Sanoek dagboek

Ingrediënten stresscake: niet goed plannen, ongeconcentreerdheid, mijn emoties niet in de hand, de klok, verwachtingen (van mezelf en van anderen), moeilijke gesprekken, moeilijk situaties, mijn onzekerheid, van alles wat kapot gaat en ik weet er geen raad mee, soms het alleen-zijn, er alleen voor staan
Ongeconcentreerdheid : ik word afgeleid. Daar kunnen anderen niets aan doen, want dat doe ik zelf. Maar zij spelen wel een rol daarin. Zelfs als ik weet dat ik het "goed" doe, dan heb ik er last van. En dat is veel sterker geworden sinds mijn pensioen. Werk is kennelijk een goed "afleider". Ik probeer dan lijstjes te maken; mezelf te zeggen: eerst dit en dan dat; andere keren geef ik eraan toe. Probeer het maar te accepteren!
De Klok: anderen zijn vaak zo precies, altijd op tijd, er lijkt nooit wat te gebeuren. En ik moet altijd "rennen". En vaak zie ik de afkeurende blik van daar heb je haar weer! Probeer er nu een grapje van te maken. Ofwel het positief te draaien van: ik ben er toch. Ik wil zo graag dat anderen me nemen zoals ik ben.
Verwachtingen: die van mezelf naar anderen toe kan ik kanaliseren, ik kan proberen te zien dat het hebben ervan niet handig is. Maar op die van anderen moet ik reageren en ik weet dan niet welke verwachtingen ze hebben. In mijn jeugd ben ik volgestopt met verwachtingen van mijn omgeving waaraan ik vrijwel nooit kon voldoen. Met geknok heb ik nu wel zekerheid in mezelf opgebouwd. En langzaam ga ik leren dat ik door vasthoudend te zijn, maar ook vriendelijk, niet mezelf verdedigend, toch kan bereiken dat men mij gaat zien, en niet meer over me heen walst. Het blijft heel moeilijk, vind ik. Hier is ook weer een van de toverwoorden: loslaten, je niet druk maken!
Moeilijke gesprekken/situaties: mijn emoties overheersen dan altijd zo en ik heb ze dan (nog) niet goed inde hand. Ik sta dan niet open om te zien hoe de ander erin steekt. Wel denk ik nu vaak dat als ik het moeilijk vind, de ander het misschien ook zo vindt. Dat helpt wel.Maar meer naar de ander kijken, me meer proberen te verplaatsen in die ander, helpt mij om het allereerst aan te kunnen, maar nog meer om er wat positiefs mee te doen!
Onzekerheid: de spiegel waarin je anderen laat kijken en die reageren. Wat had ik vroeger vaak dat ik het idee had dat ik niet gezien werd. En nu ik dit schrijf, weet ik dat ik de laatste jaren enorm gegroeid ben. Maar die onzekerheid is er natuurlijk altijd. Ik doe dat zelf ook, natuurlijk. Er zit iets avontuurlijks in me, waardoor ik er vaak aan herinnerd word. Op de dansvloer ben ik vaak een van de oudste ..... Alleen op reis gaan ..... datingsite opzoeken (met alle gevolgen vandien!) ..... Ik kan niet op het gebaande pad blijven, ik moet wat anders. Tja .....
Mijn huis ed: het blijft moeilijk, maar ik moet blijven (leren) vragen. En wat kost dat een moeite en wat maakt die afhankelijkheid me soms hopeloos! Maar er is niets aan te doen! Gewoon ermee doorgaan zoals ik het nu doe en som (tijden) afwachten. Denken: het komt goed!
Alleen zijn/voelen: tja, wanneer kan ik het volledig accepteren???? Het is niet mijn werkelijke keus, ik ben en blijf een mensenmens! Maar wel een eigengereide, of zoals mijn oudste zoon me zei: je bent geen gangbaar persoon! Vandaag voel ik me goed, dat heb ik ook opgeschreven. Op zich ga ik er wel goed mee om, maar ik ben een behoorlijk emotioneel iemand. Niet altijd kan ik mijn emoties in de hand houden. Eigenlijk weet ik best dat er weinig dagen zijn dat ik helemaal met niemand contact heb....... Ik mag niet klagen, zeg je dan .... Maar toch is het goed dat ik me er wel bewust van ben, het houd me toch wel scherp, denk ik.

Van veel latin muziek krijg ik energie, bachata weer anders dan de merengue, salsa weer anders dan zouk!

Maar een van de mooiste salsanummers vind ik van Ruben Blades: "Pedro Navaja". Lekker sinister, vol temperament, met levensles: la vida te da sorpresas .....

Maar ook: leef vandaag! Je weet niet wat "morgen" brengt!

Doet me denken aan de muziek van Bertold Brecht/Kurt Weil, maar dan in salsaversie!

De beat eronder lijkt een beetje op een hartritme.

Te beluisteren: http://www.muziekjes.nl/pedro-navaja-ruban-blades-4865467-song.html

Beter plannen, me minder laten afleiden, af en toe toegeven aan mijn eigen gevoelens om bij te tanken.
Me minder laten leiden door mijn emoties
Accepteren zoals het gaat, minder energie steken in menden en dingen die je eigenlijk toch niet kan veranderen.

En dat heb ik al vanavond gedaan. Even geen anderen aan mijn hoofd na vandaag - H. heeft zijn spullen opgehaald. Mijn hoofd voelt ruim, mijn huis voelt weer als een warme deken om me heen, ik wil vanavond niet weg!!!!! Ik voel de spanning uit mijn lijf vloeien en wil dat proces vanavond laten gaan, dus niet naar dansles, hoe leuk ik dat ook vind!!!!!


En morgen pak ik de draad weer op: Voor de spullen die naar L. in Frans Guyana moeten , komt een oplossing. Met D. heb ik al gepraat, hij wil toch komen, ok, ik ga hem niet uit de weg, maar ik blijf bij mijn mening en mijn visie. Ik zal proberen heel goed naar hem te luisteren en ik wil (alweer) mezelf niet verdedigen. Als hij echt in me geïnteresseerd is, vraagt hij wel!

Ik wil me minder laten afleiden, meer in het nu leven, eigenlijk één ding tegelijk doen.

warmte, anderen, zekerheid in mezelf, zelfvertrouwen, goed in mijn vel zitten, beweging, muziek, rust, ruimte, (en weer) loslaten

Ik snap de opdracht niet goed.
Stressgevende ingrediënten: niet goed plannen, ongeconcentreerdheid, mijn emoties niet in de hand, de klok, verwachtingen (van mezelf en van anderen), moeilijke gesprekken, moeilijk situaties, mijn onzekerheid, van alles wat kapot gaat en ik weet er geen raad mee, soms het alleen-zijn, er alleen voor staan

Ik vind dit geen plezierig geluidsfragment. De stem irriteert me. En het gaat veel te snel. Zo kan je geen gevoelens toelaten en heb je geen tijd om je te verplaatsen!!!!
Heb nu 2 minuten gehad. Ga het wel afmaken, maar ik vind het deze keer niet plezierig! Nee, dit is echt een hoofdpijnstem. Waarom? Ze klinkt te dwingend, te kortaf, te kil.

Goed, ik ben naar mijn toekomstplannen gegaan, mijn plannen om L. in Suriname/Frans Guyana te bezoeken. En dan is het makkelijk: vakantie, warmte, feesten met oudjaar, niet met kerst en de andere feestdagen denken hoe je het in moet vullen. Maar ook de hobbels nemen om mijn kinderen alleen te laten met kerst. Dus aan mezelf denken, voor mezelf opkomen, eens niet klaarstaan voor anderen.
Lekker even de boel de boel te laten.
(Eigenlijk doe ik het vaak op dit moment. Ben zat van alles. Heb ineens mijn dansles van vanavond afgezegd en zit nu aan mijn "vitaliteit" te werken. Zo maar een keer niet gaan!!!!!)

Ik weet dat er volgende week problemen kunnen ontstaan met die Antilliaan. Ik heb me voorgenomen bij mijn eis te blijven dat de spullen 22 september weg moeten. Natuurlijk hoop ik van ganser harte dat het ook zo gaat. maar ik vrees het ergste. Er schijnt een brief naar mij onderweg te zijn! Ik wil absoluut niet boos gaan reageren, hem niets gaan verwijten (terwijl ik wel verwijten van hem verwacht, want dat doet hij bij anderen ook) en vooral het probleem bij hem te laten.
Ook hierin is weer het woord LOSLATEN een sleutelwoord. Wat is dat toch moeilijk. Net als die aap op je schouder!!!!!

Ik wil ook niet stil blijven staan, ondanks het feit dat ik 66 ben. Ik heb nog zoveel te leren. Ik denk dat ik pas echt oud ben, wanneer ik niet meer open sta!
Tja, op mijn 61e ben ik begonnen met salsa dansen. Een deel heb ik er dus wel van in huis.
En in de problemen met die Antilliaan blijf ik standvastig, en wil hem absoluut niet beoordelen. Zo ook met de problemen in mijn familie.
Ik ben ervan overtuigd dat liefde de basis van onze contacten vormt, maar dat wil niet zeggen dat je altijd moet toegeven en dat je altijd aardig gevonden moet worden ..... Ik begin dat steeds beter te leren.
En ik functioneer beter, wanneer ik niet alle energie weggeef.
(Vandaag is een goede dag: goed wakker geworden, sportschool, positief gevoel in mezelf. Heerlijk!!!!!)

Vooral vrouwen zijn belangrijk voor me. Vrouwen die voor hun mening staan en toch "vrouw" blijven. Vrouwen die hun positie niet opzoeken, maar er door omstandigheden komen. Waarom drijven juist deze vrouwen boven? Omdat ze voor hun mening staan, niet in hun problemen en eventuele wrok zijn blijven hangen. Zij doen er wat mee in "nieuwe" omstandigheden, ze groeien, blijven niet stilstaan.

Vroeger was het Nelson Mandela of Ghandi: heel verschillende mensen. Maar wel mensen die voor hun mening stonden. Die veel tegenspoed waren tegengekomen en daar geweldig mee om zijn gegaan.
En dat laatste treft me, daar moet ik nu aan denken. En dan gaan mijn gedachten vooral naar vrouwen. Bijv.: Aung San Suu Kyi uit Birma. Vasthoudend aan haar gevoel voor recht blijven vasthouden, voor haar mening staan, "toevallig" in deze situatie belanden.
Maar ook die vrouw (Marokkaans?) vorige week bij Pauw&Witteman. Zij was uitgehuwelijkt aan een oude man, slecht behandeld, gescheiden en heeft er nu een boek overgeschreven En ze vertelt er toch maar over bij Pauw&Witteman!

Afgelopen vrijdag heb ik mijn hypotheekakte bij de notaris ondertekend. Wat gaf dat een heerlijk gevoel! Al een half jaar geleden ben ik begonnen met het aanvragen van offertes voor de klussen die in mijn huis gedaan moeten worden, ik moest overdenken welke nieuwe hypotheek ik moest, enz. enz.
En ik ben bezig met opruimen, maar ik ben afhankelijk van anderen ...... En wat kost me dat een energie! Die Antilliaan die ik geholpen heb, omdat hij geen woonruimte had. Tja, nu is hij boos dat ik niet langer zijn spullen wil hebben die in de garage staan. 3 weken geleden heb ik hem een ultimatum per aangetekend brief gestuurd, maar ik heb geen antwoord. Er schijnt nu een brief naar mij onderweg te zijn! Het afwachten kost echt energie!!!!!
Hetzelfde geldt voor de spullen van L. L wil ze naar Frans Guyana opgestuurd hebben, ben afhankelijk van vriend T die niet belt. T heeft geen telefoon, geen email en wil niet geschreven worden ..... met L is het goed praten en we zoeken een andere oplossing.

Om grip op alles te houden wil ik van huis geen al te grote troep maken. Ik weet inmiddels hoe dat werkt. Maar er is altijd wat, het verbaast me! Ik weet dat ik hierin zeker niet de enige ben!

Ik heb bereikt dat ik minder energie weggeef, maar meer bij mezelf houd. Ik heb bereikt dat ik meer veerkracht heb en er niet zo lang over doe om weer "terug te komen". Ik heb bereikt dat ik makkelijk de dingen doe waartoe ik me een beetje moet zetten, zoals de sportschool. En ik weet dat ik me daarna zo goed voel. En ik heb bereikt dat ik weer ontspannen naar dansavonden ga, thuis niet zo eindeloos tut voordat ik echt weg ben. Kortom: ik heb geleerd te time managen!
Ik voel me fit en dat merk ik vooral aan het feit dat ik 's morgens al op de sportschool ben. En de andere ochtenden doe ik mijn huishoudelijk klussen zodat ik veel "vrije tijd" heb. Ik ben veel minder rommelig bezig en laat me niet meer afleiden. Ik zoek ook minder de contacten op, voel me rustig ook wanneer niemand belt.
Ik ben bezig met de klussen in het huis te regelen, geniet van de bezoekjes aan mensen, geniet van het lezen op de bank, geniet van de contacten via Lexa, geniet van mijn ",lege" hoofd!
Lichamelijk gezien ben ik niet zo moe meer, ga zeker 2 keer per week naar de sportschool en dans 3 à 4 keer per week. Ik heb niet zoveel last van mijn artrose!
Ik geloof dat ik veel geconcentreerder ben, veel minder afhankelijk ben van anderen, veel meer op mijn gevoel af ga en erop vertrouw, weer contact krijg met mijn eigen "diepte". En ook de mensen die op me afkomen, spiegelen zich eraan. Ik sta veel meer open en de ander kijkt in die spiegel! Ik voel me goed, stevig, steek goed in mijn vel!
Ik heb stilgestaan bij wat echt belangrijk is, bij wat ik echt wil, bij mijn eigen gevoelens, die positief zijn. En dat geeft me stabiliteit en veerkracht en vitaliteit.

Woensdag: na mijn Wordles lopend naar mijn zoon om te lunchen. En daarna een enorm eind door A'dam gelopen, en een kaartje bij Most Wanted voor donderdagavond gekocht.
En donderdagavond wilde ik geen probleem hebben, dus ik had mezelf gezegd dat ik niet hoefde te dansen. Ik heb dat opgelost door in de Westergasfabriek boven te gaan staan en rond te kijken en van de muziek te genieten. En Ton benadert om hem eraan te herinneren dat hij me moest bellen!
Vandaag: stond doodmoe op (zeer drukke week met spanningen gehad), buiten koffie gedronken, boodschappen gedaan en verder niets. Niet naar Hoofddorp, niet naar Purmerend, niet naar Rockgym. Ik ben echt moe en licht in mijn hoofd en ik geef er gewoon aan toe. Alleen thuis en bij inspector Morse in slaap gevallen. Nu, 1.48 's nachts zit ik dit te schrijven en voel me steeds beter worden!
Begin te leren toe te geven wanneer mijn energie op is!

Twee heel positieve dingen geleerd: vorig weekend weer veel gehuild: gezegd tegen mezelf: je bent dit niet, dit is je gevoel!!!!! En dat hielp geweldig!
En als een dag niet zo goed ging, zei ik tegen mezelf dat er morgen weer een dag is, die dan ongetwijfeld "beter" is! wat een geruststelling, zeg!

Eigenlijk mag ik wel van alles van mezelf, maar ik doe een aantal dingen niet. En ik weet niet waarom! En er zijn ook dingen waar ik neit aan toe kom, zoals piano spelen. Ik heb maar 24 uur in een etmaal en ik werk niet eens!
Meer naar musea gaan
Zomaar een dagje weg, wat verder naar Keulen, Antwerpen
Weekendjes weg
In Antwerpen dansen
Een dag op de bank zitten lezen
Veel meer mannen vragen om te dansen, ook de jonge goede dansers

Door de danslessen en andere vrijwilligersbaantjes + oppas op kleindochter, ligt mijn week behoorlijk vast.
De laatste weken heb ik nu "geleerd" af en toe naar Wijk aan Zee te gaan, van de zon te genieten, terwijl ik op een bank met lekkere kussens op het terras van een strandtent zit. Ik neem geen eten mee, maar koop de lekkere verse broodjes ....

De dagjes verder weg, in Antwerpen dansen belemmeren me, omdat ik geen zin heb het alleen te doen. En het vinden van iemand lukt me lang niet altijd!

In de zon buiten kan ik wel zitten lezen, maar ik wil het ook graag op de bank : een leerpunt! Ben dus kennelijk niet ontspannen genoeg!

Tja, en het vragen van mannen op de dansvloer is sterk afhankelijk van hoe ik me voel!

Eigenlijk mag ik wel van alles van mezelf, maar ik doe een aantal dingen niet. En ik weet niet waarom! En er zijn ook dingen waar ik neit aan toe kom, zoals piano spelen. Ik heb maar 24 uur in een etmaal en ik werk niet eens!
Meer naar musea gaan
Zomaar een dagje weg, wat verder naar Keulen, Antwerpen
Weekendjes weg
In Antwerpen dansen
Een dag op de bank zitten lezen
Veel meer mannen vragen om te dansen, ook de jonge goede dansers

k moet leuke dingen doen - volhouden - het hoeft niet elke dag en er zijn dingen die gewoon niet leuk zijn! Dingen zijn leuk tussen de dingen die moeten gebeuren!!!
Ik moet hulpvaardig zijn - volhouden - maar wel mijn grenzen bewaken. En niets terug verwachten!
Ik moet mijn dag goed doorbrengen - gedeeltelijk volhouden. Mag ook lummelen en ik hoef ook niet altijd iets nuttigs te doen
Ik mag niet alleen zijn - accepteren van je situatie. Soms is alleen zijn erg, vaak ook niet!
Ik moet van mijn pensioen/vrije tijd genieten - voor mezelf volhouden, wars zijn van de social talk!
Ik moet op vakantie - volhouden - het kost me wel moeite, omdat ik alleen ben en lang niet alles (meer) wil. Toch doen! Meer eens een dagje weg!
Ik moet een lieve oma zijn - dat wil ik wel graag, ook omdat mijn zonen dat niet gehad hebben. Maar ik mag mezelf geen druk opleggen. Ik moet gewoon zijn die ik ben! Voel wel de druk van de "enige" grootouder die echt actief is ofwel kan zijn.
Ik moet mijn huis schoonhouden- volhouden. ik ben er goed mee bezig, vind het absoluut geen leuk werk! Maar je blijft dan wel overzicht houden.
Ik moet strijken - volhouden: mijn bekende voorbeeld om het vaste voorzetsel bij uitdrukkingen uit te leggen: ik heb een hekel aan strijken!
Ik moet mijn huis opknappen - wat zal ik daarna blij zijn, maar dit moet echt! (schilderen, stukadoren, nieuwe garagedeur, enz.)
Ik moet aardig zijn - moet dat? soms wel, soms niet!
Ik moet dansen - ja, natuurlijk, maar soms even niet!
Ik moet vrolijk zijn - ik voel me daar wel beter bij, maar als ik het niet ben, kan ik het moeilijk forceren
Ik moet klaar staan voor mijn jongens - niet altijd.
Ik moet mijn dag niet door mijn handen laten glijden - voel me daar niet goed bij, maar ik moet wel accepteren van mezelf dat het gebeurt. Leeft een stukje rustiger
Ik moet niet moe zijn - ja, maar dat ben ik wel af en toe. Ga ook veel te laat naar bed!
Ik moet ......... ik werd moe van deze lijst, had geen zin meer!

Ik moet leuke dingen doen
Ik moet hulpvaardig zijn
Ik moet mijn dag goed doorbrengen
Ik mag niet alleen zijn
Ik moet van mijn pensioen/vrije tijd genieten
Ik moet op vakantie
Ik moet een lieve oma zijn
Ik moet mijn huis schoonhouden
Ik moet strijken
Ik moet mijn huis opknappen
Ik moet aardig zijn
Ik moet dansen
Ik moet vrolijk zijn
Ik moet klaar staan voor mijn jongens
Ik moet mijn dag niet door mijn handen laten glijden
Ik moet niet moe zijn
Ik moet .........

Wees tevreden met jezelf, en wees open voor anderen. Wees niet altijd te lief ......
Wees op de dansvloer wat assertiever, ik mag er zijn .....

Doe een heleboel van wat je nu doet, ik ben best dicht bij mij zelf. Doe de dingen die je van plan was en stel niet te hoge eisen. Doe vooral de dingen die je leuk vindt, waar je achter staat. Doe dat ook in je eentje.

Ga de mensen uit de weg die mij negatieve energie geven. Ga niet zo diep in mijn gevoelens zitten, probeer eerder te bedenken dat ik die gevoelens niet ben. Ga nog weer vaker stilstaan bij wat ik wel heb. Ga je niet zo fixeren op het hebben van een partner. Ga weer vaker alleen op dingen af, omdat je ze graag wilt doen. Ga meer genieten ...... en ga meer op jezelf vertrouwen! en vooral: ga nog veel beter leren loslaten .....

Blij wanneer ik de sportschool heb bezocht en het programma heb afgewerkt. Blij na een fijne salsales, blij na een salsafeest waarop ik lekker gedanst heb.
Blij als ik op mijn kleindochtertje pas. En trots dat ik met mijn 2 zonen, schoondochter en kleindochter een week in de Ardennen geweest ben. Blij hoe mijn zonen met elkaar omgaan.
Trots dat ik nog kan invallen op school en computerles kan geven aan 50 plussers, trots als jongeren zeggen dat ze alter ook zo in het leven willen staan als ik doe

Ik voel me niet vitaal wanneer ik verdriet heb. En wanneer ik me eenzaam voel. Daar baal ik van. Relaties, iemand die ik geholpen heb en wat zo raar is afgelopen. Dagen die ik zelf moet invullen, nu ik niet meer werk. Ik weet dat ik veel doe, maar toch ..... En het gemis van een veilige haven, van een partner die ik kan vertrouwen, ondanks het feit dat ik veel mannelijke vrienden heb.
Ik voel me vaak niet op zondag vitaal ..... omdat ik het heel laat heb gemaakt zaterdagnacht? nee, het is anders, ik voel me alleen .....

Open voor mensen blijven staan die een positieve invloed op je hebben.
De mensen met negatieve invloed (voor jou) accepteren zoals ze zijn, loslaten
Mensen niet willen veranderen
Oppassen met mensen die je leegzuigen ....
Klaar staan voor je omgeving, maar wel je grenzen aangeven

Er is meer tussen hemel en aarde.
Vertrouwen op je gevoel
Je niet gek laten maken door andersmans gedrag, bij jezelf blijven

Open mind, luisteren naar anderen
Soms ook niets kunnen zeggen of niet reageren ....
Je niet gek laten maken door andersmans gedrag, bij jezelf blijven

Goed met lichamelijke ongemakken omgaan
Juiste balans tussen bewegen en rust

Je gevoelens accepteren zoals ze zijn: je bent die gevoelens niet!
Andermans gevoelens accepteren zoals ze zijn, niet willen veranderen.
Concentratie, ook als heftige gevoelens zijn, je niet laten meeslepen, maar proberen te doen wat je wilde
Bewegen om tot rust te komen

Ik ben het heel erg eens met het schema. Geef onderstaand een aanvulling:


Om vertrouwen te hebben dat dingen goed komen, zal je ze ook los moeten kunnen laten. Dat is voor mij ook een vorm van vitaliteit!
Je vrij voelen en vrij zijn in de wetenschap dat je anderen "nodig" hebt om te leven. Vrij zijn om te onderhandelen, je in die ander kunnen verplaatsen met behoud van jezelf. Die ander kunnen alten zijn wie die is.
Niet altijd over jezelf praten, maar open staan en zijn
Humor, jezelf kunnen relativeren

Voor mij blijft Nelson Mandela het voorbeeld van enorme vitaliteit. Maar ook Barack Obama. En ook Tina Turner.
Voor mij zijn het niet alleen oudere mensen die vitaal kunnen zijn. Nelson Mandela is voor mij zo'n duidelijk voorbeeld om na zoveel jaren vreselijke gevangenschap op die manier het leven op te pakken, lichamelijk en geestelijk. En nog steeds geestelijk!
Barack Obama is veel jonger, maar de nieuwe weg die hij inslaat, getuigt voor mij van vitaliteit.
En de optredens van Tina Turner .....

Ik dans graag salsa. Ik zie heel veel vitale dansers, ook oudere. De muziek geeft mij energie, het contact met je danspartner ook meestal. Je hoeft niet alleen maar te praten om begrip te krijgen, ik heb geleerd dat er ook andere manieren zijn.

En mijn zoon: hij is bezig te scheiden. Ik vind dat hij er op een heel bijzondere manier mee omgaat. Gister heeft hij de ronde vna het IJsselmeer gefietst. Wat vitaal!