Bewaarder dagboek

ZOMERSE STERRENNACHT

De laatste week is het overdag helder en zonnig en lekker warm.

De zomer is nog volop bezig maar toch is adem van de herfst al voelbaar.

De donkerte van de avond  begint eerder, de nachten worden koeler.

In de vroege ochtend versluieren grondnevels de bossen en velden.

Ik geniet van deze laatste zomernachten waarin de lichtende band van de Melkweg in volle glorie te zien is. Tjirpende krekels ,het verre oehoe van uilen, de schreeuw van een of ander dier, vertellen dat de zomer nog niet voorbij is. Toch is de natuur over de volheid van de zomer heen en bereidt zich voor op het najaar. In die aangename zomernacht zet ik mijn stoel in de donkerte van het grasland  en wend mijn hoofd omhoog om naar de sterren te kijken.

Twee schitterende hemellichamen komen in het Oosten op, de Maan en de felste ster aan het firmament Sirius. Deze laatste is al een tijd goed zichtbaar als de andere sterren pas tegen middernacht goed hun lichten laten flonkeren. De heldere ster Wega, die tegen middernacht precies in het zenit staat vormt met zijn heldere buren  Deneb en Altaïr de bekende 'Zomerdriehoek'.

Ook de Grote Beer en z'n kleinere opponent de Kleine Beer zijn de duidelijke bakens omdat de staart van de Kleine Beer als laatste de heldere Poolster laat zien waardoor al eeuwen vroege zeevaarders wisten waar het Noorden was.

De aanblik van deze sterrenhemel wekt altijd bij iedereen ontzag, over de grootsheid van ons bekende heelal en stemt tot diepere overpeinzingen.

Zomergroet van Bewaarder.

ZOMERSE STERRENNACHT

De laatste week is het overdag helder en zonnig en lekker warm.

De zomer is nog volop bezig maar toch is adem van de herfst al voelbaar.

De donkerte van de avond  begint eerder, de nachten worden koeler.

In de vroege ochtend versluieren grondnevels de bossen en velden.

Ik geniet van deze laatste zomernachten waarin de lichtende band van de Melkweg in volle glorie te zien is. Tjirpende krekels ,het verre oehoe van uilen, de schreeuw van een of ander dier, vertellen dat de zomer nog niet voorbij is. Toch is de natuur over de volheid van de zomer heen en bereidt zich voor op het najaar. In die aangename zomernacht zet ik mijn stoel in de donkerte van het grasland  en wend mijn hoofd omhoog om naar de sterren te kijken.

Twee schitterende hemellichamen komen in het Oosten op, de Maan en de felste ster aan het firmament Sirius. Deze laatste is  al een tijd goed zichtbaar als de andere sterren pas tegen middernacht goed hun lichten laten flonkeren. De heldere ster Wega, die tegen middernacht precies in het zenit staat vormt met zijn heldere buren  Deneb en Altaïr de bekende 'Zomerdriehoek'.

Ook de Grote Beer en z'n kleinere opponent de Kleine Beer zijn de duidelijke bakens omdat de staart van de Kleine Beer als laatste de heldere Poolster laat zien waardoor al eeuwen vroege zeevaarders wisten waar het Noorden was.

De aanblik van deze sterrenhemel wekt altijd bij iedereen ontzag, over de grootsheid van ons bekende heelal en stemt tot diepere overpeinzingen.

Zomergroet van Bewaarder.