Opdracht 1 - COACH IN JOU
"Wat is coachen?
Een coachende rol in het dagelijks leven betekent dat je, door bijvoorbeeld (eerst) vragen te stellen, de ander iets meer helderheid geeft in zijn situatie. Dat je de ander zich kan laten focussen op zijn doel, waardoor hij een daadwerkelijk een stapje vooruit kan zetten naar het oplossen van zijn probleem.
Alles begint bij goed luisteren.
Dat vraagt dat je leert je eigen gevoelens en meningen even opzij te zetten.
Tegelijkertijd is zelfkennis vereist om zinvolle vragen te kunnen stellen, die de ander helpen zijn eigen vermogens aan te spreken. "
"Eén van de belangrijke dingen van coaching, is na te gaan wat de ander wil, wat zijn/haar wens of ambitie is. Blijven hangen in een probleem, leidt zelden tot een oplossing. Het gaat erom de ander te richten op zijn/haar doelen en daarmee in beweging te krijgen."
Ik ga denken over de opdracht, en een eerste vraag aan Marie-José stellen. Ik vind het wel lastig om namen in te vullen. Waar begin ik, waar stop ik? Familieleden, vriendinnen, collega's... dat wordt zo een hele rij, en waar blijft dan het overzicht?
Vraagt ook even nadenken hoe ik mijn rol vervul als ik een ander wil helpen.
Over mij doelstellingen van deze cursus: Verdieping van mijn relaties & Op een zinvolle manier in contact te komen met de ander.
Het spreekt me aan op een zinvolle manier met anderen in contact te komen, ik ben nieuwsgierig naar wat anderen beweegt, en wil niet alleen bij het 'oppervlakkige' blijven. Hiermee zou ik ook graag mijn huidige relaties verdiepen.
Ik heb mezelf ten doel gesteld mijn dagboeken terug te lezen en de belangrijkste dingen op een rijtje te zetten voor mezelf. Best een lastige taak nog, want wat haal ik er dan precies uit. Hieronder het resultaat.
Ik heb ontdekt dat ik iemand ben die eigenlijk heel veel wil: opgaan in een sport, hobby e.d. Groots en meeslepend willen leven zoals Jolet het noemde.
Maar, reactie Jolet: "ik denk dat áls je echt een passie hebt dan merk je het vanzelf wel. De meeste mensen hebben niet zo'n karakter dat ze in één ding helemaal opgaan. Passie hoef je dus niet te zoeken - als er eentje is voor jou, dan komt ie vanzelf wel langs. Wat niet wegneemt dat het heel verrijkend kan zijn om nieuwe bezigheden uit te proberen"
Ik heb er over nagedacht waar deze drang tot groots en meeslepend leven vandaan zou kunnen komen. Volgens mij heeft dit te maken met het zoeken naar zin in mijn bestaan/bezig zijn met zingeving (de vraag: wat geeft zin aan mijn leven?). Het is niet nodig hier gelijk actief naar op zoek te gaan ik kan ook "even stilhouden en goed om je heen kijken". Wat heb ik tot nu toe gedaan, en waar kreeg ik energie van? Veel praten met mensen die dichtbij me staan kan ook fijn zijn.
Daarnaast heeft mijn drang tot groots en meeslepend willen leven misschien ook te maken met het niet accepteren van de dood. Ik heb hier inderdaad moeite mee, en zou daarom mijn leven het liefst zo fantastisch mogelijk leven. Dit is een kwestie van tijd, kan jaren duren, is niet vreemd.
Niet te hoge eisen aan mezelf stellen, daar moet ik aan denken! Plus uitgaan van het positieve.
Tot slot wil ik de laatste reactie van Jolet ook niet vergeten, daarom hier in verkorte versie geciteerd:
"Het einde van dit traject is expres zo gemaakt dat je alles moet terugbrengen tot één zin. Dat helpt om heel scherp te omschrijven wat je mee wilt nemen.
1.Verder helpt het om zo'n voornemen te verstevigen door het ergens aan te 'verankeren'. Je kunt zo'n delftsblauw tegeltje of een wordl maken (de websites zijn bij mijn blog langsgekomen) en dat aan de muur hangen ter herinnering. Er zijn ook mensen die hun Gouden Vondst omzetten in enkele praktische leefregels, zodat ze er mee bezig blijven. Ik ken ook mensen die, als ze zich iets belangrijks voornemen, een klein beeldje of een ander voorwerpje kiezen dat daarvan de metafoor is. Dat stoppen ze dan in hun jaszak, of ze zetten het naast de computer. Je kunt zelfs denken aan een speciale bureaublad hiervoor.
2.Als laatste wil ik je adviseren om af en toe bewust een moment in te lassen waarin je even alle aandacht op jezelf richt en je afvraagt: Hoe gaat het met mij? Moet er worden bijgestuurd? Dat kan je doen als je in bad ligt, maar ook op oudejaarsavond, of in elke vakantie, wat je maar wil.
3.Ik raad je áf om élke dag voortdurend bezig te zijn met dit soort onderwerpen - er moet ook nog zoiets overblijven als gewoon, lekker voor de vuist weg leven zonder overbewust óveral bij stil te staan"
Dus: 'verankeren' wat ik mee wil nemen, af en toe bewust een moment met alle aandacht voor mezelf, en niet elke dag met dit soort onderwerpen bezig.
En dan dit nog in 5 woorden... Ik vind het eigenlijk al heel fijn dat ik nu alles heb terug gelezen en de belangrijkste dingen voor mezelf op een rijtje hebt gezet (had ik vorige cursussen eigenlijk ook wel kunnen doen...). Ach, 14 dagen stond er voor deze laatste opdracht, dus wie weet kom ik nog tot 5 woorden. :)
Nu op naar 'de coach in jou'.
Wat leuk dat je die metafoor van een groot gezin juist wél kent!
Bij mijn blog schreef je me het volgende;Tijdens deze cursus (en ook eerder cursussen) ben ik heel bewust met het onderwerp bezig; denk er veel over na, schrijf dingen in mijn dagboek, stel vragen e.d. Zodra een cursus is afgelopen zakt dit bij mij op één of andere manier altijd snel weer weg, doordat ik er niet meer actief mee bezig ben. Herkennen andere cursusisten dit? En Jolet, heb jij tips om hier verder mee aan de slag te gaan?
Het einde van dit traject is expres zo gemaakt dat je alles moet terugbrengen tot één zin. Dat helpt om heel scherp te omschrijven wat je mee wilt nemen. Verder helpt het om zo'n voornemen te verstevigen door het ergens aan te 'verankeren'. Je kunt zo'n delftsblauw tegeltje of een wordl maken (de websites zijn bij mijn blog langsgekomen) en dat aan de muur hangen ter herinnering. Er zijn ook mensen die hun Gouden Vondst omzetten in enkele praktische leefregels, zodat ze er mee bezig blijven. Ik ken ook mensen die, als ze zich iets belangrijks voornemen, een klein beeldje of een ander voorwerpje kiezen dat daarvan de metafoor is. Dat stoppen ze dan in hun jaszak, of ze zetten het naast de computer. Je kunt zelfs denken aan een speciale bureaublad hiervoor.
Als laatste wil ik je adviseren om af en toe bewust een moment in te lassen waarin je even alle aandacht op jezelf richt en je afvraagt: Hoe gaat het met mij? Moet er worden bijgestuurd? Dat kan je doen als je in bad ligt, maar ook op oudejaarsavond, of in elke vakantie, wat je maar wil.
Ik raad je áf om élke dag voortdurend bezig te zijn met dit soort onderwerpen - er moet ook nog zoiets overblijven als gewoon, lekker voor de vuist weg leven zonder overbewust óveral bij stil te staan.
Kun je hier mee verder? Morgen schrijf ik nog een laatste blog.