Driedubbeltjes dagboek

Vanmiddag was V's biologische moeder op bezoek. Deze keer had ik de tafel klaargemaakt voor vingerverf workshop. Dat werd goed ontvangen, we deden allemaal mee, ook de toezichtshoudster. 

Nu zat V met zijn moeder te schilderen en te kliederen en hij keek, glimlachte en babbelde. Ik dacht even dat het nu vast beter zou gaan als ze samen op de grond gingen spelen. Maar moeders raakte haar concentratie inmiddels alweer kwijt, en ik moest toeschieten. Ze mocht hem ook geen drinkengeven( van het kind zelf mocht t niet), en hem ok niet uit zijn stoel tillen. Spelen ging ook niet. Ik was even de schilderwerkjes drogen, en mijn man werd razendsnel door ons lieve manneke opgezocht met bange blikken en gehuil. Drie keer maakte de jongen duidelijk hoe het voor hem is, onveilig. En ik ben zo ontzettend blij dat hij laat zien dat hij weet dat wij er zijn, en dat we er voor hem zijn. Toch was ik verrast over hoe het verloop toch weer was, ondanks een goede start van het bezoek. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ook ik reageer op moeders aanwezigheid, dwz dat er iets met r is, dat mij ook onrustg maakt. Op dat moment hou ik mijn hoofd koel, maar achteraf merk ik het. Ook ons kind merkt het toch weer achteraf, zijn reacties waren er weer. 

In het aquarium waren vooral de gewone visaquariums interessant voor ons kleinste familielid. Hij werd al vlug hongerig en moe van al het nieuwe en de vele mensen. Aapjes, krokodillen en andere spannende beesten waren volkomen oninteressant. 

Er wordt gebouwd aan een nieuwe pinguin/ zeeleeuwen- bad met tribune.