Majella dagboek

Leuk om te zien dat ik nog steeds dat speelse, frobelende meisje op de foto ben dat in opperste concentratie bezig is met knippen en plakken (ook al verbaast het me niet).
Toen ik bezig was met m'n mind in mappen en woorden opdelen -associeren heet dat- moest ik af en toe ook om mezelf lachen. Daar zat ik dan, een groot vel papier was er niet, dus dan maar van vier kleintjes een grote maken, de meeste verftubes bleken leeg of verstopt, kwasten verhaarden terwijl ik erbij stond, ingeklemd tussen toetsenbord en muis, verf op m'n bureau en aan m'n linkermouw als ik weer eens door een pasgeverfd stukje veegde. Een gevoel van alles tegelijk willen (doen) en al klaar willen zijn voordat ik begonnen was. Ik was ook meer met de vorm bezig terwijl de woorden er nog maar half of niet stonden, maar een omgekeerde volgorde hanteer ik wel vaker (hoewel dit geen opzet was), zoals vroeger met correctiewerk om het minder gaapverwekkend te maken. (Het deed me ook terugdenken aan die keer ooit lang geleden dat ik 's avonds laat een spiegelrand met een tandenborstel geverfd heb, omdat er niets anders in huis was en ik per se die rand roomwit wilde hebben.)
Ik moest wel om mezelf lachen dus, en frobelen blijft leuk. ;)
Dit was opdracht 10 trouwens, ik loop een beetje achter de opdrachten aan.