Wat een oppervlakkig geneuzel, die wijsheidstest!
Als je wilt weten wat er werkelijk gaande is in deze complexe wereld, dan kun je alleen afgaan op leiders en experts die te vertrouwen zijn.
Je moet al heel goed zijn ingevoerd om te weten wie te vertrouwen is.
Ik raak geïrriteerd door ongelukkige mensen die alleen maar medelijden met zichzelf hebben.
Waarom zou ik. Help die mensen zichzelf te helpen, want kennelijk zoeken ze niet oprecht hulp bij anderen.
Het leven is over het algemeen steeds ongeveer hetzelfde.
Welk leven? Mijn leven mag hetzelfde schijnen, voor iemand met interesse voor anderen, beïnvloedt een oorlog verderop de dag.
Mensen maken zich te druk over de gevoelens en pijn van dieren.
Mensen? De één plaatst een bom bij een proefcentrum, de ander laat zijn hond achter in het bos.
Bijna ieder mens is in te delen als eerlijk of oneerlijk.
Wat als eerlijk of oneerlijk gezien wordt is sterk cultuurgebonden. Mensen indelen? Dat is een generaliserende en stigmatiserende bezigheid. Niet doen!
Ik zou me veel beter voelen als mijn omstandigheden anders waren.
Welke omstandigheden? Gezondheid,geld,wonen, familie?
Er is slechts één goede manier om iets te doen.
Die stelling kan, als je het daarmee in het geheel niet eens bent ;-)
Ik ken mensen die ik nooit zal mogen.
Die stelling kan, hoewel ik me afvraag wat met "ken" bedoeld wordt.
Het is beter om niet teveel te weten over dingen die je toch niet kunt veranderen.
Is het ooit beter niet te weten? Is kennis niet macht?
Wat een vraag.
Dingen gaan vaak verkeerd zonder dat ik er iets aan kan doen.
Woordjes als vaak, bijna, in het algemeen, e.d. geven een rekkelijkheid aan het gestelde die de zin van het beantwoorden wegneemt.
Onwetendheid is een zegen.
Wat een gemeenplaats. Je wilt niet weten van ellende ver van je bed, maar wat jezelf onder de leden hebt?
Ik kan me op mijn gemak voelen bij allerlei verschillende soorten mensen.
Allerlei en ook nog verschillende? Oh, het is geen taaltest ;-)
Soorten? Laat het woord eruit, dan klinkt het gestelde wat beschaafder.
Iemand weet óf wel óf niet het goede antwoord op een vraag.
Het erfgoed van verkeerd onderwijs, er is maar één antwoord goed. Hè, hè, verstand op nul.
Nee, het zoeken naar en het eventueel vinden van de juiste (weder) vraag is waar het om gaat.
Ik vind het niet werkelijk mijn probleem als anderen in nood zitten en hulp nodig hebben.
Weer zo'n woordje voor de rekkelijkheid: werkelijk.
Mensen in nood zijn ons aller probleem.
Mensen zijn óf goed óf slecht.
Wat een generalisatie. O.k. deze vraag is een ware testvraag. De volgende ook.
Ik probeer een probleem van alle kanten te bekijken.
Daarmee zijn we het natuurlijk eens. Maar wie zegt dat we voldoende inzicht hebben in "alle" kanten? Een beetje arrogant, niet?
Soms voel ik echt mededogen voor iedereen.
Soms? Rekkelijk!
Ik probeer vooruit te kijken en situaties te vermijden als het waarschijnlijk is dat ik ergens diep over na zal moeten denken.
Porbeer? Misschien?
Waarschijnlijk? Rekkelijk!
Wanneer ik terugkijk op alles wat me is overkomen, kan ik niet voorkomen me teleurgesteld te voelen.
Eén van de overeenkomsten van de oudste bewoners van deze bol, is dat zij nooit terugkijken. Foutje? Geen wroegen. Doorgaan!
Ik heb anderen vaak niet getroost als deze dat nodig hadden.
Vaak? Waarom niet ook soms? Rekkelijk, onduidelijk en oppervlakkig. Welke anderen? Mensen die je heel goed kent? Mensen die je toevallig ontmoet?
Een probleem is weinig aantrekkelijk voor mij als ik het idee heb dat er geen oplossing voor is.
Weinig? Rekkelijk.
Soms heb ik geen medelijden met andere mensen als ze problemen hebben.
Zucht .. soms.
Ik begrijp vaak niets van het gedrag van mensen.
Zucht .. vaak.
Soms raak ik emotioneel zo van slag dat ik niet in staat ben om verschillende oplossingen voor mijn problemen te
overwegen.
Oh, nee! Soms! En in de volgende stelling ook al! Weet men niet dat een stelling zijn stelligheid verliest door dergelijke woordjes?
Soms? Vaak? Wanneer dan? Hoe dan? Dat is interessant.
Ik vind het fijner om dingen gewoon te laten gebeuren dan om uit te zoeken waarom ze op een bepaalde manier hebben uitgepakt.
Geen soms? Geen Vaak? Maar ach, gelukkig biedt "op een bepaalde manier" de rekkelijkheid ;-)
Als ik in de war ben over een probleem is één van de eerste dingen die ik doe de situatie onderzoeken en alle relevante informatie in overweging nemen.
Mm, in de war van, ken ik wel..
Maar ja, welke informatie is relevant? Als ik die onderzoek of ken, waarom zou ik dan in de war zijn?
Ik aarzel om belangrijke beslissingen te nemen nadat ik er over heb nagedacht.
Welke beslissingen? Wat een algemeenheid.
Nagedacht? Over die beslissing? Of wordt hier bedoeld: nagedacht om tot een beslissing te komen?
De stelling is vaag.
Voordat ik mensen bekritiseer probeer ik me voor te stellen hoe ik me zou voelen als ik me in hun positie bevond.
Probeer? Onduidelijk.
Mensen bekritiseren is discriminatie. Maar ieders gedachtegoed (ook het eigen) kritisch beschouwen (het bekritiseren mag pas daarna) is een vereiste voor de omgang met rede.
Ik ben snel boos als mensen het niet met me eens zijn.
Testvraag. Snel? Nee hoor. Boosheid is slecht voor je gezondheid. Doe er niet aan.
Wanneer ik terugkijk op alles wat me is overkomen, voel ik me tekort gedaan.
Alles? Rekkelijk!
Over terugkijken hadden we het al: kijk niet terug en leef langer!
Simpelweg de oplossing van iets begrijpen in plaats van de oorzaken is voor mij voldoende.
Alsof de oplossing simpelweg te bevatten is ... en welke oplossing? Doekje voor het bloeden of afdoende?
Ik vind het soms moeilijk om een situatie vanuit het perspectief van iemand anders te bekijken.
Soms .. zucht, zucht.
Gelukkig? Ja hoor. Hoewel bruin kraanwater, koffie gedronken met flessenwater, stilte, schone lucht, fluitende vogels, bloemen, zon, verfrissend briesje, drie maanden gezellige logees, en een boterham met
pindakaas.
Ziezo, die "test" heb ik achter mijn rug! Voor altijd! Kritisch bezien!
Bij gegeven rekkelijkheid heb ik neutraal aangestipt).
De uitslag zal mijn alter-ego weergeven ;-
Allemaal mooie dingen op VK!