Kaat48 dagboek

Dit net op allehenz gezet, maar ik wil het ook hier. Hier begon het verhaal en duurde hier voort, tot allehenz.

Gaat heel goed hier. Goh, maandag en de kids zijn weer naar school. Wel maar even, rooster en zo ophalen. Goh, 4e en 3e middelbare school, en allebei in lengte groter dan lief en ik. Sja. Koesteren deze tijd. Nog maar zo kort zo kind, zo bij ons ook. Ach jee, woorden waar ik slecht tegen kan. Oké Kaat, in het nu zijn en genieten!!
Ik zelf heb veel geprocest, en dat heeft me erg verbaasd, en nu er uit aan het rollen in rustig vaarwater waar het erg goed toeven en oogsten is.

Wat kan en wil ik er hier van zeggen? Sja, het is - in 2004?- allemaal begonnen met mezelf goed willen leren voeden. En ja, daar slingert het pad geleidelijk ook zonneklaar naar toe. Toch wel een balans bereikt op zo'n ruime 15 kilo lichter en bijbehorend minder jojo-end eetgedrag. Zóóó blij mee!!! Maar ook blij met het onbedoelde maar onderweg tóch bereikte. Het vele wat blijkt gelieerd te zijn aan eetgedrag. Wat ik gewoon onderweg tegenkwam. En geproces vraagt. En wat ik, nu weer op een uitzichtspunt staande, helder kan zien. Verrukkelijk, zo'n uitzichtspunt. Daar staat ook altijd een bankje, het is zo heerlijk toeven, uitblazen, dankbaar zijn, en rijk voelen. Het woord voldoening is daar vast geboren, op zo'n bankje? Sja.. Een proces dat eigenlijk startte in, wat was het, 1983 begon het er aan werken, in periodes. Tot ca 2000 periodes waarin ook functioneren niet verder ging. Om de 5 jaar zo'n beetje. Durend van 2 weken tot 'n half jaar en 'n keer 'n jaar. En vanaf 2004, lijfopleidingen startten daar, ervaar ik een steeds verder groeien met soms een periode waarin ik voel 'pffff ik proces weer es'.. dan is het even intensief. En word ik er moe van :-)

Steeds het zelfde proces en steeds een laagje dieper, ik hoor die woorden al zo lang en snap ze steeds beter. Ik kan me nu geen dieper laagje meer vóórstellen, maar ook dat had ik vaker, dus ach ja, wie weet. Deze laatste etappe, rol ik er uit mezelf schoon voelend en mezelf lief voelend, in stukjes ik die ik altijd erg anders heb beleefd. Sja. Raakt wel als ik dat zo zie staan. En het laatste, over lief kunnen voelen, heeft een weldadig olievlek-effect op mijn gedrag in allerlei situaties. Ik kon zó boos worden, of me verongelijkt en diep ongelukkig terugtrekken. Bij schoten in de roos. Dat is zo veranderd. Nu voel ik dan verdriet, waar ik niet in verdwijn maar dat ik voel en zie. Waar ik op een later moment voor kan zorgen en ook contact in kan zoeken (gloedjenieuw)..en waar ik ter plekke bij kan blijven functioneren zoals ik voor dat moment graag wil. Zoo blij mee ook.

En dankbaar voor alle hulp en steun onderweg. Sja. Ben ook aan het leren, en dat is ook een toegeven, hoe nodig voor me, contact hierin, om mijn circeltjes te doorbreken waar ze het hardnekkigst zijn. Cruciaal toch wel, om mijzelf te kúnnen zien in wat kwetsbaar is in me, dat ik er in gezien bén.
Ik was gewend, zo ontdekte ik recent, om een van de kwetsbaarste stukjes van mij, meissie van 8 jaar, quasi ongenaakbaar oorlogen in te sturen, in plaats van te beschermen. Da's een blinde vlek die veel kwaad deed. Ik ben aan het beschermen gegaan. Dat kan ik nu, doordat iemand me leerde zien dat het nodig was, en het me liet voelen. Ongelooflijk voor me. Ik bof zo.

Voor onze Droomkoningin en voor manlief en kinderen..zoveel voetstappen samen..amen