Lisettexoverxnld dagboek

Ik heb het advies van Minka gekregen om niet nog meer spannende dingen te gaan doen dan ik al heb gedaan. Het is ultra spannend geweest vroeger, dat heb ik in eerdere dagboekfragmenten beschreven. Het is nu ook te koud buiten voor de markt (jaja, goed excuus!).
Behalve dus wat ik boven schrijf is gezellig kletsen, en mensen respecteren mijn sterke kant. Als mensen geen geld in huis hebben voor de collectebus waar ik mee loop, kan ik zo gezellig gaan bomen over de afstand tot het winkelcentrum, en dat ik dat ook vaak heb als iemand met een collectebus langs komt, dat soort dingen. Heel misschien vinden ze dan nog ergens 10 cent, je weet maar nooit......

e. Dat laatste heb ik al vaak gedaan ;-) . Mensen overtuigd dat ze onze zoon goed tot steun konden zijn. En waarom dan wel, wat is hun sterke kant?? Ik heb hier scherp oog voor, wat een ander allemaal kan in dit opzicht. Het voordeel is dan ook, dat je niet meer met jezelf en je eigen zwakke kanten bezig bent. Alleen vroeg ik er geen euro voor en uiteraard niet op de markt, maar in een passende context. Het resultaat mag er zijn, want onze zoon wordt overal goed begeleid en gesteund.

Stel dat ik een presentatie moet geven over Asperger. (Vorig jaar was het bijna zo ver, maar het bleef haken op het gebrek aan een officieel vastgestelde diagnose. Ook al vermoeden vele deskundigen die teksten van me hebben gelezen zeer sterk dat ik het heb).
a. Muziek van U2. Ik denk zelf aan het nummer 'Walk on', ook al is het geschreven voor een vrouw die duizend maal moediger en volhardender is dan ik.
b. Inleving via mindfullness meditatie. Dat doe ik al voordat ik muziek aan zet. Eerst inkeer en dan meer extravert voorbereiden. Daarna hardlopen. Dan loop ik steviger en zelfverzekerder.
c. Verleiding: op papier heb ik al een paar leuke binnenkomers gezet, die nieuwsgierigheid opwekken. De tekst gaat vooral om de kloof tussen een ultrascherp gehoor en tegelijk ziende blind zijn. Bijvoorbeeld: "Als ik op school iemand zoek die al een paar keer bij ons thuis is geweest, moet ik aan mijn zoon vragen om die persoon aan te wijzen. Ik onthoud niet hoe mensen er uit zien...".
d. Kleding: natuurlijk materiaal waarin ik me thuis voel, en ook representatief over kom. Om aan te geven dat je niet per se zielig bent als je iets hebt.
e. Ik probeer kracht en energie uit te stralen, ook om geheel mezelf te zijn. Dat laatste is essentieel, want dat is de essentie van de kracht van Asperger. Echtheid. Ik loop rechtop en beeld me in dat ik ga hardlopen, dan zit de kracht vanzelf in mijn looppas.
De energie zit er al vanzelf in. Volgens de H&Z persoonlijkheidstest behoor ik tot het type dat tegen de stroom in roert voor haar doel, tot aan revolutionair aan toe....
Eerst ga ik dus het ritueel uitvoeren, en dan zet ik erbij hoe ik me voel. Tot straks!

Anderhalf uur later:
Eerst zorgde ik ervoor dat ik er uit zag zoals ik hier boven beschreef.
Bij de meditatie voelde ik angst voor het medisch onderzoek volgende week. Maar dat hoeft geen probleem te zijn, want dat onderwerp speelt ook een rol in mijn verhaal dat ik wil voordragen. Ik voel overigens duidelijk waar de angst mee in de hand wordt gewerkt. Ik had als kind de overtuiging dat het echt niet ging met me, en dat er iets bijzonders met me was. Dit diende ik, juist van hulpverleners, te ontkennen en te verbergen. Vandaar dat ik misschien zo bang geworden ben voor verborgen gebreken aan mijn lijf (ook hier kan ik mee omgaan, behalve als een dokter mij dus kritisch wil gaan inspecteren - soms op microbiologisch niveau, zoals een half jaar geleden).
Na de meditatie vond ik het eigenlijk tijd om eens in de zon en de sneeuw te gaan wandelen. Dat zal ik misschien zo gaan doen. Ik zette "WAlk on" aan van U2, wat ik eigenlijk zou willen opdragen aan alle mensen en kinderen in het autisme spectrum, en de ouders van deze kinderen. Maar zoals ik hier boven schreef vind ik dat een soort van heiligschennis, omdat het geschreven is voor iemand die nog veel moediger is dan wij. Maar het 'klopt' wel volgens mij. Zoals altijd wanneer ik muziek aan heb tel ik mijn zegeningen. Een ultra gevoelig gehoor is het mooiste dat er is, want wat is er beter op de wereld dan muziek??

Ik straal een aanstekelijke moed uit, waardoor mensen niet opgeven, ook als ik er niet meer ben.
Ik help mee aan begrip voor mensen met mentale problemen, zodat ze er iets aan hebben.

Zoals gezegd hoop ik: moedig. Maar dat is lastig te realiseren omdat ieder ander hetzelfde, of meer bereikt dan ik. Als ik erbij ben hoop ik dat mensen zichzelf accepteren, en elkaar, in plaats van opscheppen over hun successen. Op een reunie van school heb ik dat volgens mij al een keer bereikt. Die sfeer missen ze dan misschien als ik er niet ben.
Wat ik inzet is: me kwetsbaar opstellen, en mijn talent om belevingen en emoties onder woorden te brengen.

Even een pijnlijke opdracht op dit moment. Een half jaar geleden vertelde men mij op de mammapoli dat ik hoogstwaarschijnlijk kanker heb. Viel behoorlijk mee, een paar weken erna is er wel een zeer snel groeiende tumor verwijderd. ZEer binnenkort moet ik er weer heen voor controle.
Ik hoop dat mensen me flink vinden. Helaas valt dat niet op als je Asperger hebt en je doet wat iedereen doet. Want je leeft een doorsnee leven terwijl je ultra hard hebt moeten knokken om dat bereikbaar te maken. Ik hoop dat ik na mijn leven een flinke bijdrage heb geleverd aan het draaglijker maken van het leven van mensen met Asperger en dergelijke. UItdrukkelijk zeg ik erbij dat mijn doel niet is om bekend te worden. Sinds ik een zeer beroemde autismedeskundige heb gezien uit Australië, en een persoonlijke mail van hem kreeg, weet ik dat de eerste de beste leraar van onze zoon die helpt veel meer impact op me heeft dan een beroemdheid.
Ik hoop ook dat men mij moedig vindt in situaties zoals boven. Lastig, want je belt net iemand als je het besterft van angst, niet als je moedig bent. Ze herinneren dus je zwakte, en niet dat je je goed hield voor je kind, en je meestal niet liet meeslepen door allerlei vreselijke scenario's....laten we overigens niet vergeten dat de kans enorm is dat ik nog lang leef....! Mogelijk nog een keer met maar een borst, maar dan ben ik er nog voor de anderen om mee heen.