Kaat48 dagboek

Merk dat ik mbt schrijven verhuis naar allehenz. Doet toch wat zeer. Dit dagboekje zo vertrouwd. En ikzelf geen behoefte aan een anders. En dankbaar gevoel naar H&Z. Wat heeft H&Z mij ontzettend veel gebracht. Mijn nieuwe avatar drukt voor mij veel uit van waar ik nu sta en hoe blij ik daarmee ben. Zoals ik schreef vorige keer.

Ik sluit er mee af. Voor nu. En verder op allehenz. Zal hier wel nog kijken als er nog maatjes hier schrijven. Zie je hier ook in één oogopslag. Wil eigenlijk nie verkassen. Maar ook niet schrijven op 2 sites. Dank, HartenZiel!!! En ben subiet terug als maatjes hier schrijven. Verkassen we nu omdat hier geen nieuwe trajecten meer komen? Of de privacy? Ik heb 't gevoel dat het een cultuur-iets is, eigenlijk. Afijn. Ik ben waar de maatjes schrijven.

Jaaaaa, voor onze Pluim! Hieperdepiep.....HOERAAAAAAAA!

Nu uurtje of 12.00: En ik zelf, toe aan 'nieuw'..nieuwe avatar ook! Kom d'r op terug!

Nu uurtje of 13.00: Net geschreven op henz: Nieuwe avatar. Het is zo'n mooie dag eigenlijk voor verandering. Onze Pluim jarig. En ik in mijn proces in zo'n andere tijd de laatste tijd. Vandaag ontspannen wakker worden, dat is al meerdere dagen zo, na weer een poosje ochtendhorror. En ontspannen wakker worden zegt dan zoveel: weer door iets heen. En vandaag, ja, ik voel het woord nieuw .

Wat is er zo anders, de laatste tijd? Waar het woordje nieuw zo bij past? Kijken of ik de kern kan pakken.. De kern is warmte en zorg tussen mij en mij, waar er kilte en afstoting was. De beweging in die verandering noemde ik 'sleuren aan m'n hart'. Omdat ik zo aan den lijve ondervond, in die fase, dat kwetsbare stukjes van mij, nu toch echt nodig hadden dat ik ze zelf zou omarmen, en ik het tegenovergestelde voelde. Gesleur aan m'n hart ken ik enkel van fikse ruzie met lief, waarna ik graag weer open wil maar zó boos ben geweest dat 't stroef gaat. En wat ik nu in mezelf tegenkwam, was veel hardnekkiger, zou ik niet stroef noemen, oh ja, ik had er een woord voor: Sahara. Zo van: hier gaat de eerst komende eeuwen nog niks groeien. Maar groeide wel. Door voorbeeld zien, en ja, door als het ware voorbeeld ervaren. Waardoor ik iets in me voelde smelten en ook waardoor ik behoeften leerde voelen. En vanzelf behoefte kreeg daar voor te gaan zorgen. Nog niet allemaal Walhalla want ik leerde ook dat vervolgens die kwetsbare stukjes ik, zich als het ware lieten gaan in mij, zich uitten. Niet zozeer hun verhaal in me vertelden, dat ken ik al zo lang, ze zijn immers ikzelf. Maar ze uitten wat ze beleefden bij de verhalen, ontdaan van schaamte of oordelen over mijzelf, en aangevuld met wat ik indertijd had nodig gehad. Errug byzonder om mee te maken. Ik had 't nóóit verzonnen, dat dit bestaat.

Dat alles in stukjes en beetjes, praktisch vraagt dat ook e.e.a., gewoon, ruimte, alleen-tijd. Voor mijn gevoel vandaag de 1e dag dat ik er zoveel rust in heb. Door werkelijk in me op te nemen? Het is nog pril. Nieuw.

Lastig hoor die 2 sites. Ik keek gisteren voor 'n intervisiegebeuren een youtubefilmpje van, hoe heette die, Simon Sinek (http://www.youtube.com/watch?v=qp0HIF3SfI4) over waarom de ene onderneming succes heeft en de andere niet. Ik hoorde steeds dat het gaat over de visie achter het product. 'People don't buy what you make but what you believe', 'If you talk about what you believe, you attract people who believe the same'. Dan maken mensen het eigen. Zoals ML King, zegt Simon, hij zei niet 'I have a plan', hij zei 'I have a dream'. En dáárom kwam men hem beluisteren, niet voor hém, maar voor die eigen droom. Dát stuurt gedrag aan. Inspirerend, en ja, zo herkenbaar. Voor al wat ik uitkies van wat ik om me heen zie. 

En precies dat maakt h&z loslaten en overstappen (wat voor zover ik nu aftast 'de bedoeling' is?) lastig voor me: ik voel zoiets niet. Dus meegaan voelt eerder als een meegaan dan als een eigen authentieke keuze maken. Oh wacht, ik ben er uit: mijn keuze is wél vaak de ander te treffen waar die het liefst is, omdat het mij meestal niet uitmaakt, het gaat me om het treffen. Oké, dan is overstappen ook weer 'eigen'.  Dit was echt een knoopje voor me. Maar tis goed.

Kyra, ik twijfelde die avond dat 'k plaatje voor je plaatste over die ik dééd, en deze. Deze toch ook naar m'n hart. Voor een fijne dag!

Ik ben onverwacht vrij. Even naar het werk nog geweest op een locatie heel dichtbij, om nog wat te regelen. En ohhh, dinsdag weer. Weekend wordt huize Rustoord, met lief. En verder een leeg huis. Ohhhh.

Net een onduidelijk gevoel volgend ingelacht op henz en wéér een onduidelijk gevoel volgend schrijf 'k HIER in m'n DB.