Driedubbeltjes dagboek

De kleine sliep niet nadat hij in bed was gelegd. Het is ook wat licht natuurlijk, en het rolgordijn dat het licht moet versperren, hangt een stukje van het raam af. Mijn man was al even wezen kijken, maar dat hielp niet.

We zijn hier vrij geoefend in, maar als het dan toch weer eens gebeurd, enje bent erg moe, lukt t niet zo goed. Ik ging even later naar de kleine kijken, en die zat rechtop in bed. Hem toch maar opgepakt, een liedje gezongen, en zachtjes verteld over de afgelopen dag. 

Ik vind dat hte lijtk alsof het laatste het meeste helpt. Waarschijnlijk omdat ik heel rustig en zachtjes praat en vertel en zeg dat het een fijne dag was.

Toch maar even gewacht tot de diepe zucht die even later te horen is. Maar nu slaapt ie.

Hij is nog niet helemaal de oude. We gingen toch even naar buiten, en zijn ook naar de winkel geweest. Zelf heb ik me ook wat opgesloten gevoeld, en we zaten dus wat koffie te drinken in het winkelcentrum. Het jochie kon toen even met een groter kind contact zoeken. 

Voor het matrozenbroekje henb ik andere stof gevonden en ben nu weer net zover als met de eerste poging. 

Voor mezelf heb ik nog naar mijn zwarte jurk met kraaltjes en andere versiersels gekeken, voor de bruiloft van een vriendin. Ik heb geen zin in zwart. Ook ben ik wat te dik, en vind het niet makkelijk er schoenen bij te vinden. 

Gelukkig zag ik dat nu de lente/ zomer kleren in de winkels hangen, en ook vrolijke jurken. Nu maar hopen dat ik iets vind in mijn maat. Ik kom niet zo snel in de stad, en ben wat afhankelijk van het winkelcentrum in d ebuurt. Maar daar zijn veel winkels. 

Ik vind naaien wel leuk. Mijn moeder had een oude singer die vast stond op een tafeltje, met een groot wiel en ene groot pedaal. Niet electrisch dus.

Waar zou die Singer nu zijn? 

Nou ja, dat is meestal gevaarlijk terrein, de dingen van mijn moeder. 

De naaimachine die ik nu heb was van mijn schoonmoeder, die niet meer kan naaien. Ben er heel blij mee. 

Ik ga zo verder naaien. Ik denk dat de kleine nu diep genoeg slaapt. 

Het is minder koud, maar het lijkt nog niet op lente. Alleen de narcissen bloeien. De rhodondendron die laatst bloeide, hebben het opgegeven. 

Oude wijzen uit Sogn voorspellen een lange periode met kou en neerslag. 

Maar goed, daar kan ik dus niets aan veranderen. Ik heb een dikke jas, en wandel elke dag, met of zonder kinderwagen. 

Op de grote tafel liggen allerlei projectjes. Een speelkoffertje en een matrozenbroek voor de kleine, bijna af. Papier voor het gastenboek dat ik ga binden voor een vriendin die in mei gaat trouwen. Een haakwerkje. 

Manlief is met zijn pak en mijn jurk naar de stomerij. Maar misschien vind ik nog een andere jurk. In elk geval heb ik nog geen schoenen, en geen panty-p  ;-)

En geen sjaaltje, en geen tasje. Maar die laatste drop ik waarschijnlijk, ik word zo onhandig met tasjes. 

De bruiloft is al gauw, en het moet allemaal gala. Wat wel erg leuk is, is dat ik kan helpen, met dat boek, en de bloemen klaarzetten in de kerk. Mijn vriendin en haar man gaan voor de tweede keer trouwen voor het eerst met elkaar. De meeste gescheiden mensen die ik ken, willen niet nog een keer. Dus dat vin dik ook wel bizonder.

En het feest is in een superhotel aan het mooie fjord met uitzicht op de gletsjer en en en.... Wij gaan er overnachten, hoera! En dan met gelukkige pasgetrouwden ontbijten, he, gezellig! 

Maar eerst dus vanalles en nog wat. 

Oef, het gaat beter met de kleine man. Hij is wel een poepie saggerijnig af en toe, maar dat is begrijpelijk. Vandaag vloog er gelukkig weer speelgoed door de lucht. Ook is ie weer aan t oefenen in het klimmen en lopen.

Dankzij de koorts en het zweten, heeft de kleine weer uitslag. Vorig jaar had hij het een beetje, maar deze keer erger. De dokterzei toen dat het atopisk eczeem was, niet vanwege allergie, maar door warmte. 

Maar misscjine is het nu iets anders. Ookal is het duidelijk op plaatsen waar hij zweet.

Hij had het al voor hij het medicijn kreeg. Nu dus eerst met de franse haverzalf proberen. De cortizonzalf maar even laten voor wat ie is. Maar mooi dat ik even dacht dat het vlekken waren ifm hersenvliesontsteking... Moest ik toch even met een glas erop drukken, en de jongen dubbelvouwen, teen aan zijn neus, zonder geschreeuw. 

Bedankt voor de begripvolle reacties!