Lornalijn dagboek

De volgende opdracht heet 'minivakantie'....kan die nog niet openen, maar ik heb iets raars met 'vakantie'...ik raak volkomen in de stress bij het woord alleen al...ik denk dan aan 'weg moeten', aan geregel, aan rompslomp en gedoe.

 

Als ik een paar weken vrij ben, blijf ik het liefst thuis...lekker tuttelen, lummelen, niks hoeven...wél dagjes erop uit en dan 's avonds lekker in mijn eigen bed en 's morgens onder mijn eigen douche...

 

Raar hè?

 

Liefs,

 

Lijn

 

 

Schrijf hieronder over je gesprek met je collega.

*Zie hieronder...

Motivatie verhogen: door nieuwsgierig zijn


Vandaag mag je ongeremd nieuwsgierig zijn.
Maak eens contact met een collega met wie je niet vaak praat. Vraag aan deze collega wat zij of hij leuk vindt aan het werk. Wat is zijn werkmotivatie en hoe houdt hij deze op peil? Vraag door en wees nieuwsgierig.

Vind je het lastig nieuwsgierig te zijn? Oefen dan eerst in een veilige omgeving: stel de vraag aan je partner, je vriend of vriendin, je buurman, buurvrouw. En vraag vooral door.
Wat leer je van de motivatie van de ander? Beschrijf dat hieronder.

*Gisteren in de vergadering nog gevraagd wat iemand bewoog om een bepaalde mening te hebben...dat was niet alleen verhelderend voor de anderen, maar het bewoog ook haar weer om er ook op andere manieren naar te kijken....

Nieuwsgierigheid is iets als 'ontdekkend kijken'. Omdat ik 'vanzelfsprekendheid' zo akelig vind, ben ik sowieso wel vaak nieuwsgierig naar beweegredenen en naar motivatie..

Nieuwsgierigheid is goed tegen vooroordelen ook...(als Wilders wat nieuwsgieriger zou zijn, zouden we misschien een probleem minder hebben..;-))

Wel vind ik het lastig om nieuwsgierig te zijn als het gaat om iemands privéleven...( heb je een partner? heb je kinderen? ) daar ben ik terughoudend in en tegelijkertijd ben ik dan bang dat die terughoudendheid zal worden uitgelegd als een gebrek aan belangstelling (wat het dus niet is, het is angst dat de ander zal vinden dat ik te dicht bij kom....).
Behalve als het vanuit een bepaald perspectief gevraagd kan worden: zoals bij de cliënten, hun levensverhaal is dan weer belangrijk om hen te kunnen steunen...

M'n lief eens extra aandacht gegeven, extra aai over z'n wang...uitgelegd dat ik het moeilijk had in voorgaande banen, dat dit voor hem ook lastig moet zijn geweest, mij er niet aardiger op maakte in die perioden...
Naar collega geluisterd, mee geleefd.
Cliënt moed in gesproken...

Het voelt allemaal goed...het bevordert het kontakt...versterkt de band...

Vandaag eerste teamvergadering gehad en meteen genotuleerd. Het was een prettige vergadering. Nu het team compleet is, konden de persoonlijk begeleiderschappen worden ingedeeld en ik ben blij met de deelnemers die aan mij zijn toegewezen (is ook niet moeilijk want ik vind ze allemaal lief..;-))), maar zijn wel de mensen die een beetje voor de diepgang gaan ook en dat vind ik leuk!!!!

 

Coördinator wees me op het feit dat we binnenkort ook een einde proeftijdgesprekje moeten voeren en zei meteen dat ik me geen zorgen hoefde te maken...;-) Gelukkig maar...;-)!

 

Verder liep het gewoon lekker, leuke uitdagingen in het verschiet, even zoeken met elkaar, maar komt goed....

 

Oh...voel me zo happy dat ik nu eindelijk mijn bestemming gevonden heb!!!

 

Nu lekker lang weekend. Laatste keer op maandag vrij en meteen ook de vrijdag om één van de dagen die ik vóór 1 maart al heb gewerkt te compenseren en na komende week dus elke vrijdag vrij.

 

Vandaag was er geen keukenmedewerkster en ik heb die taak maar overgenomen zodat ik ook een beetje zicht kon krijgen op het keukengebeuren...(hoe werkt alles, waar staat alles, etc...). Men was tevreden over de salade die ik had gemaakt...ik ff blij..want ben niet zo'n keukenprinses....

 

Liefs!

 

Lijn

 

 

 

Vond het best spannend: Het was de eerse activiteit die ik zelfstandig draaide met deze groep cliënten.

Had diverse gedichten uitgeprint van wat ernstigere tot Annie M.G. Schmidt...

 

Dit vond ik prachtig:

De gestorvene

  

Zeven maal om de aarde te gaan,

als het zou moeten op handen en voeten;

zeven maal, om die éne te groeten

die daar lachend te wachten zou staan.

Zeven maal om de aarde te gaan.

  

Zeven maal over de zeeën te gaan,

schraal in de kleren,wat zou het mij deren,

kon uit de dood ik die éne doen keren.

Zeven maal over de zeeën te gaan -

zeven maal, om met zijn tweeën te staan.

 

Van Ida Gerhardt.

 

 

Het bleek heel toevallig een gedicht dat een deelneemster destijds had uitgekozen voor de begrafenis van haar man (wist ik niet...) Heb haar gevraagd of ze het niet naar vond dat ik dit gedicht had uitgekozen. Ze vond het helemaal niet naar gelukkig.

 

Verder nog even met ze afgetast wat ze nog meer leuk zouden vinden...kunst en cultuur staan wel op het verlanglijstje dus da's wel leuk.

 

Verder weer een leuke dag. MorgenTeamvergadering.

 

Liefs!

 

Lijn

 

 

 

Zit helemaal in de positieve flow! Morgen ga ik een poëzie-activiteit doen met de cliënten. Ineens bedacht ik me dat het boekenweek is, ik zie een aantal cliënten met meer behoefte aan diepgang en zo ontstond m'n idee. Coördinerend begeleider was er meteen ook enthousiast over.

 

Zo dus even alle gedichtenbundels uit de kast trekken en één en ander downloaden/uitprinten van het Internet.

 

Verder gelukkig weer tevreden en blijde collega's vandaag. Ochtendoverleg ging dan ook een stuk beter en gestroomlijnder waardoor alles beter liep. Was een fijne, ontspannen dag en we hebben veel gelachen ook...;-) Heerlijk!

 

Liefs!

 

Lijn

 

 

Vandaag was het wat rommelig op het werk...ik merk dat ik dat heel anders beleef dan mijn collega's...of dat nu komt doordat ik nog zo 'nieuw' ben daar of doordat mijn voorgaande banen zo vréselijk hectisch waren dat alles daarna alleen maar meevalt, kan ik niet zo goed beoordelen...

Maar enige stress bij mijn collega's viel me vandaag wel op.

 

Ik vind het wel een beetje lastig (voel me haast bezwaard) dat ik daar dan zo vrolijk doorheen huppel...ik luister uiteraard naar wat hen dwars zit, denk mee en zie ook wel waar het anders kan, maar als ze me vragen: "Jeetje hoe moet dat niet voor jou zijn als je hier vier dagen werkt" (de meesten werken minder uren), dan kan ik niet zeggen: "Ja...best zwaar hoor.." . Want ik blijf het een heel ontspannen en leuke baan vinden.

Ik snap wel wat hen dwars zit: geen dag is te voorspellen en er zijn veel ad hoc situaties. Maar in mijn voorgaande banen was dit zoveel malen erger en bepaalde het de sfeer zo veel nadeliger! Bovendien zie ik nog steeds zeer tevreden cliënten en dat vind ik een belangrijke graadmeter.

Ik denk dat, als ik ergens onder zou kunnen gaan lijden, dat eerder die stress van mijn collega's zal zijn dan de mijne...want ik vind het natuurlijk vele malen leuker als iedereen zich prettig voelt...

Ik denk dat het 'probleem' gedeeltelijk te ondervangen is door goed ochtendoverleg en merk dat dit overleg vaak 'op gaat' aan geprekken over andere dingen...heb ook al aangegeven dat ik denk dat dit uitmaakt en dat punt staat op de agenda.

Hopen maar dat we bij de teamvergadering tot oplossingen komen die het voor hen prettiger maken..nou ja....ik zeg wel steeds 'hen'....maar het is vooral één collega bij wie ik die spanning traceer. Een enorme lieverd met wie ik graag werk, maar misschien vanuit haarzelf ook wat moeite met haar energie....

Ik ken haar nog niet goed genoeg om er precies de vinger op te leggen...

 

Komt allemaal wel...ik blijf het leuk vinden en heb er vertrouwen in.

 

Liefs!

 

Lijn

 

 

Morgen neem ik Ella Fitzgerald mee naar mijn werk...heb 'm net even gedraaid en denk dat het een aardige manier van reminiscentie zal zijn...

 

Verder lekker huisgehouden hier..

Nu ja...lekker....Achteraf is het altijd lekker: alles weer spik en span...heb zelfs het kattenluikje schoon gemaakt (wat worden die smerig zeg!) zodat Bo en Guusje weer door het ruitje kunnen turen..;-)

Even de stad in gegaan op zoek naar wat 2e hands boeken waarmee we kook- en bakactiviteiten kunnen ondersteunen...Het lijkt me zo leuk om niet alleen iets te koken of te bakken, maar om dan ook die dag een beetje in de culturele sfeer van dat recept te brengen...Bijvoorbeeld Tapas maken en dan beweging doen met waaiers en Spaanse flamengomuziek en een cultuurquiz over Spanje...Dali en Picasso er een beetje bij halen...enz....-;)

Helaas niet de boeken gevonden die ik zocht, althans niet voor een schappelijk prijsje dus ga zelf maar één en ander van het Internet halen, uitprinten en een soort thema-boek maken.

 

Liefs!

 

Lijn

 

 

 

 

 

Opdracht
Verleg je focus naar je werk: wat zijn drie zaken die je vandaag hebt meegemaakt waar je tevreden en positief over bent.

*Oeps...ben vrij vandaag..;-)

Maar waar ik positief en tevreden over ben, heb ik al uitgebreid benoemd de afgelopen tijd en dat blijft staan als een huis en blijft mijn stemming bepalen: Het voelt gewoon goed!

Stap 1: Neem een lastig probleem waar je momenteel mee te maken hebt, een actueel vraagstuk in je werk dat voor jou belangrijk is, en waar de nodige spanning/emotie bij komt kijken alleen al als je aan het probleem denkt. Kies dus een onderwerp dat zich niet vanzelf oplost en waarbij jouw aanpak het verschil kan maken tussen een goede of een moeizame afloop.

Noteer hieronder beknopt het probleem.
En beschrijf (beknopt) de oplossingsmogelijkheden die jij ziet.

*Een probleem dat ik wel voorzie (zonder dat ik daar nog heel gespannen van raak overigens, maar dat ik wel als een reëel 'gevaar' zie voor de toekomst) is dat de activiteiten nogal ad hoc worden bedacht en voorbereid. Hierdoor bellen collega's ook met elkaar in hun vrije tijd over die voorbereiding, zo viel mij uit gesprekken op. Dit is iets wat ik absoluut niet wil. Als ik vrij ben, wil ik niet worden gebeld over mijn werk, hoe leuk het werk ook is.

De oplossing die ik zie en die ik ook al op de agenda heb gezet voor de teamvergadering is 'methodisch(er) werken': Een activiteitenprogramma op de langere termijn plannen, voor die activiteiten ook werken met activiteitenplannen (wie doet wat?) zodat je elkaar niet in je vrije tijd hoeft te bellen (want het is al duidelijk).

Stap 2: Besteed hier 3 tot 5 minuten volledig je aandacht aan.

* Dat had ik al gedaan..;-)

Stap 3: Denk aan je piekmoment (zie vorige experiment)

* Omdat ik nog volledig in 'piekstemming' ben verder, zit deze stap al in mijn oplossing verwerkt...;-)

Stap 4: Als je dit in een meer tevreden, positieve stemming heeft gebracht, is het tijd om het probleem weer bij de hand te nemen: pak je aantekeningen erbij, lees je probleem nog eens na en ga dan opnieuw bedenken welke oplossingsmogelijkheden je ziet, beschrijf deze.

* De oplossing: het methodischer werken had ik al in die tevreden stemming bedacht en blijft dus ongewijzigd.

Opdracht
Wat heeft deze methode je aan oplossingsmogelijkheden en scenario's opgeleverd?
Beschrijf het hieronder.

Beetje moeilijk te zeggen omdat het dus een probleem betreft wat ik in alle rust en tevredenheid voorzie en het dus niet als een onoverkomelijk probleem voelt.
Maar het voelt wel goed om het 'aan te zien komen' en het meteen bij de kop te pakken. Ik denk ( en proef ook) dat mijn collega's ook wel graag methodischer willen werken. Een verschil tussen hen en mij is wel dat ik meer uren werk, voor mij voelt het 'bellen in vrije tijd' daardoor misschien als een zwaarder issue, dat zal ik ook uitleggen als het ter sprake komt.
Een 'subprobleem' van het implementeren van methodiek zal overigens ook 'vergadertechniek' zijn...in een team met allemaal vrouwen....Need I say more...;-)?! Ook dit heb ik al aangekaart samen met andere collega en op de agenda gezet...

Vul hieronder de volgende vragen aan:

1 - Belangrijke gebeurtenissen waren voor mij de afgelopen tijd...............
*een nieuwe baan! (Staat een beetje los van dit traject want ik was al aangenomen toen ik daar aan begon)

2 - De belangrijkste winst van het traject tot nu is........
* dat het mijn blijdschap bestendigt, het traject appelleert aan wat me deze baan deed vinden waardoor het me sterkt in wat me prettig doet werken.

3 - Wat mijn motivatie deed toenemen, is.....
* denken in termen van: Wat voelt goed?

4 - Wat mijn motivatie vooral deed afnemen, is......
* mijn eigen doemscenario's als het 'te mooi lijkt om waar te zijn'.

5 - Wat mijn gevoel van mislukking deed ontstijgen, is....
*denken in termen van ' het algemene en vooral gedeelde belang binnen het werkveld' in plaats van in termen van 'persoonlijk slagen'

6 - Wat ik heb gedaan om te laten gebeuren wat ik wil, is......
* mijn wensen toetsen aan- en vertalen naar dat algehele en gedeelde belang en daarbinnen de gelijkgestemdheid vinden.

7 - Wat ik vooral vast wil houden, is........
* de ontdekking dat ik goed en blij functioneer als mijn werk strookt met mijn intrinsieke waarden en vaardigheden.

8 - Wat mij nog helemaal niet lukt, is.......
* wat mij nog niet helemaal lukt is onbezorgd te genieten van dit alles, zie 4. Maar het gaat al beter.

9 - Het traject wordt voor mij een groter succes als ik....
* het ook kan overdragen aan mijn collega's

Net even naar (bijna) jarige dochter van lief geweest in A'dam...wat was het prachtig weer...als je uit de wind liep en je voelde de zon op je gezicht, zou je haast je jas uit trekken...we zagen ook al veel mensen op terrassen van de zon genieten...

 

Nu net thuis. Morgen dagje vrij.

 

Liefs,

 

Lijn

 

 

Net ontwaakt en wat kijkt de zon vriendelijk de wereld in!!!! De vogeltjes klinken alsof ze dat met me eens zijn.

Het enige dat verraadt dat het nog geen lente is, is de temperatuur. Maar binnen, je voorstellend dat het buiten een graad of 18 is, visualiseer je met gemak die lente. Ik zie mezelf zo de tuinstoelen pakken en me installeren in de zon....Helaas...daarvoor is het echt te koud. Misschien vanmiddag tussen de openslaande deuren....een paar minuutjes om er even van te proeven en om de kracht van de zon te voelen....

 

En verder....ik vind het zo mal. Als ik werk (van 09:00 tot 16:30 uur) rook ik dus slechts twee sigaretjes: één na de lunch (terwijl de deelnemers hun stukje fruit eten) en één om 15:00 uur bij het uitzwaaien. Ik word van die eerste sigaret compleet stoned alsof het mijn eerste sigaretje ooit is, maar ik houd het tot die tijd en weer daarna vrij moeiteloos vol. Maar eenmaal thuis, rook ik weer de één na de ander...zonde toch. En mal dus. Het heeft toch veel met associatie te maken dat roken.  

Maar ik vind het wel prettig om te ondervinden hoe goed en hoe lang ik eigenlijk zonder kan zonder dat ik ga bibberen of zweten, geïrriteerd raak of er voortdurend aan denk, mijn collega's vinden het ook bijzonder dat ik het zo lang uithoud. Ik ben de enige die rookt, maar gelukkig is iedereen heel tolerant en worden die twee sigaretjes me gegund. Overigens moet ik zeggen dat die eerste sigaret na de ochtend en waar ik dus zo 'high' van word, wel heel erg lekker is...;-)

Alle sigaretten na die om 15:00 uur en na 17:00 uur thuis, zijn weer gewoon...tja...vies eigenlijk...

Minderen, fors minderen, zou ik dus wel een prettige optie vinden: alleen de sigaretjes roken waar ik aangenaam dizzy van word...;-)

Dat is dus een psychologische aangelegenheid want mijn lijf kan het aan, heel lang zonder...en dán is dat feit dat mijn brein geen onderscheid maakt tussen wat de gedachte aan een sigaret heel lang geleden of in de toekomst oproept, weer wél een onvolkomenheidje in m'n brein dus...;-)

 

Nu ja...ik wil er wel iets mee...

 

Liefs,

 

Lijn

 

In de opdracht wordt gesteld dat het feit dat ons brein geen onderscheid tussen verleden, heden en toekomst maakt als het erom gaat welke gevoelens daarmee worden getriggerd, een 'onvolkomenheid' is van het brein (waar we dan weliswaar gebruik van kunnen maken dus wordt niet in negatieve zin gesteld hoor), maar ik vind dit dus helemaal geen onvolkomenheid! Ik vind het juist heel adequaat van ons brein dat dit onderscheid op dat niveau niet wordt gemaakt.

 

Tijd is een abstractie en dát deel van ons brein weigert daar blijkbaar aan mee te werken..;-) Het enige dat wij daarin misschien moeten leren is ons te realiseren dat de gedachte aan gisteren of morgen zich in het NU voordoet en dat gisteren en morgen in feite dus niet bestaan...en dat Nu niet te plaatsen is omdat er in wezen geen referentiekader is behalve dan die bedachte abstractie....!

 

Liefs!

 

Lijn

Opdracht:
Haal een moment dat jij als piekmoment hebt beleefd voor de geest.
Waar ben je? Hoe ziet het er daar uit? Hoe zie jij eruit?
Wat voelde je? Probeer het moment opnieuw te beleven.
Welk woord geef je aan deze gevoelens of welk beeld/symbool komt in je op?

Schrijf je antwoorden hieronder op

* Een heel recent piekmoment was wel toen ik hoorde dat ik was aangenomen bij deze werkgever...
Ik ben thuis, in grote vertwijfeling want het was reuze spannend of ik wel zou worden aangenomen, het had nogal wat voeten in de aarde doordat de sollicitatieprocedure een wat merkwaardige wending nam waardoor ik ook nog heel manhaftig een extra actie had moeten ondernemen, met de nodige twijfel of ik daar wel goed aan had gedaan ...
Ineens gaat de telefoon...'daar komt de afwijzing' dacht ik en toen hoorde ik dat ik was aangenomen en dan ook nog met zo'n enthousiasme van hun kant dat ik helemaal verbijsterd was....maar zo blij!!!!
Hoe zag het daar uit? Als thuis want ik was thuis en het ziet er hier heel leuk uit hoor...(vind ik althans...;-))
Hoe zag ik eruit...? Dat moet wel een heel vreemd gezicht zijn geweest...;-) Ze belden vlak voor ik naar mijn werk moest, dus ik in allerijl hier op Hart en Ziel nog gauw even een 'YES' gepubliceerd omdat iedereen zo lief had meegeleefd en voor me had geduimd...mijn lief gebeld en toen op de fiets gesprongen...ik geloof dat ik de hele weg heb gezongen!

Wat voelde ik? Blijde verwondering en dankbaarheid...een enorme dankbaarheid!

Het woord is vreugde en het beeld/symbool dat bij me opkomt is wat ik als kind 'het lampje in mijn buik' noemde...


Opdracht: De positieve gevoelens die horen bij dit moment kun je zelf oproepen en herbeleven, bijvoorbeeld voordat je een spannend gesprek hebt, je een moeilijke klus wacht, noem maar op.

Door een woord, beeld of metafoor te gebruiken trigger je alle bijbehorende gevoelens in één keer.
Dit is de kracht van verbeelding. Jij bepaalt zelf waaraan je jezelf wilt helpen herinneren en welke gevoelens je wilt herbeleven.
Probeer het eens uit, als je wilt!

* Ja, dat is wat ik 'verankeren' noem...ik had daar al wel ervaring mee en weet dus hoe goed het kan werken inderdaad. Maar bovenstaand voorbeeld komt ook, zonder dat ik er veel voor doe, veel bij me naar boven...(wat lekker is..;-)).

Vooralsnog loop ik alleen maar te 'pieken' momenteel dus kansen zat om heel veel ankertjes te plaatsen nu...;-)

1- Maak jezelf een compliment: schrijf aan het einde van de dag 2 dingen op (die op jezelf betrekking hebben) waar je tevreden over / trots op bent. (Weet je geen complimenten? Ga na wat de saboteur tegen je zegt en deponeer je gedachten in je black box.)

* Ik was er alert om een verhaal van een cliënt over een lastige nacht omdat zijn vrouw zou zijn gevallen, even met het thuisfront te laten checken (collega's kwamen daar niet op) Omdat ik nog heel 'nieuw' ben, vind ik dit wel bijdehand van mezelf...;-)
* Eén deelnemer wiens vrouw kort geleden is gestorven, praatte er maar nooit over. Dit was een zorg van mijn collega's. Ze vonden het moeilijk om een aanleiding te vinden het gesprek aan te gaan en wilden (terecht) niets forceren. Vanmiddag tijdens het wandelen, vroeg deze cliënt aan een medecliënt of zijn vrouw nog leefde, toen die bevestigend antwoordde, ben ik daarop in gegaan door te zeggen: "Dat ligt voor jou anders hè, H.?" Hierdoor begon hij voor het eerst wat te praten.

* Ik heb een collega gecomplimenteerd met een afspraak die ze heel handig had gemaakt (alles goed ingeschat). Zij is wel gevoelig voor bevestiging, heeft het nodig.
* Andere collega gecomplimenteerd met een mooi project dat ze ooit met de cliënten had gedaan.

Hoe was het om complimenten te geven? Hoe reageerde de ander? Hoe was je stemming na afloop? Vul je ervaringen hieronder in.

Ik heb mezelf wel aangeleerd om complimenten te geven. Ik weet hoe het de stemming gunstig kan beïnvloeden, mits de collega complimenten kan aannemen, is ook een kunst apart...heb ook wel ooit een collega gehad die ze 'af wimpelde'...haar deed je meer plezier met praktische hulp.

De stemming is sowieso goed op het werk, vind ik.

Hoop niet dat het vervelend wordt, m'n blijde kreten steeds...en als ik jullie ermee vermoei, moeten jullie het maar aangeven:..maar ook na deze werkdag weer dat gevoel zo op m'n plek te zijn...

 

Leuk ook om de cliënten steeds beter te leren kennen. Heb wel het gevoel dat wat ondersteunende communicatie, waar nu nog niet echt veel mee wordt gewerkt daar, toch één van de doelen gaat worden die ik er aan de man wil gaan brengen, naast het gaan werken met levensboeken...doe al af en toe voorzichtig een 'gooi' bij mijn collega's en neem volgende week maar eens wat voorbeeldjes mee.

 

Maar motivatiemeter staat nog steeds op tien! (heb wel het idee dat die meter in de opdrachten een beetje een eigen leven leidt..zag nogal wat grote uitschieters zowel de ene- als de andere kant op, misschien zelf niet goed opgelet...;-)

 

Liefs!

 

Lijn

 

Schrijf je ervaringen ( met meditatieoefening) hieronder.
En misschien kun je antwoord geven op de vraag: wat betekent vriendelijkheid voor jou?

*Mooie meditatie...ik ken die al vanuit een cusus Gentle Teaching die ik ooit deed en ken ook het heilzame effect...wil die oefening wel weer vaker doen...liefde voelen maakt blij!

Vriendelijkheid betekent voor mij: 'intunen op de ander', soms roept de ander dat als vanzelf bij je op, soms moet je jezelf daarvoor even leeg kunnen maken...

Boeiende dag vandaag...geconfronteerd met een paar knelpuntjes waar collega's tegenaan lopen, ik kon/kan daar wel iets mee vanuit mijn ervaring en heb wat oplossingen aan kunnen dragen. Merk wel dat ik dan bang ben 'eigenwijs' over te komen zo in het begin....maar heb me er niet door laten weerhouden en het werd gelukkig gewaardeerd en herkend als onderdeel van 'het probleem' (klinkt dramatischer dan het is hoor, in mijn ogen gaat het zuiver om iets dat wat methodischer kan worden aangepakt, en dan nog vind ik het er zo goed lopen! Bovendien zijn de cliënten blij en daar gaat het uiteindelijk om) Coördinator ( geweldig mens!) is geloof ik wel blij met m'n inbreng, wil ook wat methodischer gaan werken. Voor mij is het de uitdaging om daarin mee te denken en tegelijkertijd te blijven benadrukken dat methodiek en structuur een middel moeten blijven en geen doel opzich moeten worden...want oh, oh..ik ken ook de andere kant van methodisch willen werken als heilig doel en dat is benauwend. Ik vind het wel leuk om daar mijn inbreng in te hebben vanuit mijn ervaringen.

 

Verder voel ik nog steeds één en al verademing en blijdschap. Kwam ik vroeger doormoe thuis, nu fiets ik blij naar huis en gisteren meteen na thuiskomst zelfs de stofzuiger nog gepakt..zoveel energie had ik nog! En dat terwijl ik toch het dubbele aantal uren werk!!

 

Liefs!

 

Lijn

Heerlijk gewerkt weer! Vandaag even feedback gevraagd. Collega's zeiden dat het voelde alsof het allemaal heel soepel en als vanzelf ging dus was fijn om te horen.

De dag vliegt om ook.

 

Jeempie...wat ben ik blij!!!

 

En wat was het, ondanks de kou, een lekker zonnig dagje weer.

 

Liefs!

 

Lijn

Wat een prettig zonnetje!!!

 

Net m'n cardio workout gedaan, zo lekker douchen en even de stad in.

 

 

Opdracht
Schrijf hieronder op hoe jij omgaat met tegenslagen.
Wat zeg jij tegen jezelf?
Ben je die muis of juist de onrechtvaardigheidsridder?
Wat zijn jouw oordelen (over jezelf en/of anderen) als iets niet lukt?

Schrijf al je negatieve gedachten op.
Schrijf hieronder ook of jij mag falen van jezelf?
Mag je fouten maken van jezelf?

Mmmm, toen mijn vorige banen steeds opnieuw niet bleken te zijn wat ik ervan had verwacht, had ik het daar wel even moeilijk mee.
Tja...wat zei ik tegen mezelf...? Aan de oppervlakte vroeg ik me vooral af hoe dat nu toch kon....en vanuit een diepere laag ben ik toch verder gaan zoeken. Op een gegeven moment kwamen die twee lagen bij elkaar...Ineens begreep ik dat ik vanuit de verkeerde perspectieven had gezocht naar die banen: vanuit het perspectief 'carrière' en ik vergat daarbij dat werk ook nog eens inhoudelijk leuk moet zijn, maar dat het vooral ook moet passen bij mijn intrinsieke waarden..
Het was goed om die waarden nog eens te onderzoeken, ook middels trajecten hier.
Daardoor wist ik ook beter waarnaar te zoeken en ik heb het gevonden...Deze baan strookt met waarden als: diepgang, autonomie, integriteit, wamte, welzijn....En dát past bij me.
Mijn aspiraties die gaan over invloed hebben, komen beter tot hun recht als ik mijn invloed informeel kan aanwenden...ik ben meer een 'duwer' dan een 'trekker', denk ik.

Geloof wel dat ik sterk ben als het gaat om tegenslagen. Ik kan er behoorlijk nukkig en humeurig van worden, somber ook wel, maar ik stort niet in.
Ergens heb ik altijd wel het vertrouwen dat het ooit goed komt.

Ik ben geen muis, noch een onrechtvaardigheidsridder. Maar als mensen echt niet oprecht zijn, kan me dat wel kwaad maken. Als ik voel dat iets op betrekkingsniveau speelt, in plaats van op inhoud bijvoorbeeld...dan ben ik wel doortastend en geef ik niet meteen op en wil ik dat eerst uit de wereld hebben.

Of ik mag falen? Als ik maar faal vanuit de juiste intenties. Als mijn intenties niet goed zijn, bijvoorbeeld vanuit onredelijkheid, dan heb ik daar meer lastige gevoelens over dan over het falen zelf en geniet ik ook niet van eventueel succes.

Mochten de plannen die ik in deze baan ontwikkel, geen bijval krijgen, dan hoop ik naar het best mogelijke alternatief te zoeken. Ik heb wel geleerd dat mijn hersentjes snel gaan als ik eenmaal enthousiast ben over iets en dat ik hier alert op moet zijn. Dat ik mensen een beetje mee moet nemen in mijn gedachtengangen, dat dwingt mij ook weer om geen stappen over te slaan.

Canada had een leuke Gouden afsluiter. Toch leuk voor ze als gastland. Was wel een spannende wedstrijd. Ik zou anders nooit ijshockey kijken en ik snapte er weinig van, maar was toch wel even onderhoudend.

 

Nu weer uitkijken naar de verzkiezingen, WK schaatsen, weer verkiezingen...WK voetbal...en zo gaan we maar door...oh..oh...

 

Vanmorgen waren SP, Groen Links en PvdA bij Buitenhof...oh wat zou dát mooi zijn, een progressief kabinet. De dames lijken er wel voor te willen gaan. Helemaal goed.

 

Liefs!

 

Lijn