Katya067 dagboek

De fietstocht was een groot succes. Leuk hoor om met anderen een kijkje in de tuin te nemen. En wat een verrassingen, achter dat piepkleine jaren 50 huisje een redelijk grote tuin met een reuze vlier, ja dan hou je weinig zon over; iemand die met veel zorg en in nette rijtjes onkruid had gezaaid; 

een vrouw met een missie die langzaam haar buren aan het bewegen om het grasveldje om te toveren. Via de wijkaanpak had ze al een zitje geregeld en elk jaar worden er bloembollen door de bewoners in de borders gezet. Nu werd het tijd voor wat vierkante moestuintjes op het grasveld. Winning hearts and minds, het leger kan er nog een voorbeeld aan nemen; 

een enorme tuin waar de eigenaresse geen raad mee weet > nu hebben we ook de 'eetbare tuinen actie' waarbij een dag je tuin onder handen genomen wordt door een groepje vrijwilligers. Enige voorwaarden is dat je zelf ook tenminste twee keer meehelpt bij iemand anders. Een andere actie is tuinier zoekt tuin en vv. Dus hier weten we wel raad mee.

Ik zit nog helemaal in een heerlijke positieve flow, en dan is het nog mooi weer ook!

Zo, ook deze klus afgerond. had nog een schriftelijke tentamen opdracht staan voor de opleiding die 1 juli binnen moet zijn. Ruim voor de deadline dus! Leuk hoor, mijn medestudenten waren ook aan het puzzelen en met elkaar kwamen we een heel eind. Ik kon geen touw vastknopen aan die drie- en vierledige mensbeelden. Nu iets meer dus al had ik het niet kunnen bedenken. 

Afijn, de LETS mevrouw kwam de fietsendrager ophalen, ze gaat m eerst uitproberen met een buurman want ik heb geen idee hoe je dat ding erop zet, zij ook niet. Dus vertrok ze met fietsendrager in de achterbak. ha ha, geen idee hoe ze heet (ze heeft het 2x gezegd maar ik kon het niet goed verstaan) maar het komt wel goed. 

En nu hoop ik dat het even droogblijft. Heb straks een fietstochtje. Een tijdje geleden hebben we een moestuincursus gegeven en vanmiddag gaan we bij een aantal langs om te kijken wat het is geworden.Alweer een leuk idee. Het houdt maar niet op. En wat heerlijk dat ik daar allemaal de tijd voor heb. 

Gisteren ben ik ingewijd in de geheimen van LETS (local exchange trading system) een lokale ruilkring. Ik was al een tijdje lid maar had er eigenlijk nog nooit iets mee gedaan. De film van eerder deze week kon ik ermee betalen. Als proef heb ik mijn fietsendrager aangeboden. Nog dezelfde middag had ik 2 mensen die tegelijkertijd belden. Nou dat werkt prima. Je kunt ook diensten aanbieden of vragen, bv of iemand je wil helpen met klussen. Een 'buurvrouw' een straat verderop biedt een diner aan, dat vond ik een leuk idee. Of je vraagt of iemand je wilt helpen je Ikea kast in elkaar te schroeven. LETS kringen zijn er in heel veel steden, het is net als marktplaats maar je 'betaald' met alternatieve valuta die overal anders heten. Het grote verschil is dat het lokaal is. Ik weet wie er lid zijn, het zit in de buurt en is een leuke en goedkope manier om mensen te leren kennen. 

Gister voor het erst bij mijn bio-boer geweest. Zoals ik al dacht wat een leuke mensen, fijne plek: dit deugt aan alle kanten. Heb me direkt als vrijwilliger aangemeld voor de inmaak van augurken. 

Weer een fijne avond, georganiseerd door een collega vrijwilliger. Wat is het toch simpel: een grote pan soep, salades en brood; een lange rij tafels onder de luifel van de schuur en 24 mensen die aanschoven. 'Kijk dit is mijn stukje van de schuur', wees een van de mensen aan, de schuur is dmv  crowdfunding bij elkaar gespaard. Na het eten bekeken we met elkaar de film 'Dirt': je krijgt gelijk de neiging het asfalt te slopen en er planten in te zetten. 

Terugfietsend langs de Ijssel met drie andere vrouwen van mijn leeftijd, vol dromen van hoe het anders kan. Misschien het boekje 'omdenken' maar als leidraad nemen de komende tijd. Ik heb al een van de strategieen toegepast zie ik: elimineren, als er geen perspectief is ermee stoppen. Geen ja-maars maar ja-en. 

'Wat voor de rups het einde is, is voor de vlinder het begin.'

Er zitten heel veel verrassingen tussen de kadootjes: ik kreeg een groot pakket met allemaal produkten uit de natuurwinkel, zelfs de verpakking was over nagedacht: krantenpapier met elke pagina een boodschap; een boekje over fytotherapie (geneeskrachtige kruiden en planten); kookboek van Jamie Oliver; fotoboekje van collega's met boodschap en alle locaties waar ik gewerkt heb; een envelop met wel 2 kadobonnen van € 15,00 (van iemand waar ik maar kort mee heb gewerkt); een wilde bijen zoekkaart (van de imker in het gezelschap); oil & vinegar pakket, mooie schaaltjes; persoonlijke briefjes en kaartjes verstop tussen de bladzijden; universele reisgids voor moeilijke landen en de technieken van het omdenken (niet: is het glas halfvol of halfleeg maar waar is de kraan?). Met die laatste ga ik vandaag nog even verder suffen op de bank.

Jee, een beetje beduusd ben ik wel maar wat een heerlijk middag en avond. Tuurlijk was ik de eerste want had de hele dag de tijd om op de plaats van bestemming te komen. Maar toen ik er was was het helemaal goed. Prachtig weer, puik terras, schoenen en jasje uit en met mijn blote benen in de zon. En idem met de collega's die kwamen uit het suffe kantoorpand aan de andere kant van de stad of zelfs van de andere kant van het land. Veel gesprekken over hoe het nu verder gaat; iedereen krijgt nu te horen of ze al dan niet kunnen blijven. Mijn vertrek is kennelijk inspirerend, een collega heeft ook besloten weg te gaan en gniffelde bij het idee dat morgen in haar plaatsingsgesprek te kunnen zeggen. Lieve woorden, briefjes, boeken, foto's en andere kadootjes. Ik ga het morgen allemaal nog eens goed bekijken.......... 

Laatste werkdag gister. Moet mezelf dwingen het te voelen, ik kom hier niet meer, er gaat een bladzijde om. Het was ok hoor. Met het team waar ik gedetacheerd ben (en die nu uit elkaar aan het vallen is) geluncht. Ik had een salade meegenomen. Aardige woorden, een boek en een zoen. Bedankbriefjes achtergelaten en declaraties ingediend ;-) Er was een grote vergadering gaande op de locatie dus nog wat mensen gedag gezegd die ik niet uitgenodigd had of niet konden komen. 

Vanmiddag mijn afscheid in een strandtent. Ik zie er een beetje tegenop: als altijd wanneer je een feestje organiseert. Komt er wel iemand of zit ik daar eerst in mijn eentje te sippen? Verwachtingen temperen: het zal wel niet zo druk worden. Ach het zal wel loslopen, een aantal die ik er echt bij wilde hebben, hebben al toegezegd te komen en na afloop te eten. We zitten in een strandtent, het is droog dus dat is ook aantrekkelijk.  

Overigens, het aantrekkelijke van afscheid nemen is dat mensen allemaal aardige dingen over je gaan zeggen. Er zaten wat afzeggingen in mijn mailbox maar de reacties waren aardig en welgemeend. Deze koester ik. 

Gister naar de film geweest ipv naar de boer: pas aan het eind van de middag droogde het wat op. Heerlijke film trouwens: Sean Penn die eruit zag als robert smith van the cure met de motoriek van ozzy > dacht dat ik dat snel zat zou worden maar was ontroerend en hartverwarmend. Veel muziek van David Byrne. Lekker, liedje zit sindsdien in mijn hoofd.

'This must be the place' uit de gelijknamige film met Sean Penn.

Zaterdag: krantje, koffie, eitje en lekker de ochtend doortutteren. Snel foto's gemaakt van de papavers die gisteren zijn opgengeklapt. Jammer dat ze zo kort bloeien.Rondje tuin: uitgeschoten sla uitgetrokken, laatste sugarsnaps geplukt, de uitgebloeide raapstelen kunnen eruit, tomaten bemoedigend toegesproken, bessen kleuren al aardig rood, aardbei gesnoept. Lakens hangen al te wapperen aan de lijn.

Vanochtend, met mijn geringe talent, mijn huiswerk plantje getekend: als opdracht voor school moet ik deze volgen van zaad tot vrucht. Beetje opruimens zo, wat boodschapjes doen en koken oordat mijn vriendje komt. 

Heerlijk zo'n zaterdagochtend.  

Gisteren tentamen gehad en laatste lesdag. Het tentamen ging goed maar wat een schrijfwerk. Normaal ben ik ruim binnen de tijd klaar maar nu was het echt buffelen met 8 volgeschreven kantjes (en dan nog 1 vraag niet kunnen doen.) Voor het vorige tentamen had ik een 5.9, ai kantje boord maar wel gehaald. 

Bijna iedereen gaat door met de opleiding, een paar die wilde afhaken maar gisteren toch weer begonnen te twijfelen.  Iedereen antwoordde eigenlijk hetzelfde: wat een ongelofelijk veel plezier we telkens hebben en hoeveel energie de les geeft. Ik ben niet de enige waar dit contrast met huidige werk geleidt heeft tot verdere stappen. Mooi om mee te maken met elkaar. Na afloop nog geborreld en gegeten samen. En voor het onweer losbarstte binnen. 

Nou dat schiet lekker op met dat leren vandaag NOT!

Mailtjes van medestudenten die elders in het land zitten te blokken met vragen en antwoorden. Ach, wat ga ik dat missen, schreef er al 1. Morgen laatste lesdag en tentamen.

Mailtjes naar vriend en reisbureau om vakantie te boeken. Gelukkig was 'ie alert genoeg om op te merken dat ik een verkeerde geboortedatum had ingevuld. Ai, kon nog net de boeking afbreken en moest toe weer 45 minuten wachten om het weer te proberen. Maar het is gelukt! Een heerlijke wandelvakantie in de franse alpen!

Alweer mailtjes met mijn vrijwilligersvriendinnetjes over een op te starten buurtmoestuin. Na ruim een jaar soebatten met de gemeente is het gelukt, de grond gifvrij verklaard, waterpomp geinstalleerd en de keiharde grond omgeploegd. Slogans bedacht voor op de spandoeken bij de openingsceremonie en hand - en spandiensten aangeboden voor het realiseren ervan. Het is al laat in het seizoen dus al het zaad, kweek en plantjes die nog de grond in kunnen worden van alle kanten bij elkaar gezocht. 

En ondertussen hier een beetje schrijven en meelezen bij anderen die ik nog nooit gezien heb. Wat hebben we toch een mooie, virtuele wereld. En nu gaat internet uit en mijn mailbox! 

Heerlijk zo'n werkcoach! Niet iemand die me zsm een nieuwe baan in wil duwen maar me zegt vooral de tijd te nemen. Ik merk dat ik erg gefoccussed ben in de richting van kleine idealistische organisaties maar ze raadt me aan toch breder te kijken. Inderdaad Sjoesja een brede orientatie geeft soms een aha moment. Het gaat me vooral over hoe de organisatie met zijn mensen omgaat > en dan echt en niet alleen als visie stuk. Een erfenis van mijn huidige baan, vrees ik, waarbij woord en daad nogal uiteen lopen. Afijn, ik merk dat ik al een stuk minder boos ben als voorheen. Dat is alvast winst.

Wel jammer dat er zoveel mensen in de knel komen van werken in logge organisaties: zorg, welzijn, onderwijs. Of werken in bedrijven die alleen uit zijn op winst en het vooral gaat om targets. En toch, er is een kentering gaande. Ik zie veel gebeuren op het gebied van cooperaties, samenwerkingsvormen die een ander 'model' hanteren. Waarbij mensen het heft in eigen hand nemen. Groot voordeel is dat je dus minder of niet afhankelijk bent van overheden, anonieme energiemaatschappijen, banken. Mooi voorbeeld vond ik dit filmpje van Mondragon, 'het wonder van Baskenland'. Nu Spanje dreigt om te vallen (vreemd eigenlijk, een land dat 'omvalt) een hoopvol gegeven: 

http://tegenlicht.vpro.nl/afleveringen/2011-2012/Mondragon.html

Wat een prachtig weer buiten! Straks lekker op het fietsje voor een vroege afspraak in het ziekenhuis. Vanmiddag weer een afspraak bij de loopbaancoach. Op mijn wenslijstje voor nieuwe baan staat op de fiets naar het werk met stip op nummer 1. Ook in de winter, ja. En verder plezier in het werk, mooie werkomgeving, platte organisatie, betrokken collega's die samen de klus klaren etc. Nou, heel moeilijk is dat niet. 

Drie uur naar het westen van het land reizen, kwam nog net op tijd voor een afspraak om 12 uur en om 7 uur weer uitgeput thuis. In de trein nootjes gegeten en bij thuiskomst geen honger meer en op de bank in slaap vallen. Voor een effectieve werkdag van niets. Dat zijn dingen waar ik met liefde afscheid van neem > en dit was nog een goede dag. Het is een gek idee dat dit feitelijk mijn laatste werkdag was. Maandag nog een laatste teamvergadering en overdracht en vandaag de uitnodiging verstuurd voor mijn afscheid volgende week dinsdag. Ik heb alleen die mensen uitgenodigd waar ik wat mee heb voor een borrel in een leuke strandtent > ver weg van de boulevard. Ik ben de eerste die afscheid neemt voordat de grote hoos komt. Morgen worden de reorganisatie besluiten bekend gemaakt. Iedereen is in onzekerheid, ik benijd ze niet. Wat een opluchting eruit te kunnen stappen, hoewel nu blijkt dat ik met mijn dienstjaren (16) nog een aardige kans zou maken om te blijven. Nee dus, ik heb niet voor niks de stekker eruit getrokken. Rustig aan verder kijken...

Ha genoten van de onverwachte zon gisteren, in mijn hangmat! Het is wel een enorm gevaarte (4 meter) en past precies op het gras, nog maar even wachten met de grasmatten omspitten dus. Ben ondertussen wel aan het bedenken waar ik allemaal nog stukjes grond vandaan kan toveren om groenten te kweken. Vandaag is het weer bewolkt, niet erg ik moet een eind met de trein voor een van de laatste werkafspraken. Morgen is het weer mooi weer

De tuin is lekker opgfrist door de regen. Vanochtend nog heel vroeg een straaltje zon gezien maar die is alweer verdwenen. Jammer, want wil nu toch weleens mijn hangmat uitproberen! En niet in de woonkamer!

Het druilt buiten. Heerlijk om een beetje te mijmeren en op te ruimen. Ondertussen draai ik met mijn duimen als therapie ;-) Vanochtend een documentaire gezien: Off the grid, herhaling van gisteravond. 46 van de 50 staten in amerika staan op het punt failliet te gaan. Schokkend. ook de verschillende manieren van hoe gemeenschappen ermee om gaan. De een koopt een pistool en bouwt een schuilkelder, de ander start een buurtmoestuin.  'When the winds of change are blowing, some people built shelters and others build windmills.'

Ben blij dat ik voor de laatste optie kies.

Vandaag tentamen en veel te vroeg wakker. Voor het eerst weer yoga gedaan in de ochtend. Dat gaat nog niet helemaal met mijn blessure mag ik nog niet steunen op mijn handen, maar voelde goed. Het helpt me wel te concentreren en de dag goed te beginnen. Vanmiddag mag ik weer instorten.

Mijn laatste werkdagen naderen snel en dat zal tijd worden. Al heel lang dat ik niet veel meer uitvoer en de grote veranderingen gaan grotendeels aan me voorbij. Ben mijn afscheid aan het regelen, toch maar. Het is belangrijk om goed weg te gaan bovendien wil ik een aantal mensen ook nog graag zien. Mijn lg kwam met een fantastische plek, op een ruig stukje strand. Ben er erg mee bezig...

Tja, het gewapper tussen allehenz en hier levert uiteindelijk op dat ik helemaal niet meer schrijf. Ik ben echter weer met een traject begonnen (outplacement extern) en dat wil ik ergens kwijt. Hier heb ik al het een en ander liggen dus we gaan gewoon verder.

Weer allerlei testje gedaan en coachgesprekken> een hele dag verleden week. Het leverde niet veel nieuwe inzichten op. Op een gegeven moment moet je er wat mee. Gelukkig heb ik een goede loopbaancoach die me verder begeleid. Had me stellig voorgenomen onmiddelijk aan de bel te trekken mocht het niet klikken. 

Vandaag hebben we de loopbaandag besproken. Het ging me toch iets te snel door de bocht van oh, je weet het wel. Gewoon een zelfde rol in een andere organisatie. Ook met mijn voorbeeld vacatures bedacht ik me achteraf dat ik snel teruggrijp op oude ervaringen. Helemaal waar is het niet want mijn werkhouding n wensen zijn wel degelijk behoorlijk veranderd. 

---------------------

INFP dat was het, de 'uitslag van de MBTI test. Wist wel dat ik daar verbaasd over was. Ik? introvert, dat zou je niet zeggen en extreem hoog op 'feeling'. Ik trek mijn powerjas aan als ik naar de loopbaandag ga (hij is prachtig hoor, gifgroen) en mijn hakken. knoop een praatje aan met een willekeurige vreemde die ook zit te wachten. Vertel vol vuur over mijn spannende uitzendingen en projecten. Wie maakt me wat. Mijn vrouw-van-de-wereld kant, zou mijn vriendje zeggen. 

Goh, projecten zegt de coach, is detachering niks voor jou. 

Maar mijn stem trilt als ik vertel dat een van die projecten me bijna een burn-out heeft bezorgd. Dat ik me juist graag wil verbinden aan een team, samenwerken, iets opbouwen. Niet mijn dingetje doen en dan weer weg. Alles bij elkaar improviseren heb ik ook wel gehad > zo'n ongestructureerde chaoot als uit de testen lijkt (nou ja, flexibel) ben ik nu ook weer niet. Hoe fijn het is om tijd te nemen om iets uit te werken. 

Wat hoort bij mij en wat is aangeleerd, overleven?