Caatjeclasina dagboek

Ik lees net wat ik schreef een maand geleden,....

Nou,er is veel gebeurt,maar in de essentie dus eigenlijk helemaal niks,....

Dat is knap confronterend zeg,...Ik schrijf veel,om maar niet in mijn hoofd te hoeven zitten waarschijnlijk.Daar ben ik erg goed in.Niet naar mijn hart luisteren.Dat is iets wat ik zelf echt ga oppakken.Maar pfoeh hee,dat is moeilijk!Kannonnepoepies!

En dan heb ik ook nog een partner die er niet goed in is.Geen wonder dat we elkaar uit het oog zijn verloren de laatste jaren.En wat je in al die jaren niet goed doet,kun je niet even 123 veranderen.Maar nu moet ik dat onder ogen zien,en dat vind ik maar niks.Want ik kom tot inzichten,en wil die delen.Er over praten,het uitdiepen.Maar dat is niet de hobby van mijn man vrees ik.Dus wil ik hem er nu met zijn haren bijtrekken,werkt niet,.....Maar wat werkt wel?Wie kan mij wijzer maken?Open vragen stellen,die ben ik nu dus aan het voorbereiden,ben benieuwd.Ik wil van alles proberen om de boel weer op de rails te krijgen.maar niet tot het oneindige,want ik wil gaan genieten.Genieten van het leven!Dat heb ik me voorgenomen.....Alleen wilde ik dat vier jaar geleden ook al,....Maar dan samen.En dat is niet gelukt.Zal het nu wel gaan lukken?Ik laat het in ieder geval niet meer aan een ander over of ik me gelukkig voel,ik ga het zelf doen.En daar ligt dan ook meteen de crux.Soms is het allemaal zo eenvoudig.Maar toch ook moeilijk hoor!Maar ik ben op weg.Of ik het goed doe?De tijd zal het leren.Laat die lente maar komen in ieder geval!

Liefs,Caat.