Nynhetkonijn dagboek

Het is weer dramaandag! en wat voor een... zomertijd ingegaan dus even aanpassen en met frisse (tegen)zin op mn werk begonnen.
De opdracht voor vandaag vind ik pittig, tegenovergestelde accepteren van wat je wil mmm even goed over nadenken, kom ik later op terug.

Ben ik bereid te accepteren dat het nu wat minder op mn werk gaat omdat het soms saai is wat ik doe, m.a.w. het is niet anders?

Minder gauw in de stress schieten, minder hartkloppingen, makkelijker loslaten... dus: De stress ervaren, hartkloppingen over me heen laten komen? en ervaren hoe druk het soms in mn hoofd kan zijn.
heb het denk ik nog lang niet onder de knie...

Ha ha ha

Tja hoe doe je dat het touw van je gedachten loslaten? misschien wil ik wel te snel te veel? iemand nog tips?

Vanochtend nog een verlenging uitgevoerd van de opdracht van gisteren: Doorbreek de routine. geprobeerd op tijd mn nest uit te komen i.p.v. steeds uitstellen...
Slechts na 1x snoozen stond ik naast mn bedje. Niet dat mn moordlustige gedachten t.o.v. de komende dag hier minder van werden, maar het was toch wel fijn om iets meer tijd te hebben om naar mn werk te komen.. mmm missch. iets vaker proberen...

Moet je horen wat mijn verstand nu allemaal weer zegt?!
Moeilijk om de gedachten op een rijtje te zetten, denken is zo automatisch.. ik ben al bezig in mn hoofd om ze te weerleggen/ om te buigen naar iets positiefs voordat ik er zelf erg in heb wat ik doe..
Ik heb mijn gedachten zonder oordelen op papier geschreven alles achter elkaar steeds door, zo kan ik ze toch een beetje loslatem uit mn hoofd, geeft wat opluchting

Een paar dagen relaxt aangedaan met pasen... dus vandaag weer verder met de oefeningen!
Vandaag is een gewoonte doorbreken niet zo moeilijk. Heb al gedwongen een andere route gereden naar mn werk door de witte lente! Mooi hoor zo'n verstilde wereld, en iedereen de grootste moeite doen om op het werk te komen ha ha. Met dit soort dingen heb ik nooit zoveel problemen, overmacht. Ook alles wat buiten mijn gewone routine valt omarm ik meestal. het is juist de routine waar ik niet altijd goed mee kan omgaan... Elke dag dezelfde structuur, blèh... toch weet ik dat ik dit wel nodig heb om richting aan mijn leven te geven en me niet verloren te gaan voelen.

Toch een beetje last van schuldgevoel.. en de missende oefeningen van afgelopen dagen opgezocht:

Oefening 'ik mag en ik mag'.. mmmhm uitgeprobeerd, en ik moet zeggen dat het meteen een minder nare bijsmaak geeft als ik b.v. zeg 'ik mag werken vandaag' en vanavond mag ik voor mezelf de administratie op orde brengen, zodat ik alles goed op de rit hou! briefje maar ophangen!

Oefening 'gevoelig dingetje' Even goed bij nagedacht... En dat is toch dat ik me snel aangevallen voel, niet goed tegen kritiek kan, oei oei, dan kruip ik meteen in mn schulp bang dat het niet/ik niet goed genoeg ben... voel me dan aangetast. (bij stevige kritiek) ook kan ik er dus niet tegen als mensen heel ongevoelig en of bot zijn. Kan ik heel verbolgen over zijn.

Feest met een lastige zwerver... eens kijken hoe ik hem tevreden kan houden

Lastige opdracht... moeilijk om gedachten toe te laten en deze niet te laten overheersen. het wordt dan moeilijk om juist mn aandacht hier niet teveel op te richten en mn stemming erdoor te laten beïnvloeden... accepteren vind ik moeilijk, het is makkelijker afleiding te zoeken!

Ik ken het principe van (negatieve) gedachten en het gevolg: nare gevoelens, maar al te goed. Het wegduwen hiervan lukt dus ook niet.

Heb het vandaag nogmaals geprobeerd met niet aan mijn partner te denken, lukte natuurlijk niet en het is ook veel te leuk om aan hem te denken ;-) Ook nogmaals uitgeprobeerd met een bepaald familielid waarmee het contact naar mijn zin veel te weinig is...

Het werkt nu eenmaal zo bij mij, als ik ergens mijn aandacht op richt wordt het erg lastig om er juist niet meer aan te denken... al mijn aandacht gaat er naar uit, terwijl het vaak met dit piekeren niet op te lossen is.

Soms werkt afleiding wel, maar vaak duikt het weer op in de vorm van een naar gevoel in mijn buik... En zodra ik hier in mijn hoofd mee klaar ben, duikt er wel weer wat anders op waar ik me druk om kan maken...

19 mrt 2008

De opdracht:
Ik heb een lekkere Schwarzwalderkirschtaart in mijn hoofd gevisualiseerd, ben nl. gek op chocola! Dacht aan de romige vulling met kersensaus, de lekkere luchtige cake en de heerlijke smaak en structuur op het moment dat je erin hapt....MMM!
Het werd pas echt een probleem toen ik er niet meer aan mocht denken, heb het nog geen 30sec. volgehouden. Ik bleef ook maar steeds aan de oefening denken. Ik kon de chocoladesmaak en gedachten over de taart niet goed wegduwen, hoe harder ik het probeerde, hoe sneller de taart in mijn gedachten opdook, juist omdat het niet mocht....na wat afleiding in werk gezocht te hebben werd het wel iets minder, maar het water bleef me onbewust in de mond lopen.

Dit lijkt op de oefening dat mensen niet aan een roze olifant mogen denken maar het dan juist wel doen.

Snap wel hoe het werkt met (negatieve) gedachten, heb alleen nog geen goede manier gevonden om ze te accepteren en ze niet te serieus te nemen en er geen conclusies en gevoelens aan te verbinden.