dat is alweer meer dan 25 jaar geleden en daarna heb ik er eigenlijk niets meer van gemerkt!", eindigde ik mijn relaas.

Toen we opstonden nadat Kees betaald had en wij de eigenares een hand  ter afscheid gaven betraden we de lange duinweg naar het strand waaraan dit restaurant lag. Aan beide zijden van deze provinciale weg verlichten hoge ' Snelweglantaarns' het verder verlaten deel . Wij waren de enige wandelaars en er was geen autoverkeer. De eigenares zwaaide ons nog eens na toen we al een tiental meters hadden afgelegd.

FLOEP!!...Opeens ging het licht uit van een lantaarn links naast ons terwijl de rest van de rij als een perspectivische lijn tot de horizon daalde om zo een ononderbroken lichtketting te vormen...Kees en Hanneke waren oprecht stomverwonderd dat ze dit zagen gebeuren zo vlak na mijn verhaal en ook de eigenares zagen we verbaasd kijken naar ons. Toen we een meter of honderd de zijweg insloegen naar hun huis, zagen we dat het licht van die ene lantaarn weer brandde!

Ze praten in dat mooie kustdorp nog steeds over dit kleine wonder want mijn vrienden vonden het wat leuk om dit vreemde voorval te vertellen aan hun vrienden en kennissen!

EINDE! 

( degene die deel 1 en 2 niet gelezen hebben, raad ik aan terug te bladeren naar 27, 28 en 30 augustus van dit dagboek)

Dank jullie wel voor de aandacht!

Bewaarder.

 N.B.

Sommige vreemde dingen die je meemaakt kunnen niet altijd verklaard worden. Op een gegeven moment accepteer je dat.

Toch wil ik hier vragen of iemand naast enkele reacties die ik al heb ontvangen ook zo een soort ervaring wil meedelen en er eventueel een sluitende verklaring voor heeft.