Bewaarder dagboek

banner 4

Excuus dus voor de slechte weergave en alle 4 zijn varianten op hetzelfde thema met het logo-ontwerp als basis.

banner 3

banner 2

banner 1

Banner -ontwerpen voor 'Alle HenZ' 

Morgen is het 1 mei;  de " Dag van de Arbeid' 

Morgen 1 mei zal ook de opening zijn van onze nieuwe website "Alle HenZ " !

Als er één veel arbeid heeft verzet om dat tot stand te brengen is dat Enter wel.

Dus morgen een dubbele reden om iets te vieren.

Enter heeft ook verleden week een oproep gedaan aan alle HenZers om een logo te ontwerpen voor onze nieuwe site. Een aantal enthousiaste HenZers heeft heel verrassende ontwerpen ingediend. 

Een tijdje geleden is de naam "Alle HenZ'uit een lijst van 57 ingezonden namen gekozen met een meerderheid van stemmen. Er waren heel wat originele vondsten bij net als nu met de ontworpen logo's. 

Daarom stelde ik Enter voor in een reactie op zijn vraag of ook met de logo's een gelijke procedure kan worden gevolgd door een stemming van ons allen welke de voorkeur verdient. Hij zal dan alle ontwerpen in beeld brengen om die keuze te doen. Intussen kunnen nog steeds nieuwe ontwerpen ingezonden want die worden dan later wel gebruikt als eventueel definitief logo volgens Enter's inbreng.

Het begrip 'Banner' heeft nu ook z'n intrede gedaan door de actie van Yeeha die een duidelijk voorbeeld gaf. Daarom zet ik zelf bij deze tekst een viertal bannerontwerpen van mij die gebaseerd zijn op het ontwerp van de 'Alle HenZ -logo' die ik maakte en in het db van de 29e  staan.

Hoop dat Enter het op prijs stelt dat ik hier voor hem een oproep doe om aan alle HenZers te vragen of ze van plan zijn naar de nieuwe site over te stappen als we enige ervaring daarvan achter de rug hebben. Want na een jaar van overname door Huub, kunnen we niet verwachten dat de oude TalentFirst HartenZiel nieuwe kansen biedt. De nieuwe site 'Alle HenZ' gaat ons meer perspectief bieden met nieuwe rubrieken die ook nog vrijwillig gecoached worden volgens de woorden van Enter.  Ik hoop met deze dagboekbijdrage mee te helpen aan  Enter en enkele medewerkers achter de schermen de nieuwe site "Alle HenZ' een gouden toekomst te bezorgen !

♥ Bewaarder  ♥

P.S. Krijg de bannerafbeeldingen niet in mijn db. Probeer het steeds, maar zonder resultaat. Mijn excuus !

P.S. 2   De enige manier is een foto maken en dan van het scherm .

             Zoals Henrike ook al deed. Maar je 't komt minder goed over.

             Enfin als idee blijft het bestaan.

Alle HenZers een vrolijke Koninginnedag toegewenst.

♫ ♪  Bewaarder ♪ ♫

AlleHenz Logo schetsontwerp

Het rode hart staat bovenaan en de andere harten verbeelden de andere zielen of alle hens . Klaverviervorm betekent geluk vinden. Lettertypes met alleen kapitalen, of A en H met hoofdletter de rest onderkast.

Dit figuur met iets verschil in de volgorde der kleuren kan je ook zien als een afspiegeling van Windowslogo of Googlechromelogo. Per slot van rekening zijn we op Internet bezig !

♥ Bewaarder ♫

Kleurrijke wilde lentebloemenkolonies

De 'Mooie Kant' van  dit natuurlijk aspect.

Tijdens de middagwandeling met Karma zie ik aan de zijkanten van  het landpad wat mijn terrein omgrenst  hoe het nu welig tiert van de wilde bloemen. Op een afstand van nog geen tiental voetstappen  zie je tegelijkertijd ontelbare bloemen. Sommige zijn hoogopschietende stengelwuivende Boterbloemen of hun concurrenten de Stinkende gouwe. Aan hun voeten de  kleurrijke kruipkolonies met de vaak kortere maar talloze bloemetjeskussens  van gele, blauwe, witte, paarse en roze tussen het frisse groen van gras of brandnetels.

Mijn wandeling eindigt bij het trapbordes van mijn huis waar Karma tussen een tapijt van paardenbloemen mij aan de Hondstong doet herinneren die met het Longkruid  verwanten zijn van de Smeerwortel.  Overal groeien planten die vroeger gebruikt werden tegen sommige kwalen vandaar de naam Smeer- en Longkruid. 

In de voorgaande eeuwen voordat de landbouw grootschalig industrieëel werd wist en verzamelde elk boerenkind van schoolleeftijd welke kruiden konden worden gebruikt om voor de keuken, tegen kwetsuren en kwalen, voor de heerlijke aroma's of om een opwekkende of juist slaapbevorderende tisane te zetten.

De 'Andere Kant' ; onze moderne landbouw

Die natuurkennis is helaas verloren geraakt en de pharmaceutische industrie die met synthetische geneesmiddelen deze homeopatische of natuurgeneeswijze gaat verbieden ten einde meer omzet te behalen en de mensen afhankelijk te maken aan hun produkten. De grote multinationals zoals Monsanto die landbouwgiften, groeihormonen en Genetische gemodificeerde Gewassen maakt en over de hele wereld een soort machtspositie heeft veroverd, krijgen ook steeds meer greep om de landbouw en hun invloed reikt zover dat de natuurlijke gewassen wellicht over afzienbare tijd geheel verdrongen zijn.

Zo is bekend dat het 'Onkruidbestrijdingsmiddel 'Round-Up', zeer schadelijk voor de natuurlijke gewassen zowel voor de mens is. Landbouwvergif en nog erger Gen.Gewassen  zorgen  er dus voor dat de schoonheid van de levende Natuur waarvan ik jullie hier actuele beelden laat zien op dit plekje, over enige tijd wellicht ook niet meer te ervaren is. 

♥  Bewaarder  ♥

Gillette Motor

Voor Pluis!

Wie kent ze nog die Gillette Scheermesje ( zie afb. ) waarmee generaties mannen zich hebben geschoren ? Het zogenaamde 'Krabbertje'die houder met twee opklapbare dekseltjes waarin zo een dun plat 'veiligheidsmesje' past met aan twee kanten een snijvlak. Als je aan de steel van de houder draaide dan sloten de dekseltjes zich waardoor het mesje enigszins gebogen met de snijvlakken in de houder een moeiteloos scheren zonder verwondingen garandeerde.

Deze uitvinding van Gilette was zo een succes in het begin van de 20e eeuw dat hij al gauw miljonair werd.

Maar wat weinige weten is dat Gillette( Amerikaan van origine) en geen Fransman zoals de naam doet vermoeden ook met andere uitvindingen bezig was. Ondermeer heeft hij ook een motorfabriek gehad. 

Hier een foto van mijn schoonvader die op zo een Gillette zit. De foto is wat wazig maar wel uit die tijd tussen de beide wereldoorlogen in. Ongeveer dezelfde tijd als de trouwfoto van mijn ouders. 

Later kreeg ik die Gillette van mijn schoonvader toen ik Erna al een jaar kende.

Ik had geen motorrijbewijs maar durfde toch door de Haagse straten te tuffen. 

De motor was echt ouderwets want hij had een 1 -cylinder ( 150 CC) en gas gaf ik door met een handschuif op de carburateur meer of minder lucht toe te laten. Toch was het een belevenis om op die motor te rijden en toen nog gewoon in je dagelijkse kleren zonder helm of speciale beschermende kleding.

In aug.1961 moest de militaire dienstplicht vervullen en heb ik de Gillettemotor voor de deur van het flat van mijn ouders gezet. Groot was mijn teleurstelling toen ik ruim een jaar later in  eind 1962 uit Ned.Nieuw Guinea kwam om te merken dat de motor door de gemeente Politie van Den Haag in beslag was genomen. Nog kwader werd ik omdat zonder mijn toestemming de antieke Gillette tot schroot was verwerkt. 

Maar in ieder geval heb ik ooit motorgereden en daarna nooit meer !

♥  Bewaarder ♥

♥ stikke leuke muziekvideo

Huwelijksfoto van mijn ouders.

Mijn moeder was als 'Bruid met de handschoen' met de boot naar Indië vertrokken vergezeld van een 'Chaperonne' , die de taak had dat mijn moeder niets overkwam wat schadelijk kan zijn voor de bruiloft. Even daarvoor heeft ze mijn vader leren kennen die met verlof was in Ned. Omdat hij jaren achterelkaar zonder vakantie gewerkt had als lijnbaanopzichter bij een suikerfabriek kreeg hij een jaar lang verlof en een flinke tantième om als een bemiddeld man te leven. Tijdens een cabaretuitvoering van Pisuisse hebben ze elkaar leren kennen en mijn moeder viel direct op 'Meneer de Bruin' zoals ze hem noemde vanwege zijn Indische afkomst want zo stelde hij zich bij die 1e ontmoeting voor als grap.Mijn vader had gevoel voor humor en dat heb ik van hem geërfd.

Mijn vader viel direct in de smaak bij de Joodse ouders van mijn moeder omdat hij in hun ogen een rijk man was. Dat gunde ze  hun enige dochter graag want het jongere zusje van mijn moeder was als 10-jarige door een klap van een schommel tegen haar buik gestorven door inwendige bloedingen. Dat was het eerste grote verdriet van mijn moeder. Terwille van haar liefde voor mijn vader heeft ze toch vrij jong nog haar beschermde leven vaarwel gezegd, gekozen voor een lange boortreis naar Indië naar een onbekend land en een onbekende toekomst uit haar  grote liefde voor haar toekomstige man.

Hier de officiële  bruid en bruidegom. Voor hun zit de moeder van mijn vader. Naast hun de getuigen. Mijn moeder is daar 22, mijn vader 41 , een verschil van 19 jaar.

Haar bruidsjurk had ze in Holland laten maken volgens de toen heersende 'Charlestontijdmode' en haar lange zwarte haar ook kort laten knippen volgens in dezelfde stijl. Mijn vader was eerst teleurgesteld daardoor. Hij had alle vrienden verteld dat hij zo een knappe vrouw had met dat prachtige lange zwarte haar en met roomblanke huid. Maar mijn moeder had het advies opgevolgd dat je in de tropen beter kort haar kan hebben. Maar  Inderdaad is mijn moeder een prachtige bruid.

Mijn grootmoeder was al vroeg weduwe en nooit hertrouwd en ik heb haar nooit gekend hoewel ze mij wel als baby in de armen heeft genomen voor de oorlog.

Deze vrouw is ook gemengd van bloede ( Portugees,Javaans ,Chinees) en heeft een prachtig gelaat. Helaas is er een beschadiging op de foto die haar linkeroog niet goed laat zien. In haar gelaatstrekken herken ik ook mijn dochter.

Deze foto is uit aug. 1928. Er straalt toch een soort weelde vanuit met al die bloemstukken, de bruidstoiletten van mijn vader en moeder en van de strakke witte pakken 'Jas toetoep' ( hogegesloten kraag) van strengkijkende 'Knevelmans' rechts op de foto.

Deze foto is mij heel dierbaar en die staat sinds ik na de brand vele andere ouderwetse foto's ben kwijtgeraakt in de fotokast in mijn woonkamer hier in Frankrijk. Elke keer als ik daar wat pak, kijk ik met genoegen naar die mensen op de foto, op die ene belangrijke dag verenigd en die mijn broers en mijn zus en mij op de wereld hebben gezet, niet wetende wat er voor verschrikkelijks zou gaan gebeuren in de wereld 12 jaren later. 

Wordt vervolgd !

♥  Bewaarder ♥ 

Amalia Rodrigues

Voor Pebru .

MRI

De 3 rare Gezichten zijn 3 aparte MRI-beelden van een hele reeks van 'plakjesbeelden'van mijn eigen brein. Waarvan ik hier het totaalbeeld laat zien.

Verleden week heb ik in het hospitaal van Tulle een MRI-scan ondergaan voor de 1e keer in mijn leven.

Volgens mij staat de M voor 'Marteling' en de R voor 'Rumoer'  en de I voor 'Intens'.

Minuten lang werd ik geplaagd door hamerend hels lawaai . Om het te verdragen richtte ik mijn gedachten op rare vogelgeluiden zoiets als van een reuzenspecht of een muziekband die de decibellen van een Heavy-Metalrock ruim overschreed.

Ondanks de oordopjes die ik kreeg was het lawaai onverdraaglijk !

Deze marteling van ruim een kwartier waarbij mijn hoofd het onderzoeksgebied was had ik bij mijn huisarts aangevraagd n.a.v. alle problemen van de laatste  tijd( slapeloosheid, clusterhoofdpijn) die op het moment van het MRI-onderzoek al bijna verdwenen waren. Mijn enige vrees was of ik misschien gezwellen in mijn hoofd zou hebben, want mijn Erna is uiteindelijk overleden aan verspreide tumoren in haar hersens waardoor dit een traumatiserend effect op mij heeft gekregen. Als laatste kreeg ik een contrastvloeistof via mijn onderarm ingespoten om de aderen in mijn hersens goed te laten tonen. Van deze handeling heb ik gelukkig geen nadelige effecten gemerkt.

Ik heb die marteling doorstaan wat in Fr. trouwens IRM heet want in die taal draaien ze alles om. LPG wordt GPL, NATO is OTAN,  AIDS noemen ze SIDA en er zijn meer van die voorbeelden.

Na een halfuur wachten kreeg ik van de dokter de uitslag uitgelegd. Tot mijn verrassing kon ze dat in Nederlands doen want ze was in België opgegroeid

Na enkele vragen over ander medisch verleden van mij legde ze mij op enkele IMRbeelden wijzend dat mijn hersens op geen enkele manier afwijkingen vertoonden en mijn bloedvaten stelsel in orde was.Gezien mijn leeftijd had ik een normaal goed functionerend hersenstelsel. Dat laatste vond ik zelfs nog belangrijker want mijn vader is na een paar hersenbloedingen overleden in 1964. 

Hij was toen 76. De vrees dat ik genetisch ook slachtoffer daarvan kon worden speelt al een paar jaar een rol sinds ik die leeftijd ga bereiken. Mijn moeder is 96 geworden en genetisch heb ik dus de kans dat ook te bereiken zonder jarenlang dement te worden of Alzheimer te krijgen. Deze conclusie geeft mij de hoop en het vertrouwen in mijzelf dat ik voorlopig statistisch de gemiddelde leeftijd van 86 kan halen. Dus heb ik minstens 12½ jaar voor de boeg om creatieve dingen te ondernemen.

Laten we allemaal hopen dat voor de hele wereld een nog langere periode voor haar toekomst is weggelegd dan ik zelf hoop te bereiken!

♥ ♥ ♥ groet van Bewaarder.

Raar gezicht 2

Mijn brein heeft weer 3 rare gezichten te tonen !

Van beneden naar boven:  

1. Een leeuwenkop of hondenkop ?

2. Een kikkerkop of carnavalsmasker ?

3. Dreigende gehelmde soldaat of gorilla ?

wordt vervolgd !

raar gezicht 1

Als we naar iets kijken wil ons brein patronen herkennen in onordelijke verzamelingen.

We zien dan in willekeurige vlekken opeens iets herkenbaars.Het meest voorkomend is het patroon van een menselijk gezicht wat je eigenlijk altijd wel herkent in iets wanordelijks. Hier een voorbeeld wat ik zag in een rotsmuurtje van mijn erf. Zien jullie het ook ? Een beetje eng, het lijkt wel een doodskopachtig monster!

Vraag: Maak een foto van iets in je omgeving waarin je ook een gezicht herkent.

Het mag ook een beestenkop zijn. Plaats die dan in je dagboek met een uitleg erbij hoe je er op kwam.

♥  Bewaarder. ♥

Pavane

"EEN EEUWIGDURENDE REIS"

 In een klein dorpje woonde een arme, oude man die een prachtig wit paard bezat. Zelfs koningen boden de man veel geld voor het uitzonderlijke paard, maar het enige dat de man zei was: ‘Dit paard is voor mij geen paard; het is als een mens voor mij. En hoe in ’s hemelsnaam zou je je medemens kunnen verkopen?’ Hoe arm de man ook was, hij verkocht het paard niet.

Op een ochtend ontdekte de man dat zijn paard niet in de stal stond. Alle inwoners van het dorp kwamen bij elkaar en zeiden: ‘Domme oude man, wij wisten wel dat het paard op een dag gestolen zou worden! Het was veel beter geweest om het paard te verkopen. Wat een ongeluk!’

De oude man zei: ‘Praat niet in deze bewoordingen! Stel gewoon vast dat het paard niet in de stal staat. Alleen dat is een feit, de rest is een oordeel. Je kan niet weten of het pech of juist een zegen is, dit is slechts een enkele gebeurtenis in het geheel. En wie weet wat de toekomst brengen zal?’

De mensen lachten de oude man uit. Ze vonden hem altijd al een beetje raar. Maar twee weken later kwam het paard op een nacht plotseling terug. Het paard bleek helemaal niet gestolen te zijn, het was er vandoor gegaan. En dat niet alleen, het had een twaalftal wilde paarden met zich mee teruggenomen.

Weer kwamen de dorpelingen bij elkaar en zeiden: ‘Oude man, u had gelijk. Dit was geen ongeluk, het is zelfs een grote zegen gebleken.’

De oude man zei: ‘Weer gaan jullie te ver. Stel slechts vast dat het paard teruggekeerd is. Of het een zegen of juist rampspoed is, weet niemand. Hoe kun je een heel boek beoordelen op basis van slechts een enkel woord op een bladzijde?’

De mensen wisten niet wat te zeggen, maar ze waren er zeker van dat hij het bij het verkeerde eind had. Er waren tenslotte twaalf prachtige paarden gekomen…

De oude man had slechts één zoon en deze begon de wilde paarden af te richten. Toen hij een week later van een paard viel, brak hij beide benen. De dorpelingen kwamen weer bijeen en spraken hun oordeel uit. ‘Wederom heeft uw gelijk zich bewezen, het was geen zegen. Uw zoon kan zijn benen nu niet meer gebruiken, terwijl hij uw enige steun en toeverlaat was voor uw oude dag. Nu bent u armer dan ooit tevoren!’

De oude man antwoordde: ‘Oordelen is een obsessie voor jullie. Draaf niet zo door. Stel alleen vast dat mijn zoon zijn benen gebroken heeft. Niemand kan weten of dit goed of slecht is. Het leven dient zich in kleine stukjes aan, meer krijgt men niet te zien.’

Een paar weken later trok het land ten strijde en alle jongemannen uit het dorp werden gedwongen het leger te dienen. De zoon van de oude man werd echter vrijgesteld, hij was tenslotte mank. Het hele dorp jammerde en weende, omdat de oorlog een verloren zaak was en de mensen wisten dat de meeste jongemannen niet meer zouden terugkeren. Ze gingen naar de oude man toe en zeiden: ‘U had gelijk, oude man, het is een zegen gebleken. Uw zoon mag dan mank zijn, hij leeft nog. Onze zonen zijn voorgoed verloren.’

Opnieuw zei de oude man: ‘Jullie blijven maar oordelen uitspreken, terwijl niemand het werkelijk weten kan! Stel alleen vast dat jullie zonen gedwongen zijn dienst te nemen in het leger en mijn zoon niet. Alleen God, het Al, weet of dit een zegen is of niet.’

Oordeel niet, want zo zal je nooit één worden met het Al. Steeds weer zal je gegrepen worden door fragmenten, kleine snippers op basis waarvan je een conclusie zal formuleren. Ieder oordeel belet je te groeien. Het oordelen vertegenwoordigt een zwakke staat van bewustzijn. De geest ziet liever een oordeel, aangezien het altijd gevaarlijk en ongemakkelijk is om constant in ontwikkeling te zijn.

De reis is werkelijk nooit ten einde. Het ene pad eindigt, een ander begint; de ene deur gaat dicht, een andere wordt geopend. Je bereikt een top en altijd blijkt er een nog hogere top te zijn. God is een eeuwigdurende reis. Alleen zij die zich niet bezighouden met de bestemming, maar tevreden zijn met de reis op zich, met het leven en groeien in dit moment, alleen zij zijn in staat om hand in hand te gaan met het Al.

Tot je sterft.

( UIt een Internetsite geplukt )

♫  Bewaarder ♫

Gouden Bruiloft Academievrienden

Dit korte verhaal is een vervolg op de portrettenserie van gisteren. Namelijk al die portretten heb ik naar Ned. meegenomen toen ik en mijn zus waren uitgenodigd door mijn academieklasgenoot Jan Rolsma en zijn vrouw Martha Hesselbach. Zaterdag precies een week geleden mocht ik hun feest meemaken en daarom liet ik hun de portretten zien waaronder als laatste die van Jan welke ik had ingelijst . Natuurlijk herkende hij zich onmiddellijk en Martha net zo goed.  

"Toen ik nog jong en knap was!', riep hij vrolijk. Daarop regaeerde Martha met; Én nu ben je oud en knap!', wat de omstanders en mij deed glimlachen.

Het was een leuk feest wat zich afspeelde in het mooie huis van hun zoon die samen met zijn twee zussen hun ouders in het zonnetje hebben gezet voor de meer dan 100 gasten. Ook kwam later een andere klasgenote met haar man die zonder aarzelen alle portretten kon benoemen ook die van haarzelf. 

Het was een gezellig feest met genoeg lekkere hapjes en drankjes. Ik heb na lange tijd ook met de broers van Martha gesproken waarvan ik de oudste meer dan 50 jaar niet had gezien. Hij zat in een rolstoel vanwege Alzheimer maar herkende mij wel.

Met plezier zag ik dat Jan trots zijn portret liet zien aan enkele gasten en erbij vertelde dat ik helemaal uit Frankrijk was gekomen om deze tekening nog ouder dan hun huwelijk  aan hem en Martha te schenken. Bij het afscheid bekende hij mij: 'Ed, dit was het mooiste geschenk van deze huwelijksdag"'. 

Dat gaf mij een goed gevoel en daarom plaats ik deze klasgenoten hier op H & Z nog even in het zonnetje. 

♫  Bewaarder ♫

Portretten van Klasgenoten  

Veel mensen hebben jeugdfoto’s van hun schoolklas. Vaak vanaf de kleuterschool ( in tegenstelling tot de naam Bewaarschool heb ik daar nooit op gezeten ) ,de basisschool, het voortgezet onderwijs tot en met de studententijd toe.  Het gekke is dat in al die 5 jaren van mijn academietijd er helemaal geen klassenfoto’s zijn gemaakt. Wel wat foto’s incidenteel van deze of gene of een groepje maar een echte groepsfoto van een klas ,nee! Maar ik heb wel zelf van de meeste klasgenoten tijdens mijn studie portret- en figuurschetsen gemaakt en wel de meesten in het 2e studiejaar 1957-1958. 

Ik was toen 19 jaar en onder leiding van de bekende portretvirtuoos Paul Citroen hebben we les gehad in het werken met Siberisch krijt, een soort erg zwart gecomprimeerde houtskool stift. Hij gaf ons enthousiast les met een energie en levenslust en het uiten van kreten met Duits accent. Soms verbeterde hij de tekening van de leerlingen zodanig dat er een Citroen ontstond wat menig klasgenoot niet erg waardeerde. Maar ik heb veel van hem geleerd en de kunst was om een directe karakteristieke interpretatie te geven van een persoon in enkele eenvoudige lijnen en in de korte tijd van een tiental minuten.

Dus i.p.v. foto’s van mijn klasgenoten laat ik hier wat portretten zien die in in het begin van het jaar 1958 gemaakt heb. Deze tekeningen zijn dus meer dan een halve eeuw bewaard en tijdens het 50- jaarlijkse huwelijksfeest van mijn academievrienden Jan en zijn vrouw Martha  heb ik ze allemaal meegenomen en hen die portretten laten zien. Dat ze goed lijken bleek uit hun antwoorden die allemaal juist waren. Ja, als je 5 jaar lang elke dag samen die studie hebt gemaakt dan vergeet je geen gezichten, ook niet naar meer dan 50 jaar. Dat bleek ook uit een andere klasgenote die op dat feest kwam. We hebben elkaar met vreugde begroet, Haar had ik later nog wel een keer opgezocht om wat stenen uit de bergen van N.Zweden te brengen. Van haar heb ik ook een goede portretschets maar die zit op de achterkant van het portret van mijn vriend Jan dat ik aan hem schonk. Hillie, want zo heet zij herkende direct alle schetsen die ik haar liet zien. Er zijn ook een 2 portretten van Wies en Thom, die toen al een stel waren en nu nog steeds. Ze zijn 3 jaar geleden nadat ik contact zocht ook hier bij mij enkele dagen te gast geweest in de Coquille. Oude vriendschap vergaat niet en gelukkig het kwetsbare papier van hun portretten ook niet.

Bewaarder.

N.B. Van alle klasgenoten hier door mij geplaatst zou ik een verhaal kunnen vertellen uit die tijd.

"In Memoriam"  18.000 kinderen.

Van die 18.000 hebben er ongeveer 3000 een naam en een gezicht gekregen op de fototentoonstelling in hrt Stadsarchief. Onder die 3000 zijn er nu 4 kinderen , volle neven en nichten, kinderen van broers van mijn moeder. Helaas heb ik ze nooit gekend want toen zij in Auschwitz vergast werden waren mijn moeder, mijn broer en zus en ik in een Jappenkamp in het  toenmalig Ned. Indië. Als mijn oudrs niet besloten had een om in 1939 toen ik een baby was naar Indië te vertrekken waren wij beslist ook door het Nazibewind weggevoerd en vermoord. 

De Japanners waren een vreemd en wreed volk, velen stierven door executies, terreur, martelingen, honger, ziektes, en uitputting maar één ding de Jappanners hadden geen speciale moordmachine om een bepaald volk uit te moorden.Bovendien werden kinderen niet mishandeld ,die stierven toch wel door hongersnood of ziekten of aan gebrek aan de meeste levensvoorwaarden.

Het gaat hier om kinderen van Joodse, Sinti - of Roma-ouders. Behalve de tentoonstelling met de titel " In Memoriam"  is er een gelijknamig boek samengesteld door Guus Luijters en Aline Pennewaard. Jarenlang onderzoek heeft geleid tot die namen en gezichten van die 3000 kinderen en door Levensmoed die mij enkele weken geleden op de hoogte bracht van deze publicatie en die als Amsterdams raadslid bij de opening betrokken was kwam ik er achter dat er een foto bestaat van het gezin van mijn oom  Hijman Bobbe met zijn vrouw Mietje en zijn beide dochters Saartje en Marieka. Deze foto plaats ik hier zoals ik die van Levensmoed via e-mail toegezonden kreeg. Om het hoofdje van Marieka is een wiite cirkel getrokken en Levensmoed berichtte me dat dezelfde foto een witte cirkel heeft om het hoofd van Saartje.Tijdens mijn verblijf in Ned. heb ik het plan gehad om samen met Levensmoed naar die Tentoonstelling te gaan. Daar is helaas niets van gekomen. Eenmaal thuis bleef de gedachte hangen of er nog meer foto's zijn in onze familie met kinderen van de andere ooms. En ja, bij mijn zus vond ik 2 foto's , 1 van Saartje en 1 van  Marieka  en bovendien 1 foto van mijn neven Samuel en Jacob van mijn oom Salomon en zijn vrouw Sophia. Deze foto's plaats ik hier en ik heb tevens een e-mail gestuurd naar Aline Pennewaard haar site om deze vondst aan te geven en of Samuel  en Jakob ook opgenomen zijn in de lijst van 3000 en zo nee of dat als nog kan ter ere van deze volle neven en nichten,ooms en tantes en alle anderen die als ze geleefd zouden hebben mijn leven zouden hebben verrijkt.

Als jullie die dit lezen in de familie ook kinderslachtoffers hebben uit die vreselijke tijd probeer dan uit te zoeken of ze in de lijst van 3000 voorkomen en zo nee dan kan als je foto's vindt misschien een aanvulling komen want 3000 is maar éénzesde deel van alle Ned. kinderen die omgebracht zijn. En dan hebben we het niet eens over de duizenden in alle andere landen. Zolang er nog mensen leven die uit die gruweltijd ontsnapt zijn en zolang er nog mensen zijn zoals ik die familieden hebben verloren zal de nagedachtenis aan die duizenden kinderen nog sterk leven en ik hoop ook nog lang daarna.

♥ Bewaarder ♥

‘OMAFIETS’

Voor Pluis zijn verzameling oude foto’s en bijbehorend verhaal.

Deze foto is gemaakt omstreeks 1900 door de man van deze statige dame met rijwiel. Het is de grootmoeder van Erna en er zijn veel foto’s als erfenis in haar verzameling gebleven omdat haar man ,Erna’s opa al in die tijd een enthousiast amateurfotograaf was. Dan moest hij een grote houten camera met statief en een doos vol loodzware glasplaatnegatieven meesjouwen om buiten een fraaie opname te willen maken. Dankzij opa heeft Erna veel mooie en oude foto’s geërfd uit die tijd van de voorlaatste eeuwwisseling en van haar eigen jeugd. Haar grootouders waren verbonden met het Academisch Ziekenhuis in Leiden wat nu allang het Museum van Volkenkunde  is. Zij was hoofdverpleegster en hij was chef van de machinekamer toen nog stoommachines.Van alle en ook deze  foto’s heb ik zelf weer met mijn gewone Nikon digitaalcamera foto’s gemaakt en dat geeft als je het goed doet over het algemeen een beter resultaat dan scannen want je kan een hoge resolutie kiezen en de boel zonder verlies van scherpte vergroten.

Deze foto van Erna’s oma herinneren mij eraan dat Erna veel op haar lijkt zowel in de trotse houding als haar sportieve prestaties op de fiets. Als 11- jarig schoolkind heeft Erna eens de ‘Ronde van Den Haag’ gewonnen die door de Haagsche Courant voor de jeugd werd georganiseerd. Er bestaat nog een foto van haar als winnares die in deze krant heeft gestaan.

Het grappige is dat de kleding of damesmode uit de tijd van de eeuwwisseling veel  veranderingen heeft ondergaan maar de damesfiets die oma hier gebruikt zelfs een eeuw later onveranderd is gebleven. Lang leve het rijwiel, het duurzaamste vervoermiddel. Een vervoermiddel dat langer dan een mensenleven meegaat !

♫  Bewaarder ♫

Antwoord Raadplaatje 

Het is de vijver op de Vischmarkt in het oude stadsdeel van Harderwijk !

Bijgaande Googlemapfoto met zwarte pijl, richting waar ik de foto nam.

Voor het meedoen zo tussendoor bedank ik de inzenders. Meis was het dichtste erbij!

♫  Bewaarder  â™«

Raadplaatje 3

Nog makkelijker is het als je dit geheel ziet in 't plaatsje ........?

Nog 2½ uur te gaan voor het antwoord.

De foto'sheb ik gemaakt omdat de structuur in het vallende water mij  opviel!

Wie weet 't nu waar 't is ?

RAADPLAATJE  2

Om het ietsiepietsie makkelijker te maken.

1. ja het is water

2. van een fontein

3. maar waar ?

Bijna Henz-Maestro is Meis !

RAADPLAATJE

1.  wat zie je hier ?

2.  waar is het een onderdeel van ?

3.  waar in Ned. kan je dit zien ?

Wie een juist antwoord geeft op alle drie de vragen is  HENZ-MAESTRO !

Morgen na 20. uur de oplossingen.

Retour en France.

Bonjour  Allehenzers !

Gisteravond vertrokken en vanmiddag heelhuids aangekomen.

Bedankt allemaal voor jullie meelevende reacties. Daar ben ik heel geroerd van om dat te lezen. Ben Bezig is nu Ben Moe maar morgen is er een nieuwe dag en zal ik verslag doen mijn 'Bezigheden' 

Hier alvast een beeld van mijn 'huisvesting' , de stacaravan waarin ik en Karma 3 weken lang met plezier gewoond hebben!

♫  Liefs van Bewaarder.  â™«

' Ben Bezig Bekentenis '

Aan alle HenZers,

Op 'Pluisdag' 1april heb ik bij onze ontmoeting in de ' Brasserie Domplein' bekend gemaakt dat ik van plan ben mij weer in Ned. te vestigen. Nu beken ik dat aan allen die mijn dagboek lezen. Op de plek waar ik 21 jaar met veel plezier heb gewoond ben ik nu aan het vereenzamen omdat ik de enige overgebleven bewoner ben. Bovendien is mijn eerst zo ruime Franse vriendenkring sterk verminderd door verhuizing, ziekten en overlijden. De paar die overblijven wonen 40 km en meer verder. 

De laatste tijd heb ik het gevoel te vereenzamen en dat wens ik niet. Daarom heb ik besloten ,een tijdje geleden al, om mijn domein te verkopen en als dat lukt iets in Ned. te kopen. Het losmaken van mijn ezels was de 1e stap en dat is wonderwel heel goed gelukt.  Het losmaken van mijn domein is een proces wat zwaarder weegt maar waar ik mentaal al een jaar geleden naar toe heb gewerkt. Ik ben nu zover dat ik de afgelopen 3 weken heb benut om mij op de huizenmarkt in de buurt waar mijn zoon woont en mijn schoonzusje te oriënteren. Het is nu de meest slechte tijd om een huis te verkopen en kan ik pas iets ondernemen als ik zelf een koper heb gevonden voor mijn huis.

Dat is de reden waarom ik de afgelopen dagen daarmee bezig ben geweest om alvast voorwaarden te scheppen als het zover komt. Vandaar dat ik mijn tussenvoegnaam 'Ben Bezig' heb 'gebezigd'!

Na Pluisdag heb ik een flinke verkoudheid opgelopen en was 3 dagen niet in staat om iets te ondernemen. Bovendien toen ik wat opknapte heb ik een flinke smak op het trottoir gemaakt toen de hond van mijn schoonzusj plotseling een ruk aan de lijn gaf. Niets gebroken maar wel veel pijn zodat ik met een wandelstok moest lopen.

Dat belemmerde mij niet om het spontane bezoek van Pebru met vreugde te ontvangen. We hebben een fijne dag gehad die we een vriendelijk  ogend restaurantje afgesloten.

De Paasdagen was natuurlijk voor mij een leuk samenzijn van eieren kleuren en spelletjes doen met mijn zoons  gezin en hun vrienden en kinderen. Daarna ben ik enthousiast verder gegaan met het zoeken naar een bepaald soort woning in een bepaalde prijsklasse en alles verliep heel gunstig voor mij. De kosmos zorgde ervoor dat er dingen gebeurde en die ik tegenkwam of opriep die precies dat aanvoerden wat in mijn wensenpakket paste. Hierover een verhaal vertellen is weer een verhaal apart!

De mogelijkheden die in mijn wens pasten bleven komen en natuurlijk ook mede door mijn eigen Ben Bezig die er voor zorgde dat de wens als een olievlek zich uitbreidde door de liefde en aandacht van de mensen om Ben heen die mee gingen denken. Deze wensvervulling is een  typisch voorbeeld uit het boek 'The Secet' die enkele jaren geleden nogal voor ophef van  voor - en tegenstander van die filosofie zorgde.

Om de mogelijkheden niet alleen afhangen van wat Ben Bezig allemaal doet in dit land maar er ook werd ingefluisterd dat zijn activiteit zo snel mogelijk naar Frankrijk moest worden verplaatst is deze uitvoerige bekentenis tevens voor jullie lieve AlleHenzers ( om alvast voor de 2e x te wennen aan deze naam ) nu hopenlijk duidelijk waarom ik eerder vertrek naar mijn plek dan ik aanvankelijk gepland had.

Als ik weer thuis ben dan zal ik zoveel mogelijk de afgelopen 3 weken met foto's proberen te verslaan. Ook zal ik enkele Henzers persoonlijk berichten sturen met wat foto's. Voorlopig is het nog niet zover want a.s. za. ga ik naar een 50-jarig huwelijksfeest van een oude academievriend.Daarover komt later ook nog een verslag. Dan pas vertrek ik naar mijn Franse plekkie. Dus na dit lange verhaal ben ik nog niet uitgel.......praat !

Allen bedankt voor de lieve reacties en tot het begin van de volgende week!

Lieve groet van 'Ben Bezig' alias Bewaarder. ♥ !

Terug

Lieve Henzers,

Heb het geweldig naar mijn zin hier in Ned. Mijn vertrek heeft te maken met de plannen om Ben Bezig ook in Frankrijk in actie te laten komen omdat elke dag eerder nu telt. Het spijt me dat ik sommige HenZers die ik in het begin van mijn verblijf hier heb beloofd langs te komen  moet teleurstellen. )-: Zelf vind ik dat ook spijtig maar i.v.m. mijn toekomstplannen is deze actie urgenter.

Bedankt voor alle lieve reacties in mijn dagboek van gisteren 10 april.

Liefs van Bewaarder.♥!

Ben Bezig is weer in actie !

Alle Henz ( dan wen ik alvast) mijn terugkeer naar Fr. heb ik vervroegd !

Eind deze week en BBHH is nu aan de beurt.

Ben Bezig ♥

VROLIJK PASEN  voor alle HenZers !

Hallo lieve HenZers,

Geloof het of niet maar in die paar uur heb ik Pebru de dorpskern van Nunspeet laten zien, met mijn familie kennis laten maken, de stacaravan laten zien en nu zitten we 'bij Frans' in afwachting van onze lekkere maaltijd. Dat we dat nog mee mogen maken -;).

Liefs van Pebru en Bewaarder

 "Banc public"

Bij de 2e foto van  de gids in mijn db van gisteren maakte ik de woordspeling

'Dompubliek' maar in mijn hoofd speelde de chanson van George Brassens met de bekende titel 'Banc Public'. Toen ik op de Academie zat was deze chanson een van mijn favoriete nummers. Nu nog maar eens ter ere van de alle Franse chansonniers en chansonnières uit die tijd en later.

♫  Bewaarder  ♫

' BIM BAM DOM 3 '

Hier kwam U terecht !

Als aanvulling op de beelden die Stokroos al in haar dagboek heeft hier de beelden die Bewaarder in Domstad heeft vastgelegd.

Bekijk s.v.p. de foto's door aanklikken om ze te vergroten en de ondertekst te weten!

De volgorde is (chrono)logisch van boven naar beneden !

Scrollen maar  -------------------------\/-----------------------------

BIM BAM DOM 2

Nu weten we dus waar de klepel van de (Maria) klok hangt !

♫  Bewaarder  â™« 

BIM BAM DOM  ♪ ♪ ♫  ( video volgt als het kan )

De 465 treden van de Domtoren heeft de hele HenZ groep die daarvoor koos allemaal  gehaald. Op het 2e platform  waar de grote zware klokken hangen gaf de jonge en aardige gids de uitleg waarom deze zware bronzen klokken van 8 en 12 ton in de speciale 'klokkenstoel' zijn geborgen omdat anders de Domtoren door de bewegingen a.h.w. doorelkaargeschud zou worden en ineenstorten.

Ondanks de zwaarte vroeg Bewaarder zich af waar de klepel hing. Daarom ging hij onder de beide klokken resp. met de naam 'Maria' en 'Salvator' liggen om de klokhuisvormige klepels te fotograferen. Deze horizontale benadering deed de excursiegangers schrikken omdat ze dachten dat hij onderuit gegaan was door de inspanning van de trappen beklimming.

Niet was minder waar omdat daarna de het hele gezelschap incluis de HenZers tot op de bovenste trans zijn ggekomen om van het wijdse uitzicht te genieten tot Amsterdan en Den Haag toe.

Verder hebben we allen genoten van de lg's Pebru en Stokroos die ons het bruisende leven van de Domstad lieten zien. Een gezellige lunch en later een diner was een mooie afsluiting van deze fijne dag waarin enkel HenZers elkaar voor het eerst in het echt hebben ontmoet!

☺ Liefs van Big Ben, broertje van Dom Bewaarder. ♥

b