Meis dagboek

M'n yogalerares vroeg me vrijdag mee om wat te gaan drinken. Kijk! als dat geen cadeautje is!

Gisteren gewerkt en wegens het ontbreken van treinverbinding moest ik autorijden. Dus behoorlijk versleten. Maar goed dat ik zo lekker was uitgerust van m'n minivakantie. Nu m'n spulletjes bij elkaar pakken voor 1 weekje weg. Spannend!

En... net op tijd gaan de pioenrozen open!!!

Vandaag dag 3 van m'n 'mini'vakantie. Al die tijd nog niemand gesproken...het Karst-syndroom. Voel me niet heel eenzaam, maar vind het wel een vervelende constatering dat dit zo gaat. Nu. Hier. En - in tegenstelling tot Karst- sluit ik mij niet af voor de wereld. Ik onderneem veel, werk met plezier, ben een leuke, spontane, empathische meid....geen idee waar het aan ligt. Kan inderdaad heel wanhopig maken... Beneen groot gelover van 'de weg', dus het zal wel ergens goed voor zijn en ook weer goed komen!

Ik voel me al langere tijd tevreden en positief, maar de energie is er (nog?) niet op vooruit gegaan. Jammer is dat. Heb me er ondertussen al op ingesteld, maar het zou de mogelijkheden wel verruimen. Wie weet, ik wacht t af! Als je me de afgelopen dagen zo zag, zou je niet zeggen dat ik tot m'n burnout het woord ontspanning niet in m'n woordenboekje had. Hah! de afgelopen dagen is het tot kunst verheven!

Ga zodadelijk naar yoga. Misschien zegt er wle iemand iets terug als ik hoi zeg (wrang grapje met duidelijke ondertoon).

Watik doe als ik niets moet? Eigenlijk maar zo'n beetje wat me voor de bek komt, om t zo maar te zeggen. In de zon zitten lezen om me voor te bereiden om m'n stedentrip van volgende week, slapen, loodrandjes op m'n schuurdeuren gezet zodat ze nu eindelijk ingehangen kunnen worden (ook even gedaan). Eigenlijk doe ik nog best veel op een heel relaxt tempo. Zo'n vakantiegevoel.

Vandaag een beetje walkabout: met de honden op expeditie in de omgeving. Er zijn hier tal van dijken, polders, weggetjes om te ontdekken. Dat geeft af en toe een heel raar gevoel: sta ik daar midden in een polder (zo'n beetje bij mij om de hoek, zeg maar) in het midden van niks te zijn, geen mens te zien...ik weet waar ik ben, maar voel me even helemaal los van de wereld. Kan het niet helemaal goed beschrijven. Vervreemdend gevoel.

De zon breekt eindelijk door en nog een hele middag voor wezienwel

Vandaag m'n eerste dag vrij van een blokje van drie. Ben heerlijk sloom en moet nog lekker helemaal niets van mezelf! Ga 's langzaam op gang komen en zien wat deze dag brengt.

Even rondgelezen bij anderen. Sommige zou ik graag wat willen schrijven, maar te vaag om iets specifiek hulpvaardigs te melden. Vaak voel ik me ook 'weinig ervaren' om een duit in het zakje te doen. En zeker niet spiritueel genoeg, kan sommige dingen echt niet volgen; al bewonder ik het zeer. Steek er zo hier en daar vast van alles van op!

Het weekend is weer voorbij, de honden jagen in huis op een bromvlieg en ik ga weer een dagje werken.

Ben me enorm bewust van de heerlijkheid van 2 dagen achter elkaar vrij. Waarschijnlijk omdat ik er zo aan toe was. Vandaag dagje uit, gelukkig bleef het droog.

Gisteren uiteindelijk toch nog de akkerwinde uit de tuin geplukt. Die was bezig mijn pioenrozen te verstikken! Dat kan natuurlijk niet! Ook blijkt dat m'n moestuin wordt opgegeten door allerlei kleine naaktslakjes. Help! Gelijk de escargo erover heen. Ik wil toch ook nog wel iets gaan eten uit m'n eerste poging tot zelf-groenten-voorziening.

Zie nu opeens dat al mijn testresultaten zijn verdwenen. Das best jammer, want het si wel leuk als je met eerdere uitslagen kan vergelijken. Balen!

Heerlijke paardrijles gedaan. Op een fries dit keer. In het begin is het altijd een beetje vechten met haar, want 1 zijde van de bak wil ze liever vermijden. Maar daarna ging het goed. Lekker is dat om even met iets heel anders, en fysiek bezig te zijn!

Vandaag dan de nieuwe kans van wat rommelen. Kijken of ik het opgeschoten onkruid uit de modder zal trekken...

Hopelijk zie ik deze week de pioenrozen opengaan en niet als ik volgende week weg ben.

Hopelijk kan ik vandaag een beetje tussen de (onweers)buien doorfietsen, dan kom ik droog op m'n werk. Kijk erg uit naar Hemelvaart volgende week, want daardoor heb ik een paar dagen achter elkaar vrij. En daar ben ik echt aan toe!

Gisteren moest ik toch nog wel even van alles doen: boodschappen, bieb, noem maar op... Dus niet zo heel veel rust, helaas.

Morgen weer een kans ;-) 

Gisteren voor de tweede week een blok van drie dagen achter elkaar werken afgerond. Ben kapot! Maar heb het vol gehouden, goed gedaan!

Het heeft gelukkig eindelijk wat geregend hier, dus mijn tuin is heel blij. De moestuin groet voorspoedig, ik ga elke dag een paar keer kijken of het al opschiet ;-)

Kan met een heel dankbaar gevoel in m'n tuintje staan...dat ik toch al die jaren hiervoor dat niet had, zeg! Vandaag een beetje rustig aan rommelen om energie te sparen voor de volgende werkdag morgen.

Ok, moet even wennen aan de nieuwe vormgeving. M'n computer ook, want die wilde gelijk niet meer inloggen. Zoeken geblazen naar een wachtwoord...hijg, puf!

Daar zijn we weer!

Moet ook al weer weg, de arbeid roept!

Vandaag m'n 4e dag werk deze week. Ben nog behoorlijk uitgeput van gisteren. Toen ging mijn dag 'op' aan 1 klant waar ik ruim een uur mee bezig was (en daardoor pas om half 4 kon eten). Uiteindelijk heeft ze niets gekocht...

3 mooie/goede dingen:
+ last minute toch nog op tijd bedacht dat ik nog een telefoontje moest doen.
+ er staat weer een koe met kalfje in de wei. Een heel schattig huppeltje heeft hij.
+een hele drukke dag toch heel aardig overleefd!

En dan 3 H&Z-loze dagen op komst! Das weer eens wat anders! Enjoy!

De opmerking dat ik eerst zelf maar moet reageren, voordat ik wat terug mag verwachten; heeft me erg geraakt. Het is waarschijnlijk mijn beleving bij die opmerking, want als ik Bagna een beetje 'ken', bedoelt ze dat niet slecht (en ze had niet zo'n goede dag gisteren).
Ik worstel erg met m'n vriendschappen. Ik ben degene die mailt, kaartjes stuurt, afspraken maakt om langs te komen. Omgekeerd gebeurt dat niet. Is dat vriendschap? Verwacht ik teveel? Ligt het aan mij?
Tegelijk durf ik die paar vriendschappen niet te laten verwateren, want dan is er niemand meer. Ik kan wel heel filosofiisch denken dat je eerst met loslaten om ruimte te maken voor er nieuwe dingen ontstaan, maar dat helpt me nog niet dat ook te doen. Angst!
Ik las eens ergens: als iemand je niet wil, zou je diegene een duizend keer niet moeten willen.
Maar dat hele oog om oog, eerst doen voor je wat terug kan verdienen; stuit mij enorm tegen de borst. BAH!
Ik geloof in het applaus op dodenherdenking.

Het doet me goed om een reactie te krijgen. Voel ik me er toch weer een beetje bijhoren.

Mooie/goede dingen:
+ auto weggebracht
+ op jacht naar fietsvervanging. Oude kon niet meer gerepareerd, nieuwe oude gekocht
+ begin gemaakt met mogelijkheden op een rijtje zetten. Controle ;-)

M'n broertje gesproken, als een blok liggen slapen, gesnotterd.
Vandaag een nieuwe dag! An die arbeit!

De eenzaamheid slaat toch weer toe. Dat maakt dat ik erg twijfel aan mezelf. Ben ik geen leuk mens? Dan kijk ik nog steeds wel naar goede/mooie dingen, maar dat helpt niet echt. Ik kan m'n kwaliteiten wel herlezen, en denken: ik mag er best zijn, maar blijkbaar is het zo dat anderen niet zo'n behoefte aan hebben aan zo iemand als ik. Of ik kom ze niet tegen...

Mooie/goede dingen:
+ erg gelachen op het werk gisteren om de chaos van zaterdag
+ de merels zingn zich de longen uit hun lijf. Mooi!
+ niet zoveel gekrabt aan m'n allergie. Heel goed van mij ;-)

Opeens denk ik ook weer over m'n X. Had ik niet zus of zo?
Het zal waarschijnlijk m'n zwakke moment zijn, want hij is niet veranderd in de tussentijd. Maar ja, misschien had ik...
En zal ik niet toch verhuizen? Ik las bij Bagna over onafhankelijk zijn van je financiele verplichtingen. Dat vond ik wel een eye-opener. Ja, ja, denk, denk!

de 3 goede/mooie dingen van gisteren:
- weer aardig wat geslapen
- tuindingen gedaan (gras gemaaid, haag gesnoeid)
- de auto gewassen en boodschappen gedaan
+++ het applaus toen Cohen speechte dat het zo fijn was dat de koningin er stond. Prachtig vond ik dat! Kunnen al die cynische en negatieve lui in hun zak steken!!!

Ben de modus weer een beetje kwijt. Kan m'n vinger er niet op leggen waardoor dat komt. Waar ik geluk niet wil analyseren, wil ik dat bij iets minder wel. Misschien omdat het wat onrustig voelt. Vermoeidheid?, allergie?, misschien omdat alle dingen waar ik naar uitkeek nu weer voorbij zijn? Of misschien omdat het groepje waar ik hier bij keek, met reces is. Internet-eenzaam, hah!

Gewoon doorgaan met 3 dingen goed/mooi: (van gisteren)
- heel veel geslapen.
- m'n zaaigoed komt op !!!
- ook nog onkruid uit de voor- en achtertuin getrokken.

Misschien moet ik dit ook gewoon nemen zoals het komt. De boog kan tenslotte niet altijd gespannen zijn, of zoals ik in het begin al schreef: zonder dal geen piek.

Ik heb van die dagen dat ik om 10 uur 's ochtends al weer terug naar bed moet. Te moe! Vandaag is zo'n dag. Dus dat wordt steeds een rondje slapen door de dag heen. Waterhouse Groningen, helaas het gaat niet lukken. Vandaag is de laatste dag dat ik het had kunnen zien. Maar ben niet in staat 8 uur reizen op te brengen. Misschien zie ik de schilderijen nog wel eens ergens anders.

Gisteren wilde ik in plaats van 3 goede dingen 3 mooie dingen schrijven, dus dat doe ik nu maar:
- op de weg naar huis sprong een konijn voor m'n fiets weg. Met z'n karakteristieke vluchtloop van rechte hoeken ging hij er vandoor. Het grappige is -dat wist ik niet- dat 'ie z'n oren plat legt op het rechte stuk en op steekt als 'ie met 90 graden de hoek omgaat. Prachtig!
- verderop zat familie konijn in het avondzonnetje te dineren van het vers opgekomen tarwe. Hapje, hapje en dan hups naar het vlogende hapje.
- een fazant sloeg alarm whoep-hiep. Dat hoor je nu heel veel hier in de buurt.

Koninginnedag bracht toch wel even iets heel anders dan verwacht: zat helemaal in shock voor de tv. Niet te geloven!
De activiteiten gingen hier gewoon door, ik heb vrij aardig verkocht: vooral boeken. Goed gedaan.
Daarna mij in de 6-kamp gestort; weet nog steeds niet hoe iedereen hier heet, maar het was wel heel leuk. Ietwat gehavend op de zeepbaan blijven steken ;-) Maak ik dat ook een keer mee! Goed gedaan. De uitslag heb ik nog niet gehoord, want dat duurde mij toch iets te lang allemaal. Toen ik toch echt begon in te kakken, de honden gaan uitlaten. Eigen grenzen bewaakt: goed gedaan!
Maar volgens mij had ons team goed gescoord. Heel kneuterig, sfeervol en gezellig allemaal (dat bedoel ik dus allemaal heel positief!).
En toch weer terug naar de tv...volgens mij zo'n moment van: waar was jij toen ....? Heftig.