Direct naar de inhoud
Hart en Ziel is een initiatief van
de Volkskrant

Pebru dagboek

pebru

pebru

Vrouw van 62 jaar

Dagboekarchief

Jaar Maand

Dagboekbijdragen

Toon de bijdragen van deze deelnemer van november 2007 met het trefwoord:

  • 30 november 2007 - (3 reacties) Vandaag heb ik, wat ik noem, een 'mevrouwendag'. Hi...(3 reacties)

    11:39 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Vandaag heb ik, wat ik noem, een 'mevrouwendag'. Hier heen, daar heen, Sinterklaascadeautje brengen, naar de doe-het-zelfwinkel. Want morgen gaan mijn dochter een een vriend van haar zich storten op mijn badkamer. Die moet opnieuw geschilderd worden, dus speciale verf, afsteekmessen en weet ik veel wat nog meer nodig is, halen. Ik heb nog meer klusjes bedacht voor die handige vriend. Nu hij er toch het hele weekend zal zijn, ga ik er van profiteren.

    En dan komt de vriendin van de vakantie in Italie vanavond eten. Moet ik ook nog even over nadenken. Misschien doe ik makkelijk en haal Noorse zuurkoolschotel bij mijn slager. Heel erg lekker; hij wint er ook allerlei prijzen mee.

    Als ik er vanmiddag tijd voor heb, ga ik ook nog reageren bij Bewaarder. Zijn prachtige requiem heeft weer veel losgemaakt. Ook het verhaal van Norbert ga ik dan lezen.

    Met dat alles moet ik al helemaal niet vergeten te tanken, anders sta ik zo stil. Ik vind dat gewoon altijd vervelend, tanken, waarom weet ik niet, maar ja, niemand anders (meer) die het voor mij doet.

    ---- later
    Met mijn zoon boodschappen gedan. Hij stond zo te treuzelen bij het inpakken, was zo traag, dus ik dacht 'zeker net zijn medicijnen ingenomen'. Nou, vergeet het maar, toen we weggingen zei hij het leuk uitziende meisje achter de kassa uitgebreid gedag; 'leuk kind' zei hij lakoniek. Ik moest zo lachen; aardje naar zijn vaartje.

    Leuke kleine kadootjes gekocht voor the kids en ook allemaal lekkere 'verwen'dingen. Ik moet er nu toch weer uit, dacht nog van die verfrollers te hebben, nee, dus terug naar de stoerdoende jongeman die mij heeft geadviseerd.

    Er schoot me al rondrijdende en boodschappen doende deze regel te binnen 'tout va pour le mieux dans le meilleur des mondes possible'. 'Alles gaat heel goed in de best mogelijke van alle werelden'. Zo voelt vandaag ook wel, ook al miezert het aan alle kanten. Ik pluk deze dag, morgen kan het weer anders zijn. Ben ik zo katholiek opgevoed en dan toch altijd maar weer dat calvinistische randje. 'It is me what'.
    Reacties - 0 coachreacties 3 reacties van deelnemers
    • norbert norbert - 30 november 2007, 11:52
      Ja, inderdaad. Jij met je stuk bij Rouw heeft bij mij wel het nodige wakker gemaakt. Hoe gek dat ook zal klinken, daar ben ik blij om.
      Groetjes
      ps. Breng je voor mij ook een pondje zuurkool mee?
    • marlyn marlyn - 30 november 2007, 12:35
      Goed plan,om 't jezelf wat makkelijker te maken!Wat een gezellig weekend voor de boeg he,en heerlijk wat hulp voor de klussen! Veel plezier,X
    • jeedee jeedee - 30 november 2007, 21:51
      Hoi Pebru,
      dank voor je boekentip. komt op m'n lijstje te staan. Je dagboek klinkt als een lekker flow-dagje. Leuk ook dat je zoon 'oog' had voor de kassadame.
      Fijn weekend. Liefs Jeedee

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 29 november 2007 - (5 reacties) Cirkel van invloed, cirkel van betrokkenheid, ja je...(5 reacties)

    16:38 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Toon de afbeelding op ware grootte Toon de afbeelding op ware grootte
    Cirkel van invloed, cirkel van betrokkenheid, ja jee. Net sloeg mijn laptop op hol, bleef alsmaar melden dat er nieuwe hardware (printer) gevonden was en dat de benodigde software niet werd gevonden. Dat bleef maar doorgaan; ik heb die printer uiteindelijk maar ontkoppeld en na een paar minuten weer aangesloten. Vooralsnog houdtie zich rustig. Daar kon (macht...!) ik toch mooi invloed op uitoefenen.

    Machteloosheid vanuit 'moeten', nou nee. Wel machteloosheid tegenover de rotziekte van mijn zoon (schizofrenie); maar dat is vanuit een heel ander perspectief. De strijd daarmee heb ik niet zo lang geleden opgegeven. Daar valt niets te winnen, wel in de relatie met zijn zoon. En wat geeft dat een rust, pfoe. Het lezen van het boek van Elyn Saks heeft daar ook aan meegeholpen. Ik heb bijna bewondering gekregen voor hem; al die drukte in je hoofd, van het lezen daarover word je al moe, laat staan dat je daar dag in dag uit mee moet leven en het dan ook nog voor elkaar moet zien te krijgen een zo normaal mogelijk dagelijks leven te leiden. Petje af.

    Vanochtend belde een vriendin. Zij had er een weekje Sevilla op zitten. Veel zon, lekkere temperatuur, lekker gegeten natuurlijk, mooie gebouwen (kathedraal, Alcazar) gezien, ook flamenco. Ik zat helemaal mee te genieten. Het is zo'n mooie stad. En net belt een andere vriendin, terug van een week Italie. Florence, Siena en zo. Dus ook weer genieten en in gedachten de zon voelen, het mooie landschap voor je zien. Daar word je gewoon vrolijk van.

    En verder heb ik de kamer van zoonlief, die sinds een jaar in zijn eigen flatje woont, eindelijk eens aangepakt. Hij kwam langs toen ik ermee bezig was en of ik niet te veel weg wilde gooien. Dat viel weer mee, want vroeger mocht ik nog geen potlood op een andere plek leggen, bij wijze van spreken. Sterrenbeeld Maagd, dacht ik dan, structuur is belangrijk. Nee, hij bood niet aan om mee te helpen, maar dat hoeft ook niet.

    Dit thema (of zijn het de opdrachten?) inspireert niet, doet niets opborrelen, geen enthousiasme, betrokkenheid, om het nog maar even over kwaliteiten te hebben. Ben benieuwd naar het nieuwe thema.
    Reacties - 0 coachreacties 5 reacties van deelnemers
    • Hettie Hettie - 29 november 2007, 17:31
      Bij mij wil het thema ook niet gaan leven. Ik ben ook benieuwd naar het nieuwe thema.

      En wat zal jij steeds sterk moeten zijn met een zoon met schizofrenie.Dàt kost vast veel energie. Fijn dat je nu wat meer rust ondervind nu hij op een eigen flatje woont.En ik denk dat het misschien wel beter is dat hij niet mee kwam helpen. Nu kan je rustig zelf alles opruimen,uitzoeken en (waarschijnlijk) een stukje loslaten?
    • lidewij lidewij - 29 november 2007, 20:07
      Je bent niet de enige die 'klaar' is met Werk(weer)metplezier.
      Word er een beetje baldadig van.
      Ben ook benieuwd naar 't nieuwe thema.

      Gaat 't goed met je?

      Liefs,
      Lidewij
    • bewaarder bewaarder - 29 november 2007, 22:25
      Lieve Pebru, wat fijn dt je op het dagboek van mij reageerde. Ik begrijp hoe jij je moet voelen maar waarom zou je je eigen identiteit verliezen als je partner,je man,je geliefde je niet meer kan aanvullen? Hoe sterk je ook verbonden met elkaar blijft er is altijd een kern van jezelf over die helemaal dan ook totaal van jezelf is.
      Koester die kern en laat hem toe te groeien! Kus van Bewaarder.
    • lidewij lidewij - 29 november 2007, 22:31
      Lieverd,
      ik kan me voorstellen dat maandag er behoorlijk in gehakt heeft, ik heb veel aan je gedacht en was ook wel een beetje bij je. Ben benieuwd naar hoe je het gedaan hebt, maar zal e.e.a. wel in mail lezen. Moedige vrouw!

      Hoe weet jij welk eneagramtype je bent dan? Als je een goed boek hebt, dan kun je vast uitzoeken hoe het zit.

      Heb je de cd al in huis? Benieuwd wat je ervan vindt, is wel apart.

      Ga morgen een weekeindje naar Brussel met mijn Lief (met de trein, in een lekker hotel met goede sauna, beetje cocoonen. En heerlijk Brussel in, zeker ook heel lekker eten. Laptop maar mee, dan kan ik me gewoon goed inschrijven voor het nieuwe thema, zaterdag.

      Dikke knuffel, Lidewij
    • jeedee jeedee - 29 november 2007, 22:32
      Las net bij Lidewij dat je ook enneagram-enthousiast bent. Leuk speelgoed vind ik het wel.(en meer dan dat hoor)
      We hebben het al eerder gehad over je zoon en mijn broer. vanavond ging de telefoon om kwart voor 10. En ik schrok, was bang dat hij het was. Want meestal volgt dan een moeizaam gesprek over pijn en verdriet. Hij was het niet.
      Het was mijn vriendin en toen voelde ik me schuldig dat ik bang was dat het B was. Snap je? Hoe ga je daar als moeder mee om. Ik houd onvoorwaardelijk van mijn broer en toch wil ik niet altijd geconfronteerd worden met zijn ellende.
      Lieve groet,
      Jeedee

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 27 november 2007 - (7 reacties) Geen tijd vandaag voor deze opdracht. Ga nu koken, ...(7 reacties)

    17:54 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Geen tijd vandaag voor deze opdracht. Ga nu koken, boerenkool twee of drie persoonsportie (de rest verdwijnt in de vriezer) en moet er over ruim een uur weer vandoor. Ik bewaar hem gewoon voor morgen, deze opdracht.
    Reacties - 0 coachreacties 7 reacties van deelnemers
    • gerard10 gerard10 - 27 november 2007, 18:29
      Heel effectief voor 2 of 3 personen tegelijk koken en dan in de vriezer. Is toch wat gedaan aan de opdracht?
      Groetjes Gerard en bedankt voor je reacties.
    • Hettie Hettie - 27 november 2007, 19:15
      lekker boerenkool.. fijne avond
    • mila.... mila.... - 27 november 2007, 19:24
      jammie boerenkool, altijd lekker met dit koude weer he.We hebben het in de groente tuin staan, maar heb vandaag maar 2 andijvie struiken eruit gehaald. Ook lekker. Veel denkwerk die opdrach he , neem er ook wat meer tijd voor.........liefs en fijne avond he
    • kootje kootje - 27 november 2007, 19:28
      Ik dacht dat je de boerenkool ging bewaren voor morgen...
      Ook lekker. Opgebakken.
      Rustig aan he. Tot morgen. Groetjes van Kootje
    • sas1 sas1 - 27 november 2007, 21:59
      Ik weet het Pebru en die traantjes herken ik ook. Toch heb ik tussen twee lange relaties jaren alleen gewoond en maakte de gekste dingen voor mezelf. Inderdaad voor twee keer, dat wel. Ik kon rustig voor mezelf een uitgebreide mosselmaaltijd maken en verwerkte de rest dan in een overheerlijke soep.

      Nou die snert van vandaag was om direct door de plee te spoelen, mijn maag viel er van achterover.
      Lieve groet,
      Sas
    • lidewij lidewij - 28 november 2007, 00:01
      Ok?

      Liefs,
      Lidewij
    • kootje kootje - 28 november 2007, 23:20
      Hoi Pebru,
      Dank voor je reaktie. Het versje heb ik een tijd lang op een kaart in de toilet gehangen. Liefs van kootje

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 26 november 2007 - (4 reacties) Het is zo'n dag dat je niet echt op gang komt, terw...(4 reacties)

    14:57 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Toon de afbeelding op ware grootte
    Het is zo'n dag dat je niet echt op gang komt, terwijl je de avond ervoor bij het naar bed gaan toch precies wist wat je allemaal zou doen. Een van mijn eeuwige valkuilen; ik kan maar beter niet van dat soort lijstjes hebben. Al improviserend kom ik veel verder.

    Mijn familie is voor mij heel belangrijk, net als mijn vrienden. Werken is dat op een andere manier. Maar, wat ik altijd heel belangrijk heb gevonden en ook altijd heb ingebouwd, is tijd voor mijzelf, zowel wat betreft groei en ontwikkeling als genieten. Het een vloeit bijna automatisch voort uit het ander. Ik had het geluk een partner te hebben die dat heel vanzelfsprekend vond en het stimuleerde.

    Wat nu belangrijk voor mij is, is dat ik weer een ritme vind en het plezier in het leven terugvind. Dat gaat met kleine stapjes. Op een ochtend hoor ik de vogels weer zingen. Dan is het feest!
    Reacties - 0 coachreacties 4 reacties van deelnemers
    • lornalijn lornalijn - 26 november 2007, 18:19
      Ach liefie! Tja, scenario's schrijven...ik ken het en het werkt voor mij ook niet...:)

      En het mag met kleine stapjes, probeer ook een beetje te genieten van ieder klein stapje en bedenk niet, net als met de lijstjes, hoe het zou moeten zijn...misschien hoor je wel iets anders dan zingende vogels, is het plotseling een viool of de regen op je paraplu...misschien wordt het feest wel georganiseerd buiten jouw weten om...je wéét het niet en het gaat om die stapjes...

      Dank ook voor je lieve reactie!

      Liefs!
      Lijn
    • viooltje1 viooltje1 - 26 november 2007, 21:50
      Hallo Pebru,
      Dat herken ik, het belang van tijd voor jezelf. Is ook een heel wezenlijk deel in mijn leven, daar zal ik altijd tijd voor maken!
      Goed dat je van zingende vogels (weer) kunt genieten, daar begint het mee.
      Dank je voor je reactie bij mijn dagboek. Ik ga een opleiding edelsmeden volgen, om hopelijk daar mijn beroep van te maken. Vind het wel heel spannend, het is iets totaal nieuws.
      Hartelijke groetjes, viooltje
    • mila.... mila.... - 26 november 2007, 22:26
      Neem toch echt de tijd voor geieten he, heb je due ipdracht hierboven al kunnen doen? Nou ik heb het idee dat dit wel meer tijd kost dan een dag, toch? En ik moest ook bijkomen van een drukke week van op en neer vliegen en nog veel meer. De tijd goed te verdelen is al een taak opzich om je bewust te zijn hoeveel tijd je waaraan besteed, toch? truste, ga ook zo, viel vanmiddag al op; de bank inslaap........jaja, liefs he.
      en dank v.je reactie
    • Hettie Hettie - 26 november 2007, 22:32
      Hoi Pebru, om antwoord op je vraag te geven bij mijn dagboek; ja, het rommelt nog lang door in mijn hoofd hoe het nu ging en waarom wel en niet goed etc. En evenals jij heb ik vooral de laatste paar jaren ook meer tijd nodig voor mezelf. Voorheen richtte ik me (te) veel meer op iedereen rondom me heen. Daar stap ik steeds meer vanaf want dat is een beetje in hethonderd gelopen. gelukkig gaat het nu weer goed na een paar jaar opbouwen en net als jij kleine stapjes te zetten. En soms 2 stappen vooruit en weer 1 achteruit of af en toe stilstaan. Nu geniet ik weer van heeeel veel dingen. En dat wens ik jou ook toe. Lieve groetjes Hettie

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 25 november 2007 - (3 reacties) Mijn kinderen, dat het goed met ze gaat, dat ze het...(3 reacties)

    16:24 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Mijn kinderen, dat het goed met ze gaat, dat ze het naar hun zin hebben in dit leven. Dat is niet altijd zo en daar kan ik me dan veel zorgen om maken. Mijn familie is belangrijk, mjn vrienden. De man van mijn beste vriendin heeft een paar jaar geleden 5 bypasses gehad. Ik moet er niet aan denken dat ze hem ineens kwijt zal zijn. Rekening houden met elkaar, aandacht voor anderen. Genieten; ik ga zo borrelen bij een van mijn zussen en met mijn zwager vast het kerstmenu samen stellen. We gaan samen koken voor mijn familie, als iedereen er is 23 vrouw\man. Harmonie.

    Vandaag is het 32 jaar geleden dat Suriname onafhankelijk werd en 25 jaar geleden dat de opmaat werd gegeven voor de decembermoorden twee weken later. Wij woonden daar toen en hebben alles van dichtbij meegemaakt. Volgende week start het proces tegen Bouterse c.s. Eindelijk...... Gisteravond zag ik in het journaal een stukje met de dochter van een van de vermoorde mannen. In haar eigen huis kon ze nog praten over amnestie, maar toen ze daarna in Fort Zeelandia liep waar die zestien mannen zijn vermoord, toen kon ze zich niet meer voorstellen dat ze dat kort tevoren nog had gezegd.
    Reacties - 0 coachreacties 3 reacties van deelnemers
    • elleke elleke - 25 november 2007, 19:01
      Ik heb het stukje journaal gisteren toevallig ook gezien en ik was erg onder de indruk, ook van die dochter. Hoop op een afloop die rechtdoet aan de overledenen, groet van Elleke
    • lidewij lidewij - 26 november 2007, 12:34
      Ja, familie is heel belangrijk. Ik voel dat ook zo. En weet als geen ander hoe dat uit harmonie kan zijn. Je bent een moedige vrouw. Een volhouder!

      Indrukwekkende dag, gister. Vast veel herinneringen. Samen in Suriname toen. Dan komt dat zomaar allemaal weer zo dichtbij voor je! Dan voel je vast weer veel van die symbiose-bijna, zoals je het beschreef.

      En vandaag... ik denk aan je. Op dit moment schijnt de zon.

      Dikke knuffel, Lidewij
    • Afbeelding van onbekende gebruiker oldlouis - 26 november 2007, 14:17
      Bedankt voor je reactie. Blijf nog maar een poosje bij Windows XP. Dat is nu goed bijgelapt, maar daarvoor zijn heel wat updates nodig geweest. Nu komt Service Pack 3! Over een jaar kun je altijd nog overstappen, als daaraan behoefte zou bestaan.

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 23 november 2007 - (4 reacties) Gisteravond was ik naar een kooroptreden de KCOV in...(4 reacties)

    10:44 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Gisteravond was ik naar een kooroptreden de KCOV in het Concertgebouw. Een heel groot professioneel amateurkoor en als je het dan over samenwerken en kwaliteit hebt...! En ambities en vernieuwened. Twee moderne werken en het requiem van Brahms na de pauze met een prachtige sopraan.

    Ik kon vannacht maar niet in slaap komen. Er tolde van alles door mijn hoofd. Bus en wolken hielpen niet. Uiteindelijk naar de cd met klankschalen liggen luisteren en dat gaf rust. Toen ik vanochtend wakker werd dacht ik 'Toch in slaap gevallen.'

    Nu eerst boodschappen doen. Vanmiddag en morgen een training voor leden van Familieraden van GGz-instellingen. In de bossen, heerlijk met dit weer.
    Reacties - 0 coachreacties 4 reacties van deelnemers
    • norbert norbert - 23 november 2007, 13:21
      Brahms. Onze muziekleraar noemde dat 'vette muziek'. Later zei ik tegen hem dat ik 't gewoon mooi vond. Kon-ie wel om lachen.
      Aimé vous Brahms. van Françoise Sagan en de verfilming met Antonie Perkins en Ingrid Bergman. Heerlijk.
      Ik word oud, geloof ik. Begin alleen over vroeger te kletsen. Ja, toen was alles veeeeeel beter! ;-))))
      En NU heb ik het beter.
    • lidewij lidewij - 23 november 2007, 22:58
      Lieverd, Fijn dat je zo kon genieten van dat kooroptreden.
      Hoe is het verder met je? Veel bezig met maandag?

      Dikke knuffel, Lidewij
    • norbert norbert - 24 november 2007, 10:54
      "Afscheid nemen | Riekje Boswijk-Hummel
      loslaten wat dierbaar is
      Paperback | 1998 |

      In dit boek vindt u: helderheid; het geeft een zeer compleet en overzichtelijk beeld van de emoties waarmee mensen te maken (kunnen) krijgen, wanneer er dierbare naasten overlijden of als er sprake is van het verlies van gezondheid, (echt)scheiding, verhuizing, emigratie, nieuwe inzichten, houvast, troost, hulp, spiritueel/religieuze beleving en afscheid nemen."

      Tekst van bol.com overgenomen

      Het boekje heb ik al een aantal jaar en heb er heel veel aan gehad. Zowel bij overlijden als afscheid nemen bij mijn scheiding.
    • jeedee jeedee - 24 november 2007, 18:44
      Hallo Pebru, Een van mijn favorieten, Brahms, idd het requim én het eerste vioolconcert. Schitterend. Kon mijn broertje spelen, prachtig natuurlijk. We zijn laatst nog naar een uitvoering van het vioolconcert geweest in de oosterpoort groningen. Pure troostmuziek vind ik altijd.
      Liefs Jeedee

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 22 november 2007 - (4 reacties) Ik lees net bij Gerard het bericht over zijn dochte...(4 reacties)

    11:31 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Ik lees net bij Gerard het bericht over zijn dochter. Alles is zo betrekkelijk. Ook ben ik nog steeds onder de indruk van alle reacties op het artikel Rouw. Zo veel stil verdriet, maar ook zo veel veerkracht. De steun die wij elkaar hier op H&Z geven, zo uniek.

    Wat is er toch met dit thema, of beter, wat is er met mij en dit thema? De opdrachten zijn waardevol, maar kunnen mij niet echt meer inspireren, zijn niet echt nieuw voor mij. Natuurlijk is het goed om, bijvoorbeeld, regelmatig bij zaken als waarden in de organisatie stil te staan, en dan......?

    Dan kom ik op dit moment niet verder dan een beetje naar het scherm te zitten staren. Dat levert ook niet veel op, dus maar aan de slag met andere dingen.
    Reacties - 0 coachreacties 4 reacties van deelnemers
    • norbert norbert - 22 november 2007, 11:48
      Dat stuk over rouw heb ik nu al een keer of drie gelezen. Ik begin er steeds meer aan te twijfelen: wel of niet praten. Toen ik in de put zat heb ik waanzinnig veel gekletst en heb de indruk dat het mij geholpen heeft.
      Ik ga daar nog eens langs om te lezen.
      Groet en zo, Norbert
    • Hettie Hettie - 22 november 2007, 12:57
      Hoi Pebru, het is herkenbaar hoor dat je ff niets met dit thema kan/wil. Ik denk dat je nu erg veel met andere zaken bezig bent en dit dus even geparkeerd staat op het 2e,3e of zoveelste plan. Gelukkig blijf je wel schrijven. Dat is het fijnste hierbij. Groetjes Hettie
    • marlyn marlyn - 22 november 2007, 22:22
      Soms is het onderlinge contact dat wat meer brengt dan de eigenlijke cursus nietwaar? Lieve groet.
    • lidewij lidewij - 25 november 2007, 14:38
      Lieve Pebru!
      Lekker je eigen plan trekken! Ik gebruik de opdrachten wel als leidraad, maar vind ze eerlijk gezegd ook niet geweldig. En als ze je niks (of weinig) opleveren, doe je eigen ding. Maareh, wel in contact blijven hé!
      En lieverd, als ik je niet meer 'spreek': ik denk aan je, morgen!
      Knuffel, Lidewij

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 20 november 2007 - (8 reacties) Personal branding, lijkt het wel. Ja hoor, ik loop ...(8 reacties)

    11:04 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Toon de afbeelding op ware grootte
    Personal branding, lijkt het wel. Ja hoor, ik loop mog steeds warm voor deze functie. Heeft alles met mijn passie te maken, waarover ik het al gehad heb een paar dagen geleden. En o.a. vanwege mijn enthousiasme, mijn bijna altijd aanwezige glimlach en uiterlijke vrolijkheid, was ik vaak het gezicht van de organisatie naar buiten toe. Ook leuk; alsmaar op een bureaustoel zitten daar word je zo duf van en bevordert de creativiteit niet echt.

    Wat ik nu het liefste zou doen: sail away. Nog zeven weken geduld, dan vliegen we naar het tropisch geboorteland van mijn dochter. Heerlijk vooruitzicht.
    Reacties - 0 coachreacties 8 reacties van deelnemers
    • kootje kootje - 20 november 2007, 12:28
      Dank je voor je reaktie. Ik wil aan jou even kwijt dat ik het erg sterk van je vind dat je hulp het gezocht voor de verwerking van je verliezen. Lieve groet van Kootje
    • jeedee jeedee - 20 november 2007, 13:25
      Hallo Pebru,
      Ik kreeg je mailtje nadat ik een reactie bij jou had gegeven .
      Ik zal nooit het beeld vergeten dat ik als 15 jarige de moeder van m'n vader binnen zag komen toen hij net was overleden. En mijn moeder die dat immense verdriet begreep. Toen wist ik al wat het voor een moeder moest zijn om een kind te verliezen. Dus wat je schrijft in je mail kan ik heel goed plaatsen. Van de andere kant is dat verdriet niet groter of meer dan wanneer je een partner of beste vriendin etc. verliest. Het is een non-vergelijking. Alle open deuren die daarover zijn gezegd zijn waar en niet waar. Ik ga er dus ook geen aan toevoegen.
      Ik realiseerde me dat het zoeken van hulp bij rouwverwerking ook de functie kan hebben dat je ongegeneerd tegen iemand mag blijven aanpraten zonder dat het vervelend wordt. Niet dat ik dat van vrienden heb gemerkt maar dat zit meer in jezelf, die stemmetjes die zeggen dat ze het onderhand wel zat zullen zijn.
      Ook de aanmoediging om vooral te doen en te laten wat jij voelt en wil op dat moment is erg welkom in zo'n situatie.
      Dat nog als aanvullende therapiemotivatie...
      Liefs Jeedee
    • Hettie Hettie - 20 november 2007, 19:09
      Hoi Pebru, wat spannend .Naar het tropische geboorteland. Waar komt je dochter vandaan? En ik neem aan dat ze zelf mee gaat. Zijn jullie er al vaker geweest? Fijn om dit in het vooruitzicht te hebben. Groetjes Hettie
    • mila.... mila.... - 20 november 2007, 19:42
      jeetje wat heerlijK zeg dat je naar dat tropische land gaat om kennis te maken met je dochter naar geboorteland! Ook voor haar is dat belangrijk tocn- Hoe oud is ze nu? En de tijd vliegt voorbij hoor, voor je het weet is het zover en zit je in
      het vliegtuig....lieve groet he vrouw en sterkte met alles
    • karisabeth karisabeth - 20 november 2007, 21:47
      Hoi Pebru,
      heb jou artikelen over rouw gelezen en ben heel erg onder de indruk ervan - ze raaken me buitengewoon sterk.
      Ik wens je liefde en sterkte op jouw weg !
      Hartelijke groeten
      Karisabeth
    • dreamer dreamer - 20 november 2007, 22:36
      Lieve pebru, wat fijn dat je weer kunt genieten. En goed van je dat je hulp gezocht hebt voor het verwerken van je verlies. Mooi gedicht stond er laatst bij.
      bedankt voor je reacties en je had gevraagd om gegevens van die neuro-acupuncturisten. www.ores.nl is hun web-site. Dr Kopsky en dr Keppel-Hesseling.
      Ze zitten in Soest. lieve groet, Dreamer
    • banana banana - 21 november 2007, 11:29
      Dag Pebru, de reden voor mij om de boom te plaatsen is vooral die tastbare herinnering. De naam van mijn zus is geplaatst op een paneel, lange lijsten met namen van mensen die gestorven zijn aan kanker. Ik vond het vreselijk dat er nergens een plek is waar zij 'staat'. Haar as is verstrooid, geen gedenkteken. Nu staat haar naam op dat paneel, tussen al die andere namen, maar voor mij zó belangrijk. Zij kan gezien worden. En ik (wij) kunnen daar heen. En de boom, dat is een mooi gebaar van leven, natuur.
      Dag lieve Pebru, geniet van de dag en elke dag is er 1 dichter bij 'over 7 weken', lieve groet van annemarie
    • lidewij lidewij - 21 november 2007, 23:41
      Lieverd, wat fijn hé, al die reacties op jouw reactie.
      Ik mail je nog terug, maar heb het even wat drukker, dus ben minder snel. Ik ben wel nog dichtbij.
      Dikke knuffel, Lidewij

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 19 november 2007 - (5 reacties) Degene met wie ik dit gesprek zou willen voeren, is...(5 reacties)

    18:03 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Degene met wie ik dit gesprek zou willen voeren, is voor een week met haar lief naar een lekker warm land. Ik zou het gesprek in gedachten kunnen voeren, want ik weet voor 99% zeker hoe ze zou reageren. We hebben heel wat jaren samengewerkt en in die periode zijn we allebei gegroeid.

    Mijn baan heb ik altijd verschrikkelijk leuk gevonden, ik genoot van mijn werk. Minder leuke collega's, daar kon ik wel last van hebben, vooral als ze kwamen halen, kennis. Als ik dan later informeerde hoe het gegaan was, dan kwam er een antwoord waar ik niet veel mee kon.

    Een jaar of zes geleden kwam er een nieuwe collega die van onze leidinggevende een moeizaam ontwikkelingsproject bij een overheidsbedrijf kreeg toebedeeld. Ze vroeg of ik mee wilde gaan naar het kennismakingsgesprek, want dan kon ik later feedback geven. Met plezier deed ik dat. Op weg erheen hebben we honderduit zitten praten, o.a. over nieuw binnenkomen in een bedrijf, je plaats veroveren etc. etc. Tijdens het kennismakingsgesprek met de manager dat bedrijf, merkte ik al dat zij mij meer en meer buitensloot; eigenlijk negeerde. Mijn feedback heeft ze nog aangehoord, maar van samen praten en nadenken hoe dit lastige project in te vullen is nooit meer iets gekomen. Inmiddels was ze aan mijn stoelpoten gaan zagen, ik had dat gewoon niet in de gaten. Ik ben daar weg, zij zit er nog; weliswaar op een minder 'zware' functie, want de functie waarvoor ze was aangenomen kon ze niet aan.
    Reacties - 0 coachreacties 5 reacties van deelnemers
    • banana banana - 19 november 2007, 18:14
      dag Pebru, vandaag jouw openhartige reacties gelezen bij het artikel over rouw. Ik heb groot respect voor de manier waarop je ermee omgaat en hoe je het beschreven hebt. Het leidde bij mij tot een 'kettingreactie', dus heb daar ook gereageerd. Lieve groet van annemarie
    • lornalijn lornalijn - 19 november 2007, 18:33
      Oef..dat is heel akelig als iemand op jouw energie gaat meefietsen en je dan laat vallen...opportunistisch...ben ik verschrikkelijk allergisch voor!

      Tja wat je schreef over the Secret...zo zie je maar....Ik denk wel dat het een gevolg is van deze tijd, álles moet maakbaar: lijven, gezichten, geluk...Wat ik ook in mijn reactie op 'rouw' schreef...wilde daar bijna 'the secret' nog als voorbeeld aanhalen, maar dacht: dan haal ik me weer zo'n discussie op de hals...:)

      Dank voor je lieve reactie. Onhebbelijk zeg, geen reactie en heel goed en terecht als je zelf belt!

      Liefs!
      Lijn
    • jeedee jeedee - 19 november 2007, 22:04
      Hallo Pebru, Ik heb je ontroerende verhaal gelezen bij het rouw-artikel. En was danig onder de indruk van de schitterende verandering, wat een mooie ervaring. En op een moment dat het nodig was. Ik heb ook een schitterende verandering meegemaakt. Dat staat bij mijn dagboek op 14-11. (laatste deel van het verhaal) Denk wel dat het je aanspreekt en dat je het begrijpt.
      Veel geluk gewenst.
      Liefs Jeedee
    • Afbeelding van onbekende gebruiker oldlouis - 20 november 2007, 10:49
      In collega's kun je inderdaad wel eens zwaar teleurgesteld worden. Ik heb dat niet dikwijls meegemaakt, omdat ik zelf bij de selectie van nieuwe collega's betrokken werd. Maar toch is dat wel eens misgegaan: en docent die college gaf door de syllabus voor te lezen, vragen van studenten werden niet beantwoord en tenslotte bleek dat hij een syllabus die ik voor de hogeschool had gemaakt, onder zijn eigen naam als boek had laten uitgeven. Hij is niet lang gebleven en ik wel. Dus dat liep beter af dan bij jou, hoewel ik het idee heb dat je er niet slechter mee af bent. Maar zoiets is altijd een teleurstelling.
    • gaby3 gaby3 - 21 november 2007, 17:32
      pebru, wat een rare en nare ervaring met zo'n nieuwe collega. Blijft je altijd bij. Maar je bent goed bij de les en nog steeds aan het werk of begrijp ik dat verkeerd. Er is zoveel te elzen in al die dagboeken en ik ben weer even uit de running geweest en loop achter.

      Bedankt voor je reactie op mijn dagboek van 19.11.
      Liefs Gaby3

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 18 november 2007 - (6 reacties) Deze opdracht sla ik over. Daar komt dit voor in de...(6 reacties)

    14:27 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Toon de afbeelding op ware grootte
    Deze opdracht sla ik over. Daar komt dit voor in de plaats naar aanleiding van de reacties bij Rouw:

    Het artikel Rouw heb ik opnieuw doorgelezen en opnieuw voelde ik mijn wenkbrauwen weer fronsen. De inhoud strijkt zó tegen de haren in.

    Iedereen rouwt op zijn eigen manier, verwerkt zijn of haar verdriet op de eigen manier. Laat niemand in mijn nabijheid zeggen 'is jouw\jullie verdriet nog niet voorbij, het is al ……. geleden'. Daar heeft niemand het recht toe. De rouwende heeft het recht zijn of haar verdriet in een eigen tempo te verwerken, met of zonder deskundige hulp. Maar ik vind het wel noodzakelijk je verdriet te verwerken en te uiten, je mag er niet mee rond blijven lopen 'tot je dood'. Ik denk ook dat dat niet mogelijk is, je gaat daar op een gegeven moment fysiek aan onder door.

    Mijn verhaal heb ik geschreven in een voor mij wanhopige en emotioneel zware periode. De ziekte en het overlijden van mijn tweede man, deden zoveel herinneringen terugkomen aan mijn eerste man en zijn ziekte en overlijden. Het verhaal opschrijven in deze emotionele bui heeft mij heel erg geholpen. Plus de steun van enkele goede vriendinnen die altijd weer willen luisteren, al vertel ik hetzelfde voor de zoveelste keer.

    Het verwoorden van die wanhoop en emoties op dat moment, heeft mij de beslissende duw gegeven om deskundige hulp te vragen. Ik zei wel dat ik geen tweede keer door dat proces heen wil, maar diep van binnen realiseerde ik mij maar al te goed dat ik in feite geen keuze had; ik had niets te willen. Als ik dat niet zou doen, zou ik 'ondankbaar' zijn tegenover degenen die mij alsmaar willen helpen; maar ook tegenover mijn kinderen die het er zo moeilijk mee hebben en het zo verschrikkelijk oneerlijk vinden dat hun moeder dit weer moet doormaken.

    Over de allergrootste (schitterende) verandering heb ik in mijn dagboek geschreven. Inmiddels heb ik een eerste gesprek gehad bij een therapeut, waar ik een tweede belangrijke knoop heb doorgehakt:

    Vandaag ben ik naar de plaats gegaan waar mijn stief- \schoonfamilie binnenkort de as van mijn tweede man uit gaat strooien. Ik heb daar mijn eigen ritueel uitgevoerd, luisterend naar de muziek die J. en ik samen voor zijn crematie hadden uitgezocht, alleen. Het was heel intiem.

    Het leven nodigt mij weer uit te leven, ik grijp die uitnodiging met beide handen aan. Ik rouw nog steeds, maar geniet ook weer. Ik weet weer wat ik voel.

    vandaag heb ik
    vijf witte
    rozen gestrooid

    het riet zag
    goud

    afscheid
    adem stil

    de schuit tufte
    naar de overkant

    de vogel wiekte
    blauw
    de horizon
    Reacties - 0 coachreacties 6 reacties van deelnemers
    • lornalijn lornalijn - 18 november 2007, 14:35
      Had al bij het andere thema gereageerd lieve Pebru...daar kwam ik als eerste terecht toen ik bij mij je naam aanklikte. Ik vind je gedicht wonderschoon en de achterliggende ervaring heel erg mooi!

      Goeds en liefs!
      Lijn
    • lornalijn lornalijn - 18 november 2007, 14:43
      Zie nu dat mijn reactie daar verdwenen is...

      Dank ook voor je reactie bij mij, Pebru. Voor wat betreft 'The Secret', daar had ik fel tegen geageerd...:)

      Het staat me tegen dat het de suggestie wekt dat geluk snel maakbaar zou zijn en dat het idee dat je geluk over jezef zou kunnen afroepen ook het omgekeerde impliceert...

      Wat jij nu hebt bereikt vind ik vele malen meer consistent met wat het leven inhoudt!!

      Heel veel goeds nogmaals in die mooie nieuwe dimensie die je voor jezelf vond!

      Liefs,
      Lijn
    • marlyn marlyn - 18 november 2007, 16:23
      Is mij ook 's gezegd,na anderhalf jaar na de dood van mijn lief.Zo van:"nu is het wel lang genoeg geweest!"Wist zelf al direkt dat dit mij 2 tot 3 jaar zou kosten toen het gebeurde......Lieve groet,X
    • lidewij lidewij - 18 november 2007, 21:49
      Lieverd,
      Ik ben trots op je! Je had een mooie dag uitgezocht. Nou hopen dat het volgende week ook zo'n mooie dag is. Ben wel erg benieuwd naar je muziek. Hoe is het verder met je?
      Dikke knuffel, Lidewij
    • Hettie Hettie - 19 november 2007, 08:14
      Ha Pebru, ik heb net pas dit artikele en jouw reacties gelezen en daarna alle anderen daarbij. Ik kan niets anders zeggen dan dat ik je heel veel steun en sterkte wens.En het fijn vind voor je dat je je eigen ritueel hebt kunnen doen samen met de muziek van jullie samen. En wat thuis betreft,het zal wel nodig zijn om nu ff niks in huis te doen. Ik begrijp dat je nu toch hulp hebt gezocht en hoop dat je er sterker weer uitkomt. En ieder heeft zijn eigen tijd nodig bij het verwerken van de pijn die jij nu voelt.Fijn dat je nu ook de zon weer kan zien en het fijne binnen kunt laten komen, lieve groetjes, Hettie
    • gaby3 gaby3 - 21 november 2007, 17:35
      Hallo sterke meid. Heel goed hoe je bezig bent. Je blijft bij je eigen gevoel. Dat is goed. Mooi het afscheid van je 2e man en hoe je bezig bent het een plek te geven. Ben trots op je.
      Liefs Gaby3

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 17 november 2007 - (5 reacties) Lieve iedereen die heeft gereageerd op mijn verhaal...(5 reacties)

    10:53 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Lieve iedereen die heeft gereageerd op mijn verhaal bij het onderwerp Rouw op de voorpagina. Heel hartelijk dank voor jullie reacties, advies, meeleven en meedenken. Vandaag ga ik een grote stap maken bij het verwerken van het verdriet om mijn tweede man.

    Deze week schoot mij te binnen dat ik een reactie had geplaatst bij dat artikel; ik vroeg me ook af of iemand het gelezen had. Ook ging de gedachte door mij heen dat het goed zou zijn als ik zou beschrijven wat er in de afgelopen twee maanden gebeurd is. Het is een mooie aanvulling en ik zal dat ook zeker doen. Nu helemaal.

    Het artikel heb ik nog niet opnieuw doorgelezen. Het zal, denk ik, een andere uitwerking hebben dan toen ik het twee maanden gelezen had. Wel herinner ik me dat ik het zakelijk vond.

    De zon schijnt vandaag. Geniet ervan. Doe ik ook!
    Reacties - 0 coachreacties 5 reacties van deelnemers
    • lidewij lidewij - 17 november 2007, 11:07
      Lieve Pebru, Fijn dat er nu reacties komen op jouw verhaal bij je artikel. Ik heb je mail gekregen en vind het dapper van je, hoe je er tegenover staat. Maak er een mooie dag van, hopelijk is het net zo zonnig als nu. En zoniet, dan schijnt die vast van binnen. Dikke knuffel, Lidewij
    • kootje kootje - 17 november 2007, 11:19
      Hoi Pebru,
      Kun je mij vertellen hoe je 'toevallig' in het trainersvak 'communicatieve vaardigheden' rolt....?? Hoe heb jij dat gedaan? Groetjes van Kootje
    • Afbeelding van onbekende gebruiker methoni - 17 november 2007, 15:00
      Lieve Pebru, mijn deurtjes zijn weer dicht. Ik ga even afkicken. Jou heb ik een mail gestuurd.
      Je rouwverwerkings stuk heb ik ook gelezen! Alles is al door de anderen gezegd; ik werd er stil van. Ik wens je alles toe wat je nodig hebt om weer van het leven te kunnen genieten. Liefs Coby
    • Afbeelding van onbekende gebruiker oldlouis - 17 november 2007, 15:12
      Ik kan het niet uitleggen (nog?), maar jouw beschrijvingen van wat je doorgemaakt heb en nog doormaakt, klinken voor mij zo positief, dat ik er zelf ook steeds meer zin in begin te krijgen alles weer eens goed aan te pakken. Bedankt voor je uitvoerige beschrijvingen. Groeten en hou vol!
    • lornalijn lornalijn - 18 november 2007, 14:32
      Lieve Pebru,

      Wat mooi, je nieuwe reactie bij 'Rouw', wat hoopvol en fris en ruimtelijk..! Ik wens je in die nieuwe dimensie heel veel goeds!!!

      Dank ook voor je reactie bij mij. Voor wat betreft 'The Secret', daar heb ik fel tegen geageerd...:) Ik vind het horen bij de idee dat geluk snel maakbaar zou moeten zijn en dat vind ik verschrikkelijk...Verder staat het me tegen dat het de suggestie werkt dat mensen hun eigen leed over zichzelf af zouden roepen (alles wat naar je toekomt heb je zelf gewenst) en dat vind ik meer dan onbarmhartig en ook niet waar...

      Natuurlijk helpt positief naar het leven kijken wél, maar dat vind ik iets wezenlijk anders...

      Wat jij nu hebt bereikt, vind ik veel consistenter met wat het leven inhoudt en is veel waardevoller!

      Nogmaals goeds en veel liefs!

      Lijn

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 16 november 2007 - (5 reacties) Vandaag was ik deelneemster in een workshop 'Karakt...(5 reacties)

    20:48 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Toon de afbeelding op ware grootte Toon de afbeelding op ware grootte
    Vandaag was ik deelneemster in een workshop 'Karaktersturcturen'. Andere namen daarvoor zijn 'Human Dynamics' en 'Jassen'. Ik had mij ingeschreven omdat ik de uitnodiging van een van de twee trainers niet kon weerstaan en uit nieuwsgierigheid. Tot mijn grote verrassing heeft deze workshop toch weer enige nieuwe inzichten en een vrolijk nieuw contact gebracht. Leerzaam was het, zonder meer. Toch nooit te oud om te leren.

    En bij mijn dagboek van gisteren las ik de reactie van Mardi op mijn stukje van ongeveer twee maanden geleden bij het onderwerp 'Rouw'. Zou het niet toevallig zijn dat ik mij van de week heb zitten afvragen of iemand dat gelezen zou hebben en of ik er niet een aanvulling bij zou zetten? Morgen antwoord ik op de reactie van Mardi. Ik ga nu bijkomen van vandaag met een ontspannende thriller en een glas wijn.
    Reacties - 0 coachreacties 5 reacties van deelnemers
    • mila.... mila.... - 16 november 2007, 20:59
      nou wat leuk zeg, dat je die workshop deed, ik ken het van horen vertellen van een dochter die het ook al vaak gedaan heeft.. het heeft jou dus ook wel degelijk wat gebracht. ga je nog weer vervolgtrainingen doen? liefs he vanuit A'dam deze keer,
      En wat van Lommel betreft: kijk hier eens op deze site, een heel interview in de ode:

      http://www.ode.nl/article.php?aID=4230
    • Afbeelding van onbekende gebruiker methoni - 16 november 2007, 22:53
      Dag lieve Pebru, natuurlijk verdwijn ik niet met en uit HenZ. Zal jou nog een mailtje maken. Minder beladen.Moet ik even rustig de tijd voor hebben.Gewoon omdat ik je een fijn mens vind met een groot hart.DAnk je wel voor je support tot nu toe.Liefs Coby M.
    • lidewij lidewij - 17 november 2007, 00:15
      Lieverd,
      Ik heb net ook je stuk gelezen, de reactie op het artikel wat nu op de voorpagina staat. Geen niews voor mij, maar wel weer indrukwekkende woorden. En dat is dan alleen nog maar dit stukje. Je bent een ontzettend sterk mens, dat weet je. Het artikel roept bij mij vooral weerstand op, in mijn ogen is het zó belangrijk om dat ook even niet te hoeven zijn. Om even af te mógen haken en de tijd te nemen om te rouwen en de dingen te verwerken. Om je leven weer enigszins op orde te krijgen - voor zover dat nu gaat.
      Lieverd, neem de tijd die JIJ JIJ JIJ nodig hebt. En dat weet, voel jij alleen.
      Knuffel, Lidewij
    • gaby3 gaby3 - 17 november 2007, 01:44
      Gaby3 - De Meern, 17-11-2007, 01:38 - wijzigen - verwijderen

      Hallo Pebru, ik word stil als ik je mailtje lees wat je aan me hebt gestuurd en nu dit artikel van rouw op de voorpagina. Je bent een bijzondere vrouw. Had geen idee dat je zo'n zwaar verlies had geleden. Nog gecondoleerd met dit verlies. Wat bizar dat je nu voor de tweede keer dit moet doormaken. Ik ken dit gevoel nog niet. alleen van mijn vader, maar dat is anders. En dat is al 12 jaar geleden. Ik heb er positieve herinneringen aan. Ik heb daar in mijn dagboek en bij Mila wat over geschreven.

      Ik vind het artikel erg kort door de bocht. Want ik heb ook hulp ingeroepen toen mijn partner na 21 jaar er vandoor ging omdat hij een nieuwe vriendin had. Dat heeft me erg geholpen. Na 3 gesprekken was ik er door- en overheen. Had ook inzicht gekregen wat er aan scheelde. Daarna kon ik het loslaten.

      Dus dat artikel waarin wordt gesteld dat psychologische hulp averechts werkt deel ik niet. Ik ben ook wel eens mensen tegengekomen die het verlies van hun partner niet hebben verwerkt en erover praten alsof het gisteren was gebeurd en dan blijkt het al 15 jaar geleden te zijn. Dat lijkt me inderdaad niet goed, dan leef je niet meer zelf maar in het verleden.

      Maar je kan je ook gelukkig prijzen dat je 2 keer een partner hebt gehad die je zo goed begreep en waarmee je zo gelukkig bent geweest. Die ervaring heeft niet iedereen. Er zullen mensen jaloers om kunnen zijn. Ik kom die weduwen ook tegen die een hele fijne relatie hebben gehad. Ik had begrepen dat je dan makkelijker over je verlies heen kwam dan over het verlies van een partner uit een slecht huwelijk. Dan heb je weinig goede herinneringen. Dat was het geval van een buurvrouw die over haar man praatte dat het zo'n goeie jongen was geweest. Maar dat besefte ze pas achteraf. Wij woonden ernaast en hoorden haar altijd tegen hem kijven en schelden toen hij nog leefde. De huizen waren vroeger nog niet zo goed geisoleerd, dus je kreeg nog wel eens wat mee.

      Ik wil ermee zeggen dat ik niet goed weet hoe ik je kan troosten. Dat is een vak apart en daar zijn boeken over geschreven. Ik heb zo'n boek ergens liggen en erin gelezen maar zou het nu even niet weten te vinden. Toen ik het las vond ik het allemaal heel logisch en dacht toen ik ga het ook zo doen. Maar ik ben bang dat ik toch tekort schiet.
      Ik hoop dat je me vergeeft. Ik moet nog veel leren. Ik hoop dat de intentie wel doorklinkt. Ik wens je heel veel licht en inzicht en liefde toe in deze donkere dagen zowel letterlijk als figuurlijk.

      Liefs van Gaby
    • gaby3 gaby3 - 17 november 2007, 01:45
      Ik had dit ook op de voorpagina gezet, maar nu wat taal en tikfouten eruit gehaald. Daarom staan er nu 2 tijden bij bovenin.

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 15 november 2007 - (3 reacties) Al heel jong wist ik dat ik Frans wilde studeren. L...(3 reacties)

    22:26 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Al heel jong wist ik dat ik Frans wilde studeren. Later, toen de definitieve keuze kwam, heb ik nog geaarzeld want ook geschiedenis en pedagogiek spraken me erg aan. Maar het bleef Frans. Met het voornemen af te studeren met geschiedenis als tweede hoofdvak. Door allerlei omstandigheden begon ik wat later aan mijn studie en toen ik mijn kandidaats had gehaald, verhuisden we naar de tropen en heb ik mijn doctoraal nooit afgemaakt. Intussen was ik wel les gaan geven, heel erg leuk en van lieverlee, eenmaal terug in Nederland ben ik het freelance trainersvak ingerold, communicatieve vaardigheden. Goed te combineren met opgroeiende kinderen; de schoolvakanties was ik altijd vrij. Daar lag mijn drive: mensen stimuleren hun talenten en kwaliteiten te ontdekken, daaraan te werken en zo verder te groeien, zowel binnen een organisatie als op persoonlijk gebied. Bij een van de bureaus waar ik trainde ontdekten ze dat relatiebeheer ook een van mijn talenten is. Daar waren ze zo blij mee dat ik gevraagd werd in vaste dienst te komen als accountmanager en opleidingsadviseur. Dat wilde ik ook heel graag. Het was een baan die mij heel goed lag en die ik met veel betrokkenheid en enthousiasme heb gedaan. Organisaties en medewerkers hebben een verantwoordelijkheid tegenover elkaar;het is zo belangrijk medewerkers te stimuleren vanuit hun eigen kracht te werken, succesvol te zijn.

    Tot hier was ik gekomen, toen een vriendin uit het buitenland belde. We hebben bijna anderhalf uur zitten praten en kwekken, over van alles en nog wat, o.a. ook over ons vak. Ze vertelde over een goede vriend van haar die vorige week voor zijn vertrek terug naar Nederland nog bij haar op de veranda zat te eten en twee dagen na terugkomst met een zware hersenbloeding in het ziekenhuis terecht is gekomen. Hoe betrekkelijk alles toch is; hoe belangrijk het is om te genieten van al het moois dat we in ons leven tegen komen. En daar laat ik het voor vandaag bij.
    Reacties - 0 coachreacties 3 reacties van deelnemers
    • gaby3 gaby3 - 16 november 2007, 00:36
      Hoi, leg eens uit waarom het boek van Pim van Lommel opeens niet meeer belangrijk was? Ik snap het even niet. Maar ik had de indruk dat het nog niet was uitgekomen gisteren. Schreef jij nu dat het vandaag zou verschijnen? Ik zal nog eens bij bolcom. kijken.

      Groetjes tot mails
    • gaby3 gaby3 - 16 november 2007, 00:38
      Ik heb weer op bolcom gezocht, ze kennen het nog niet.
      Raar eigenlijk, ze zeggen dat ze de grootste boekhandel zijn.
    • dreamer dreamer - 16 november 2007, 10:48
      Wat een interessant werk heb jij. Ben benieuwd naar de rest van je verhaal. Zo'n gebeurtenis als van die vriend van je vriendin komt altijd als donderslag bij heldere hemel en zet je naan het denken. Vreemd dat dat boek van van Lommel nog niet te krijgen is. Ik werd ook helemaal blij van dat artikel. Alsof dat wat je al wist nu wetenschappelijk wordt "bewezen". lieve Groet, Dreamer

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 14 november 2007 - (5 reacties) Het glas is halfvol. Vroeger stond ik daar nooit zo...(5 reacties)

    17:07 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Het glas is halfvol. Vroeger stond ik daar nooit zo bij stil, alles liep zoals wij vonden dat het moest gaan, dus och. Ons leven was maakbaar. In de loop der jaren ben ik wat dat betreft sadder en wiser geworden.
    Nu huldig ik dat halfvolle glas al weer lange tijd. Het roept ook de associatie op met wat mijn moeder zei en zo af en toe nog tegen mij zegt 'Tel je zegeningen' en daarop volgt dan 'Kind, iedereen krijgt kracht naar kruis'.

    Wat doelen halen betreft, ben ik nogal resultaat gericht. Daar gaan we heen en ik verwacht dan dat iedereen daar even enthousiast en gedreven naartoe holt. De menselijke factor wilde ik dan wel eens vergeten. Lekker doorwalsen en vanuit je ooghoek wel iets waarnemen, maar het niet te veel tot je laten doordringen, want dat hindert het proces. Feedback bleef niet uit, natuurlijk, en ik geloof dat ik nu beide kanten aardig in evenwicht heb. Zolang er maar niet al te erg en te lang geleuterd wordt. Onderweg even stoppen en genieten van tussentijds succes is heel stimulerend.

    Sinds twee jaar kan ik weer ten volle genieten van mijn dochter, hoe ze weer op haar pootjes terecht is gekomen. Als iemand mij een jaar of vier geleden had gezegd 'het komt allemaal goed met haar' had ik die hartelijk uitgelachen. Nu zou ik die persoon feliciteren met dat juiste inzicht van toen. Diep binnen in mij wist ik ook wel dat het weer in orde zou komen, maar mijn glas was toch halfleeg.

    Goed, 10 complimenten aan mijzelf.
    1. Enthousiast, gedreven; 2. Kan goed organiseren; analyticus; 3. Hulpvaardig, zorgzaam; 4. Stressbestendig; ik houd het overzicht in chaotische situaties; 5. Aardig

    Best lastig, complimenten geven aan jezelf. Mooie oefening voor de komende dagen, want eigenlijk ben ik altijd heel streng voor mijzelf.
    Reacties - 0 coachreacties 5 reacties van deelnemers
    • Afbeelding van onbekende gebruiker methoni - 14 november 2007, 20:36
      Hier zijn anderen niet streng voor jou, Pebru.Jouw stuk weer met plezier gelezen. Zo leer je elkaar toch een beetje kennen. Druk doende ben ik met te achterhalen waar de e-a vandaan komt en hoe het in elkaar steekt. Als je begrijpt wat ik bedoel. Best moeilijk want ik zie dat niet helemaal op mezelf van toepassing. Wanneer het wat duidelijker is voor mij mail ik je mijn bevindingen . Ben benieuwd hoe je daar tegen aan kijkt.
      Punt 6. Doorzettingsvermogen. 7. Betrokkenheid.Liefs Coby M.
    • lidewij lidewij - 14 november 2007, 21:17
      8. zelfreflecterend vermogen
      9. prettige, persoonlijke feedback naar anderen
      10.Fijne schrijfstijl
    • marlyn marlyn - 15 november 2007, 08:48
      Betrokken en geinteresseerd.
      Gesprek over jongste was ok. Heb haar uitgenodigd om 's thuis langs te komen en hem daar te aanschouwen.Fijne dag en lieve groet.
    • gaby3 gaby3 - 15 november 2007, 20:56
      Hoi, waarom is de noodzaak voor de aanschaf van het boek van Pim verdwenen? Kan ik dat vinden in het Dagboek van Mila? Bedankt voor je reactie, lief van je. Heb je gisteren Pim van Lommel gezien, echt geweldig. Bij P&W uitzending gemist kun je inhalen wat je hebt gemist.

      Knuffel van mij.
      een hug van mij
    • gaby3 gaby3 - 15 november 2007, 21:11
      weer weg. nu 3e keer. Zal het maar eerst opslaan. Wat irritant zeg. Leuk die uitspraken van je moeder van vroeger en ook dat je ze nu citeert, zegt wel iets over jou. Je hebt leuke positieve eigenschappen, daar kom je ver mee.

      Van je dochter die problemen, heb je die ooit hier verteld? Ik kan me er niets van herinneren. als je het niet wilt vertellen is ook goed hoor. Komt omdat ik zelf zoveel heb meegemaakt met mijn dochter.

      De dubbele knuffel heb je al binnen.

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 13 november 2007 - (3 reacties) Best practice. Ik laat het even, heb daar gisteren ...(3 reacties)

    14:40 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Best practice. Ik laat het even, heb daar gisteren over geschreven. En het is zo recent, ik ben er nog druk mee bezig.
    Reacties - 0 coachreacties 3 reacties van deelnemers
    • mila.... mila.... - 13 november 2007, 15:05
      ga lekker nog even door in het gevoel wat heel ingrijpend voor je was, je hebt het zo indringend neergezet, kreeg er kippevel van. Ja, de dood hoort bij het leven maar op ZIJN tijd. Het kan er elk moment zijn, maar je bent nu hier op de aarde, stevig pootjes op de grond en blijf in het HIER EN NU. Het LEVEN is alleen maar HIER en NU ! Het leven kan je maken zo je dat wilt, met alle beperkingen vandien. Het leven kan zo prachtig zijn, leven is leren lieve vrouw, ik schenk je alle liefde van de wereld, je hoeft het alleen maar te ontvangen.....de schoonheid te zien van mensen en dingen en dieren en planten, er is zoveel beauty............veel kracht gewenst alles uit te werken hoor,
    • dreamer dreamer - 13 november 2007, 23:33
      Lieve Pebru, bedankt voor je lieve reacties. Heb net je stukje van gisteren gelezen. Wat een mooi moment moet dat geweest zijn. Het raakte me toen ik erover las. Ik hoop dat het goed doorwerkt in je leven van alledag. Dat je weer blij kunt zijn en genieten. Veel liefs, Dreamer
    • Hettie Hettie - 14 november 2007, 02:51
      Hoi Pebru, ik kan me dat helemaal voorstellen. Soms moet je iets gewoon laten en het er eens ff niet over hebben. Je "gewoon"tot de dingen van alledag wenden. Geeft rust en ruimte. lieve groetjes Hettie

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 12 november 2007 - (6 reacties) Een paar weken geleden kwam er een ingrijpende vera...(6 reacties)

    17:31 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Toon de afbeelding op ware grootte Toon de afbeelding op ware grootte
    Een paar weken geleden kwam er een ingrijpende verandering, door mijzelf in gang gezet. Het is een ervaring die mij nog steeds bezighoudt, omdat die zo'n grote invloed heeft op mijn gehele wezen.

    Begin dit jaar heb ik een genogram gemaakt in het kader van een opleiding. En mijn levensgeschiedenis geschreven. Bij het bespreken hiervan met mijn maatje ontdekte ik dat de dood al vanaf mijn eerste dag als een onzichtbare rode draad op de achtergrond aanwezig was. De laatste twaalf jaar is de dood een prominente rol in mijn leven gaan spelen; eigenlijk een vertrouwd gegeven geworden in mijn leven, een gegeven waarmee ik heb leren leven.

    Een paar weken geleden stond ik als deelnemer aan een workshop tegenover de dood en daarnaast stond het leven; het was een cruciaal moment. 'Welke keuze maak je', was de vraag. Ik keek naar de dood en dacht 'dit voelt heel vertrouwd en comfortabel', daarna keek ik naar het leven; de persoon die het leven vertegenwoordigde stond met sprankelende ogen te kijken en te lonken 'hier moet je zijn!'.

    Ik keek terug naar de dood en dacht 'ja, leven met de dood voelt warm en comfortabel omdat ik dat al zo lange tijd doe, maar wat brengt hij me? Verdriet, een geldige reden om mijzelf zielig te vinden. Ik wil toch zo graag verder, ik wil weer kunnen genieten en ontspannen leven, vreugde beleven. Ik ben hier niet voor niets; kies en neem de stap naar het leven.'

    Ik heb nog even geaarzeld, voor mijn gevoel zou het een 'levensgrote' stap naar het 'onbekende' worden; maar het leven stond zo te schitteren en zo te lonken, dat ik in een keer (letterlijk) de stap naar het leven maakte. En, het wonderlijke gebeurde, de dood liet los en trok zich terug. Een schitterende verandering.
    Reacties - 0 coachreacties 6 reacties van deelnemers
    • marlyn marlyn - 12 november 2007, 17:42
      En nog een heel leven voor je,dappere lieverd! Dikke knuffels.
    • Hettie Hettie - 12 november 2007, 17:51
      Het raakt me zoals je dit beschrijft en krijg er kippevel van. Wat fijn dat je voor het leven hebt kunnen kiezen.En als ik het goed lees levert het je al goede dingen op. groetjes Hettie
    • era. era. - 12 november 2007, 17:56
      Wauw, goed zo. Mooi gedaan.
      Andrea
    • lidewij lidewij - 12 november 2007, 19:22
      Het raakt me en ik kan het helemaal meevoelen. Weet ook hoe sterk dat soort dingen kunnen werken, ik krijg er rillingen van. Wat een mooie keuze, omdat het zo bewust jouw keuze is geweest. Voelt het nog steeds goed, of heb je ook wel eens het idee dat je iets vertrouwds kwijt bent waar je liever (nog) geen afscheid van had genomen?
      (En was dit nou bij diezelfde man als waar je laatst het gesprek had?) Heel veel liefs, Lidewij
    • lidewij lidewij - 12 november 2007, 22:30
      Wil je me van het vervolggesprek vertellen? L
    • marlyn marlyn - 12 november 2007, 23:35
      Slaap zacht,lieve vrouw!XX

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 11 november 2007 - (3 reacties) Veranderen en weerstand. Zoals ik gisteren schreef:...(3 reacties)

    13:37 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Toon de afbeelding op ware grootte Toon de afbeelding op ware grootte Toon de afbeelding op ware grootte
    Veranderen en weerstand. Zoals ik gisteren schreef: ik ben altijd te vinden voor nieuwe dingen, een traject op een andere manier invullen, onderzoeken en leren. Zoals Els Borst eens heeft gezegd 'Je bent nooit te oud om te leren'. Leren betekent ook verandering, in de zin van ontwikkeling. Routine vind ik verschrikkelijk saai; loop die weg eens andersom of zoek zijwegen die er aanlokkelijk uitzien. Blijkt het niet zo te zijn, dan kun je altijd nog omdraaien. Of koppig doorgaan natuurlijk; dan is het geen verandering meer! Nu denk ik aan veranderingen die ik zelf in de hand kan houden en aanzwengelen. Echt diepgaande, strategische, veranderingen op werkgebied, roepen wel enige weerstand op. En waarom? Zo'n verandering kan raken aan je functioneren, (is dat dan toch niet naar de verwachtingen?), of je krijgt te maken met die ene collega die je absoluut niet ligt; en zo zijn er nog vele vele andere argumenten, tot en met ontslag. Hier speelt ook je afhankelijkheid van de organisatie mee, je hebt de dingen niet echt in eigen hand. En dat vind ik heel erg lastig. Ik behoud graag mijn onafhankelijkheid.

    Er zit een grote tegenstrijdigheid in: ik wil graag nieuwe dingen, maar het vertrouwde en bekende, dat is toch ook wel heel comfortabel.

    Mijn leven heeft een aantal keren compleet op zijn kop gestaan door spannende dingen, zoals verhuizen naar het buitenland, mijn dochter is daar geboren, terug naar Nederland, eigen bedrijf starten; en door verschrikkelijke verdrietige gebeurtenissen. Twee keer weduwe, twee keer verliezen wat je zo lief is, en weer overeind krabbelen. Ingrijpende veranderingen die je overkomen en die je hebt te accepteren. Je kunt besluiten dat laatste niet doen, maar dan heb je geen leven, word je een zielig hoopje wanhopig ontevreden mens en heel erg eenzaam. Lijkt mij.

    Verhuizen, dat is zo'n verandering waar ik graag verre van blijf. Begrijp me goed, het lijkt me heel leuk om in een ander huis te gaan wonen, opnieuw in te richten, maar al die rompslomp erom heen, zoals het uitzoeken en opruimen van alles wat je in de loop der jaren verzameld hebt; keuzes maken: dat weg doen, dat niet. En ook het zoeken naar een ander huis; te veel keuze, maar ook zoveel van hetzelfde! Het mooiste zou zijn als mijn wenshuis mij zomaar in de schoot geworpen zou worden, maar dat is een utopie. Het is een verandering waar ik niet echt veel moeite en energie in wil en zal steken; het is ook niet nodig, dat zal ook meespelen. Eigenlijk ben ik gewoon lui wat dat betreft. Mijn dochter verandert haar kamer iedere drie of vier maanden. Ik moet er niet aan denken! Dat gesjouw en gesjor. Maar het is eigenlijk wel leuk, weer eens iets anders!

    Tegenstrijdigheid tegenover veranderingen, kun je het zo noemen? Met de onderliggende gedachte: waar ik van kan leren, mij verder door kan ontwikkelen, die veranderingen wil ik wel aangaan, maar raak niet aan mijn onafhankelijkheid, dan gaan mijn hakken in het zand.

    Nog een slotopmerking: het mooie van al dat persoonlijke veranderen en ontwikkelen is dat je anderen daarvan mee kunt laten profiteren. Dat is wat we hier doen.
    Reacties - 0 coachreacties 3 reacties van deelnemers
    • lidewij lidewij - 11 november 2007, 14:04
      Lieverd, wat een mooi verhaal. Ik leer je steeds meer kennen.
      Wat heerlijk hé, dat we zo royaal van elkaar mee profiteren hier! Veel liefs, Lidewij
    • marlyn marlyn - 11 november 2007, 14:09
      Het bekende en comfortabele voelt ook vaak veilig he. Maar inderdaad daagt niet echt uit tot ontwikkeling/verandering. Toch zou de combinatie van die prettige basis behouden en daarbij veranderen te maken er moeten zijn. Merk zelf dat de veranderingen binnen in jezelf de hele basis meenemen in een andere flow.Jij hebt al zo vaak ook ongewenst veranderingen aan moeten gaan en bent daat uiteindelijk dit prachtige mens uit geworden. Had ook daar met keuzes te maken,hoe met de gegeven feiten om te gaan toch?
      wellicht moet je je droomhuis hier is omschrijven,waar 't moet staan etc. Wie weet wat zo'n visualisatie kan brengen!
      Herken ook wel veel in jou verhaal,altijd maar hard aan 't werken om te verwerken,loslaten en met goede moed er tegenaaan te blijven gaan.Ondanks alles.In staat blijven je steeds weer open te stellen en te verbinden i.p.v. Jezelf sluiten ter beveiliging van verdriet. Is dan bijna een opgave om even niks te doen en te mogen zijn.Zo gewend het alsmaar aan te gaan dat dit een tweede natuur is geworden. Jezelf ook snel lui vinden wanneer je het gewoon laat zijn.Zelfstandige,zelfbewuste,liefdevolle vrouw, Ik hou van jou! XX Mensen als jij maken de wereld een betere plek,geloof mij.
    • Afbeelding van onbekende gebruiker methoni - 12 november 2007, 15:16
      Dank je wel voor je verhaal, maar vooral voor je laatste zin. Dat had ik even nodig. Zo voel ik het ook. Door jullie verhalen voel ik me gesteund, misschien zelfs een beetje meer waard. Door jullie ontboezemingen kijk ik anders tegen de wereld aan. Jullie zijn zo open en zo hartelijk, zo vol warmte toe naar al die deelnemers die van scratch begonnen zijn. We kenden elkaar in het geheel niet en als ik de eerste dagboeken terug blader dan is er een enorme aardverschuiving gekomen; een die alle communicatieobstakels uit de weg heeft geruimd. Dank je Pebru. Ik schaam me bijna voor wat ik vandaag opschreef. De eigenlijk onbeduidende ergernis, die voor mij al groeide, is ineens piepklein geworden en niet meer van belang. Liefs Coby M.

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 10 november 2007 - (3 reacties) Zoals de Engelsen het zo mooi zeggen: 'head over he...(3 reacties)

    13:54 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Toon de afbeelding op ware grootte
    Zoals de Engelsen het zo mooi zeggen: 'head over heels' duik ik in dingen die mij interesseren, enthousiasmeren, nieuw zijn, waar te ontdekken en te leren valt. Mijn valkuil hierbij is dat ik ervan uit ga dat iedereen er hetzelfde over denkt en naar kijkt en de harde realiteit is nogal eens het tegenovergestelde. Dan heb ik te maken met mensen die allerlei vragen stellen, pietluttig volgens mijn enthousiaste geest, die de vaart en het vuur eruit halen. En dan komt mijn volgende valkuil: drammen, weglopen, interesse verliezen, bekijk het maar met jullie geleuter.

    Niks is definitief. De volgende keer loop ik weer warm. Ontwikkelen van mensen, ze enthousiasmeren en stimuleren, helpen opstaan als ze gestruikeld zijn, dat zijn mijn drijfveren. Nog meer: mijn verantwoordelijkheid tegenover de maatschappij door vrijwilligerswerk, mij inzetten voor de zwakkeren en hun familie in deze samenleving.
    Reacties - 0 coachreacties 3 reacties van deelnemers
    • Afbeelding van onbekende gebruiker methoni - 10 november 2007, 14:02
      Bravo! Zeggen ze hier als iets hen aanspreekt.Blijf jezelf maar trouw Pebru. Dat is het belangrijkste. Niet laten ontmoedigen. Gewoon ervoor gaan. Dat probeer ik ook. Lukt niet altijd, maar volg je hart. Het zal je altijd een goed gevoel geven! Dag lief mens, pietleuten moeten er ook bestaan. Extra gas geven en je vliegt hen voorbij. Liefs Coby M.
    • marlyn marlyn - 10 november 2007, 14:34
      Helemaal mee eens! Fijn weekend.
    • lidewij lidewij - 10 november 2007, 14:59
      Je had me al eens in een mail geschreven over de impact die dat boek op je had. Mooi als je je dan opeens zo helemaal in de (be)leefwereld van je zoon kunt inleven. Ik ben er wel erg nieuwsgierig naar geworden. Ook omdat het jou zo raakt.
      Wat een week vol emoties voor jou. Je eigen gesprek met zoveel impact, je dochter die langs kwam en de terugval van je zoon. Heftig en veel allemaal. Maar... doet je wel beseffen dat je leeft!! En dat is heel wat waard, zoals jij en ik weten. Dag lieverd. Lidewij

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 09 november 2007 - (3 reacties) Als ik zo mijn flowervaringen onderzoek, dan zie ik...(3 reacties)

    16:35 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Toon de afbeelding op ware grootte Toon de afbeelding op ware grootte Toon de afbeelding op ware grootte
    Als ik zo mijn flowervaringen onderzoek, dan zie ik een aantal kwaliteiten regelmatig terugkomen: gedrevenheid, enthousiasme, spontaniteit, verbinding maken, inlevingsvermogen, weten te luisteren, snel analyseren. Mensen stimuleren en motiveren om de doelen die ze zich gesteld hebben te bereiken; maakt niet uit of dat nu mijn kinderen zijn, vrienden, collega's, medewerkers van een organisatie.

    Maar wat maakt nou dat ik in flow raak? Daar kan ik niet echt de vinger op leggen. Dat gevoel kan er ineens zijn en een positief resultaat is daarvoor niet altijd nodig. Dromen over iets kan al een flowgevoel geven, of het nu reeel is of niet, het genieten geeft al een soort feestgevoel. Dat gevoel met dat gouden golvende randje. Geen schrijf-flow vandaag, dus ik laat het hier maar bij.
    Reacties - 0 coachreacties 3 reacties van deelnemers
    • rosa47 rosa47 - 09 november 2007, 16:45
      Intrigerende foto's. Kun je daar iets over vertellen?
      Ik schat dat de middelste een luchtkasteel is?
    • mila.... mila.... - 09 november 2007, 16:55
      práchtige foto's Pubru, de bovenste romantisch, Italie of i.e. spreekt me zeer aan qua kleur, de middelste, ohhhhwat droomachtig en de onderste is vloeiende lijnen, heeelprachtig, waar genomen? geniet maar lekker je kunt niet de hele dat in eenflow zijn, toch, dat gaat als de golven, heen en weer, op en neer ,,,,,,,,,doedoeg
    • lidewij lidewij - 09 november 2007, 18:29
      Lieverd, waar zit je met je koppie? Van Frankrijk, via (lucht)kastelen naar Friese polders (?!). Was bezig met je mail net, maar ik ben eigenlijk bekaf, ga even onderuit op de bank. Knuffel, Lidewij

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 06 november 2007 - (6 reacties) Wat maakt dat ik in flow raak? Ik bewaar beide helf...(6 reacties)

    16:28 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Wat maakt dat ik in flow raak? Ik bewaar beide helften voor morgen, heb een uitputtende dag achter de rug. Ga een uurtje muziek luisteren, daar raak ik ook van in flow.
    Reacties - 0 coachreacties 6 reacties van deelnemers
    • mila.... mila.... - 06 november 2007, 16:55
      geweldig dat je zoveel positieve feedback kreeg vandaag zeg, laat het lekker beklijven en geniet vanavond van je kunstgeschiedenislessen !!! Lekker muziekluisteren is ook zo heerlijk he, drankje enhapje erbij..............mmmmmmmmm enjoy life dear.....liefs
    • lidewij lidewij - 06 november 2007, 19:24
      Doe maar lekker rustig aan, alles op z'n tijd. Liefs, Lidewij
    • abeltje44 abeltje44 - 06 november 2007, 20:11
      Dank voor je reactie laatst. Wat ik voelde? nou, ik kon het niet geloven dat ik een dergelijke uitstraling heb. Het is zo tegenstrijdig met elkaar. Fijne flow gewenst, geniet er van. Liefs van Abeltje
    • Afbeelding van onbekende gebruiker methoni - 07 november 2007, 04:38
      Op dit moment zit ik in een snelle flow.Probeer verleden en toekomst in elkaar over te laten gaan. Lief dat je toch even langs kwam, ondanks dat je zo bezig bent. Nog twee dagen met mijn verleden( liefste vriendin, al 58!!jaar)en dan ben ik weer in het heden op weg naar de toekomst. Blijf je lezen, liefs Coby M.
    • marlyn marlyn - 08 november 2007, 16:13
      Geniet.Groet.
    • lidewij lidewij - 08 november 2007, 23:09
      Lieverd, al een beetje bijgekomen? Of heeft het in tweede instantie nog meer impact dan je eerst al dacht? Onthoud dat je het misschien wel zelf, maar niet alleen hoeft te doen. In gedachten ben ik bij je. Liefs, Lidewij

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 05 november 2007 - (5 reacties) Vandaag een fantastische dag gehad bij mijn beroeps...(5 reacties)

    19:18 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Vandaag een fantastische dag gehad bij mijn beroepsvereniging. Twee boeiende lezingen van mensen die vanuit een heel andere invalshoek kijken. De een naar de mannelijke\vrouwelijke kant: androgyne medewerker. De ander naar organisatieveranderingen met intuitie en gevoel ondersteund door ratio. Heel kort door de bocht, natuurlijk. Bijgepraat met collegaprofessionals. Het was weer als vanouds en geeft nieuwe energie.

    Het is ook zo mooi om te zien hoe de mensen die drie jaar geleden als net beginnend zelfstandigen met al hun onzekerheden, als nieuw lid binnenkwamen, nu trots en zelfverzekerd aanwezig zijn omdat het ze gelukt is. Ik was toen even hun coach en opvangnet. Hun slagen geeft ook flow.
    Reacties - 0 coachreacties 5 reacties van deelnemers
    • marlyn marlyn - 05 november 2007, 19:40
      Snap ik .ja! Lieve groet.
    • lidewij lidewij - 05 november 2007, 20:09
      Fijn, zo'n energieke en happy dag! Je klinkt lekker stevig.
      Bedankt voor je laatste mail - is aangekomen, heeft gereaakt, maar even geen puf om terug te mailen. Liefs, Lidewij
    • mila.... mila.... - 05 november 2007, 22:41
      lekker hoor zoveel positieve energie met al die mensen, die je ziet veranderen en jou inbreng.... ook een lekkere flow toch? truste
    • Afbeelding van onbekende gebruiker oldlouis - 06 november 2007, 10:42
      Ik geloof niet dat je elke emotionele geschiedenis altijd uit je gedachten kunt bannen. Toch ga ik het ook proberen met "Uit je hoofd komen". Kwaad zal het niet doen. Ik ben nu wel met mijn eigen dood bezig. Dat is onvermijdelijk, omdat ik nodig zaken moet regelen. Ik blijf graag lezen hoe het met je gaat. Gefeliciteerd met je gelukkige dag. Het is je van harte gegund.
    • mila.... mila.... - 06 november 2007, 13:58
      dank je wel voor je reactie he, enne, die onderste foto bij mij is mijn zoon die daar een concert gaf in een kasteel, in de orangerie. liefs, he.

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 04 november 2007 - (5 reacties) Flow kan een heerlijk tevreden gevoel geven, zo'n g...(5 reacties)

    13:05 Trefwoorden: werk (weer) met plezier

    Toon de afbeelding op ware grootte
    Flow kan een heerlijk tevreden gevoel geven, zo'n gevoel met een frivool gegolfd gouden randje, omdat een lastige klus waar je tegenop zag zo soepel verliep, omdat een, wat ik noem 'mevrouwendag' met allerlei prive af te handelen zaken her en der, zonder noemenswaardige strubbelingen is verlopen. (Mijn dochter is vast van plan nooit zulke 'mevrouwendagen' hun intrede in haar leven te laten doen. Ha!)

    Na een acquisitiegesprek bij een mogelijke klant kan ik dagen rondlopen met de ideeen voor het voorstel in mijn hoofd. En dan ineens rolt die offerte eruit, verwoordt de vragen en ideeen van de klant en straalt helemaal de sfeer van het gesprek uit. Dan kan ik mezelf een schouderklopje geven en met en glimlach de offerte de deur uit doen. En als die dan wordt gehonoreerd.....

    De dag dat ik, na een jaar of twee, bij een van mijn favoriete klanten van de HRM-afdeling te horen kreeg dat het management eindelijk oor had gekregen voor mijn pleidooi dat zij in een workshopachtige setting zouden kennismaken met wat wij hun medewerkers aan vaardigheden en kennis bijbrachten. Het was een taai traject geweest, maar wat een succes.

    Mijn werk, organisaties adviseren op het gebied van hun ontwikkelings- en opleidingsbeleid, is gewoon verschrikkelijk leuk. Ik doe het met veel plezier en passie, dat is op zich al een flow.
    Reacties - 0 coachreacties 5 reacties van deelnemers
    • lidewij lidewij - 04 november 2007, 13:51
      Wat klinkt dat heerlijk! Mail is uitgebreid in de maak - enne, bij die mailfunctie van H&Z kan je ook nog aardig wat kwijt hoor (maar die lap van laatst die was wat te heftig, de smartlap van mij die zal de VK ook niet aankunnen, en komt dan ook via een omweg en dan juist direct). Liefs, Lidewij
    • Afbeelding van onbekende gebruiker methoni - 04 november 2007, 14:20
      Aan het nieuwe thema doe ik niet mee, maar kan me alles voorstellen bij een FLOW. Ik blijf jullie wel lezen. 'k Geniet van de verhalen en heb het idee dat wij al jaren bezig zijn zo met elkaar. Fijne dag Pebru, liefs Coby M.
    • mila.... mila.... - 04 november 2007, 19:58
      hi lieve Pebru, hier ben ik dan, las van Lidewij dat je me zocht.........hahaha. ben ondergedoken en herboren weer opgedoken, snap je hem? en nu lekker aan de flow.........................................
    • Afbeelding van onbekende gebruiker oldlouis - 05 november 2007, 11:39
      Als ik dat zo lees, heb je al volop plezier in je werk. Het lijkt me dat je daarvoor geen cursus nodig hebt. Even goed: veel plezier ermee! Dat kun je vast gebruiken.
    • marlyn marlyn - 05 november 2007, 14:40
      Heel fijn! Groeten.

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 03 november 2007 - (6 reacties) Het is weer weekend en shoot oh shoot, ik voel me w...(6 reacties)

    12:50 Trefwoorden: uit je hoofd komen

    Het is weer weekend en shoot oh shoot, ik voel me weer zo alleen, eenzaam en in de steek gelaten door mijn beide mannen die er niet meer zijn. Ondanks alle adviezen en oefeningen van de afgelopen weken bij 'Uit mijn hoofd' slaag ik er niet in deze gedachtes en emoties echt toe te laten. Ik schiet in de oplossingen: boodschappen doen, opruimen, vluchten naar die mooie plek waar we zoveel gelopen hebben, daar op het bankje zitten waar ik de laatste foto's heb gemaakt, staren naar de foto's die op mijn computer in pauzestand voorbij komen. Lezen, veel lezen, spelletje op de computer waarbij je gedachten dan ook weer zo lekker malen. En het nu maar eens opschrijven, ik DURF het gewoon toe te geven aan anderen: ik voel me eenzaam, alleen, in de steek gelaten. En ga het gedicht van Lidewij van gisteren ophalen en hierbij zetten:

    Dood is Alleen Buitenkant

    Het wordt al vroeg donker in huis
    En buiten in de tuin is het avond
    Voor de laatste bloemen
    De zon schildert de bladeren
    Die in feestelijke kleuren
    Hun eerste en laatste val voltooien
    Het sterven is de drempel
    Naar de kamer van rust

    Dood is alleen de buitenkant
    De kant van het oog
    Herinneringen maken geen verschil
    Tussen leven en dood

    Het is ons verlangen
    Dat herinneringen vergroot
    En overledenen uitnodigt
    Plaats te nemen tussen
    Alles wat leeft en beweegt

    Sterven is het water dat wordt
    Teruggegeven aan de zee

    (Maarten van Elzen - voor Rens)
    Reacties - 0 coachreacties 6 reacties van deelnemers
    • marlyn marlyn - 03 november 2007, 13:46
      Zo'n dag waar je doorheen struggeld dus? Sauna,vriendin? Dikke knuffels van mij lieverd,X
    • kootje kootje - 03 november 2007, 13:53
      Helpt het om het eens (3x) hardop te zeggen? Of 'schiet' je daar niets mee op? Liefs van Cora
    • Afbeelding van onbekende gebruiker methoni - 03 november 2007, 18:04
      Dag lieve Pebru, ja ik heb nu weer de rust en de tijd om ook even met jou te praten en te lezen wat er in je dagboek staat. Het beestenspul kwam als een FLOW over mij en ik ging geheel verloren. Dat heb je waarschijnlijk al wel gelezen. Prachtig gedicht stuurde die lieve moeder van Monkey jou. Ik snap dat er dagen zijn die het niet makkelijk voor je maken. Omhels die dagen maar en we zullen je allemaal helpen. Ik kan nu weer met een gerust hart jou weer een zonnetje sturen en hopen dat het morgen wat beter met je gaat. Liefs Coby Methoni.
    • kepra kepra - 03 november 2007, 18:49
      ha Perbu,

      ik zie wat je bedoelt met die interpretatie. Zo had ik het nog niet bekeken. Ik dacht dat het zijn eigen dood was. Maar dit klinkt logischer op een bepaalde manier. Dat is dan toch lastig in een taal als Frans dat er geen onderscheid is in 'haar' of 'zijn'. leuk puzzeltje.
    • lidewij lidewij - 03 november 2007, 19:09
      Lieverd, je raakt me zo, ik wou dat ik iets meer voor je kon betekenen. Weet dat ik aan je denk en dat ik je op een windstil plekje in mijn achterhoofd hier bij me heb (we gaan vanavond film kijken, ok?). Dikke knuffel, Lidewij
    • Afbeelding van onbekende gebruiker oldlouis - 06 november 2007, 10:39
      Ik geloof niet dat je elke emotionele geschiedenis altijd uit je gedachten kunt bannen. Toch ga ik het ook proberen met "Uit je hoofd komen". Kwaad zal het niet doen. Ik ben nu wel met mijn eigen dood bezig. Dat is onvermijdelijk, omdat ik nodig zaken moet regelen.

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 02 november 2007 - (7 reacties) Vandaag dus Allerzielen, de kerk in de rouw, helema...(7 reacties)

    11:00 Trefwoorden: uit je hoofd komen

    Toon de afbeelding op ware grootte
    Vandaag dus Allerzielen, de kerk in de rouw, helemaal in het zwart, alle kaarslicht, bloemen en feestelijkheid van de dag ervoor verdwenen. Waar zouden al die bloemen naar toe zijn, vroeg ik me als kind af.

    En het weer vandaag past er goed bij. Mooi tegenwicht vormen de bomen en struiken met hun herfstkleuren. Vanuit mijn raam kijk ik op op een prachtige in verschillende tinten rood kleurende ........(?) boom. Krijg hem niet goed gefotografeerd; dan maar de skimmia.
    Reacties - 0 coachreacties 7 reacties van deelnemers
    • lidewij lidewij - 02 november 2007, 12:39
      Lieverd, voor jou. En voor Sas en Lijn.

      Dood is Alleen Buitenkant

      Het wordt al vroeg donker in huis
      En buiten in de tuin is het avond
      Voor de laatste bloemen
      De zon schildert de bladeren
      Die in feestelijke kleuren
      Hun eerste en laatste val voltooien
      Het sterven is de drempel
      Naar de kamer van rust

      Dood is alleen de buitenkant
      De kant van het oog
      Herinneringen maken geen verschil
      Tussen leven en dood

      Het is ons verlangen
      Dat herinneringen vergroot
      En overledenen uitnodigt
      Plaats te nemen tussen
      Alles wat leeft en beweegt

      Sterven is het water dat wordt
      Teruggegeven aan de zee

      (Maarten van Elzen - voor Rens)
    • marlyn marlyn - 02 november 2007, 12:47
      Wel toepasselijk dus,die skimmia heb ik op het graf van m'n lief geplant.Groet.
    • marlyn marlyn - 02 november 2007, 13:20
      Pebru,heb bij mij op jou gereageerd,X
    • kepra kepra - 02 november 2007, 19:01
      hallo Pebru,

      Mort is blijkbaar vrouwelijk (wie had dat kunnen denken ;-) ) en vandaar 'sa'. Het is ook 'sa vie'. En wel 'il' in de 2de regel.

      Ik vraag me alleen af of 'les mains cachées' nog iets anders betekent maar kan het nergens vinden.

      Leuk om mee bezig te zijn. Ik vraag het nog even een francaise.
    • gaby3 gaby3 - 02 november 2007, 23:18
      Hallo Pebru, ik wilde op je reageren ben je tekst weer kwijt, zag je mooie gedicht en ben afgeleid. Kom er zo op terug.
      Gaby3
    • gaby3 gaby3 - 02 november 2007, 23:39
      Hallo Pebru, Ja het boek van Teho Thijssen is nog gelukt, ik ben er al in begonnen. Grappig om te beseffen het is geschreven in 1926 toen zat mijn moeder op school en was ze 7 jaar. Ik heb haar vandaag gevraagd of ze ook nog met lei en griffel had geschreven, ja dat klopt.

      Wat betreft je andere vraag, ik wilde me ook nog opgeven voor het volgende deel ook dat zie ik niet meer als mogelijkheid. Ook de oude opdrachten die ik nog niet had gedaan komen niet meer in mijn dagboek. Jammer, jammer.

      Groetjes Gaby3
    • inas inas - 03 november 2007, 07:08
      Hoi Pebru bedankt voor je emailtje. Ik was er blij mee. Het doet me goed dat je me miste. Ik hoop je binnenkort terug te mailen. Liefs Inas

    Wil je reageren? Log dan in

     

  • 01 november 2007 - (3 reacties) Gisteren een bijeenkomst van de lotgenotengroep waa...(3 reacties)

    13:29 Trefwoorden: uit je hoofd komen

    Toon de afbeelding op ware grootte Toon de afbeelding op ware grootte
    Gisteren een bijeenkomst van de lotgenotengroep waarbij de deskundige ons op het hart drukte ons probleemkind maar niet altijd te willen opvoeden. Zijn\haar verantwoordelijkheden bij het volwassen kind te laten. Nu zit ik me te verbijten, want ik zou zoonlief toch oppikken voor zijn afspraak en hij zou bellen hoe laat! En ik weet dat het nu te laat is. Grrrr.

    Vandaag Allerheiligen, morgen Allerzielen. De ene dag een feestelijk versierde en verlichte kerk, de volgende dag een kerk in rouw. Verschrikkelijk vond ik dat altijd als klein kind, die harde tegenstelling tussen leven en dood zo zichtbaar gemaakt. In Frankrijk zie je in de week van 1 en 2 november overal potten met chrysanten staan binnen en buiten bij supermarkten en alimentation generales. En al die potten worden bij graven van overleden geliefden neergezet. Een mooie gewoonte.

    Dit voor Lidewij en iedereen:

    de brug

    en toen de storm in de rivier kwam
    bouwde ze een brug die
    zich boog naar beide zijden
    ginds was het moeras
    hier wou ze vandaan

    hoog in 't midden keek ze
    hoe toen en toen
    zich losmaakten

    kom
    zong de rivier
    samen zijn we groter
    en jij
    weet dat je niet dood bent
    dat de haren van de toekomst
    jou verweven in hun dracht

    en zoals ze daar stond
    streelden haar handen
    de nerven van het hout

    gerdine smit
    Reacties - 0 coachreacties 3 reacties van deelnemers
    • lidewij lidewij - 01 november 2007, 14:09
      O lieverd,

      het is prachtig. Deze is voor jou. Ik hoop dat je het mooi vindt en kunt waarderen zoals ik het voor je bedoel.

      ik denk
      als het regent
      laat ze niet nat worden

      en als het stormt
      vat ze geen kou

      en ik denk ook
      dat dat denken
      niet helpt

      want je wordt nooit meer
      nat noch vat je kou

      want het regent
      noch waait ooit
      meer voor jou

      - Bert Schierbeek

      Ik heb ook een prachtig (doch ouderwets, dus ik hoop dat ze het kan waarderen) gedicht bij Sas gezet. En een liefje bij Abeltje. Ik hou zo van mooie taal. En soms wil ik juist alleen maar stilte. Zijn. Hoogstens de taal die zich dan kan ontvouwen. L
    • norbert norbert - 01 november 2007, 15:05
      Loslaten.
      Moeilijk hè?
      Groet en zo, Norbert
    • lidewij lidewij - 01 november 2007, 22:08
      Ik heb het mailprobleem waarschijnlijk ontdekt: als mails te lang zijn geeft hij de melding dat het verzenden niet gelukt is ('probeer later nog eens'). Heb net een te lange mail aan Sammie die niet wilde in twee delen gehakt en... hups, daar ging die. Die van jou was ook lang, dus waarschijnlijk was dat het probleem. Maargoed, het kan nu ook anders. ;-)
      Mail naar jou komt nog ander keertje, ik val om. Lidewij x

    Wil je reageren? Log dan in

     

INLOGGEN

Nog geen wachtwoord? Kies REGISTREREN

Wachtwoord vergeten?

 

Waarom registreren?

Gratis e-coaching en serieuze testen.

Start op jouw moment, in eigen tempo, leer van elkaar!

 

Nu in Hart en Ziel: 26 coaches, 69937 deelnemers

Lsltn (staat voor loslaten)

Als ik mezelf voorbij loop, lach ik wel even vriendelijk.
Lsltn maakt je dag leuker, losser en luchtiger. Meer inspiratie voor positieve gedachten en kleine momenten van reflectie vind je op www.lsltn.nl

 

Laatste bijdragen

  • oogvk oogvk - Vandaag : 30 juli.... goh wat is het leven toch mooi... :-))
  • -pluis -pluis - Vandaag : Ze zegt dat de dikke deur heeft gezegd dat ze...
  • Sparklingstar Sparklingstar - Vandaag : Ik blijf schrijven over mijn probleem ook al storen hypocrieten...
  • katya067 katya067 - Vandaag : Ik heb vandaag twee dingen gedaan die ik nog nooit...
  • Kvinne Kvinne - Vandaag : Hoi allemaal, heel hartelijk dank voor het medeleven. Dat kan...
  • pret pret - Vandaag :   Wat is het heerlijk om te ontdekken. Nieuwe muziek, een...
  • punts punts - Vandaag : M'n holletje bevalt wel..Ik heb weinig behoefte aan sociale contacten.....
  • egelnina egelnina - Vandaag : Ik heb me gezaagd. In plaats van gesneden... Heb gister...
  • jell-0 jell-0 - Vandaag : Stress Eenzaamheid Ruzie's Negatieve dingen die gebeuren
  • Yeeha Yeeha - Vandaag : Bubbles!    

Ook op Hart en Ziel

De Coaches

Lees ook de bijdragen van de coaches in de dagboeken van deelnemers. Kijk hier voor de reacties van Wies / hier voor die van Margriet / en hier voor Astrid.