Driedubbeltjes dagboek

Ik zag een programma van de deense tv over de huizen die architecten zelf bewonen. De aflevering ging over Søndergaard, die een zomerhuisje heeft met uitzicht op zee. Het zomerhuisje heeft alleen een begane grond en een laag dakje, is vier meter breed en verlengd. 

Søndergaard wil alles wat niet per sé nodig is, of dat wat het zicht op het wonen zelf belemmerd, zoals een regenpijp en dakgoot, weglaten. Het zomerhuisje is dan ook bedekt met zo'n zwarte dakbedekking, die je uit kunt rollen, ik weet de naam even niet. De dakbedekking bedekt ook de muren. Het huisje is zwart, aan de noordzijde algengroen. De fundering bestaat uit zichtbare betonnen? paaltjes met de ruimte ertussen open.

De ramen steken een beetje uit, en hebben verder geen versiering rond zich, zijn alleen maar raam.

Binnenshuis geen gordijnrails, alleen twee oogjes waaraan een laken gehangen kan worden die naast het raam hangt.

De meeste ramen raken tot ongeveer 30 cm boven de vloer, de hoogte van het zomers ongemaaide gras. Aan weerszijden zijn de ramen en deuren parallel geplaatst, zodat je dwars door het huis het uitzicht kunt zien.

Het buiten is duidelijk zeer binnen aanwezig, binnen is alleen het broodnodige. 

De woonruimte is vrijwel geheel 1 open ruimte, met schuifdeuren om toch meerdere ruimtes te kunnen maken, zoals slaapkamers en badkamer. 

De architect werkt vaak ook in dit zomerhuis met zijn plannen, ideeën en tekeningen, met direct uitzich, en vooral ook contact met de verschillende lagen buiten: het grasveld, de berkeboompjes, de kust, het water, het weer, de horizon.

Nu is Søndergaard bezig met een gewoon huis voor zichzelf, waar ook zijn ideeën over het wonen "buiten" vormgegeven gaan worden. Hij zegt dat hij begint te denken aan de buitenkant van zijn grond, en zo naar het midden werkt. 

Ik ben helemaal blij van het werk van deze architect. Daarom vertel ik er even over. 

We zijn nu alle drie ziek :-p

Net de kleine in bed gelegd. Vanuit het keukenraam zie ik de enorme wolkenpakken, vanonder donkergrijs, bovenop lichtgeel tegen een blauwe lucht. Ze haasten zich voorbij, naar zee.

Het is wat laat voor koffie, maar ik maak toch een bakkie, voor bij de spontaan gebakken 15 minuten chocoladetaart. 

De kleine heeft wat koorts en verstopte neus, en waarcshijnlijk meerdere klachten. Mijn man rilt van de kou en heeft pijn overal. En ik voel het al langer dan een week, nu is de verstopping nog niet voorbij, en het hoesten ook niet. 

Heb wel een plannetje gemaakt voor het gastenboek dat ik ga maken voor een vriendin die begin mei gaat trouwen. 

Ook de pleeggezinnendienst gebeld om te zeggen dat we deze keer niet meedoen aan ene begeleidingsgroep. Verder naar de knderdagverblijven  gekeken die deeltijd plaatsen hebben. Maar pas juni/juli wordt bekend of er plaatsen zijn. Misschien maar g ewoon tot augustus volgend jaar wachten.

Idioot zeker voor nederlandse gewoonten, dat weet ik wel. 

Een koolmees zoekt de juiste hoek om aan de mezenbol te pikken. De vuilnisbak staat nog aan de weg, leeg hoop ik. Het wateroppervlak op het fjordje is vreemd grijs. 

Was mijn moeder er nog, was ze even op bezoek gekomen en ook hier aan de keukentafel gezeten en naar buiten gekeken.

Nu zit mijn man tegenover me, en hij wil per sé afwassen. Ik eindig de discussie met: ja, ik kan je niet dwingen het niet te doen.

Groetjes uit west noorwegen!