Realman dagboek

Ik heb leuk mee kunnen doen met de chatsessie van Jolet.
Ik denk nog steeds wat na over haar aanbevolen toverwoord: 'zelfacceptatie'.
Mijn opdracht voor vandaag was, deze 3 drijfveren op volgorde van 'gelden voor mij' te zetten. Ja dacht ik, wat is nu 'feit' of 'wens' voor mij?

* Macht of invloed verwerven
* Prestaties leveren
* Goed met mensen omgaan

Ik wil graag dat ik iets positiefs voor mensen beteken, om te beginnen voor mijn kinderen. En ik weet dat houding en liefde voor, uiteindelijk veel meer telt dan inhoud. Ik zet 'Goed met mensen omgaan'dus bovenaan.

Prestaties leveren - ja, zo'n mannetje ben ik wel - maar hier zit inderdaad iets achter van presteren om aandacht, liefde te verwerven (zo ervaar ik terugkijkend mijn jeugd wel voor een stuk) - deze gaat nu naar de laatste plaats.

Op twee komt dan: (Macht) Invloed verwerven. Ja, ik wil wel graag een leider zijn die vanuit God/bijbel probeert iets positiefs aan deze wereld bij te dragen als een steentje van zijn Koninkrijk.

Zo bezig zijn met deze cursus helpt me wel!

Voor nu welterusten en morgen gezond weer op!

Ik ga vandaag lekker van mijn vrije dag genieten. Lezen, ik ben verdiept in een heel goed relatieboek: Houd me vast.
Het gaat over de ontdekking dat relaties 'emotionele verbintenissen'zijn. Dit lijkt een open deur, maar is het niet. Volgens de schrijfster Sue Thomson gaat men in relatietherapie veelal uit van een relatie als een 'onderhandeling om de macht' en is de therapie gericht op betere communicatie onderling.
Als je echter dieper toekijkt gaat het bij een relatieconflict eerder (altijd?) om twee mensen die elkaar niet begrijpen in hun emotionele behoeften.

Ik herken dat heel erg terugkijkend naar mijn huwelijk, na bijna 25 jaar verbroken. En ook in de relatie die daarop volgde, maar ook (door mij) verbroken is.
Te weinig openheid en kwetsbaarheid over en weer voor wat je voelt, waar je emotioneel steun, troost, liefde enz behoefte aan hebt. Te weinig zicht en empathie voor de uitwerking van je eigen gedrag, woorden enz op de ander en zijn haar gevoel (als mens met emotioneel behoeften, verleden enz.)

Vanmiddag met mijn nieuwe relatie hoop ik een lekker stuk te wandelen, vanavond uit: een mooie film, theater, muziek - moeten we samen! nog even bekijken.

Fijne dag allemaal!

Ik heb nu in de voorjaarsvakantie mijn dochters heerlijk even een paar dagen bij me. Ik moet zelf wel nog wat noodzakelijk werk doen, want ik heb zelf geen vakantie (genomen). Maar op jaarbasis maak ik ruim voldoende uren om af en toe gewoon even 'niet thuis' te zijn. Gelukkig heb ik ook een (deeltijd)collega, als ik vakantie heb vervangt ze mij en ben ik echt weg...
Een predikant heeft snel iets van een messiascomplex...: iedereen en altijd willen/moeten redden, en 24 u per dag beschikbaar zijn...
Ik doe mijn werk graag en als er nood is (het gaat vooral dan eigenlijk alleen om een sterfgeval), kom ik direct, al is het midden in de nacht. Maar zo'n emergency gebeurt eigenlijk zeer zelden.
Het is niet mijn werk waarom ik Ken uzelf doe. Mijn wakker liggen en stress van de afgelopen maanden heeft te maken met een serieuze nieuwe relatie. Zij maakt mijn afgelopen 5 jaar weer 'levendig'. We praten veel over hoe alles gegaan is: een mislukte relatie, die de oorzaak was/werd van mijn scheiding. Mijn kinderen waar ik veel voor zorgde, wonen nu op 65 km afstand, ik mis ze erg. Ik denk dat onverwerkte rouw en loslaten over hoe alles gegaan is een grote rol speelt. Ik wil nog 1x nu een goede keus maken, ben daardoor erg kritisch merk ik - en dat is niet goed...

Ik verlang naar overgave, maar ja, hoe doe je dat...?

Ik ben misschien nog steeds een jongetje wat (veilig) wil spelen. De dingen wil 'hebben' en regelen zoals hij het wil. Ik weet (gelukkig inmiddels) ook wel, in de volwassen werkelijkheid, kun je niet alles hebben. Moet je (kunnen) leven en tevreden zijn met 'hier en nu'. Niet alles, de ander, en ook jezelf niet, is volmaakt. Dit meer realiseren en accepteren en zo tevreden en blij leren zijn met wat is, is mijn uitdaging.