Doremifa dagboek

Vandaag stage gelopen in mijn nieuwe vak(docent muziek), en ja, daar is weer het joepie-gevoel. Ik was, na een paar vakantieweken, even bang dat ik het misschien toch niks meer zou vinden.. dat ik teleurgesteld zou moeten vaststellen dat alles een grote vergissing is geweest.. maar nee.  Ik heb er alleen maar heel veel zin in. Fijn toch.

Ik had het nog niet gehad over de bezieling voor het plan om naar Drenthe te gaan. Misschien is het een naief ideaalbeeld dat ik heb van mijn geboortestreek.    Natuurlijk, hier(in Midden Nederland) valt ook goed te leven. Het is ook niet zo dat ik hier per se zo gauw mogelijk weg wil. Het is meer..een verlangen, om daar te zijn . Ik heb er deze zomer twee weken in een huis op het platteland gewoond,  en ik voelde me, tja, thuis.                                                                                                                 Ik weet wel dat ik onder de drenten nooit een echte drent ben. En onder de plattelanders nooit een echte plattelander. En in de stad (Groningen, waar ik ook 6 jaar gewoond heb) nooit een echte stadjer. In Den Haag was ik geen hollander. Hier in het gooi ben ik geen gooise vrouw. In de pop/rockscene was ik nooit een echte rockchick. In de wereld van de klassieke muziek ben ik niet echt zo'n klassieke musicus. Op de boot ben ik nooit een echte zeilster. Onder de moeders ben ik nooit zo'n echte moeder.

Kortom: waar ik ook ben, zal ik me altijd anders en nooit echt thuis voelen. Of wel ?

Nou, dit is nu niet echt een stukje vol bezieling.                                                      Maar weet je.. ik denk toch dat ik heel gelukkig kan worden, daar in dat mooie drenthe in een huisje met ruimte om me heen, en met daarnaast werkzaamheden aan een school, of in mijn eigen muzieklespraktijk, wat optredens hier en daar..balans tussen muziek en stilte.

Ik heb gemerkt dat, hoe fijn het spelen ook is, ik behoefte heb aan meer. Ik ben 25 jaar uitvoerend musicus geweest. Ten eerste is het lang niet altijd fijn. Je moet er een hoop offers voor brengen. Fysiek vergt het veel, en mentaal ook. Het vak geeft ook wel wat terug : voldoening en genot als het heel goed gaat, lof van luisteraars, etc. En toch mis ik er iets in, en dat is meer de uitdaging op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. Je kunt in wezen 40 jaar lang een nietszeggend gedwee persoontje blijven als je maar musiceert zoals de dirigent dat vraagt. Ik heb psychisch vaak te lijden gehad onder het feit dat ik 'mijn ei niet kwijt kon'. Nu de toekomst van ons orkest er ook nog eens slecht uitziet( al een aantal jaren speelt dat), vond ik het moment gekomen om me te beraden en ben ik de studie Docent Muziek in deeltijd gaan doen . Aanvankelijk dacht ik nog : ach, ik probeer het gewoon en dan zie ik wel. Maar in het jaar dat ik nu studeer is er al zo veel ten goede veranderd bij mij. Ik weet nu echt dat dit het is ! Dit vak, lesgeven, is goed voor mij. Ik gaf trouwens ook al wel vioolles . Wat ik ook erg prettig vond. Maar voor de klas staan vind ik nog interessanter. Dus eigenlijk kan ik me nu al bijna niet meer voorstellen dat ik geen muziekleraar zal worden. En als het orkest dan niet opgedoekt wordt ? Stap ik er dan toch uit ? Nou, ik denk het wel. OK, ik geef toe, ik durf hierop nog niet met een volmondig ja te antwoorden. Misschien kan ik iets educatiefs gaan doen bij het orkest. Dat kan ook.

 

Nou, ik typte een half uur maar klikte even 'mis' en nou is alles weer weg. Nu heb ik geen zin meer . Morgen probeer ik het opnieuw, ik was met mijn traject Topinspiratie bezig.

Vandaag ben ik  moe en tegelijk onrustig. Ik heb wel wat gedaan . De moestuin van de eigenares helemaal gewied ( je moest zoeken naar de groente , nu zie je hem weer) .     Maar ik had allemaal lichamelijke ongemakken waardoor ik er weinig lol meer in had.                                                                                                                  Ik zie er tegenop om overmorgen weer naar huis te gaan. En dat begin ik nu steeds meer onder ogen te zien , ik kan het gewoon niet meer negeren . Ik lag vanavond met een dekentje op de bank. Ik wou ontspannen, maar er spookten iedere keer gedachten door mijn hoofd. Thuis ligt een berg werk op me te wachten. En thuis is mijn man, die veel aandacht opeist en over het algemeen gestresst en slecht gehumeurd is. Daar zie ik tegenop. De enige manier om wat rust in de tent te houden, is  het hem een beetje naar de zin maken (lekker koken , hem helpen enz. ) . Maar dat doe ik niet uit liefde. Alleen om van het gezeur af te zijn.                              Ik had mijn kinderen ook nog beloofd om hun kamertjes te verven. En ik wou al mijn studiemateriaal ordenen, en eigenlijk het hele huis. Zodat alles weer wat beter werkt. En ik moet ook nog 1 opdracht inleveren voor mijn studie. Dat alles en nog veel meer, in 1 week . Als ik er aan denk, voel ik me al weer net zo moe als toen de vakantie net begon.

Rrrr, nu is de TV kapot. Alles had ik weer werkend gemaakt, waar ik nog zo trots op was ! Maar waarschijnlijk is hij nu door het verplaatsen erg geschrokken en weigert alle dienst. Nou, lullig dat ik dat straks aan de eigenaresse moet vertellen. Rrrr, ik baal ervan.  Ach, haar kennende vindt ze het niet erg. Maar ik wel.

Het was echt een prachtige tocht door noord-drenthe , op weg naar het zwembad . Van Hooghalen via Norg naar Leek. Ik werd nostalgisch, want ik ben niet ver daarvandaan opgegroeid. In je jeugd zie je vaak niet hoe mooi je omgeving is. 

In het zwembad werd ik helemaal gelukkig. Het was best koud, maar ik zwom in het buitenbad en keek naar de mooie luchten. De meisjes waren liever binnen. Ik liet me masseren door een harde waterstraal uit zo'n soort douche in het subtropische bad.    En,niet te geloven,ik heb vandaag geen last van mijn (rsi-achtige) arm .                      We aten een lekker ongezond patatje .  Terug in het huis ben ik aan de slag gegaan met de TV en de DVD-speler ! Ik had ineens zin in TVkijken en kon me niet voorstellen dat dat niet zou kunnen. Toen ben ik wel 1 1/2 uur aan het puzzelen en doen geweest met bedradingen enzo, en : het is gelukt ! Er is ontvangst (Ned 1,2,en3) ! En film kijken kan nu ook . Ik had een film over een klassiek orkest. Mijn ene dochter haakte na een poosje af,'sorry dit boeit me echt niet'.De ander is (misschien uit beleefdheid ) wel blijven kijken. Heb ik gefaald in de opvoeding ? Ik zie bij sommige collega musici dat hun kinderen ook weer naar het conservatorium gaan of in ieder geval fanatiek aan het musiceren zijn. Mijn dochters hebben enorm veel talent maar wilden op hun twaalfde allebei van vioolles af. Nu luisteren ze met hun koptelefoon naar dubstep. Ook kiezen ze geen muziek in hun schoolprofiel. Natuurlijk hebben ze van ons wel wat meegekregen. Ik hoop dat ze later toch weer wat met muziek gaan doen. Ik heb wel eens van die gedachten : als ik mijn eigen kinderen al niet eens voor muziek kan interesseren , hoe moet dat dan met al die schoolklassen die ik mee wil krijgen ?

Na wat dagen prettig alleen in een landelijk gelegen huis heb ik nu mijn dochters weer bij me, wat ook wel weer heel prettig is. We hebben qualitytime-achtige dingen gedaan als samen koken en een taart bakken. Ook zijn er  uren verstreken in volledige rust : de meisjes beide met een koptelefoon op achter een laptop, en ik op de bank met 20 Libelles.  In plannen maken voor het komende jaar had ik even geen zin. Toch gaat er nog nauwelijks een dag voorbij dat ik niet denk aan lesgeven, studeren, keuzes maken , enzovoort. Maar vandaag voor het eerst echt maar weinig. Ik heb in de moestuin (van dit huis) gewerkt. Al dat landelijke gedoe ,op klompen lopen en boontjes doppen, het maakt me helemaal rustig, echt heerlijk ! 

 

Tussendoel 1: = studie afmaken
routemogelijkheid 1: precies uitkienen hoeveel of weinig ik moet doen om de vereiste studiepunten te behalen, tussen werk en huiselijke beslommeringen door de studie zien te volbrengen nadeel : ik heb dan het papiertje, maar misschien ben ik nog niet zeker van mijn bekwaamheid. voordeel : ik kan nog altijd naast mijn studie de aandacht ook op andere zaken vestigen(huidige werk, kinderen, relatie)
routemogelijkheid 2: alles wat mij van belang lijkt om een goede muziekdocent te worden, uit de studie halen. alle mogelijkheden benutten.er bewust tijd voor vrijmaken en er andere dingen voor opgeven. nadeel : dit zal veel tijd kosten, het zal niet gemakkelijk zijn om keuzes te maken ten gunste van de studie. voordeel : dan heb ik alles wat de studie te bieden had, benut. Dan heb ik de meeste kans om goed te worden in mijn vak.
routemogelijkheid 3 : de meeste tijd en aandacht besteden aan die onderdelen van de studie die ik het leukst vind.alles gewoon op me af laten komen en per situatie beslissen wat op dat moment het beste is. nadeel : bij sommige onderdelen loop ik de kantjes er misschien van af. dan mis ik misschien toch iets. het is voor de medestudenten ook niet leuk. voordeel : ik kan echt plezier beleven aan de dingen die ik leuk vind, ik ontwikkel passie voor (bepaalde onderdelen van ) het vak. het plezier zal ik in de praktijk kunnen overbrengen, wat erg belangrijk is voor een docent.
Route naar Top :
Route 1 : oude baan houden, tegelijkertijd studie afmaken, beginnen met solliciteren, nog niet met verhuizing bezig zijn, dus huidige huis goed leefbaar maken
Route 2 : oude baan deels of geheel opzeggen, studietijd volledig uitbuiten, pas solliciteren als ik denk dat ik goed genoeg ben , me al orienteren op scholen in het noorden
Route 3 : niks plannen, op intuitie afgaan en vooral doen waar ik plezier in heb

Einddoel : Over 5 jaar : een fijne baan als docent muziek, en een woonboerderij in het noorden van Nederland.
Tussendoel 4 : Over 4 jaar :Serieus met 'emigratie' naar noorden bezig
Tussendoel 3 : Na drie jaar : het werk bevalt mij , en ik ben niet ontslagen , ik ben een ervaren muziekdocent.
Tussendoel 2 : Binnen twee jaar: werk als docent muziek, ergens in het midden v. Nederland.
Tussendoel 1 : Over 1 jaar : ik studeer af als docent muziek en heb de competenties en vaardigheden + veel stage-ervaring