Driedubbeltjes dagboek

Morgen is onze trouwdag. We trouwden vier jaar geleden.

En we moeten om 11 uur naar het ziekenhuis, om het ventje te laten onderzoeken. Er is niet iets wat wij merken, en misschien echt niets, maar evt een infectie doorgegeven door zijn biologische moeder. Dus een beetje eng.

Het zal wel goed gaan. 

Er waait vanavond een hele harde wind. Ben aan het haken, een romper voor de jongen. Ik vond vorig jaar een plaatje met beschrijving, maar het lukte toen niet om voor de Nationale Dag van Noorwegen = 17 mei, het af te krijgen. 

Nu dus een grotere versie aangevangen. Ik heb er nu niet de juiste beschrijving ervan, maar ik volg gewoon een romper die nu nog te groot is. Heb ook de strmepen veranderd. Het zijn natuurlijk de kleuren rood, wit en blauw, maar ik maak de rode streep wat breder, zodat het volgens mij meer klopt met de hoeveelheid rood in de noorse vlag. 

Natuurlijk ook fijn dat het de kleuren van de nederlandse vlag zijn ;-)

Eigenlijk zal hij op die feestdag een klein klederdrachtje aan hebben, maar dan doe ik de gehaakte romper gewoon op de dagen ervoor en erna en in de zomer enzo. 

Heb ook, impulsief?, garen en een breischema besteld van een bolerovestje voor mezelf. Nee, niet in de driekleur, maar lichtblauw natuurlijk. ( vind ik mooi, en staat bij mijn ogen).

het is heeeeeeel lang geleden dat ik heb gebreid, op de lagere school nog. Oei. 

Het is natuurlijk niet handig met armen waarvan de zenuwen in de knel zitten, maar goed. Ik vind het zo leuk.

Ik heb niets speciaals geerfd van mijn moeder ( wel een armband toen ze nog leefde), maar nam de handwerkspullen mee. 

Toen ik in een depressie zat, leerde ik haken als arbeidstherapie. Ik herinnerde me bij het leren ineens dat ik had gekeken hoe mijn moeder haakte. Een leuke herinnering. Nabijheid. Zelfs nu nog.

Toen ze stervend in het ziekenhuis lag, en ik nog hedeeltelijk in mijn depressie last had van bepaalde ruimtes en tunnels en openbaar vervoer, zat ik te haken. Dat hielp. Ik had er als klein meisje van zeven, acht jaar een hekel aan, handwerken! 

Maar nu woon ik in dit noordse land, waar handwerk goed aangeschreven staat, en er is geen juf die de flinke meisjes voortrekt. Ik zal ook wel lastig geweest zijn... ;-p

Mijn hoop is dat het breien gaat lukken, misschien kan ik dan een pinguinpak voor de jongen maken, en naar het Aquarium gaan, hahaha!

Ondanks de regen vanmorgen toch al vroeg naar buiten geweest met het manneke op mijn rug. Hij is al( haha)twee dagen erg afhankelijk, en even naar buiten leek me een goed idee. Het regent, maar een rood zuidwestertje op zijn koppie was toch voldoende. De fopspeen kwam uit zijn mond en hij had wel wat aan te wijzen en te vertellen, mooi zo.

Ik denk dat er iets in zijn ontwikkeling is dat hij weer even wat babydagen heeft. Dat mag hoor, geen probleem. Moet ik alleen maar even wat geduldiger zijn. Lekker op schoot veel knuffelen en druifjes snoepen is alleen maar goed.